Boşanan/boşanmayı düşünen bayanlar,çocuklarınızla ilgili neler yaşadınız/yaşıyorsunuz

Konusu 'Aile, Evlilik ve Çocuklar' forumundadır ve Çenebaz tarafından 8 Nisan 2010 başlatılmıştır.

    8 Nisan 2010
    Konu Sahibi : Çenebaz
  1. Çenebaz

    Çenebaz Yeni Üye Üye

    Katılım:
    8 Ocak 2009
    Mesajlar:
    11.525
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    Eminim hiç bir anne evladının huzurunu, düzenini bozmak istemez. Ancak kendisi mutsuzsa, evlilikte saygı sevgi tükenmişse, hakaret ve geçimsizlik varsa bu ortamda çocukların da huzurundan bahsetmek imkansız gibi geliyor bana. Bu durumdaki evliliklerde çocuk için katlanmak mı boşanmak mı dediklerinde çocuğun da huzursuz olduğu bir ortamda yaşamasındansa ve her insanın mutlu olmaya hakkı olduğunu düşündüğümden boşanma taraftarıyım.

    Fakat iş çocuklara gelince görüyorum ve biliyorum ki onlar söyleneni değil söylenmeyeni de anlıyor ve bunlara bağlı bir kişilik oluşturuyorlar. Huzursuz oluyorlar. Bu süreç çok zor ve kadına kendisini kötü hissettiren hatta kendisini yargılamasına vicdan azabı çekmesine yol açan sancılı bir süreç.

    Öğrenmek istediğim, siz nasıl baş ettiniz ? Bu süreçte olmazsa olmazlar nelerdir sizce ?

    Örneğin çocukla annenin ayrı bir evde yaşaması olmazsa olmaz mıdır ? Anane, teyzelerle yaşayan ve ne kadar uğraşılsa da kendi evindeki düzeni sağlanamayan bir çocuğun yine de bu süreçten yara almadan sıyrılması mümkün müdür ?

    Çocuğun isteklerini elinden geldiğince yaparak gönlünü hoş etme daha az yara almasını sağlar mı ?

    Kısacası hem maddi hem manevi yönden bu çocuklara nasıl yardımcı oldunuz, nasıl olabiliriz ?
    Siz neler yaşadınız, ne gibi çözüm yolları buldunuz ?

    Bu sorularım sadece boşanmış annelere değil, çevrenizde yaşananların tümünü baz alabilirsiniz.

    Şimdiden fikirleriniz için çok teşekkür ederim a.s.
     
  2. 8 Nisan 2010
    Konu Sahibi : Çenebaz
  3. essmeralda

    essmeralda pamuklara sarsam seni... Pro Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    6.835
    Beğenildi:
    33
    Ödül Puanları:
    148
    Bende boşanma konusunda seninle aynı düşünüyorum çenecim. Eğer evde huzursuzluk, kavga dövüş, küfür, hakaret varsa çocuk bu ortamda daha fazla zarar görüyor.
    Her zaman söylemişimdir. Benim ailem boşanmış kadınlarla dolu. En büyük teyzem kocasını sevdiği halde sorumsuz olduğu için boşandı. Eve karşı maddi anlamda sorumluluğu yoktu, geleceklerini düşünmüyordu vs,vs. Eski eniştemle hala daha görüşürüm -ki boşanalı 20 yıl olmuştur.-
    ıki kızı vardı. Küçük olan o zaman 12, büyük olan da 17 yaşında falandı.
    Teyzem tek başına çalıştı, çabaladı kızların okuttu. Biri turizm sektöründe iyi bir görevde, diğeri Türkiyenin sayılı kurumlarında 13 yıldır üst düzey yöneticilik yapıyor.
    Babalarına kırgınlar, sorumluluk sahibi olmayıp anneleri üzdüğü, tüm hayatı omuzlarına yüklediği için. Annelerine peki? Örnek alınacak kadın derler.
    Diğer teyzem aldatıldı ve kucağında 8 aylık bebeğiyle annesinin evine döndü. Anne de demin bahsettiğim boşanmış ablayla oturuyor ve tüm eve o abla bakıyor bu arada.
    Girdi iş çalıştı, oğlunu kocaman etti, eski kocası diğer kadınla evlendi, çocukları oldu ve oğluna hep onlar senin kardeşindir dedi.
    Baba öldü, kardeşler hala görüşürler.

