Çocuğunuza annesi veya yakını bakanlar ?

Konusu 'Aile, Evlilik ve Çocuklar' forumundadır ve sunny tarafından 9 Kasım 2010 başlatılmıştır.

    9 Kasım 2010
    Konu Sahibi : sunny
  1. sunny

    sunny Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2009
    Mesajlar:
    916
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Merhabalar,

    Bu aralar beni bunaltan bir karar aşamasındayım yardımlarınızı istiyorum kızlar.

    3,5 aylık bir bebeğim var. 14 senelik bir iş hayatım vardı bebeğimden önce. Malesef 2 ay sonra işe dönmek durumundayım, süt izinlerini de kullanınca izinler bitiyor. :KK43:(

    Bebeğime annem bakacak. Bize çok yakın oturuyor, kışın sabah alıcaz eve getiricez annemi, akşam da evine bırakıcaz. Ben 18.30 gibi evde oluyorum. Haftasonları çalışmıyorum.

    Ancak süre azalınca kara kara düşünmeye başladım, annelik duyguları çok ağır basıyor. Bebeğimi bırakıp işe gitmek zulüm gibi geliyor. İçimden bir ses onu bırakıp da işe gidemeyeceğimi söylüyor. Kafamda bir sürü soru dolanıp duruyor. En iyisi buradaki tecrübeli annelere danışmak diye düşündüm.

    Maddi açıdan durum şudur ki 3-4 sene daha çalışmam lazım çünkü emekliliğim okeyleniyor, yaşımı beklemem lazım sonrasında. Ama şu anda da ben 1 sene çalışmasam geçinebiliriz Allaha şükür bir sıkıntımız yok.

    Şimdi düşünüyorum da kuzumu anneme nasıl bırakıp gideceğim..O kadar alıştık ki birbirimize..2 saat bıraksam koşa koşa eve geliyorum acayip özlüyorum..Annen varken çalış dediğinizi duyar gibiyim, evet bakıcıdan çok çok daha iyi , anneme güvenim bu konuda sonsuz..Hem sevgi gösterir hem de çok iyi bakar..

    Ama ne olursa olsun onun annesi benim ve anne ile çocuk bir bütündür. Hem annem şimdi onu kendi düşüncelerine göre yetiştirecek. Ayrıca düşünüyorum da hafta içi akşamları sadece 2-3 saat görmüş olacağım sonrasında uyuyacak çünkü. Bu bana da ona da yetmez ki :KK43:(

    Acaba diyorum 6 ay daha izin istesem ( ki bu durumda işimden olabilirim) sonrasında mı anneme devretsem ?

    Ama bazıları da diyorlar ki çocuk 1 yaşına geldiğinde bırakmak çok daha zor oluyormuş hem anne hem de bebek açısından. Bebek anneye iyice alışıyormuş , çok zor oluyormuş. Acaba böyle midir gerçekten ?

    Bir de eğer aranızda annesine baktıran varsa şunu da merak ediyorum; ne gibi konularda sorunlar çıktı ?

    Ayrıca aranızda çalışan anne çocukları varsa; onlar ne düşünüyor ? Annenizle aranız nasıldı ? Şimdi nasıl ? Eksik kaldınız mı ?

    Mesela şunu da düşünüyorum; ki buna çok çok üzülürüm;

    Bebeğim ben işe başladığımda benden uzaklaşır mı ? Beni yabancılamaya başlar mı ? Anneme benden daha mı yakın olur ? Annemi annesi yerine koyar mı ?

    Annem de çok sahiplenici birisidir. Bu hem iyi , ama bebeğimin bu dünyada annesine en yakın olmasını istiyorum. Kuzenimin başına geldi, oğlu ananesine anne muamelesi yapıyordu. Çok üzücü bir durum.

    Sizler bu dengeyi nasıl kurdunuz ? Lütfen ama lütfen yazın bana, o kadar çok düşünüyorum ki bu konuları, çok üzgünüm. Çok kafam karışık, Allah hepimizin yardımcısı olsun..
     
