Biz mi istedik yoksa hak mı ettik ?

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve acxix_hatxixralar tarafından 20 Haziran 2009 başlatılmıştır.

    20 Haziran 2009
    Konu Sahibi : acxix_hatxixralar
  1. acxix_hatxixralar

    acxix_hatxixralar 19.09.2014 Üye

    Katılım:
    24 Şubat 2008
    Mesajlar:
    667
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Benim çocukluğumda annelerimiz çalışmazdı.
    Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.
    Hatta babamın bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi,hep evdeydi.
    Heryere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki.
    En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.
    Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.
    Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.
    Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.
    Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi.
    Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.
    Annelerimiz bu durumu bildiklerinden,
    kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.
    Mahallemizdeki teyzeler annemiz gibiydi. Susayınca girer evlerine su içerdik.
    Ya da pencereden bir sürahi bir bardak uzatır, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.
    Kısacacı evine girip gelen (ki sadece çişi gelen giderdi evine) elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.
    Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.
    Bu bazen bir kurabiye bazen bir meyve olurdu.
    Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.
    Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.
    Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştılırdık. Polisler gelmezdi
    kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı.
    Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz,
    onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi,
    en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.
    Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.
    Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.
    Azar işitip, acillere taşınmazdık.
    Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik.
    Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.
    Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.
    Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki..
    Komşumu tanımıyorum ama evinin camında temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.
    Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem.
    Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece ; bilmem kaç kuruş
    hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.
    Evlerimiz var içinde yaşayan yok.
    Parklarımız var içinde oynayan çocuk yok.
    Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar...
    Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz..
    Tahta iskemlelerimiz de oturan yaşlılarımız, onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.
    Ben kapılarında '' vale '' lerin, '' bady '' lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.
    Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp, taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.
    Benim değildir bu kültür.
    Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder.
    Nedir bunlar?
    Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.
    Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk.
    İyi de neden böyle olduk ?
    Biz mi istemiştik? Yoksa hak mı ettik?



    ALINTI
     
  2. 21 Haziran 2009
    Konu Sahibi : acxix_hatxixralar
  3. esra510

    esra510 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    18 Nisan 2009
    Mesajlar:
    439
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    86
    okurken geçmişe çocukluğuma geri döndüm.ne şanslı çocuklarmışız oysa şimdi markete ekmek almaya bile gönderemiyoruz çocuklarımızı.komşuluk diye bir kavram zaten yok.çocuklarımız internet kafelerde sanal oyunlarla vakit geçiriyor.ekmek arasının yerini fast food,lar aldı.bakkalların yerini süper marketler.sebze meyvelerin yerini hormonlu şişirilmiş gıdacıklar.herşey yapay oldu.herşey yalan.
     
  4. 21 Haziran 2009
    Konu Sahibi : acxix_hatxixralar
  5. kuzularinannesi

    kuzularinannesi A new day, A new start... Pro Üye

    Katılım:
    16 Aralık 2008
    Mesajlar:
    42.240
    Beğenildi:
    9.312
    Ödül Puanları:
    238
    okurken gözlerim doldu inan
    biz çok şanslı, çok mutlu çocukluklar yaşadık
    herşey daha basit ama daha güzeldi
    bilgisayarlarımız yoktu saatlerce hiptonize olmuş gibi karşısında oturduğumuz
    arkadaşlarımız vardı sokakta oynadığımız
    çocuklara kötü niyetle bakan sapık insanlar yoktu
    komşular vardı, herkes birbirini tanırdı
    şimdi ben komşum kim onu bile bilmiyorum malesef

    keşke bizim çocuklarımızda bizim gibi çocuk olabilseler
     
  6. 21 Haziran 2009
    Konu Sahibi : acxix_hatxixralar
  7. MyLO

    MyLO Hep Mokoko Hep Mokoko Üye

    Katılım:
    3 Ekim 2008
    Mesajlar:
    1.269
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    146
    İstedik mi bilemiyorum ama bizler çağdaşlaşacağız derken bu hale getirdik.

    Çocukluğumda deniz sevdası ile babaannemin peşine gittiğim yerde hatırlıyorumda herkesin kapısı açık olurdu tüm tezgahlar öyle üstüne bi muşamba serilip bırakılırdı kimse malım çalınacak hırsız girecek diye düşünmezdi en son geçen sene gittiğimde oraya farkettim ki çok şey değişmiş artık güvenlik hat safhada herşeyde kilit üstüne kilit.
     
