Biz mi istedik yoksa hak mı ettik ?

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve EU3 tarafından 4 Şubat 2009 başlatılmıştır.

    4 Şubat 2009
    Konu Sahibi : EU3
  1. EU3

    EU3 Guest

    Benim çocukluğumda annelerimiz çalışmazdı.
    Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.
    Hatta babanım bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi,hep evdeydi.
    Heryere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki.




    En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.
    Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.
    Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.
    Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.
    Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi.
    Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.
    Annelerimiz bu durumu bildiklerinden,
    kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.
    Mahallemizdeki teyzeler annemiz gibiydi. Susayınca girer evlerine su içerdik.
    Ya da pencereden bir sürahi bir bardak uzatır, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.
    Kısacacı evine girip gelen (ki sadece çişi gelen giderdi evine) elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.
    Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.
    Bu bazen bir kurabiye bazen bir meyve olurdu.

    Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.
    Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.
    Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştılırdık. Polisler gelmezdi
    kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı.
    Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz,
    onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi,
    en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.
    Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.
    Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.
    Azar işitip, acillere taşınmazdık.
    Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik.
    Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.

    Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.
    Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki.
    Komşumu tanımıyorum ama evinin camında temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.
    Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem.
    Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece ; bilmem kaç kuruş
    hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.
    Evlerimiz var içinde yaşayan yok.
    Parklarımız var içinde oynayan çocuk yok.
    Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar...
    Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz..

    Tahta iskemlelerimiz de oturan yaşlılarımız, onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.
    Ben kapılarında ' vale ' lerin, ' bady ' lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.
    Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp, taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.
    Benim değildir bu kültür.
    Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder.
    Nedir bunlar?
    Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.
    Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk.
    İyi de neden böyle olduk ?
    Biz mi istemiştik?
    .
    .
    Yoksa hak mı ettik?


    ya sizce ?
     
  2. 4 Şubat 2009
    Konu Sahibi : EU3
  3. snookie

    snookie Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    5 Şubat 2007
    Mesajlar:
    1.506
    Beğenildi:
    130
    Ödül Puanları:
    153
    Yine bunlara sebep biziz canım.... olumlusuna da olumsuzuna da....

    Herşey insanlık dahilinde ve yine onun elinde...

    Benim ailem 30 yıldır aynı semtte gece kondu halinide gördük bina halini de....

    Biz çocukluğumuzda gece 00:00 lere kadar sokaktaydık, oyunlar oynayıp parklara giderdik...

    O zaman o park köşelerinde ne elinde içki şişeleriyle dolaşan, ne de pusuya yatıp dikizleyen vardı.... Adım başı tanıdık bir yüz hadi oynayın bitince ben sizi eve bırakırım cümleleri....

    Şimdilerde anneme gittiğimde geç saatte bile sokağa çıkamıyorum bu sadece oranın semtiyle sınırlı değil kendi oturduğum yerde bile hava kararınca ürperiyorum işte....

    Yine söylüyorum herşeye neden insanlık, belki birazda yer zaman koşulları....
    İsterdim ki kızım benim büyüdüğüm bir ortamda büyüsün ama malesef kısmet olmayacak bakalım onun zamanında neler göreceğiz.....
     
    Son düzenleme: 4 Şubat 2009
  4. 4 Şubat 2009
    Konu Sahibi : EU3
  5. EU3

    EU3 Guest

    snookie arkadaşım aynen katılıyorum bende düşüncelerine kaydirigubbakcemile5
    malasef ki öyle bir zamanda yaşıyoruz ki kimseye güven kalmadı :1no2: eskiden herkes birbine güvenirdi ..neye ihtiyac duysak ilk kapısını çalcağımız komşularımızda ama şimdi aynı binada oturduğumuz insanları bile tanımıyoruz benneyaptımki çok acı çokk :nazar:
     
  6. 4 Şubat 2009
    Konu Sahibi : EU3
  7. Egem

    Egem Yokluk içinde Cumhuriyeti kuranların torunuyuz. Pro Üye

    Katılım:
    26 Aralık 2007
    Mesajlar:
    21.623
    Beğenildi:
    9.435
    Ödül Puanları:
    238
    gerçekten eskiler ne güzelmiş,ne güvenliymiş yazıyı okuyunca aklıma geldi. 2 oğlum var 14 ve 18 yaşında öyle bir duruma geldikki az gecikseler telefon ediyorum velevki telefonu açmasınlar elimi ayağımı titreme alıyor bizim zamanımız ne güvenliydi
     
  8. 4 Şubat 2009
    Konu Sahibi : EU3
  9. EU3

    EU3 Guest

    düşünsenize arkadaşlar , dersaneye giden 12 yaşındaki kızım geçen gün eve geldiğinde sevinçle anne yaşlı bir teyzeye yardım ettim karşıya geçmesine dedi :nazar: bende ona malasef ki duyduğum bir olay yüzünden kızdım sakın dedim kızım kimseyle temasa girme kimseden bişi alma :çok üzgünüm: çocuk şok oldu nasıl yani anne dedi olayı anlattmak zorunda kaldım ona ve etkisinden uzun süre kurtulamadı üzgünüm ama zaman bunu getirdi çocuklarımızı korumak adına belkide yozlaştıryoruz ama çok korkuyorum ben insanlardan artık benneyaptımki
     
  10. 4 Şubat 2009
    Konu Sahibi : EU3
  11. Gxuxlsxuxm Sultan

    Gxuxlsxuxm Sultan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    6.226
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    146
    Canim cok güzel yazmissin tebrik ederim öncelikle....

