Biraz uzun ama güzel yazı...

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve Zana_zana tarafından 10 Mayıs 2008 başlatılmıştır.

    10 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : Zana_zana
  1. Zana_zana

    Zana_zana Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Kasım 2007
    Mesajlar:
    763
    Beğenildi:
    139
    Ödül Puanları:
    113
    Mahallemizin en güzel kızıydı o sıralar
    Adı meçhul
    Yolda karşılaşırdık ara sıra
    Bakamazdım kömür karası gözlerine
    Beline kadar olan saçlarını savurarak geçerdi yanımdan
    İçim giderdi…
    Küçük bir çocuk oluverirdim
    Çok garipti aslında
    Kitaplarda okuduğum aşk gelmişti başıma
    Mümkün müydü ki böyle bir şey
    Aşık olmuştum işte ne gereği vardı
    Anlamsız soruların
    Utangaç bir delikanlıydım
    Daha önce aşk nedir bilmezdim
    Kalbim daha önce hiç böyle atmazdı
    En büyük kavgalarım bile böyle heyecan vermezdi bana
    İnce işlerden anlamazdım
    Konuşamazdım ki onunla
    Meçhul olanı hayatım yapamazdım ki
    Cesaret işiydi aslında onu sevmek
    Ona bakmak….
    Geçen gün sahilde rastladım
    O çok sevdiğim,bir bankta oturmuş
    Uğruna canımı vereceğim gözyaşlarını gizlice akıtıyordu
    Canı yanmıştı beli ki
    Yaklaşamadım
    Silemedim gözyaşlarını…
    Ondan uzakta oturdum hafiften süzülüyordu gözyaşlarım
    Canımın canı acıyordu
    Yakıyordu içimde bir yerleri
    Dayanamıyordum onu böyle görmeye
    Az sonra sahil kenarına yaklaştı
    Elinde birkaç şey vardı
    Tek tek denize fırlatıyordu kurtulmak ister gibi
    Belli ki canı yanmıştı
    Ben onun için yanarken oda birileri için yanıyordu
    Daha da acı veriyordu bu düşünce
    Gözlerim karardı tek bir düşünce deli etmeye yetiyordu
    O geriye kalanları atarken sahile
    Bende umutlarımı fırlatıyordum en uzaklara
    Biliyordum artık
    Bu aşk bana haram
    Benim olmayacak bir aşkın peşinden ne kadar koşa bilirim
    Umutsuz bir aşkı gömüyorum onunla birlikte maziye
    Yavaş yavaş uzaklaşıyordu başı öne eğik
    Ardı sıra yürüyordum
    Bir defa daha kafasını çevirip baktı denize
    Son kez bakmıştı
    Adımlarını daha da sıklaştırdı
    Yetişmekte güçlük çekiyordum
    Nihayet evine varmıştı
    O kapıdan girerken umutlarım kapının dışında kalmıştı
    Gece boyunca yürüdüm boynum bükük
    Yeni bir gün daha doğmuştu
    Onu görme telaşıyla apar topar yola koyuldu düşüncelerim
    Görememiştim
    Zor bir gün geçirdi ondandır dedim kendi kendime
    1,2.3 derken bir iki haftadır göremiyordum
    ve içim içimi yiyordu
    bir haber alırım umuduyla evine yöneldim
    mahallede kimse yoktu
    biraz bekledikten sonra cesaretimi topladım ve zile bastım
    aylardır aŞkımı söylemeye cesaret bulamadığım kızın kapısına gelmiştim nasıl bir cesaretti bu
    kapıyı gözü yaşlı bir kadın açtı
    şaşkınlıktan ne yapacağımı bilemedim
    şey diye kekelemekten başka bir şey yapamadım bir süre
    neden ağlıyorsunuz diye sorduğumda
    kadının gözyaşları daha da artıyordu
    bana onun gözyaşlarını hatırlatmıştı
    kadın kızım intihar etti deyince
    büyük bir şaşkınlık ve kederle yığılıvermiştim oraya
    başım ellerim arasında
    bir kez daha ona gözyaşlarımı akıtıyordum
    o artık yoktu umutlarımla beraber o da gitmişti
    art arda gelen bu gidişleri kaldıramıyordu yüreğim
    kıyamadığım ölmüştü
    zamansız girmişti aramıza ölüm
    aşkımda zamansızdı zaten
    kaba taslak aşkımı inşaa edemeden yıkıntılar arasında kalmıştım
    YA RAB bana tek şunu söyle;
    ordada CANIMIN CANI ACIYOR MU HALA...??

    senağlamasenağlama