  8. 21 Haziran 2009
    Konu Sahibi : acxix_hatxixralar
  9. nurayin

    nurayin prenseslerin annesi Üye

    Katılım:
    29 Nisan 2007
    Mesajlar:
    326
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    86
    üstüne hiç bir sözün söylenmeyeceği buram buram çocukluğumun koktuğu buruk bir şiir
    teşekkürler...
     
  10. 21 Haziran 2009
    Konu Sahibi : acxix_hatxixralar
  11. sahlevend

    sahlevend Guest

    tabi ki biz istedik.. bu bahsedilenler ancak mecbur kalındığında katlanılacak şeyler. insan rahata çabuk alışıyor.. maşa varken elimi niye ateşe uzatayım misali.. teknoloji eskiden yeterli olanı geçersiz hale getirdi..her gün daha yenisi daha gelişmişi.. yaşadığmız zaman kaçınılmaz olan kimbilir bizden sonrakilerin hayatı nasıl olacak..muhtemelen onlarada bizleri gıpta ile hatırlayacaklar. annelerimizin korkuları o kadar sınırlıydı ki bugünleri hayal dahi edemiyorlardı..şimdi öyle mi..eş biraz eve geç gelse beni aldatıyor mu paranoyaları..akabinde kendini garantiye alma çabası..çalışma ve para kazanma isteği..kendine güvenin artışıyla beraber..ben o na mecbur değilim ayakları.. evet kendimiz istedik ve istemey devam ediyoruz
     
  12. 21 Haziran 2009
    Konu Sahibi : acxix_hatxixralar
  13. maviscik

    maviscik Sabir;herkesden biraz dah Üye

    Katılım:
    24 Mart 2008
    Mesajlar:
    203
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    cok guzel bir payalasimdi aladim bende okurken ;cok hak verdim .Okuldan gelir sokaklarda oynardik ;simdi cocuklar evde surekli evdeler bakaiyorum hayatimiz sanki robotlasmis ;her sey yapay olmus ;biz istesekde istemekde yasaniyor iste
     
  14. 21 Haziran 2009
    Konu Sahibi : acxix_hatxixralar
  15. eylul.b

    eylul.b Popüler Üye Üye

    Katılım:
    5 Nisan 2008
    Mesajlar:
    2.523
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    çok duygulandım inan.şimdi benim 9 aylık bir kızım var ve ben bu dünyada meleğimi nasıl yetiştireceğim diye gece gündüz düşünür oldum.eskiden annemler bi yere giderken komşuya bırakırlardı anahtarı.şimdi komşu da kalmadı,bırakılacak anahtar da.evlerde artık eski huzur da yok.eskiden sokakta oynarken annem baban gelirse kızar diye eve zorla sokardı.şimdikileri duyuyorum.hava karardı seni kaçırırlar diye bağırıyo anneler.ben kızımı kime ,nereye emanet ederek büyüteceğim?okula göndersem okullar artık okulluktan çıktı.öğretmen küçük bişi söylese öğrenci bi ton adam çağırtıp çıkışta öğretmeni dövdürüyo.anlamadım.artık yaşanacak yerlikten çıktı dünyamız.Allah her şeyin hayırlısını versin.hastalık çoğaldı,keneler çıktı,domuz gripleri vs vs vs içim bunaldı arkadaşlar.
     
  16. 21 Haziran 2009
    Konu Sahibi : acxix_hatxixralar
  17. bekolim

    bekolim Gecmis tozdur üfle gitsin... Pro Üye

    Katılım:
    4 Aralık 2007
    Mesajlar:
    5.061
    Beğenildi:
    42
    Ödül Puanları:
    148
    Ne gusel siralamissin inci gibi, hepsini de yasadim geri goturdun beni cocukluguma cok cok tesekkur ederim, guzel duygu idi...:sinifsinif:
    Gozlerim doldu ya( bu siralar dokunsalar aglayacak gibiyim ya neyse):gitme:
    Neden boyle oldu ya gelince bilsem :delphin
    :
     
  18. 21 Haziran 2009
    Konu Sahibi : acxix_hatxixralar
  19. kriegerin

    kriegerin benim can oğlum Üye

    Katılım:
    12 Aralık 2007
    Mesajlar:
    8.549
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    148
    içim buruldu okurken