  2. 10 Kasım 2010
    Konu Sahibi : sunny
  3. AskKirintisi

    AskKirintisi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    17 Eylül 2007
    Mesajlar:
    4.817
    Beğenildi:
    20
    Ödül Puanları:
    108
    ben çocuğuma kendim bakıyorum ama annem bakablecek durumda olsaydı ona baktırır işe giderdim. bebek küçükken seni aramayacak sonra alaışacak. annen yokluğunu aratmaz bence. hem sen akşama kadar görmediğin için işden elince dahabi zaman ayıracaksın. hem sen hem çocuk yenilenmiş olacak. hem şurda emeklilik için 4-5 yılınız kalmış, bence çalışın.
     
  4. 10 Kasım 2010
    Konu Sahibi : sunny
  5. HeartLess

    HeartLess HUZUR MELEĞİMSİN SEN.. Pro Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.846
    Beğenildi:
    29
    Ödül Puanları:
    198
    Bütün çalışan annelerinin kafasındaki sorular ve
    yaşadığı sıkıntılar maalesef...
    ama yavrunuz için çalışıyorsunuz,ona iyi bir gelecek sağlamak için.
    çok ama çok şanslısınız ki,anneniz yakın ve gözünüz arkada kalmayacak..
    şuan zaten çok küçük,sadece bakıma ihtiyacı var,
    öğrenme yaşı geldiğinde de siz yanında olursunuz inşallah..
    çocuğunuz sizi unutmaz kesinlikle,sabah,aşkam beraber olacaksınız...
    sakın işten ayrılmayı düşünmeyin,
    yavrularımız olduktan sonra herşey onlar için...
     
  6. 10 Kasım 2010
    Konu Sahibi : sunny
  7. zelihakocyigit

    zelihakocyigit karamsar Üye

    Katılım:
    3 Temmuz 2010
    Mesajlar:
    273
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Ben bekarım ve bu konuda uzman değilim ama tanık olduğum bişeyi paylaşmak isterim. Dün akşam evde yemek yerken, karşı komşunun evinden müthiş bi bebek ağlaması duyduk. Önce susar diye bekledik ama bi süre sonra çocuğun ağlama sesi feryatlara ve de çığlıklara dönüştü. Mecburen kapıyı açıp ne oluyor diye bakmak zorunda kaldık. Olay şu: Bizim karşıda bir teyze oturuyor. Gelini de çalışıyo. Sabah giderken çocuğu bu teyzeye yani kaynanasına bırakıyor, akşamda 6-7 gibi gelip alıyor. Çocuk (daha 2-3 yaşlarında) artık annesini istemiyor. Babaannesini annesi olarak kabullenmiş ve benimsemiş. Annesi onu almaya geldiğinde, zili çaldığı dakika saklanıyormuş ve ağlamaya başlıyormuş. Biz de olaya şahit olduk, kapının önünde kadın "hadi annecim evimize gidelim" dedikçe çocuk ağlıyordu, babaannesinden ayrılmak istemiyordu ve ona sarılıyordu. Babaannesi de bi türlü ikna edemedi, "hadi şimdi git, yarın sabah gelirsin" dese de; fayda etmedi. Mecburen anne alıp çocuğu gitmek yerine, oda içeri eve girdi. Çok Üzüldüm. Belkide çocuk annesine kızgın , niye beni her sabah yalnız bırakıp gidiyorsun diye annesine öfkeli bilemiyorum tabi:KK25::44:zor bi durum, çocuk ta haklı kendince, ona kalırsa annem sensin, benden kopamzsın diye düşünüyo herhalde????
     
  8. 10 Kasım 2010
    Konu Sahibi : sunny
  9. gulsum50

    gulsum50 Yeni Üye Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2007
    Mesajlar:
    1.094
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    ben çalışan anneyim
    kızıma kayınvalidem bakıyor
    6 yıldırda ayn iş yerimndeyim, evime 10 dk mesafesi var çalışma şartlarım çok iyi seviyorum da işimi ne kadar stresli olsada
    ilk işe başladığımda deneyeceğim eğer olmassa bırakacam dedim
    anne yüreği tabi endişelerin olacak benim halan oluyor 2,5 yaşında şuan ayrılmak daha zor daha bi can yakıyor,ama ben onun için çalışıyorum geleceği için ben maddi ikamlardan dolayyı isteğim okula gidemedim istediklerimi alamıyordum dersaneye bile gitmedim babama bende dersaneye gitmek istiyorum demedim hiç çünkü biliyordumki babamın o eve zor yetişdiği benim yaşadıklarımı yaşaması istemiyorum nazlı kızım hayat şartları çok çok zor...
    bence deneyin çalışan anne evladına yetersiz değil , vakit sınırlı olabilir ama bu sizin ona ilgisiz olabileceğiniz anlamına gelmez lütfen annniz bakacak yabancı biri değil tabiki sizin dediğiniz gibi biraz kendi isteğini öğretecekler öğretsinler ne varki benim kızım da bazı kelimeleri aynı babanesi gibi söylüyor hiç kızmıyorum biliyorum kızıma çok iyi baktığını
    iyi düşünün bence :KK34::KK34:
     
