bitanem iyiki benimlesin

Konusu 'Sevgini Haykır' forumundadır ve yagmurc tarafından 27 Ocak 2008 başlatılmıştır.

    27 Ocak 2008
    Konu Sahibi : yagmurc
  1. yagmurc

    yagmurc Aktif Üye Üye

    Katılım:
    27 Ocak 2008
    Mesajlar:
    7
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Hayatla mücadelemde sayfalarımın çoğunu kaybettiğim günlerdi...
    Birbirinin aynı olan günlerde bana uzatılan her dalı "İşte beni kurtaracak dal" diye hiç geri çevirmeden tutuyordum...Daha elimi uzatır uzatmaz kırılacağını biliyordum oysa...
    Yenilgiyi asla kabullenmeyen beynim, sevmekten hiç yorulmayan yüreğim, alarm zilleri çalıyordu sanki...İkisini de kaybetmek üzereydim...

    Ben ben olmaktan çıkıyordum...Bunu farkettiğim halde bir şey yapamamanın acısıyla gittikçe kabuğuma çekiliyordum...Zevk aldığım hiç bir şeyin önemi yoktu artık...Bir şey aramıyordum, bir şey istemiyordum...Ne beklediğimi de bilmiyordum...Bitmeyen geceler, huzursuz uykular,uyanmak istemediğim sabahlar birbirini kovalıyordu...

    Geleceğe dair umutlarımın birer birer beni terkettiği o günlerde sürpriz yaptın sen bana.Birden çıkıverdin karşıma işte...Yüreğim yeniden canlanmaya başladı...Nasıl olduğunu unuttuğum gülümseme yeniden yayıldı yüzüme...Kabuğum kırıldı,karanlık dağıldı,umutlar yeşerip içimdeki yerini aldı...
    Sabah olsun diye odaları arşınladığım gecelerin bitmesini istemiyorum artık....Çünkü sen varsın bitanem....Seni yaşıyorum.......

    Yaşadıkça çoğalacaksın...Sonsuz bir keşfe çıkıyorum seninle.Her gün yepyeni şeyler buluyorum sende...Seni keşfetmekten, seni öğrenmekten hiç bıkmıyorum....Yastığa başımı koyup gözümü kapadığımda içimi sonsuz bir huzur kaplıyor...Aylardır uyuyamadığım uykuları bir çırpıda uyuyorum..

    Yürek çarpıntılarıyla dolu karanlık saatler bitti...Gecemi de gündüzümü de sen doldurdun... Senden öncesine ait ne varsa hepsini döktüm denize...Kimselere vermeye kıyamadığım maviyi getirdim sana al ve yerleştir yüreğine...Seninle birlikte yenilendiğimi hissediyorum...Her sabah yeni güne değil mutluluğa uyanıyorum...Her sabah bütün hücrelerimin ilk kez o gün doğmuşlar gibi harekete geçişini hayret ve heyecanla izliyorum...
    Sesini duymak gücümü arttırıyor, tükenmeyecek bir enerji veriyor...

    Sen benim için bir şanssın...Hayat her zaman böyle şanslar sunmaz insana...Sunduğunda da bunun değerini bilmek gerek... Ve ben hayatın bana verdiği bu şansı sonuna kadar kullanmaya kararlıyım...Bir öyküsün sen artık...Hep yazılacak sonu hiç gelmeyecek bir öykü...:asigim: :nazar:

    dilerim hepimizin bu konuda yazacak bir öyküsü olur..