çalışan anneler acil

Konusu 'Doğum ve Sonrası...' forumundadır ve sedaesila tarafından 8 Aralık 2009 başlatılmıştır.

    8 Aralık 2009
    Konu Sahibi : sedaesila
  1. sedaesila

    sedaesila Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Aralık 2009
    Mesajlar:
    194
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    öncelikle hepinize merhaba demek istiyorum 6.5 aylık bir kızım var kaydirigubbakcemile5 bana çok düşkün yani tüm bebekler gibi iyi bir bankada çalışıyorum kariyer önüm çok açık ve yaklaşık 1 ay sonra çalışmaya başlamam lazım :1no2: ve ben ne yapacağımı bilmiyorum ilk önce yani hamileyken hiç aklıma gelmemişti şimdi nasıl bırakıcam bilmiyorum bu arada kendi evimizden taşındık 2 ay oldu bebişime babaannesi bakacak kızlar nolur yardım edin içim çok huzursuz ara mı versem yoksa çıksam mı yada ara verirsem geri dönmem zor mu olur ...kafam çok karışık çalışan anneler yada çalışıp ayrılan anneler ne düşünüyorsunuz bana yardımcı olun lütfen:ecrin_bebek:
     
  2. 9 Aralık 2009
    Konu Sahibi : sedaesila
  3. yasemink

    yasemink Cadı Kızım!! Üye

    Katılım:
    12 Şubat 2008
    Mesajlar:
    771
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Canım merhaba! aynı dert bende de vardı kızım bana ben kızıma acayip bağlıyız. Bağlıyız diyorum ama ben 6 aylıkken git-gellerle işime geri döndüm "denerim olursa olur olmazsa çokta umrumda" dedim.
    Aynen senin gibi evimi taşıdım; şuan annem bakıyor ilk 1 haftayı ikimizde çok zor geçirdik.
    Çok zor dediğim sürekli aradım kızımda azcık uykusuzluk çekti huzursuzlandı zorlandı ama şuan ikimizde çok alıştık balım.
    Şuan kızım 8 aylık artık onu sabah bırakıp akşam aldığımı biliyor ve hiç huysuzluk yapmıyor alıştı meleğim.
    Seni çok çok iyi anlıyorum işinle kızın arasında kaldın ama denemeden hiçbirşey bilemezsin kendini yersin sadece.
    Ayrıca çalışsanda onun için değil mi?? Evet zor bir karar ama hazır işin varken sonradan pişman olacağın kararlar verme.
    Umarım herşey istediğin gibi olur.a.s.
     
  4. 9 Aralık 2009
    Konu Sahibi : sedaesila
  5. nickminkenari

    nickminkenari sıkı sıkı tutun Pro Üye

    Katılım:
    2 Ocak 2008
    Mesajlar:
    1.402
    Beğenildi:
    10
    Ödül Puanları:
    148
    bende bu düşünceler daha hamileyken başlamışdı 10 senedir aynı yerde çalışıyodum tazminatım baya yüklü bi miktar oldugu için yazık olucak diye çıkmak istemiyodum.ama başkalarının çok üzüldüğü olay olan işden çıkarılmayı kahkahalarla karşıladım hayatımın en mutlu 3. anıydı (evlendiğim gün, kızımın doğdugu gün, işden kovuldugum gün) şuan kızım 2 aylık önümüzdeki zamanlarde ne olucak neler düşünücem bilmiyorum umarım pişman olmam
     
  6. 9 Aralık 2009
    Konu Sahibi : sedaesila
  7. sedaesila

    sedaesila Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Aralık 2009
    Mesajlar:
    194
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    kızlar öncelikle cevap yazdığınız için çok teşekkür ederim. sevgili yasemin içim içimi yiyor dediğin gibi dün arkadaşımla konuştum iş yerinden psiloloğa mı gideyim diye :) onla da gece aynı şeyleri konuştuk başla dedi baktın olmuyor bırakırsın ne zormuş ya kadın olmak ne zormuş her zaman böyle hayat hep seçim yapmak zorunda kalıyorsun seni de bebişini de öpüyorum...bakalım ne yapacağım haber veririm artık
    sehercim hakkında hayırlısı olur insallah bakalım sen ne yapacaksın cidden hayat çok karmaşık önemli olan güzel anlar huzurlu zamanlar geçirebilmek..