    Bilmiyorum bunlar senin soruna cevap mıdır ama bana bazı konularda bu yüzden boşanmak son çare değil tek çare olarak gelir.
    Çünkü boşanınca heder olmamış bir sürü mutlu kuzenim var benim.
    Annesi-babası ayrı evlerde olan ama hem annesinde hem de babasında mutlu olmuş insanlar bunlar.
    Ne travma ne de sevgi açlığı yaşadılar.
    ılerde -Allah göstremesin- benim de başıma böyle şeyler gelse, benim de çocuğum mutsuz anne-baba-çocuk olarak yaşamaktansa mutlu anne-mutlu çocuk, mutlu baba-mutlu çocuk olarak yaşar.
     
  4. 8 Nisan 2010
    Konu Sahibi : Çenebaz
  5. Çenebaz

    Çenebaz Yeni Üye Üye

    Katılım:
    8 Ocak 2009
    Mesajlar:
    11.525
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    Evet esmerim tam da benim merak ettiğim şeylerden anlattıkların...
    Bu süreç atlatılacak zor bir süreç ama herkeste travma halinde olmak zorunda değil.
    Zorluğu da çocukların alışkanlıklarından olmasından kaynaklanıyor, çünkü onlar bu konuda çok hassas
    Ama yumuşatılabilir bu zorluklar, düşündüğüm tüm çözümler de maddiyata dayanıyor malesef.
    Öğrenmek istediğim bu çözümler olmazsa olmaz mıdır ?
    Yani şöyle diyeyim.
    Mesela çocuğun alıştığı gibi bir düzeni olsun diye ev tutmak ve kendi evindeki odasının çok benzerini sunmak,
    Kendi evindeki odasını ellettirmemek, haftasonları o eve gittiğinde yine kendi odasında uyumasını sağlamak,
    Bunlar şart mı ?
    Yoksa her türlü kötü koşulda bile ailedeki herkes çocuğa destek oluyorsa, onla ilgileniyor sevgi içinde gelişimine yardımda bulunuyorsa diğerleri önemsiz ayrıntılar mıdır ?
     
  6. 8 Nisan 2010
    Konu Sahibi : Çenebaz
  7. nalansu09

    nalansu09 çatlak patlak yusyuvarlak Pro Üye

    Katılım:
    20 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    3.015
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    146
    ben en yakınım eşimden örnek vermek istiyorum huzursuz kavganın gürültünün eksik olmadıgı bi evde büyümüş ...
    sorumsuz bir baba eşinden aynı sebeble boşanmış bi abla(görümcem) ablanın 4 çocugu
    ablaya tat vermeyen bir baba
    hergün içen bir baba
    bütün parasını kumara içkiye yatıran çolugunun çocugunun rızkını alkole yatrıran bir baba
    ve hergün dayak yiyen ve orda burda çalışarak temizlige giderek evin bütün sorumlulugunu üstlenmiş kendi çocuklarının ve torunlarının okuması için dişini tırnagına takmış ve hayatının son dört yılını felçli olarak yaşamış ve üstüne üstlük bu süreçte bile dayak yemiş ve bir gün gün yüzü göremeden bir gün huzur göremeden hayata veda etmiş bir anne...
    noldu yani iyimi oldu bu adam kıçına tekme basılmıcak bi adammı eşim sürekli diyor boşansaydılar daha mutlu olurduk en azından annem daha mutlu ölürdü...
    eşim çok suskun bi insan benden sonra biraz sosyalleşti çevresi oldu fikrini bile söylemeye çekinirdi bunlar hep o dönemin kalıntıları baba korkusuyla agızlarını açamazlarmış hala söyler 5 km yol giderşlermiş gecenin bi vaktinde babalarının gece biten şarabını almak için parmak kadar çocukları gecenin bi vakti dışarı yollıyan bi babadab babamı olur şimdi..olan kayınvalideme olmuş şimdi uslandıadi herif kayınvalidemi hiç tanımıyorum ama her zamn onun hakkını savunuyorum düşünsenize ya felçli kadına dayak atacak kadar pislik bi adam şimdi bütün çocukları sus pus hepsi bi bardak su istemeye çekinirler..keşke boşansaymışlar görümcem hala psikolojk tedavi görüyor iki lafı bir araya getiremiyor..
    tek artısı ne oldu...eşim içkiden evde yüksek volümden nefret ediyor çok dingin bi hayat geçiriuoruz çocuklarımız hoşgörü ortamında büyüyor...
    yani işin özü çenebazım kavglı bagrış çagrışlı bi ortamda büyüyeceklerine sakin ve huzurlu bir ortan her zamn çocuk psikolojisi için daha iyidir..
     
