Boşanmak için çocuğun büyümesini beklemek mi gerekir?

Konusu 'Arşiv' forumundadır ve nbatur55 tarafından 11 Ocak 2008 başlatılmıştır.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
    11 Ocak 2008
    Konu Sahibi : nbatur55
  1. nbatur55

    nbatur55 baldan tatlı can kızım... Üye

    Katılım:
    23 Ekim 2007
    Mesajlar:
    513
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Boşanmak için çocuğun büyümesini beklemek mi gerekir?


    Eşinizle anlaşamıyor ve kişilik uyuşmazlığı içerisindesiniz ama küçük bir çocuğunuz var ve onun bu ayrılıktan özellikle psikolojik açıdan yara almasını istemiyorsunuz. Peki boşanmak için çocuğunuzun belli bir yaşa gelmesini beklemek gerekir mi? Ya da daha az sarsılabileceği bir yaş var mı?

    Bu sorunun verilecek cevabı şudur; bir çocuk için anne ve babasının boşanmasını kabulleneceği ideal bir yaş yoktur. Anne ve babalar çocuklarıyla konuşmaya ve kendi aralarında uygar davranışlar sergilemeye çalışırsa bu, çocuğun başına henüz daha konuşmaya ve yürümeye başlamadan önce dahi gelse derin yaralar almadan bu durumun üstesinden gelebilir.

    Aralarında çatışmanın ve huzursuzluğun bulunduğu ve çocukları için ayrılmayan çiftlerin çocukları bu durumdan çok fazla etkilenirler ve bu onların yetişkinlikte anne babalarının bu ikiyüzlülüğünü farketmelerine neden olur ve bu durum onları boşanma olayından daha fazla etkiler.

    Çocuklarınıza karşı samimi olun

    Bazı eşler çocuğu boşanmaya cesaretleri olmadıkları için çoğunlukla bahane olarak kullanabiliyorlar.

    Saygınlığı olan bir statüden, maddi olarak müsait bir durumdan, alışık olunan ortamdan boşanmaya cesaretiniz var mı?
    Çocuğun yaşı bu kadar küçükken ayrılmak çevrenizdeki insanların öfkeli tepkilerini çeker mi eleştirilir misiniz?

    Yukarıdaki bu iki soruyu samimiyetle "evet" olarak cevaplandırmadıkça, çocuğunuzu üzmenin ve sarsmanın konu edildiği bahanelerin arkasına saklanılmamalıdır.

    Çocuğunuzu yanılgıların içinde büyütürseniz, ilerideki yetişkinlik yaşında her zaman kuralların dışına çıkma ve başkaldırma teşebbüslerine neden olabilirsiniz.

    Bütün fedakarlıkları çocuğunuzun üstüne yüklemeyin."Eşime artık dayanamıyorum valizimi toplayıp onu terketmek istiyorum, ama buna cesaret edemiyorum" gibi gerçek düşünceler yerine çocuğun bu durumu kaldıramayacağı söylenir. Sonuç olarak çocuk için hayatınızı feda ettiğiniz fikri ve mesajı bilinçli ya da bilinçsiz olarak verilir. Çocuk böyle bir durumda kendi öz saygısnı yitirmesine neden olan suçluluk duygusunu taşır ve acı çekmesine neden olur. Boşanmanız halinde ve çocuk ileride bu konuda herhangibir soru sorulduğunda "Babanla birlikte mutlu değildim. Önümde iki seçenek vardı, gerçeği söylemeyerek mutluymuşum gibi yapmak ya da gerçeği söyleyerek ayrılmak. İnanıyorum ki, yalan söyleyerek çevremdekileri ve seni aldatmaktan sa gerçeği söyleyip boşanmak en iyi seçimdi." şeklinde bir açıklama yaparak çocuğunuza olan saygınızı belli edebilirsiniz.
     
  2. 11 Ocak 2008
    Konu Sahibi : nbatur55
  3. XOXzgxuxrCe

    XOXzgxuxrCe Popüler Üye Üye

    Katılım:
    20 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    2.875
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    106
    Büyümesini beklemek bence, mutsuz bir ortama mahkum etmek demek çocuğu.Ebeveynler ayrıldıkları için değil,ayrıldıktan sonra çocuklarıyla ilgilenemedikleri için problem çıkıyor.a.s
     
  4. 11 Ocak 2008
    Konu Sahibi : nbatur55
  5. cilem77

    cilem77 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    19 Eylül 2007
    Mesajlar:
    99
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    gitmek mi zor,kalmak mi? bilemiyorum.bahanelerin arkasina gizlenerek,yasayanlar.haksiz da degiller,cünkü hayat cok zor, hele calismayan özgürlügü olmayan bir kisi icin bosanmak,cok zor bir olaydir.hayatin gercegi bu dur.göz ardi edilemez.mutsuz ama,evliligini hala sürdüren insan cok.nereye kadar gider, oda düsündürücü tabiki...
     