    sevgilerimle opuyorumnanaktan
     
  8. 10 Aralık 2009
    Konu Sahibi : sedaesila
  9. ozzge

    ozzge Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Haziran 2008
    Mesajlar:
    1.059
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    Aynı sıkıntılar bende de var. Ayın 4'ünde işe başlıyorum kısmetse. Ne kadar zormuş.
    Oysa ki bu kararı tamamen kendi istediğimle verdim. Önceleri ilk 1 sene hatta hep kendim bakıcam kızıma diyorum. Hatta geçen sene Mart'ta ayrıldım büromdan ve tüm eşyalarımı topladım, cüppemi hatta diplomamı bile depoya indirdim.
    Ama sonra onca emeği onca yılı düşündüm... Annemle babamın beni okutmak için harcadıkları çabayı hatırladım.
    şimdilerde bi bunları düşünüyorum bir de meleğimin gülen gözlerini. tam 12 saat bensiz kalıcak bebişim. C.tesileri de çalışıyorum. Ananesi balıcak kızıma.
    ılk adımını,ilk dişlerini, ilk kez baba demesini hep başkalarından dinleyeceğim. Sadece emerek uyuyor bu aralar. Ben olmadan nasıl uyuyacak diye düşünüyorum. Uyanınca kocaman gülümsemesini göremeyeceğim tüm gün boyunca.
    Durup durup ağlıyorum, bebeğimin gözlerine bakamıyorum. Çok mu bencilce davrandım bilmiyorum.
    Çalışmasam da maddi olarak zorlanmayacağız çünkü. Yani benimki tamamen kişisel bi karar, hiç bir zorunluluk yok. Tabiki iki elin sesi var. Daha iyi bir geleceğide düşünüyor insan.
    Çok büyük bir çıkmazdayım. Bende profosyonel yardım almayı düşünüyorum.
    Geçen akşam eşime döktüm ağlayarak içimi. Bu güne kadar hep evde kal diye tutturan adam bile ne kadar zo r bi kararmış, neler yaşamış neler düşünmüşsün dedi. Artık söyleyecek tek bir kelimem bile yok, tamamen senin kararın olmalı dedi.
    Ne yapacağımı bende bilmiyorum. Yavrumu bırakmak istemiyorum. Ama onca emek onca yıl... Tırnaklarımla kazıyarak geldim bu günlere. Bır anda silmek kolay değil ki...
     
  10. 10 Aralık 2009
    Konu Sahibi : sedaesila
  11. sedaesila

    sedaesila Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Aralık 2009
    Mesajlar:
    194
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    Özgecım Şu an aĞlıyorum nasıl zor bır ŞeymıŞ kadın olmak senı nasıl ıyı anlıyorum anlatamam benım meleĞımde emerek uyuyor memeden Çekınce ÇıĞlık kıyamet ayrılamıyor gece gÜndÜz bÖyleyız sankı ıhanet edecekmıŞım gıbı gelıyor kızıma..sankı bırakıp gıdınce bana kÜsecekmıŞ gıbı gelıyor.aĞzının kokusunu bıle doya doya koklayamayacaĞım belkı ne yapacaĞımı hala bılmıyorum aynı Şeylerı yaŞıyoruz aslında farklı mekanlarda aynı duyguları paylaŞıyoruz anne yÜreklerımızde..senınde dedıĞın gıbı onların geleceĞı Çok Önemlı ama bazen kendıme de sormuyor deĞılım bır anne hazırlamz mı zaten yavrusunun geleceĞını her zaman yanında olarak..ya ben yanında olabılecekmıyım meleĞımın..aĞlıcak belkı kuzum anne dıye bense saÇma sapan ınsanlarla uĞraŞıyor olacaĞım kıymet bılmeyen onca ınsanla ne ıÇın kızımın geleceĞı nasıl bır muammadır bılmıyorum..
    Evet ŞanŞlıyım yada Şanlıyız belkı anneanne / babaanne bakacak meleklerımıze pekı kım anne gıbı bakabılır kı anne sevgısını verebılır kı hangı kıŞı evladıma benım gıbı sarılabılır , Öpebılır sevgıyle kucaklayabılır kı..ınsan bır seÇım yapacak olsa evladı gelır ılk baŞta baŞka kıme deĞıl...
     
  12. 11 Aralık 2009
    Konu Sahibi : sedaesila
  13. taha0203

    taha0203 EVLİ-MUTLU-ÇOCUKLU:) Üye

    Katılım:
    9 Aralık 2009
    Mesajlar:
    354
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    bence bebeğin için kesinlikle çalışmalısın.benim içinde inanılmaz zor oldu ilk günler.ama sonra alışıyor insan.her özlediğimde onu geleceği için çalıştığım aklıma geliyor.daha da hevesle çalışıyorum.hayat şartları zor.onlara daha iyi bir gelecek verebilmek için kendimizden fedakarlık etmek zorundayız.
     
  14. 12 Aralık 2009
    Konu Sahibi : sedaesila
  15. sedaesila

    sedaesila Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Aralık 2009
    Mesajlar:
    194
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    :CüvCüv:galiba şu andan itibaren en azında deneceğimi sanıyorum 25 aralıkta bir gün çalışıp yıllık iznimi alacağım 15 gün sonra tekrar başlayacağım.yani şimdilik düşüncem bu mantıklı düşünemiyorum bu aralar inşallah iyi olur :ecrin_bebek:
     
  16. 27 Aralık 2009
    Konu Sahibi : sedaesila
  17. sedaesila

    sedaesila Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Aralık 2009
    Mesajlar:
    194
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    evet kızlar yazımın üstünden epey bir zaman geçti az ağlamadım bu süreçte :gitme:
    25 aralık cuma günü bir gün çalıştım ardında 2 hafta iznimi girdim geri dönüş 12 ocak umarım kararım doğrudur :eek:
     
  18. 27 Aralık 2009
    Konu Sahibi : sedaesila
  19. Aycaokurcan

    Aycaokurcan Aktif Üye Üye

    Katılım:
    23 Aralık 2009
    Mesajlar:
    534
    Beğenildi:
    588
    Ödül Puanları:
    93
    slm öncelikle, bende çalışan anneyim üstelik yeni anneyim bebeğim 1 aylık daha ve şubatta işe başlıyacam çok küçük bebeğim.Bana en ihtiyacı olduğu zaman yanında olamıyacam.İşimide çok seviyorum bırakırsam çok mutsuz olurum biliyorumsenağlama.Yazıları okurken bende çok duygulandım sadece sizi anlıyorum.Bebeğimin geleceği için çalışmam lazım diye düşünüp rahatlıyorum ama çok zor olcak onun için acıkacak ağlıyacak offfffffffffffffffffffffffff senağlama