Bir kelime uğruna...

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve Patafix tarafından 23 Eylül 2010 başlatılmıştır.

    23 Eylül 2010
    Konu Sahibi : Patafix
  1. Patafix

    Patafix Popüler Üye Üye

    Katılım:
    26 Temmuz 2010
    Mesajlar:
    1.596
    Beğenildi:
    908
    Ödül Puanları:
    238
    Merhaba kızlar...

    Geçen hafta açmış olduğum hassas konunun kapanmaması için bir yalvarmadığım kalmıştı ama arkadaşlar limiti aşan yorumlar yaptığı için kaçınılmaz son gerçekleşti ve onlarca öneri ya da deneyim içeren yorumlardan mahrum kaldım. Bu duruma katkısı olan arkadaşlara önce teessüf ederek yeni sorunumu açıyorum sizlere...

    Geçen Cuma günü 5.evlilik yıldönümümüzdü. Binbir heyecanla hediyemi aldım, kuaföre gittim, hazırlandım da hazırlandım salak gibi! Akşam eve geldi veee bingo! Unutmuş. Farkında bile değil. Namazını kıldı, oturdu televizyonu açtı. Yaşadığım hayal kırıklığını anlatamam. Kalktım hediyesini uzattım, şaşırdı tabii. "5 yıl önce bu gün evlenmiştik. Güle güle kullan" dedim. Şok tabii! Özürler diledi, sustu kaldı sonra. Üzüldüğümü çok iyi anladı. O gece öyle yattım. Ertesi gün en azından güzel bir söz, bir mesaj, ya da "nasıl oldun, iyi misin biraz daha" diye sormasını bekledim, ama beklediğimle kaldım. Umurunda bile olmadı. Akşam eve gelirken küçük bir rahatsızlık geçiren ablasına uğrayacağını söyledi. Döneceği saatte bakkala uğraması için aradım ve tam konuşurken kaldırımdan ineceği sırada arabanın altını çarptı. Apar topar kapattık. Ardından aradı ve o can sıkıntısının üstüne bi de güzel bi fırça yedim. Bağır çağır söylendi, tam zamanında aramışım 5 dakika bekleyemiyor muymuşum! Sustum. Hiç bişey söylemeden kapattım. Eve geldi. Namazını kıldı. Oturdu yine. Bana dokunmadı bile. Zaten günlerdir bir uzaklık bir uzaklık ki koptu gitti adam sanki. "Neden böyle uzaksın, buz gibisin" dedim ki demez olaydım! Birbirimize girdik. Benim istediğim gibi olmayacakmış. Herşey benim istediğim gibi olamazmış. Hiç birşeyden mutlu olamayan biriymişim. Halbuki yoldan geçerken bir çiçek koparıp gelse dünyalar benim olur. Adam sürekli evde oturmak istiyor. Bir kahve içmek için dışarı çıksak bana 1 hafta yeterken, ben hergün dışarı çıksam doymazmışım. Yetinemeyen biriymişim. Makyajım saçım kıyafetlerim hoşuna gitmiyormuş. Hiç bir abartım yok inanın. Evlenmeden önce beni tüm abartımla gördü, sesi çıkmadı adamın. Bir dünya laf etti. Ben de tutamadım kendimi. "Sen beni önce kendine uygun görüp sonradan değiştirmeye çalıştın. Ben kendime verebildiğim kadar çeki düzen verip ortak yaşayabileceğimiz duruma getirdim. Asıl sen yetinemiyorsun. Hokkabazlık yapmışsın demek. Köprüyü geçene kadarmış demek kabul ettiklerin" dedim. Neymiş efendim ona hokkabaz diyemezmişim. Az bile dedim. Adam kudurdu öfkeden. Ben de öfkemle yattım. Ve Cumartesi gününden beri tek kelime konuşmuyoruz. Özür bekliyor benden. Ama dediğim gibi az bile söyledim ben. Bu hokkabazlık değil de ne? Evden dışarı ne kendisi çıkarıyor ne benim çıkmama müsaade ediyor. Nasıl bir hayat bu? Edebileceğim başka fedakarlık türü kalmadı bende...