  8. 8 Nisan 2010
    Konu Sahibi : Çenebaz
  9. glaze_butterfly

    glaze_butterfly yenigelinmutfakta.blogspo Üye

    Katılım:
    9 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    1.856
    Beğenildi:
    24
    Ödül Puanları:
    148
    Eskiden toplumumuzda ayıplanan bir durumdu boşanma...
    Şimdi ise okadar alışılagelmiş bir durum oldu ki...Çevremde birkaç örnek var bununla ilgili..
    Teyzem yıllar önce boşandı 14 yıllık evliliğin ardından ve cocuklar babada kaldı gerçi yaş olarak anlayabilecek kapasitelerdi ama...
    Zaman ilerledikçe anneyi görmek istemediler hatta işi abartarak nefret ettiklerini dile getirdiler..
    Aslında boşanmak isteyen taraf babalarıydı..Daha sonra iyice olgunlaştılar şimdi her fırsatta annelerini arıyorlar...
    Ama hep bir araya geldiğimizde söyledikleri tek şey...
    Abla ne olursa olsun bizi bırakıp gitmemeliydi..Bazen kendimi onların yerine koyduğumda bende öyle düşünüyorum...
    Ne olursa olsun ailede annenin rolü çok farklı hep bi yanlarının eksik olduğunu söylüyorlar...
    Şimdi düşünüyorumda cocukların ne sucu günahı var...
    Aldatma ve şiddet olmadığı sürece boşanmayı son çare olarak görüyorum
    Çünkü insanların konusarak üstesinden gelemeyeceği sorun yok...
    ılişkilerin temelininde saygı ve hoşgörüye dayanması gerektiği inancındayım...

    Bir diğer örnek ise iş arkadaşım ...
    3 aylık evliliğini boşanmayla sonuclandırdı..Neden diye sorduğumda...
    Beklentilerini karşılamadığını ve istediklerini yapmadığını söyledi..
    Garipsiyorum cidden bu durumları ...Uzun yıllar süren birliktelikten sonra evlenmişti üstelik...
    Bence artık duygularda egoistlik daha ağır basıyor..Evlilikte herkes çaba harcamıyor,sabır göstermiyor...
    Bir insanı değiştiremezsiniz ki ..Bence buna hakkımızın olduğuna da inanmıyorum...
    Ancak düşüncelerimizi dile getirebiliriz ve karşı taraf bundan kendine pay çıkarırsa davranışlarını değiştirir...

    Çok yazdım biliyorum:):) son olarak diyebileceğim tek şey...


    Kolay hayat ister olduk ..Çabalamadan ..Çalışmadan Emek Harcamadan...
     
    Son düzenleme: 8 Nisan 2010
  10. 8 Nisan 2010
    Konu Sahibi : Çenebaz
  11. dejavu_one

    dejavu_one ''Allah'' de, gerisini bırak.. Pro Üye

    Katılım:
    11 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    21.280
    Beğenildi:
    3.940
    Ödül Puanları:
    238
    Öncelike sorduğunuz sorulara cevap vereyim.. Çocukların boşanmadan yara almaması için karşılıklı konuşması gerekiyor anne babanın yada baba bu konuşmaları yapacak biri değilse annenin boşanmanın sebeblerini ve boşansalarda ikisininde annesi ve babası olarak kalacağını sadec evlerin ayrılacağını anlatmaları gerekir..

    Bir çocuk bundan etkilenecekse istendiği kadar maddi şartlar sağlasın, her istediği yapılsın yada aile ortamı yaratılsın anneanne dede neyse yine de çocuk etkilenir. Ama olgun karşılayabilirse her ortama uyum sağlayabilir. Ben boşanma oldu diye de her istediğini yapma taraftarı değilim çocuğun önceden hayat nasıl devam ediyorsa öyle devam etmeli.Yoksa en iyi koşulu sağlayan tarafa geçebilir çocuk ve bir tepki olarak anneci veya babacı olabilir anne baba ortak karar verip aynı şekilde davranmalıdır..
    Benim annemde boşandı babamda sorumsuzluğu yüzünden. O zaman ben 11, kardeşim 6 yaşındaydı. Annem hiç o yaşına kadar çalışmamıştı ama işe girdi çalıştı çok zor zamanlardan geçtik babamın hiç desteği olmadı. Kardeşimin ergenliğe geçiş dönemi çok zorluydu, agresifti ama ergenlikten sonra kendine geldi. Annem çok otoriterdi geç saatte eve gelemezdin nereye gitsek annemin haber olmalıydı arkadaşımda kalmak yasaktı. O zaman çok bunalıyordum ama öyle de olak zorundaydı. Bir bayanın tek başına çocuklara hakim olması çok zor. Ama şimdi iyi ki öyle olmuş diyorum hiç bir yanlışımız olmadı anneme karşı. Çok kısıtlı imkanlarla okuduk. Ben şu an evlendim çok güzel bir evlilğim var başka şehire geldim. Üniversite okuyorum açıköğretim. Kardeşim askerliğini yaptı şimdi çalışıyor, annem hala çalışıyor ve kimseye de muhtaç olmadık. Ama eğer o evlilik sürseydi belki bu kadar mutlu olmazdık.. Annem elbette erken çöktü birçok hastalığı var şimdi o kadar senenin birikimi ama çok bağlıyız birbirimize.. Kardeşimde çok sorumluluk sahibi bir evlat oldu. Babamzı hiç aratmadı annem. Şimdi babamın kendisi hasta canı isterse arar bende kardeşimde görüşmüyoruz...
     
