Bir Sevgi Eylemiyle Harcanmamis Bir Gün Kaybedilmis Bir Gündür

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve xsxulem tarafından 4 Mart 2007 başlatılmıştır.

    4 Mart 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  1. xsxulem

    xsxulem Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    695
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    86
    BIR SEVGI EYLEMIYLE HARCANMAMIS BIR GÜN KAYBEDILMIS BIR GÜNDÜR

    Sevmek için o kadar firsatimiz olmasina karsin dünyada o kadar az sevgi vardir ki. Insanlar yalniz aglamakta, yalniz ölmekteler. Çocuklara kötü muamele edilmekte, yaslilar son günlerini sevecenlik ve sevgiden uzak geçirmektedirler. Sevgi gösterisine bu kadar çok ihtiyaç olan bir dünyada,yasamimizdaki insanlara sadece sicak bir kucaklama yada uzatilan bir elden daha karmasik olmayan bir hareketle yardim edecek büyük bir gücümüz oldugunu,anlamak çok önemlidir. Avila'li Teresa söyle yalvarmaktadir: "Pek çok sevgi eylemine alistirin kendinizi, çünkü bunlarruhu tutusturur ve eritir."

    Dünyayi daha iyi, daha sevgi dolu bir yer yapmak için neler yaptigimizi düsünmek için en uygun zaman günün sonudur. Geceler boyuncaaklimiza hiç bir sey gelmiyorsa dünyayi daha iyiye dogru nasil degistirebilecegimizidüsünmek için de uygun bir zamandir bu. Öyle çok büyük boyutlu seyler yapmamiza gerek yoktur; var olan basit seyler üzerinde bir seyler yapmak da yeterlidir:

    Etmedigimiz bir telefon,yazmayi erteledigimiz o not, takdir etmedigimiz o iyilik. Is sevgiyi vermeye gelince firsatlar sonsuzdur ve bunu hepimiz yapabiliriz.

    SEVGI ANLAYISLA YASAR

    Anlayis karsidakinin görüsünü anlamaktir. Baskalarina kendine davranilmasini istedigin gibi davran kurali, anlayisin bir örnegidir. Bu, kisisel iliskilerimizi güçlendirmeye yarayan çok kuvvetli bir insan huyudur. Anlayis, baskalarinin görüsünü kabul etmemiz gerektigi demek degildir. Sadece onu anlamaya çalismaya hazir oldugumuz demektir. Herkesin, bizimkilere uymayan,kendileri için geçerli olan kendi deneyimleri oldugunu kabul etmedikçe, bunu yapamayiz. Herkesin dünyayi bizim gibi görmesini bekleyemeyiz. Gerçek anlayis,ancak kendi disimiza çikabildigimiz ve nesnelerin öteki insanlara nasil göründügünüanlamaya çalistigimiz zaman gelecektir. Pek çok kere ilk görüste kolaylikla umursanmayacak ve unutulacak insanlara rastlamisimdir. Ancak, onlar hakkinda daha çok bilgi edinmek için zaman ayirdigimda hemen hemen her zaman onlarin davranislarini kabuledebilir bulmusumdur. Bu da bana olumsuz önyargilarimin çogu zaman ne kadaryanlis olabilecegini ögretmistir. Anlayis bir huy haline dönünce, artik oanin tutkusunun esiri degilizdir ve sevme yetenegimizsinirsiza ulasacaktir.

    GÜÇLÜKLERI SEVGIYLE YENMEK

    Karsilastigimiz güçlükler eylem gerektirir. Sevgi eylemi çözüm getirir. Sevgimizin gücü, sorunlarla ve düs kirikliklariyla nasil basa çiktigimizda kendini gösterir. Yasamimizda her sey güzelce akip giderken hos ve olumlu olmak kolaydir. Ama yasamin akisi degisip de geçici olarak bizi güçsüz birakirsa, o zaman gerçek gücümüz ortaya çikar. Sevgi bize "Neden ben?" diyerek zaman kaybetmemeyi,onun yerine, "Simdi ne yapmali?" demeyi ögretir.Birinci soru gereksiz ve anlamsiz bir çatismaya götürür, ama ikincisi kendine acimanin ve anlamsiz suçlamanin yükünü tasimayan bir eylemi akla getirir.Eger sevgi varsa, güçlükler bozulan iliskilerin nedeni degildir. Aslinda bu durum bizim degisip ayakta kalmamizi saglar.