bir yazı... (Halil Cibran)

Konusu 'Aile, Evlilik ve Çocuklar' forumundadır ve ikizbalik tarafından 10 Temmuz 2010 başlatılmıştır.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
    10 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : ikizbalik
  1. ikizbalik

    ikizbalik Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Mart 2010
    Mesajlar:
    2.355
    Beğenildi:
    213
    Ödül Puanları:
    153
    Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil,
    Onlar kendi yolunu izleyen Hayat'ın oğulları ve kızları.
    Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler
    Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.
    Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil.
    Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.
    Bedenlerini tutabilirsiniz, ruhlarını değil.
    Çünkü ruhlar yarındadır,
    Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.
    Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları
    Kendiniz gibi olmaya zorlamayın.
    Çünkü hayat geriye dönmez, dünle de bir alışverişi yoktur.
    Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.
    Okçu, sonsuzluk yolundaki hedefi görür
    Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar.
    Okçunun önünde kıvançla eğilin
    Çünkü okçu, uzaklara giden oku sevdiği kadar
    Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever.
     
  2. 10 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : ikizbalik
  3. yyagmurr

    yyagmurr Aktif Üye Üye

    Katılım:
    21 Kasım 2008
    Mesajlar:
    499
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    çok güzelmiş. lise yıllarımda annemle aramızdaki tartışmaların genel konusu buydu. kimlik bulma çabası... birey olma çabası... umarım ilerde çocuğum olduğunda unutmam bunları...
     
  4. 10 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : ikizbalik
  5. Nihil

    Nihil Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    11 Mart 2010
    Mesajlar:
    5.355
    Beğenildi:
    715
    Ödül Puanları:
    188
    Ebeveynler evlâtlarının somut gerçekliğini (bedenlerini) kontrol ettikleri gibi, yönlendirdikleri gibi soyutluklarını da (hislerini,duygularını,isteklerini de) avuçlarının içine almak istiyorlar.

    Evlât kişi 'yanlış' yaptı mı bu yanlışın kendilerine atfedildiğini düşünüyor ebeveyn, ayrıştıramıyor kendilerinden. Dolayısıyle çocuk da ayrışamıyor,birey olamıyor.

    'Benim çocuğumun başarısı' övüncü, 'benim çocuğumun başarısızlığı' kaygısı. Evlât üzerinden kendini güzel hissetme refleksi.
    İstek cocuğunun başarılı olması isteği değil,
    kendisinin 'başarılı' olma isteği. Aksini kabullenememe duygusu.

    Denge hassas. Ebeveyn olmak büyük büyük sorumluluk.

    Sağlıklı bir koruma güdüsü olmalı. Yerli yerinde kontrol. Güzel anlayış.

    Anne-baba olmak fedakârlık da demek. Kendinden fedakârlık. Kaygından dahi.
     
  6. 12 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : ikizbalik
  7. HeartLess

    HeartLess HUZUR MELEĞİMSİN SEN.. Pro Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.846
    Beğenildi:
    29
    Ödül Puanları:
    198
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.