bir şeye; bir yere; birine ait olmak...

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve KucukBocuk tarafından 7 Ocak 2010 başlatılmıştır.

    7 Ocak 2010
    Konu Sahibi : KucukBocuk
  1. KucukBocuk

    KucukBocuk mucizeler benimle olacak! Pro Üye

    Katılım:
    11 Nisan 2008
    Mesajlar:
    9.630
    Beğenildi:
    15
    Ödül Puanları:
    146
    bir süredir kafamda hep bu soru var birine ; bir yere ya da birşeye ait olmak zorunda mı insan? bu sorunun cevabını evet olarak düşündüğümde hoş olmayan bir duygu hissediyorum... çünkü ben bir aitlik hissetmiyorum...

    bu sorunun cevabı hayır olsa belki rahatlayacağım ama...

    ben 1,5 yıl öncesine kadar ailemden uzaktım... liseyi de üniversiteyi de ailemden başka şehirde okudum... iş hayatımın 4 yılı da aynı şekilde geçti... 1,5 yıl önce ailem yanıma taşındı... herşeyi kendim yaşadım... üzüntümü onlar da üzülmesin diye paylaşmadım... sevinçlerime heyecanlarıma da yeterince ortak edemedim... o yüzden aileme ait hissetmiyorum kendimi... hani kimse olmasa ailesi vardır ya insanın benim orda kopuyor zaten olay...

    şu an bir ilişim yok... ilişkim biteli 1seneyi geçti... ve ilk ilişkimdi. aitli duygusunu bir erkekte bulacağımı düşünmek benim mantığıma uymuyor... ama bakıyorum çevreme böyle değil...

    arkadaşlarım dönem dönem değişti... son bulunduğum ortamda kimler varsa en çok onlar kapladı hayatımı... elbet yıllardır süren dostluklarım var... çok sevdiğim incinirlerse inceneceğim ; sevinçlerini paylaştığım... ama hep başka şehirdeler... ortam gereği arkadaşlıkları benimseyemiyorum ; hep eksik... ben kolay kolay içini açan biri değilim o yüzden yeni tanıştığım birilerine ya da iş ortamındakilere dostum diye bakamıyorum ve bulunduğum ortama da aitmişim gibi gelmiyor...

    çok uzattım ... siz ne düşünüyorsunuz ;sizin için bu sorunun cevabı ne? bilmiyorumkismile
     
  2. 7 Ocak 2010
    Konu Sahibi : KucukBocuk
  3. Laale

    Laale Aşikârdır Zat-ı Hak Pro Üye

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    19.290
    Beğenildi:
    21.350
    Ödül Puanları:
    363
    Canım benim....
    üzülmüyorsun di mi bu durumuna?
    İnan bana ait olduğun tek yer senin o küçük yüreğin..opuyorumnanaktan
    Defalarca yazıp sildim bazı yerleri..
    Anlıyorum seni sadece bunu bil..:1hug:
     
  4. 7 Ocak 2010
    Konu Sahibi : KucukBocuk
  5. Çenebaz

    Çenebaz Yeni Üye Üye

    Katılım:
    8 Ocak 2009
    Mesajlar:
    11.525
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    ait olmak değil de belki sırtındaki yükü paylaşmak bir zorunluluk böcüm
    ben de bunu çok düşünmüşümdür,
    bunun bize en çok dikte edildiği şekil de bir erkeğe ait olmak
    toplum baskısı sürekli evlenmen yönündedir, evlenenler çok mu mutlu dersin
    işin komiği evliliğinde hiç mutlu olmayan biri bile evlenmen için baskı yapar
    bir yerde haklılar, son zamanlarda öyle bireyselleştik ki eskisi gibi değil hiçbir şey
    eskiden akrabalar komşular dostlar böyle değildi, herkes birbirinin yükünü paylaşırdı
    şimdi bunu yalnızca eşler yapıyor gibi geliyor, iyi yada kötü...
    bir yerde zorlukları paylaşmak lazım evet, bazen tek başına üstesinden gelmeye çalışmak çok yoruyor insanı
    ama ne şekilde olursa olsun birilerini veya birşeyleri benimse, izin ver yükünü hafifletsinler...
    en huzur vereni de anneyle dertleşmek, üzülür diye düşünme, o sana çözüm bulunca daha mutlu olacaktır
    kızım birşeylere üzülüyor ama ben onun yanında olamıyorum duygusundan daha güzel bir duygu bu onun için olumunekankayizsmile
     
  6. 7 Ocak 2010
    Konu Sahibi : KucukBocuk
  7. tekduzehayat

    tekduzehayat YEPYENİ BİR HAYAT!!!!! Üye

    Katılım:
    29 Ekim 2008
    Mesajlar:
    3.901
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    148
    insanın yası ılerledıkce zaten yanlıslasıyo bence..
    sen cok uzun yıllar yanlız kalmıssın ve hayatını kendın şekıllendırmısıın
    canın yanmıs kendın sarmısın yaralarını sımdı aılendekı kopukluk dedıgın o artık buyudun ve bence ınsanlar boyle hıssettıklerınde evlenıyolar yanı hayat sıradan gelıyo evlenıyosun sonra oda sıradanlasıyo cocuk
    sonra onunla hergun yenıden ögrenıyosun hayatı
    dogru demısler ınsanın yuregı tek aıtlıgı gerısı bos...
     
