Bir umut...........

Konusu 'Tüp Bebek Özel Bölüm' forumundadır ve butterfly 's' tarafından 20 Aralık 2009 başlatılmıştır.

    20 Aralık 2009
    Konu Sahibi : butterfly 's'
  1. butterfly 's'

    butterfly 's' gözümdeki yaşsın bebeğim Üye

    Katılım:
    5 Kasım 2007
    Mesajlar:
    2.784
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    106
    Arkadaşlar hepinize faydası olabileceğini düşündüğüm bir bilgiyi paylaşmak istedim.bilgi diyorum çünkü aşağıdaki olay tamamen gerçek.merak eden arkadaşlar psikoloji kitaplarından araştırabilir.ders konusu olarak da anlatılıyor. (öğrenme psikolojisi)

    tüp bebek tedavisi çok zor bir süreç...fizyolojik acılardan ziyade baştan sonra psikolojik bir savaş...burada gözlemlediğim kadarıyla bu savaştan psikolojisini düzelten,stresini en alt düzeye indiren ve hayata pozitif bakanlar galip çıkıyor.....umarım aşağıdaki hikaye herkese bir ders olur....umudunuzu yitirmeyin...hayata pozitif bakın.....

    Nick adında bir demiryolu isçisinin öyküsü bu. Nick güçlü, sağlıklı bir işçi manevra sahasında çalışıyor. Arkadaşlarıyla ilişkisi iyi ve işini iyi yapan güvenilir bir insan. Ne var ki, kötümser biri, her şeyin kötüsünü bekler ve başına kötü şeyler geleceğinden korkar.
    Bir yaz günü,tren isçileri,ustabaşının doğum günü nedeniyle bir saat önceden serbest bırakılırlar.Tamir için gelmiş olan ve manevra alanında bulunan bir soğutucu vagonun içine giren Nick,yanlışlıkla içerden kapıyı kapatır,kendini soğutucu vagona kilitler.Diğer işçiler Nick'in kendilerinden önce çıktığını düşünürler.Nick kapıyı tekmeler,bağırır,ama kimse duymaz,duyanlar da bu tür seslerin sürekli geldiği bir ortamda olduğu için pek kulak vermezler.Nick burada donarak öleceğinde korkmaya başlar.Eğer buradan çıkmazsam, burada kaskatı donacağım, diye düşünmeye başlar.içerde yarısı yırtılmış bir karton kutunun içine girer.Titremeye başar. Eline geçirdiği bir kağıda karısına ve ailesine son düşündüklerini yazar: Çok soğuk, bedenim hissizleşmeye başladı.Bir uyuyabilsem!Bunlar benim son sözlerim olabilir?
    Ertesi günü soğutucu vagonun kapısını açan işiler, Nick'in donmuş bedenini bulurlar. Üzerinde yapılan otopsi, onun donarak öldüğünü göstermektedir. Fakat bu olayı olağanüstü yapan, soğutucu vagonun soğutma motorunun bozuk ve çalışmıyor olmasıydı. Vagonun içindeki ısı 18 C idi, ve vagonda bol hava vardı.

    Nick'in korkusu,kendini gerçekleştiren bir kehanet oluşturmuştu.

    Kısaca neye inanıyorsak başımıza o gelir, bu durumda başımıza ne gelmesini istiyorsak ona inanmayı öğrenmek gerekir.


    geçmişe bakıyorum da yaklaşık 4 yıldır ben de hep bu psikolojiyle yaşamışım....Çok zor olsa da artık buna bir son vermem gerekiyor.artık hayata daha farklı bakmaya çalışıcam...
     
  2. 20 Aralık 2009
    Konu Sahibi : butterfly 's'
  3. justing76

    justing76 canım Defnem.... Üye

    Katılım:
    4 Ekim 2008
    Mesajlar:
    2.535
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    benim ilki tutmadıysada kesin pisikolojimden tutmadı zaten..pozitif olmayı öğrenmemiz gerek..ikincide hayata başka bir gözle bakıcam..buna mecburum...
     
  4. 20 Aralık 2009
    Konu Sahibi : butterfly 's'
  5. justing76

    justing76 canım Defnem.... Üye

    Katılım:
    4 Ekim 2008
    Mesajlar:
    2.535
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    eskiden şöyle düşünürdüm..e başkalarının tedavisi tutuyoda benim niye tutmuyo diyordum..şimdiyse başkalarının tutuyo benim neden tutmasınki diyorum...birgün benimde tutucak diyorum...
     
  6. 20 Aralık 2009
    Konu Sahibi : butterfly 's'
  7. ADAM

    ADAM ÇILGINIM VE DE DUYGUSALL Üye

    Katılım:
    14 Mart 2009
    Mesajlar:
    1.201
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    paylaşımın için çok teşekkürler...ewet neye inanırsak onuu yaşıyoruz....insanlar inançla pozitif düşünceyle kanseri yeniyorken biz neden karamsar olalım ki....
     
  8. 21 Aralık 2009
    Konu Sahibi : butterfly 's'
  9. PinkRose

    PinkRose Popüler Üye Üye

    Katılım:
    11 Haziran 2008
    Mesajlar:
    6.732
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    146
    Şeniz canım kelebeğim doğru gerçekten ya aklımıza gelen başımıza geliyor demekki biz çağırıyoruz olayları:1hug: