Bütün mesele bu...

Konusu 'Hayat Bilgisi' forumundadır ve Vuvuzela tarafından 17 Haziran 2010 başlatılmıştır.

    17 Haziran 2010
    Konu Sahibi : Vuvuzela
  1. Vuvuzela

    Vuvuzela Popüler Üye Üye

    Katılım:
    26 Şubat 2008
    Mesajlar:
    1.221
    Beğenildi:
    22
    Ödül Puanları:
    148
    var olmak mı, yok olmak mı, bütün sorun bu!
    düşüncemizin katlanması mı güzel,
    zalim kaderin yumruklarına, oklarına,
    yoksa diretip bela denizlerine karşı
    dur, yeter! demesi mi?
    ölmek, uyumak sadece! düşünün ki uyumakla yalnız
    bitebilir bütün acıları yüreğin,
    çektiği bütün kahırlar insanoğlunun.
    uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü!
    çünkü o ölüm uykularında,
    sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından,
    ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
    bu düşüncedir felaketleri yaşanır yapan.
    yoksa kim dayanabilir zamanın kırbacına?
    zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
    sevgisinin kepaze edilmesine,
    kanunların bu kadar yavaş
    yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine,
    kötülere kul olmasının iyi insanın

    bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?
    kim ister bütün bunlara katlanmak
    ağır bir hayatın altında inleyip terlemek,
    ölümden sonraki bir şeyden korkmasa,
    o kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
    ürkütmese yüreğini?
    bilmediğimiz belalara atılmaktansa
    çektiklerine razı etmese insanı?
    bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:
    düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
    yürekten gelenin doğal rengini.
    ve nice büyük, cesurca davranışlar
    yollarını değiştirip bu yüzden,
    bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.
     
  2. 17 Haziran 2010
    Konu Sahibi : Vuvuzela
  3. Vuvuzela

    Vuvuzela Popüler Üye Üye

    Katılım:
    26 Şubat 2008
    Mesajlar:
    1.221
    Beğenildi:
    22
    Ödül Puanları:
    148
    çok sevdiğim bir tirat
    bugün yine okudum ve gözlerim doldu..
    o nedenle de paylaşmak istedim.
    daha 16. yüzyılda yaşarken bile
    insanlığın dolaştığı tüm zamanlara hakim cümleler yazmak olsa gerek...
    Ama esas üzücü olan bu kelimeleri hala özümseyerek okumak..
    Hatta özümseyerek okuyan insanların artık çok ama çok daha fazla olması..