Bulana Kadar Arayın Beni

Konusu 'Hayat Bilgisi' forumundadır ve çiRkin peRi tarafından 12 Eylül 2008 başlatılmıştır.

    12 Eylül 2008
    Konu Sahibi : çiRkin peRi
  1. çiRkin peRi

    çiRkin peRi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    4 Ekim 2007
    Mesajlar:
    248
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    [​IMG]


    Korkuyorum…
    Evet, fazlasıyla korkuyorum şu sıra.

    Sebepsiz değil elbet korkumun sebebi ya hani bilsem de nasıl kaçacağımı bulamıyorum.
    Adım attığım anda bakınmaya başlıyorum, bir anda kaybolacakmışım gibi geliyor ortadan…
    Bir gün birden sessizlik hâkim olacak ve ben bulanamayacağım sanki.
    Hayır, bu benim kaçışım değil; o hep istediğim kaybolma duygusu da…Tipik bir gitmek istiyorum bu kentten, yordu insanlar beni artık sözleri de savurmayacağım inanın bana.

    Sadece…
    Bilmiyorum işte anlatamam ki her şeyi.
    Sadece korkuyorum,
    Bunu bilin yeter, ben gerçekten korkuyorum…

    Hani olurda bir gün gözükmezsem ortada bilin ki bulmuştur korkularım beni, hani aradığınızda ulaşılmazsa telefonuma ya da birileri deli gibi ararken bulunamıyorsam eğer. Kimse nerde olduğumu bilmiyor ve ben çıkmıyorsam ortaya…
    Çıkmak istemediğimden değildir inanın…

    İnanın n’olur…
    Ve n’olur bulana kadar aramaktan vazgeçmeyin beni…

    Her vazgeçişinizde geleyim hafızanıza…
    Korkularımla gelmeniz için dua ettiğimi, bilmediğim bir yerde sıkıştırılmış olduğumu getirin aklınıza, kaçamadığımı ve kaçamayacağımı…
    Yardım çığlıkları atamadığımı, sadece yardım gelmesini ümit ettiğimi düşünün mesela…
    Ve Lütfen…
    Bulana kadar, evet bulana kadar aramayı bırakmayın beni.

    Vazgeçtiğiniz anda nefesimi kestiğini düşünün bir şeylerin, tutun havayı solumama engel olan elleri… Yakalayın beni sıkıştıran ve saklayan gözleri…

    Korktuğumu çok korktuğumu hatırlayın…
    Ve yoksam ortalarda, nasıl da arttığını anlayın onların bu yok oluşun ardından.

    Birileri ararken bana ulaşılamıyorsa artık telefonuma, bilin ki gerçeğe dönüşmüştür tüm korkularım.
    Bilin ki bir el tutup götürmüştür de beni, ben kaçamıyorumdur…
    Korkularımla birlikte bekliyorumdur sinmiş ve ürkek…

    Yoksam ortada…
    Eğer hiçbir yerde yoksam ben, aramaktan vazgeçmeyin beni…

    Bilin ki, bilmediğim bir yerde sıkıştırılmış olan bedenim sizi beklemekte, yüreğim her gün yardım çığlıkları savurmakta esen rüzgârla da umut etmekte geleceğiniz günü…

    Bilin ki beklemekte…
    Bilin ki bu kayboluş elinde değil ve kaçamamakta bedenim…
    Bilin ki gelmenizi ümit etmekteyim…
    Bilin… Asla unutmayın… Sadece Bilin…

    Korkuyorum…
    Evet fazlasıyla korkuyorum şu sıra…
    Kendi isteğim dışında kaybolmaktan korkuyorum…
    Çok korkuyorum ya bir yandan da beni bulmadan vazgeçmeyeceğinizi diliyorum…
    Sessiz haykırışlarımı duyun istiyorum…
    Ben gerçekten korkuyorum…


    Meral BİLGİÇ
     
  2. 12 Eylül 2008
    Konu Sahibi : çiRkin peRi
  3. bernaca

    bernaca Aktif Üye Üye

    Katılım:
    10 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    175
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    cok guzlll bi şiir teşekkurler
     
  4. 13 Eylül 2008
    Konu Sahibi : çiRkin peRi
  5. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Hayatımızı korkularımız yönlendirirmiş zaten.Ne güzel yazmışsın canım.Eğer gerçek yaşadığın duyguysa bunlar,üzücü.Bu duyguları yaşamamış olmanıdilerdim.Çocuklarımın küçüklükleri geldi aklıma.Onlar da aynı duyguları yaşarlar kırgın oldukları zaman..............................
     
  6. 13 Eylül 2008
    Konu Sahibi : çiRkin peRi
  7. çiRkin peRi

    çiRkin peRi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    4 Ekim 2007
    Mesajlar:
    248
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    Kırgınlıklardan çok gerçek duygular aslında. Yani bilmiyorum belki de hani annemizin elini bırakınca kayboluruz korkusu vardır ya hep.
    İşte elimi bırakalı çok oldu ya hani bilmiyorum neyse...
    Anlatmak güçiçimdeki korkuyu...
    Gerçekle bağlantı aslında, aslında anlatamadığım için bir imdat çığlığı bu...
    Gerçeklerle örtüşen bir imdat sadece...
     
  8. 14 Eylül 2008
    Konu Sahibi : çiRkin peRi
  9. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Bunlar hep yaşandı.Gün gelip güçlü olduğunu hissedeceksin.O korkuların kaybolacak.Ama gün gelecek geçmişe olan özlemin içini acıtacak. Korkuların olsa dahi geçmişe özlem duyacaksın!........
     
  10. 14 Eylül 2008
    Konu Sahibi : çiRkin peRi
  11. çiRkin peRi

    çiRkin peRi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    4 Ekim 2007
    Mesajlar:
    248
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    Reaslist bu yazının aşk acısıyla ilgisi yok...
    Neyse teşekkür ederim...
    Ben bunu geröetekn birgün kaybolurdam arkadaşlarım okuyup anlasın diye yazmıştım.
    Ne çektiğim aşk acısından nede yalnızlıktan yazılmıştı.
    Okuduğun için teşekkürler...
    Sevgiyle
     
  12. 15 Eylül 2008
    Konu Sahibi : çiRkin peRi
  13. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Canım ben de sadece korkular için yazmıştım zaten!......Aşk acısı gerçekten aklıma gelmedi.......İnsanın hayatının bri döneminde özellikle bluğ çağlarında çok korkuları olur..Ama o yıllar da en güzel yıllardır..........
     
  14. 16 Eylül 2008
    Konu Sahibi : çiRkin peRi
  15. çiRkin peRi

    çiRkin peRi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    4 Ekim 2007
    Mesajlar:
    248
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    Peki gerçekten tehdit altındaysan...
    Ve kimse sana inanmıyorsa ?
     
  16. 16 Eylül 2008
    Konu Sahibi : çiRkin peRi
  17. SuLtan42

    SuLtan42 Uykucuuu Üye

    Katılım:
    6 Ekim 2007
    Mesajlar:
    4.503
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    senağlama senağlama senağlama senağlama senağlama senağlama senağlama senağlama ne güzel anlatmis ya , sanki ben yazmisim gibi oldu of ya allahim yardim et bana senağlama
     
  18. 19 Eylül 2008
    Konu Sahibi : çiRkin peRi
  19. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Önemli olan senin kendine olan inancın.Zor da olsa şuna inanmalısın.sana inanmayanlar sana gereken değeri vermeyenlerdir.Onlar içinse üzülmeye değmez.Önemli olan kendine güvenip,bu korkuları safdışı bırakabilmektir.Akıl her şeyin üzerindedir
    ÇARESİZSENİZ,ÇARE SİZSİNİZ!.....