  8. 7 Ocak 2010
    Konu Sahibi : KucukBocuk
  9. KucukBocuk

    KucukBocuk mucizeler benimle olacak! Pro Üye

    Katılım:
    11 Nisan 2008
    Mesajlar:
    9.630
    Beğenildi:
    15
    Ödül Puanları:
    146
    işte sorunun cevabı evetse üzülürüm... :kedi:

    ama işte bana da öyle geliyor ait olduğum tek şey benim doğrularım...
    ya da ait olacağım ve sahip olacağım... :sinifsinif:
     
  10. 7 Ocak 2010
    Konu Sahibi : KucukBocuk
  11. _laylaylom_

    _laylaylom_ Popüler Üye Üye

    Katılım:
    1 Haziran 2009
    Mesajlar:
    5.917
    Beğenildi:
    20
    Ödül Puanları:
    148
    düşündüklerinde çok haklısın...uzun yıllar yalnız yaşamak herşeyi tek başına üstlenip bir anda aile ortamına girmek çok farklı
    insan birey olarak düşünmekden çıkıp kendi kurallarını başkalarıyla paylaşmaya başlıyor...
    evlenmekde böyle hele ki evlenip başka bir şehire yerleşmek çevreni ortamını değiştirmek işde o zamana bulunduğun kente ait olmadığını anlıyosun bazen.
    birey olarak aldığın kararlar her ne kadar zorlama baskı olmasa bile paylaşma şeklinde değişiyor..
    bir de bunu zorlama ve baskı yoluyla kabullenmeye çalışanları düşünmek bile istemiyorum.
    o yüzdende ister ilişki ister evlilik ister aile ortamında birine ait olma diye nitelendiremiyorum...
    ait olma yokdur beraber olma birliktelik vardır bana göre...
     
  12. 7 Ocak 2010
    Konu Sahibi : KucukBocuk
  13. KucukBocuk

    KucukBocuk mucizeler benimle olacak! Pro Üye

    Katılım:
    11 Nisan 2008
    Mesajlar:
    9.630
    Beğenildi:
    15
    Ödül Puanları:
    146
    doğru söylüyorsun canım... bir erkeğe ait olmak fikri herkesçe kabul gören belki...
    ve çevrendekiler böyle olunca sen böyle olmayınca da tuhaf oluyor...

    sen biliyorsun beni zaten... tek takıldığım bir ilişki değil...

    arkadaşlar arasında da böyle...

    hani olur yaa biri olmadan asla birşey yapmayan insanlar ; onlardan hiç olmadım ben... olamadım belki... belki birine muhtaç olmaktan özellikle kaçtım...

    ama işte eksikliğini hissettiğim şu şimdi kimseye teklifsizce hadi gel şunu yapalım diyemiyorum... birşey yapmak istediğimde düşünüyorum şu anda şunu yapıyordur ; müsait değildiren iyisi aramıyayım ... ve böyle böyle uzalaklaştım galiba herkesten...

    bilmem anlatabildim mi :sm_confused:
     
  14. 7 Ocak 2010
    Konu Sahibi : KucukBocuk
  15. Laale

    Laale Aşikârdır Zat-ı Hak Pro Üye

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    19.290
    Beğenildi:
    21.350
    Ödül Puanları:
    363
    Ben anlıyorum seni de kendimi anlatamıyorum ki...
    Yazmıyayım daha iyi aslında..
    İyice bulanmasın aklın..
    Yalnızlık iyidir,hiç kimseye tamah etmemek iyidir diyip gidiyim..bayanssulusmile
     
  16. 7 Ocak 2010
    Konu Sahibi : KucukBocuk
  17. KucukBocuk

    KucukBocuk mucizeler benimle olacak! Pro Üye

    Katılım:
    11 Nisan 2008
    Mesajlar:
    9.630
    Beğenildi:
    15
    Ödül Puanları:
    146
    peki yalnızlığa bu kadar alışkın olmasaydım ; bir yerlere ait mi olurdum?
    yani insan kendi kendine yetemiyor galiba hiç ?
     
  18. 7 Ocak 2010
    Konu Sahibi : KucukBocuk
  19. KucukBocuk

    KucukBocuk mucizeler benimle olacak! Pro Üye

    Katılım:
    11 Nisan 2008
    Mesajlar:
    9.630
    Beğenildi:
    15
    Ödül Puanları:
    146
    yaz nolur... bulansın aklım... çünkü karışık değil kafam... karışsın ki başkalarının gözünden de bakabileyim fisfisfis