  10. 10 Kasım 2010
    Konu Sahibi : sunny
  11. temmuzz

    temmuzz Popüler Üye Üye

    Katılım:
    16 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    4.658
    Beğenildi:
    1.305
    Ödül Puanları:
    238
    henüz anne değilim ama okul öncesi okuduğum için
    sizdeki gelgitleri çok iyi anlayabiliyorum...
    bebeklerin anneye en çok ihtiyacı olduğu dönemler 0-2 yaş dönemidir...
    benim fikrim bu yaştaki bebeklerin 7/24 anne kokusu alması yönünde...
    çalışmak zorundaysanız bişey diyemem
    siz çalışmadanda maddi sıkıntı çekmeyecekseniz eğer bebeğinize ayırın zamanınızı...
    para her zaman kazanılır
    fakat bebeğin bu yaşta alacağı annelik bağ duygusunun önüne geçmiş olursunuz
    çünkü bu yaş dönemleri çok önemlidir...
     
  12. 10 Kasım 2010
    Konu Sahibi : sunny
  13. innuk

    innuk Popüler Üye Üye

    Katılım:
    9 Nisan 2009
    Mesajlar:
    3.171
    Beğenildi:
    1.318
    Ödül Puanları:
    238
    Canım seni çok iyi anlıyorum. Benimde 1 yaşında bir oğlum var annem bakıyor bende işe başladığımda oğlum 4 aylıktı. Bende senin yaşadığın endişeleri yaşadım. Ama sana öncelikle tavsiyem sakın ileride işe başlarım biraz daha izin alayım diye düşünme ya 6. aydan önce başla yada kreş dönemine gelene kadar bekle..
    Eğer işe şimdi dönersen bebeğin senden uzak kalmaya alışacak ve farkına varana kadar bundan rahatsız olmayacak çünkü o şu anda rutin bir düzende yaşıyor bu düzende sen ya olacaksın ya olmayacaksın. 1-1,5 yaş aralığında herşeyin farkına varacak ve bilerek ve acımasızca bakan kişiyi annen yada bakıcı fark etmez annesi yerine koyacak ve seni cezalandıracak.Bunu bütün çocuklar yapıyor. Ama bence bunu düşünmek için çook erken. Ama tabii eğer erken dönemde başlarsan çalışmaya bu dönemi daha kolay atlatırsın ama 1 yaşından sonra dersen işin daha zorlaşır.
    Bence bunların hiç birini düşünme düşünmem gereken onu sağlıklı ve mutlu bşr çov-cuk olarak yetiştirmek. Onun sana senin ona olan düşkünlüğünüzün bir noktada azalması gerekir. Sonuçta bir yerden sonra kendini bağımsız bir birey olarak hissetmesi kendine güven duygularının gelişmesi gerekiyor. 7/24 onunla olman onun gelişimi için çok sağlıklı bir durum değil.
    O yüzden kendini hiç üzme merak etme o da sende alışacaksınız. Evde koşuşturmaca içerisinde onunla ne kadar kaliteli zaman geçirebildiğini düşün. Ama işten geldiğinde geçireceğiniz bir saat bile onu çok çok mutlu edecek. Kendisini daha değerli hissetmesini sağlayacak. Şimdilik sana bunları söyleyebilirim canım. Allah yardımcımız olsun...
     