    Bende tipik bir mahalle cocugu gibi büyüdüm, 5 yasina kadar kapinin önünde ninemin ve teyzemin gözetimi altinda aksama kadar ip atlayip, sek sek oynadim, yag satarim bal satarim oynadim, ninneeeee bana ekmek yap diye bagirdim balkona dogru...hala izine gittigimde o mahallede gidiyorum, ama cocuklar bizim gibi degil....:nazar:

    Evet bunlarin hepsini biz istedik ve hak ettik...

    Degismeyi yanlis anladik, degerlerimizin kültürümüzün kaybolacagini bile bile bunlara müsade ettik, bazende mecbur kaldik, istemeden degismek zorunda olduk galiba...

    Avurpalasmak Modernlesmek adina bircok degerlerimizden ödün verdik, bunlardan en basiti bir allahin selami...

    Ben almanyada yasiyorum ve sunu fark ettim, alman toplumu bizim gerek aileye verdigmiz önemi gerek bazi ört ve adetlerimizi gerek insan iliskilerinde olan samimiyetimizi bizden aldi...bunlarin bizim artilarimiz oldugnu anlayip aldi...ama biz ne yapiyoruz onlarda ne kadar cok eksi varsa almaya onlar gibi olmaya calisiyoruz, yozlasiyoruz kültürümüzü kaybediyoruz...ve egerki bu böyle devam ederse bir gün gelecek tamamiyle kültürsüz ve degerlerini yitirmis bir toplum olucaz...:kahve:
     
  12. 4 Şubat 2009
    Konu Sahibi : EU3
  13. Lotus

    Lotus kimse olmadı senin gibi.. Pro Üye

    Katılım:
    30 Eylül 2007
    Mesajlar:
    2.835
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    148
    bakıyorum da benim çocukluğum örselenmiş galiba...maalesef burada yazanların hiçbirini yaşamadım... apartman çocuğuyum ben site de büyüdüm...okula servisle gidip geldim...dışarıda oynama lüksüm yoktu yada gönlümce oynayamazdım...hep belirliydi hayatım planlıydı...sokakta oynarken hiç yemek yemedim annem izin vermezdi...okul önlerinde satılan macunlardan, pamuk şekerlerden de yemedim hiç...kızardı annem sokak satıcılarından bir şey alınmaz derdi ...dinlerdim...mahalle aralarında bulunan küçük bakkalları da bilmem... bakkal amca gözlüklerinin ardından bakmadı bana hiç...yaşıma uygun bir disiplinle büyüdüm belki ama ben hep daha fazlasını aldım...gizli saklı hiç bir iş yapamayacak kadar beceriksizdim...annem ve babam elbette benim için en iyisini düşünürdü ve ben karşı gelemezdim...o kadar ciddi bir çocuktum ki...
    yani ben 20 yıl önce de -çocuk olduğum yılları kastetiyorum- aynı bu zamanda ki gibi yaşadım... sokakta doya doya oynayan annem benden bu özgürlüğümü almıştı...benim yapımda buna uygundu...ben ise kızımın tam bir çocuk gibi büyümesini istiyorum... benden alınan özgürlüğün belki birlikte tadını çıkarırız... keşke toprakla denizle içiçe büyüyebilen bir çocuk olsa....güneşe baksa her sabah...selamlasa göğü. güneşi..
    bence şikayet ettiğimiz şeyleri değiştirmek elimizde... kötü insanlar hep vardı... belki bu kadar yaygın değildi ama vardı... güvenilecek insanlarda var ama.. modernleşme uğruna kendi özümüzden kimliğimden vazgeçiyoruz... yitik hayatları yaşıyoruz... sonra da hayat diyoruz... oysa biz istedik böyle olmalı, kendimizden kopmayı...
     
  14. 4 Şubat 2009
    Konu Sahibi : EU3
  15. Gxuxlsxuxm Sultan

    Gxuxlsxuxm Sultan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    6.226
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    146
    Senin kucaginda yepyeni bir hayat var simdi elifam, bos bir kitap simdi o, ne yazarsan ona göre sekillenecek....sende olmayani ona vermek, yada olmasini istedini ona sunmak senin elinde....:KK46:

    Bende simdiden yasayamadiklarimi kizlarimin yasamasini istiyorum, bir sekilde ben yasamis gibi olucam...şutarafagitti

    Cok sevdigim bir ablam var burda, gülsüm ben kizimla yasayamadigim gencligmi yasadim biliyormusun dedi....cok etkiledi beni bu sözü...evet bizim elimizde elfidam bizim...a.s
     
  16. 4 Şubat 2009
    Konu Sahibi : EU3
  17. EU3

    EU3 Guest

    cnm ne güzel ifade etmişsin aradaki farkı ..zaman sürekli değişiyor umarım yaşayamadıklarını yaşar ve yaşatırsın çocuğunla ..ama korkarım ki zaman gelcek kızın senin çocukluğuna özencek :1no2: senin yaşadıkların bile ona güzel gelcek teknoloji çağı malasef çocukluk diye birşey bırakmıyor bizim sokakta birebir yaşıyarak öğrendklermiz çocuklarmız pc ve tv den öğreniyor buda onların gelişimini çabuklaştırıyor çocuk olamadan genç oluveriyorlar .. :nazar:
     
  18. 4 Şubat 2009
    Konu Sahibi : EU3
  19. busem68

    busem68 çok şükür Allah'ım Üye

    Katılım:
    26 Şubat 2008
    Mesajlar:
    1.337
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    148
    ne güzel yazmışsın arkadaşım eskiden herşey heryer güvenliydi şimdi çocuklar herşeyleri anne babalarından öğrenmiyor dedin gibi tv,pc herşeyleri biliyolar duyuyorlr eskiden çocuk olmak daha kolaydı anneler için şimdi çok zor