  6. 11 Ocak 2008
    Konu Sahibi : nbatur55
  7. Dolun@y

    Dolun@y Aktif Üye Üye

    Katılım:
    11 Eylül 2007
    Mesajlar:
    170
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    evet hayat zorr canımm azim ve mücadele ve kendine güvendikten sonra kolaylaşıyo hayata bakış açın bile değişiyoyerimseniben
    belki çocuklar büysün diye bekleniyoo bence buda yanlış mutsuz oratamda yetişen çocuklar psikolojik olarak probemli oluyoo
    küçük yaştaa arılınca kabullenmeleri çok dahakolay bence önemli olan ayrılınca dahi çocuklarla ilgilenmek ve hayatta tek başına olduğunu kabullenip mucadele edebilmek güçlü olmakk gerisi zaten gelir kanımca bu benim nacizane fikrimdie arkadaşlar ama tecrübe konuşuyo biraz da:kahve:yerimseniben
     
  8. 12 Ocak 2008
    Konu Sahibi : nbatur55
  9. Laale

    Laale Aşikârdır Zat-ı Hak Pro Üye

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    19.290
    Beğenildi:
    21.351
    Ödül Puanları:
    363
    Şükür mutlu bir evliliğim var,evlat sahibi de değilim.
    Belki bu konuda ahkam kesmek bana düşmez ama ilgisiz ebeveynlerle,sürekli yüksek sesle tartışma ortamında büyüyen bir bebek ne kadar sağlıklı olur sizce?:kahve:
    Hem fizyolojik hem de psikolojik açıdan?!?:1closedeyes:
     
  10. 12 Ocak 2008
    Konu Sahibi : nbatur55
  11. Saruboceq

    Saruboceq İki Kız Annesi :) Pro Üye

    Katılım:
    17 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.405
    Beğenildi:
    102
    Ödül Puanları:
    198
    Mutsuz ve problemli bir ailede bir çocuk ne kadar sağlıklı ve mantıklı olabilir ki?Boşanmayı göze almayıp,bu kavgaları alışkanlık haline getiren,kişiliklerini sürekli çatıştırıp evdeki çocukları mutsuzluğa iten aileler de var..
    15 yıllık dostum böyle bir ailede.Alışmışlıklarından çocuklarına verdiği zararı anlayamadılar.Ve şu anda o arkadaşım ailesinden gizli psikolojik tedavi görüyor.Çünkü hayata bakışı değişik,erkeklere,evliliğe..
    :sm_confused:
     
  12. 12 Ocak 2008
    Konu Sahibi : nbatur55
  13. canan21

    canan21 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    9 Kasım 2007
    Mesajlar:
    1
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    ben 5 aydir evimi terk ettim cocugumla (14aylik) cunku esimle aramiz yoktu ve bence en iyi fikirini sectim cunku cocugumda buyuk bir degisiklik oldu ve ne kadar ufak olsa o kadar iyi olur
     
  14. 12 Ocak 2008
    Konu Sahibi : nbatur55
  15. deryazen

    deryazen Popüler Üye Üye

    Katılım:
    9 Eylül 2007
    Mesajlar:
    135
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    boşanan bir çok görüyorum. kendilerini düşünüyorlar ve bencil davranıyorlar.aslında biraz daha hoşgörülü olup birbirleri için fedakarlık yapsalar birlikte yaşamayı öğrenirler.bu insanlar daha sonra çocuklarını birbirlerinden intikam almak için kullanıyor.

    ama insanların gerçekten ciddi nedenleri varsa boşanmak için. çocuk var diye kendi katlanamadıkları bir ortama çocukları katlanmak zorunda bırakmamalı.

    bir de tabi boşanırlarsa sokakta kalırız endişesi yaşayanlar var. bunlarda çocuk var onun için katlanıyorum bahanesine sığınır.

    bence sonuç şudur. çocuklar sizin kaderinizi yaşamak zorunda değil.evli olun boşanmış olun çocuğunuzu sevmekten vazgeçmeyin.
     
  16. 24 Ekim 2008
    Konu Sahibi : nbatur55
  17. EU1

    EU1 Guest

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.