  14. 10 Kasım 2010
    Konu Sahibi : sunny
  15. combine

    combine Popüler Üye Üye

    Katılım:
    27 Ocak 2009
    Mesajlar:
    1.173
    Beğenildi:
    272
    Ödül Puanları:
    153
    İlk 3-4 yıl yani bebeğin anne kokusuna ihtiyacı olduğu dönemde çalışmanızı tavsiye etmem...sizin 3 yıl sonra tekrar iş bulma şansınız mutlaka vardır ama bebeğiniz tekrar bebek olmayacak..Siz anneliğin,bebeğinizde bebekliğinin keyfini çıkarmalı diye düşünüyorum...yine emekli olursunuz çoğu gitmiş azı kalmış zaten...Ne kadar para kazanırsanız kazanın içinizde ukte kalacak...:KK16:
     
  16. 10 Kasım 2010
    Konu Sahibi : sunny
  17. sunny

    sunny Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2009
    Mesajlar:
    916
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86

    acaba o kadıncağız bebeğini ne zaman bırakmıştı ? off bunu okuyunca şimdi daha bir beter oldum..bebeğim annemi annesi yerine koyarsa mahvolurum çok ciddiyim..yani bu konuyu düşündükçe şurada kalan 2 aylık iznimi de bunları düşünerek telef etmek istemiyorum ama elimde değil.

    nasıl yani canım ben de bunu merak ediyordum..1 yaşına kadar evde oturmak mı yoksa 3 yaşına annanesi ile getirip sonrasında onunla olmak mı ? burada çocuk bebekken birşey anlamaz gibi geliyor ama sen tersini söylüyorsun..acaba hangisi daha sağlıklı olur ?

    bir de 1 yaşına gelince ayrılması daha zor olmaz mı bebeğin benden ?
     
  18. 10 Kasım 2010
    Konu Sahibi : sunny
  19. sunny

    sunny Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2009
    Mesajlar:
    916
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    kızlar tek tek cevaplamak yerine genel bir cevap yazacagım.

    hepinize cevaplarınız için teşekkürler. ben de biliyorum tabi ki 24 saat yanında olamayız ama benim dışımda birine benden daha düşkün olarak anne yerine koymasını ben çok düşünüyorum..ki annem de bu iş için biçilmiş kaftan..zaten kendini bize adamış bir annedir kendisi..ben evlendikten sonra birkaç ay önce kardeşim de evlendi ve annem babamla başbaşa kaldı..şimdi kendini bebeğime adayacak biliyorum, bu bebeğimin bakımı için belki iyi ama benim için kötü..istemiyorum kimsenin onu benden çok sahiplenmesini annem dahi olsa :KK43:( bilmem beni anlayabiliyor musunuz, neden bunu düşünüyorum çünkü kuzenimin yani annemin kızkardeşinin kızının başına geldi. Oğlu oldu ve teyzem torununa baktı ve aşırı derecede sahiplendi. Şöyle ki kuzenim çocuğuna bağırıp çağırırken bir anda teyzem devreye gidip kuzenime bağırıyordu neden bağırıyorsun diye. Sanki o çocuk kuzenimin değil de teyzemin gibi oldu. Hatta annesine ismi ile hitap ediyordu anne demiyordu. Ama şu var onlar 3 sene getir götür yapmaktansa birlikte yaşayalım dediler. Hep birlikte yaşadılar. Bir süre sonra da hafta içi çocuk ananede kaldı. Belki ondan öyle olmuştur bilmiyorum.

    Aranızda bu durumu yaşayanlar var mı ? Yani çocuğunuz sizden uzaklaşıp anane veya babanneyi annesi yerine koydu mu ? Ve bebeğimin annemi annesi yerine koymaması için ne yapabilirim ? Annemi de bu konuda dizginlemem gerekecek biliyorum çünkü yapısını.

    Allah razı olsun bebeğime bakacak yanlış anlamayın ama ben sadece baksın istiyorum. Mesela örnek vereyim bugün keşke kreşi olan bir işyeri beni işe alsa dedim, çünkü bazı bankalarda bebek için de kreş var. Annem bozuldu, aman işte orada kimbilir nasıl bakacaklar, sanki orada zırt pırt görebilecek misin ? Yani öyle bir durum olsa üzüntüden kahrolacak sanki. İyi de sonuçta ben görebileceğim sürekli önemli olan da bu diyorum, babamla birlikte ya sen kendini bu çocuğa çok adamışsın diyorlar. Tabi ki adayacağım annesiyim yani bu gibi konuşmalar bilmem anlatabildim mi
     
    Son düzenleme: 10 Kasım 2010