Çocuğunuzu, ağlatarak uyutmaya çalışmayın !

Konusu 'Bebek Bakımı ve Beslenmesi' forumundadır ve fikriye_bg tarafından 6 Aralık 2009 başlatılmıştır.

    6 Aralık 2009
    Konu Sahibi : fikriye_bg
  1. fikriye_bg

    fikriye_bg SaNBeRk 14/08/2008 Üye

    Katılım:
    13 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    5.129
    Beğenildi:
    32
    Ödül Puanları:
    153
    Çocuğunuzu, ağlatarak uyutmaya çalışmayın !

    Küçük yaşta çocuğu olan annelerin en çok zorlandığı konulardan biri çocukların "uyku düzeni"dir.

    Küçücük bedenleri, sevimli yüzleri ve masum görüntüleri ile her an sevilmeye hazır bekleyen bu şirin dünyalılar, misafir oldukları ailenin birçok alışkanlığına tesir ettikleri gibi, uyku ve istirahat düzenlerini de etkiler. Aile içindeki bu değişiklik de özellikle anneleri bir hayli zorlar. "Çocuktan önceki" yaşantısında anneler, kendi "biyolojik ritminin" gerektirdiği gibi istirahat edebilme serbestliğine sahipken, "çocuktan sonraki" dönemde kendilerine bağlı bulunan bebeklerinin ihtiyaçlarını hesaba katmak zorunda kalırlar.

    Günlük hayatın telaşı ile yorulan bir anne, tam dinlenmek üzere iken, bebeğinin uyanması ile tekrar onun ihtiyaçlarını karşılamaya koyulur. Böyle bir anne, uykusuz geçen günlerin verdiği sıkıntı ile gereğinden fazla tedirgin, huzursuz ve asabi bir hale gelebilir, hatta bu gerginlikler anne sütünün çekilmesine veya azalmasına da sebep olabilir. Bu durum gerek eşler arasındaki iletişimi ve gerekse anne ile çocuk arasındaki "tahammül" gücünü zayıflatmaya başlar. Bu kısırdöngü sonunda anne artık bebeği ile baş edemez hale gelir ve çocuk yetiştirmenin ne kadar da zor olduğundan şikâyet etmeye başlar.

    Çocuğu kendi düzenimize uymaya zorlamalı mı?

    Konu hakkında çalışmalar yapan uzmanlar, bir yandan annenin çaresizliğine dikkat çekerken diğer yandan da çocuğun masum ihtiyaçlarının giderilmesi arasında sıkışıp kalırlar. Bu yıpratıcı süreci aşmak için ise iki ayrı yöntemden biri annelere tavsiye edilir. İlk yöntem; "çocuğu anne ritmine uymaya zorlamak"tır. Annelerin genelde tercih ettiği bu yöntem, bebeğin uyku düzenini annenin günlük yaşantısına ayak uydurmaya zorlar. Yani, anne, bebek her ağladığında onun ihtiyaçlarına cevap vermek yerine, "vaktinde" oluşan istekleri gidermeye çalışır. Örneğin, bebek kendi yatağına yatmayı istemez ve akşam uykuya dalmakta zorluk çeker. Yalnız yatmaya alışkın olmadığı için de, ağlayarak anneyi yanına çağırır, anneye olan ihtiyacını gözyaşı ile dile getirir. Bu yönteme göre; bebek ne kadar ağlarsa ağlasın kayıtsız kalarak, annesinin geleceğine dair umudunu keseceği ve sonunda yorulup ağlamayı bırakarak uykuya dalacağı hesap edilir. Çocuk, her ne kadar ağıtları ile "anne n'olur gel" sinyali gönderse de anne, o ağıtlara duyarsız kalarak, "hayır benden umudunu kes gelmeyeceğim" demektedir. Çocuk günlerce süren bu ağlamalarının sonunda artık ağlamadan uyur ancak aslında annenin kendisine cevap vereceği umudunu yitirir; korkularını ve endişelerini kendi içine hapsederek uykuya dalmaya başlar. Peki, çocuğu ağlatarak ve anneye umudunu keserek uyutmak ne kadar doğrudur? Çocuklar bu ağlamalar sırasında ruhen incinmekte midir?

    Ağlatarak uyutmak, çocuğun vicdanını katılaştırır

    Henüz konuşma yeteneği olmayan bir bebek etrafı ile iletişimini "ağlayarak" gerçekleştirir. Bebeklerin ihtiyacı değiştikçe ağlama şekli de değişir. Örneğin; altını ıslatan çocuğun ağlaması ile korku ve endişe yaşayan çocuğun ağlaması birbirinden farklıdır. Eğer çocuklar ağlamayacak olsalardı, çocuk bakımı dünyanın en zor işi olurdu. Zira hiç ağlamayan bir çocuğun, ne zaman acıktığını anlamak ya da uykusunun gelip gelmediğini hesap etmek hemen hemen imkânsızdır. Normal şartlarda "hiçbir çocuk sebepsiz yere ağlamaz". Eğer çocuk ağlıyorsa mutlaka bir sebebi vardır. Anne-babanın görevi çocuğu susturmak değil, çocuğun ağlama sebebini bularak, ihtiyacını gidermektir.