  12. 8 Nisan 2010
    Konu Sahibi : Çenebaz
  13. Çenebaz

    Çenebaz Yeni Üye Üye

    Katılım:
    8 Ocak 2009
    Mesajlar:
    11.525
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    Dillerinize sağlık canlarım, hepinizi öpüyorum...

    Nalansum çok haklısın, ama eskiden ne olursa olsun evlilik bitirilmezmiş.
    Çünkü kadının çocuklarıyla zorluklara göğüs gerecek cesareti olsa da maddi gücü yokmuş çoğunlukla.
    Bugünün koşullarında değerlendiremiyoruz yani o bakış açısını.
    Ama bugünün koşullarında ben de mutsuz evliliktense mutlu bekarlığı tercih ederim.


    Glaze_butterfly'cım ben de hiçbir çocuğun anneden koparılmamasından yanayım ve hiçbir annenin evladını bırakmamasından yanayım.
    Belli ki çocuklar anneleri hakkında doldurulmuş, boşanmalarda en büyük yanlışlardan biri de bu.
    Çocuk ne kadar kötü de olsa annesi veya babası hakkında kötü konuşulsun istemez.


    Dejavu_one'cım annenin ellerinden öperim, her türlü zorluğa yenilmeden pırlanta gibi evlatlar yetiştiren yüreğine sağlık a.s.
    Söylediklerinde çok haklısın.
     
  14. 8 Nisan 2010
    Konu Sahibi : Çenebaz
  15. sbl84

    sbl84 Yeni Üye Üye

    Katılım:
    6 Nisan 2010
    Mesajlar:
    21
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    çok zor allah yardımcımız olsun benimde 2 çocuğum var 9 ce 3 yaşında.bizde boşanma aşamasındayız.olan çocuklara oluyor
     
  16. 8 Nisan 2010
    Konu Sahibi : Çenebaz
  17. Çenebaz

    Çenebaz Yeni Üye Üye

    Katılım:
    8 Ocak 2009
    Mesajlar:
    11.525
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    Sana da Allah kolaylık versin canım...
    Gerçekten çok zor, ama güçlü durmak lazım, hem onlar hem kendin için.
     
  18. 8 Nisan 2010
    Konu Sahibi : Çenebaz
  19. essmeralda

    essmeralda pamuklara sarsam seni... Pro Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    6.835
    Beğenildi:
    33
    Ödül Puanları:
    148
    Kaçmak zorunda kaldım, burada telafi edeyim dedim :kedi:

    Çenebazım sen istresen o evin birebirini sun o gene bir kusur bulacaktır. Çünkü şimdiye kadar yaşadığı yer değil o, sadece aynısı.
    Ben eski evine her haftasonu gitmesinin taraftarı dadeğilim açıkçası. Artık evde kalınmayacağını, annesiyle onun başka bir evinin olacağına inanmaz bu şekilde.
    Alışacak, o zamana kadar belki üzüleceksiniz ama alışacak.
    Sonuçta onun hayatındaki tek değişiklik yattığı yer olacak. Hayat tarzı ve yanındaki isanlar değişmeyecek.

    Dediğin çok doğru;
    siz ona destek oluyorsunuz ve çok seviyorsunuz. Onunla çok ilgileniyorsunuz. "Sizin durumunuzda" gerisi önemsiz ayrıntı.
    Çünkü dediğim gibi hayatı ve yanındaki insanlar değişmiyor.

    Önemli not: Hayatı nasıl değişmeyeck, ya baba diyecekler için şimdiden not; yorumum genel değil, Çenebaz'a özel. Detayları bildiğim için bu şekilde yazdım.