    Sadece kendi hatalarından dolayı biriken gırtlağa kadar borç yüzünden şu an bir göz odada, mutfak yok, banyo deseniz kışın banyo yapılamayacak kadar soğuk olan, yaşam kalitesi son derece düşük bir evde yaşamaya çalışıyoruz. Çeyizim eşyalarım bir çatı katında çürüyor. Yemeği evin içinde yapıyorum, uyumamız oturmamız yemeğimiz bir kanepenin üzerinde. Yine de sesim çıkmıyor. Sadece ilgi alaka özen istiyorum. Bi dışarı çıkar havamız değişsin yok! Bıktım ama ben. 4 yaşındaki bebeğime yansıtmamak için elimden geleni yapıyorum. Ama ben çok mutsuzum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Aynı evin içinde, hatta aynı odanın içinde hayatı paylaşmaya çalıştığım adamla 5 gündür düşman gibiyiz. Soğuk bir fırtına var hem içimde, hem evimde...

    Çok uzattım değil mi? Yetti mi, hayır! Kafaları şişirmemek için kısa kestim. İçimi dökmek istedim affola...
     
  2. 23 Eylül 2010
    Konu Sahibi : Patafix
  3. katikula

    katikula Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    15 Eylül 2008
    Mesajlar:
    35.592
    Beğenildi:
    12.565
    Ödül Puanları:
    288
    Tek kelimeyle sizi düşünmeye itmek istiyorum:
    Neden adamı olduğu gibi kabul edemiyorsanız olmuyorsa ayrılmayı denemiyorsunuz?
    Sızlanmak ağlamak üzülmek sizi ancak yıpratır, ne çocuğunuza anneliğiniz tam anlamıyla sağlıklı olur, ne de sizin herhangi bir tavrınız bir şeyleri düzeltebilir...
    Belki de düzeltilmesi gereken bir şey değil, gidilmesi gereken bir yol vardır.
    Bunu kabul etmekle işe başlasanız ya? boshayallersmile
     
  4. 23 Eylül 2010
    Konu Sahibi : Patafix
  5. NIKITA

    NIKITA istedigin yere git, AH'IM her yerde bulur seni :D Üye

    Katılım:
    21 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    3.940
    Beğenildi:
    1.899
    Ödül Puanları:
    163
    Cok cok kotuymus kardesım, allah yardımcın olsun.
    Sende ıse gırsen? Cocugunu bırakabılırmısın annene veya guvenebılecegın bırıne? Havan degısır, sosyal olursan bıraz daha, bakarsın uyanıverır?? Ay , allah yardımcın olsun.
     
  6. 23 Eylül 2010
    Konu Sahibi : Patafix
  7. 1 anne

    1 anne Popüler Üye Üye

    Katılım:
    27 Ocak 2010
    Mesajlar:
    1.693
    Beğenildi:
    25
    Ödül Puanları:
    148
    Ne desem bilemedim.Bir önceki sorununuzu bilmediğim için genele değilde sadece bu konuya yorum yapayım.siz kırgınlığınızda,öfkenizde son derece haklısınız.
    Bazı erkeklerin bu denli bencil olmalarını anlayamıyorum.
    Bırakın sizde önemsemeyin incelikleri,ama küserek,konuşmayarak da değil.
    Bilhassa yüzyüze ciddi ciddi konuşarak.
    Bahsettiğiniz standartlarda yaşayıp,küçücük nedenler arıyorsanız mutlu olmak için,
    bunu sonuna kadar hakettiğinizi anlatın O'na,anlamasını sağlayın.
    Bu evliliği bitirmeyi değil de,onarıp yola devam etmeyi istediğinizi,
    bütün çabalarınızında bu yönde olduğunu anlatın.
    Gereirse sesler yükselsin,tartışın ama bu durumu,evliliğin bu şeklini
    asla kabul etmeyin.Bol şans...
     
  8. 23 Eylül 2010
    Konu Sahibi : Patafix
  9. Patafix

    Patafix Popüler Üye Üye

    Katılım:
    26 Temmuz 2010
    Mesajlar:
    1.596
    Beğenildi:
    908
    Ödül Puanları:
    238

    Bunu çok düşündüm. Hatta dava bile açtım. Ama beni çocuğumu bana asla bırakmamakla tehdit ediyor. Ondan bir gün bile ayrı durabilmem imkansız. Biliyorum mahkeme bana verecek. Ama kaçırıp kaçırıp duracak. Kendimden korkuyorum. Başımı belaya sokucam bu sabırla. O kadar çok sabrettim ki bir gün çok fena patlayacağımdan korkuyorum...
     
