boşanmış boşanmak üzere olan bütün bayanlar buraya

Konusu 'Arşiv' forumundadır ve atesim tarafından 28 Kasım 2008 başlatılmıştır.

?

boşanmış kadınlar kulubu kurulammı ?

  1. evet

    Oylanma: 15
    88,2%
  2. hayır

    Oylanma: 2
    11,8%
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
    28 Kasım 2008
    Konu Sahibi : atesim
  1. atesim

    atesim Guest

    arkadaşlar boşanmış ve boşanmak üzere olan herkes burda toplanalım acılarımız paylaşalım ve çoğalalım ve sonrada ayakta kalmak başarılı olmanın detaylarını konuşalım genellikle kaynanalar bitiyor evlilikleri ama boşanmanın tabikide bi sürü sebebi var haydi burda konuşalım sesimizi yükseltelim biz onlarsız yaşarız ama erkekler yaşayamaz
     
  2. 28 Kasım 2008
    Konu Sahibi : atesim
  3. kulitta

    kulitta İlahi Adalet Pro Üye

    Katılım:
    17 Kasım 2008
    Mesajlar:
    12.820
    Beğenildi:
    2.241
    Ödül Puanları:
    238
    Merhaba canım.
    Beni çağırdığını duydum geldim
    Boşananlar kulübü var canım-bu konu kilitlenebilir
    Orada dertleşebiliriz.
     
  4. 28 Kasım 2008
    Konu Sahibi : atesim
  5. atesim

    atesim Guest

    tamam canım görmedim
     
  6. 28 Kasım 2008
    Konu Sahibi : atesim
  7. kulitta

    kulitta İlahi Adalet Pro Üye

    Katılım:
    17 Kasım 2008
    Mesajlar:
    12.820
    Beğenildi:
    2.241
    Ödül Puanları:
    238
    Burada yazdıklarını kulübe yazarsan toplanırız canım.
     
  8. 28 Kasım 2008
    Konu Sahibi : atesim
  9. atesim

    atesim Guest

    nerde canım ya bulamadım boşanmış kadınlar kulubu
     
  10. 28 Kasım 2008
    Konu Sahibi : atesim
  11. kulitta

    kulitta İlahi Adalet Pro Üye

    Katılım:
    17 Kasım 2008
    Mesajlar:
    12.820
    Beğenildi:
    2.241
    Ödül Puanları:
    238
    Fanatik guruplar da.
     
  12. 28 Kasım 2008
    Konu Sahibi : atesim
  13. kulitta

    kulitta İlahi Adalet Pro Üye

    Katılım:
    17 Kasım 2008
    Mesajlar:
    12.820
    Beğenildi:
    2.241
    Ödül Puanları:
    238
  14. 29 Kasım 2008
    Konu Sahibi : atesim
  15. atesim

    atesim Guest

    Evinin seni içine sığdıramayacak kadar dar oldugunu fark edeceksin...
    Sokağa fırlayacaksın...
    Sokaklar da dar gelecek...
    Tıpkı vücudunun yüreğine dar geldigi gibi...
    Ne denizin mavisi açacak içini, ne pırıl pırıl gökyüzü...
    Kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar
    küçüleceksin...
    Birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan...



    "Önemli olan saglik."
    "Yaşamak güzel."
    "Boş ver, her şey unutulur."
    Sen hiçbirini duymayacaksin...
    Göz yaşlarindan etrafı göremez hale geleceksin...
    Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarında ölmek

    isteyecek kadar çok seveceksin...
    Hep ondan bahsetmek isteyeceksin...
    "Ölüme çare bulundu" ya da "Yarın kıyamet kopacakmış" deseler başını
    kaldırıp Ne dedin?" diye sormayacaksin...
    Yalnız kalmak isteyeceksin...
    Hem de kalabaliklarin arasında kaybolmak...
    Ikisi de yetmeyecek...
    Geçmişi düşüneceksin...
    Neredeyse dakika dakika...
    Ama kötüleri atlayarak...



    Onunla geçtigin yerlerden geçmek isteyeceksin...
    Gittigin yerlere gitmek...
    Bu sana hiç iyi gelmeyecek...
    Ama bile bile yapacaksin...
    Biri sana içindeki aciyi söküp atabilecegini söylese, kaçacaksin...
    Aslında kurtulmak istediğin halde, o acıyı yaşamak için direneceksin...
    Hayatinin geri kalanini onu düsünerek geçirmek isteyeceksin....

    Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin...
    Herkesi ona benzetip...
    Kimseyi onun yerine koyamayacaksin...
    Hiçbir şey oyalamayacak seni...
    Ilaçlara sığınacaksın...
    Birkaç saat kafani bulandiran ama asla onu unutturmayan.
    Sadece bir müddet buzlu camin arkasindan seyrettiren...
    Bütün sarkilar sizin için yazilmis gibi gelecek...
    Boğazın düğümlenecek, dinleyemeyeceksin...



    Uyumak zor, uyanmak kolay olacak...
    Sabahi iple çekeceksin...
    Bazen de "Hiç günes doğmasa" diyeceksin...
    Ne geceler rahatlatacak seni ne gündüzler...
    Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksin...
    Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çıkana sarılmak isteyeceksin
    ...
    Nafile...

    Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek...
    Rüyalar göreceksin, gerçek olmasini istedigin...
    Her siçrayarak uyandiginda onun adini söyledigini fark edeceksin...
    Telefonun çalmasini bekleyeceksin...
    Aramayacagini bile bile...
    Her çaldiginda yüregin ağzına gelecek...
    Ağlamakli konuşacaksın arayanlarla...
    Yüreğin burkulacak...
    Canın yanacak...
    Bir daha sevmemeye yemin edeceksin...
    Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinden...
    Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksın...
    Defalarca aradığı günlerin kiymetini bilmedigin için kendinden nefret
    edeceksin...
    Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin...
    Onunla hiçbir aninin olmadigi bir yerlere gidip yerleşmek...
    Ama bir umut...
    Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu...
    Bu umut seni gitmekten alıkoyacak...
    Gel gitler içinde yasayacaksın...
    Buna yaşamak denirse...

    ****
    Razı mısın bütün bunlara...?
    Hazir mısın sonunda ölüp ölüp dirilmeye...?
    O halde aşık olabilirsin

    CAN DÜNDAR
     
  16. 27 Ekim 2010
    Konu Sahibi : atesim
  17. ozzzy01

    ozzzy01 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    11 Ekim 2010
    Mesajlar:
    54
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    31
    Boşandım çok mutluyum. Dünyaya tekrar gelsem tekrar boşanırdım:)
     
  18. 27 Ekim 2010
    Konu Sahibi : atesim
  19. ozzzy01

    ozzzy01 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    11 Ekim 2010
    Mesajlar:
    54
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    31
    Tabiiki bu kişiden kişiye çok fazla değişen bir kavram..
     
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.