  10. 23 Eylül 2010
    Konu Sahibi : Patafix
  11. Amonra

    Amonra Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    11 Şubat 2008
    Mesajlar:
    13.461
    Beğenildi:
    267
    Ödül Puanları:
    213
    eşinin maddi sıkıntılarından kaynaklı kafası meşgul alabilir canım ya
    biraz sıkıntıda dardayız diyosun
    erkekler bizim kadar hassas değil özel günler konusunda
    hele geçim derdine düşünce bi de
    bundan dolayı sana ilgisizimiş gibi geliyo olabilir mi
    malum sen de gergisin beklentilerin
    karşılanmadığı için
    her nekadar atla deve beklentilerin olmasa da
    hayalkırıklığı belki eşine karşı seni soğutan
    umarım bu zor günlerin feraha kavuşur en kısa zamanda
     
  12. 23 Eylül 2010
    Konu Sahibi : Patafix
  13. AZE

    AZE değmezmişsin.. ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    10 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    541
    Beğenildi:
    21
    Ödül Puanları:
    108
    off,aynı evin içinde küs olmak çok zor,çok sinir bozucu bir durum bilirim.insanın sinirleri alt üst olur.allah kolaylık versin.ben bazen çok haklı olsam da o gerginliğe dayanamadığım için barışan taraf olmak zorunda kalıyorum.benim yazdıklarından anladığım kadarıyla sorun biraz şeyden kaynaklı sanırım: eşin daha muhafazakar,biraz mutasıp,ağır bir adam.senden de aynı şeyi bekliyor.senin hayat dolu,hareketli olman onu itmeye başlamış gibi geldi bana.evliliğin ya da aşkın ilk yıllarında arada derin uçurumlar,farklılıklar da olsa çok göze gelmez ama ilişki eskimeye başladı mı her farklılık daha çok batar birbirine.sanırım eşin de o noktaya gelmiş.maddi sorunlar da eklenince sonuç gerginlikler oluyor işte.ne yapacaksın biraz alttan alacaksın,çocuk var çünkü.onun huzuru için bu ilşkiyi sen dengede tutacaksın.yoksa olan senin sinirlerine olur,çocuğun huzursuz olur.
     
  14. 23 Eylül 2010
    Konu Sahibi : Patafix
  15. Gardenia

    Gardenia Bana kırmızı çok yakışıyorr :)) ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    12 Ocak 2009
    Mesajlar:
    3.697
    Beğenildi:
    495
    Ödül Puanları:
    153
    canım yaa ne diyeceğimi şaşırdım çok zor peki bu adam hep böylemiydi 5 yıldır yoksa yeni yenimi değişmeye başladı sen tabikide haklısın insan evlilik yıldönümünü unuturmu hadi unuttun hatırlayınca bir şeyler yapmazmı insan verdiğin tepkide çok haklısın ayrıca söylediğin kelimede çok ağır değil ne diye bukadar tepki göstermiş zor canım yaa
     
  16. 23 Eylül 2010
    Konu Sahibi : Patafix
  17. Patafix

    Patafix Popüler Üye Üye

    Katılım:
    26 Temmuz 2010
    Mesajlar:
    1.596
    Beğenildi:
    908
    Ödül Puanları:
    238

    Çalışıyorum zaten. Maaşımı alıyorum, ertesi gün borçlara yatıyor. Arada kendime bişeyler alıyorum, sorun çkıyor. Motivasyon gerekiyor insana, sonuçta da çalışıyorsanız bakımlı olmak zorundasınız. Ne bekliyor benden daha bilmiyorum ki...
     
  18. 23 Eylül 2010
    Konu Sahibi : Patafix
  19. Patafix

    Patafix Popüler Üye Üye

    Katılım:
    26 Temmuz 2010
    Mesajlar:
    1.596
    Beğenildi:
    908
    Ödül Puanları:
    238

    Kendisi gelip konuşacak. Asla ilk adımı atan taraf olmadım haklıysam. Sonuna kadar haklı olduğumu da biliyorum. Ama ilk konuşmada aynen söylediklerinizi anlatacağım. Çok uygun bir dil bu. Teşekkür ederim....

    Ama incelikleri önemsememeye gelince, ben asla bunu kabul edebilecek biri değilim. Hayatımdaki insan kendimi önemli hissettiremiyorsa, yalnızlığa itiyorsa bunun görmezden gelinecek kısmında olamam ben. Mizacıma uymaz, yapamam...