    Uyku düzeni sağlamak adına, onun ağlamalarına ilgisiz kalmak yanlış bir yöntemdir. Zira çocuk, içinde bulunduğu ailenin düzeninden habersiz olarak kendi bünyesinin ihtiyacı çerçevesinde uykuya dalar ve uyanır. Eğer anne, çocuğun uykuya dalma ve uyanma "ritmini" kendi yaşantısına uydurmaya zorlarsa, bebeğinin "biyolojik ritmini" bozmuş olur. Üstüne üstlük, bebeğin ağlayarak anneye iletmeye çalıştığı "korkuyorum anne" ya da "tedirginim anne, yanıma gel" mesajlarına ilgisiz kalmakla, çocuğunun bilinçaltına "annelere güvenilmez" düşüncesi yerleştirir. Hâlbuki bir çocuk için ilk ve tek güvenilecek kişi annedir. Eğer çocuk, en çok güvenilecek kişiye karşı daha bebeklik yıllarında güvensizlik duymaya başlarsa, vicdan duygusunun gelişiminin de önüne geçilmiş olur. Çocuk bu uygulamanın sonunda ağlayarak annesini çağırmaz belki, ama annesini çağırmaması bir çözümün değil, bir sorunun başlangıcını ifade eder ki, o da çocuğun vicdan duygusunun katılaşmaya başlamasıdır. * Uzman Pedagog

    O halde ne yapmalı?

    Çocuğu ağlatarak ve onun ihtiyaçlarına karşılık vermeyerek terbiye etmenin çocuğun ruh sağlığına zarar verdiği çok açıktır. Annenin yapması gerekli olan şey, bebeğinin biyolojik ritmini bozmadan, onun düzenine uymaya gayret etmektir. Çocuk, her korktuğunda, her endişe duyduğunda anneden teselli alabilmeli, her uyandığında annenin tebessüm eden çehresinin verdiği rahatlıkla yeniden uykuya dalabilmelidir. Çocuk, güven içinde, her defasında annesini yanında bulacağından emin olursa, bir süre sonra kendi başına yatmaya alışacaktır. İlk dört yaş, anne ile çocuk arasında güven atmosferinde geçmelidir.
     
  2. 14 Aralık 2009
    Konu Sahibi : fikriye_bg
  3. prenses84

    prenses84 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    453
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    aaaaaaaaa bunu okuduğum iyi olduu yaa arada yaparımm :KK43: ağlayarak uyuturum yani :KK43:
     
    Son düzenleme: 14 Aralık 2009
  4. 14 Aralık 2009
    Konu Sahibi : fikriye_bg
  5. fikriye_bg

    fikriye_bg SaNBeRk 14/08/2008 Üye

    Katılım:
    13 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    5.129
    Beğenildi:
    32
    Ödül Puanları:
    153
    hepimiz yapıyoruz onu canım,ama doğru değilmiş.
     
  6. 16 Aralık 2009
    Konu Sahibi : fikriye_bg
  7. yagmur25

    yagmur25 KAAN & KEREM Üye

    Katılım:
    28 Eylül 2007
    Mesajlar:
    1.197
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    Ben bu zamana kadar hiç ağalatarak uyutmadım ...kıyamadım açıkcası...hep okurdum ama yatağaına koyun ilk başlarda ağlar 5-10 gün sonra alışır. diye....ne kadar yanlışmış demekki...mantığıma ters gelirdi zaten...en fazla 5 yaşına kadar yatar benle sonra nasılsa kendi istemez diyordum kendi kendime...okuduğum iyi oldu ama ...elllerine sağlık fikriyecim...faydalı bir bilgi bizler için...
     
  8. 22 Aralık 2009
    Konu Sahibi : fikriye_bg
  9. daphneIsLife

    daphneIsLife ..hem uzak hem yakın.. Pro Üye

    Katılım:
    14 Ocak 2009
    Mesajlar:
    2.689
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    106
    tsk.ler paylaşım için cnm. ben de ağlatmadım hiç doğru deil hele ki ilk aylarda...
     
  10. 22 Aralık 2009
    Konu Sahibi : fikriye_bg
  11. daphneIsLife

    daphneIsLife ..hem uzak hem yakın.. Pro Üye

    Katılım:
    14 Ocak 2009
    Mesajlar:
    2.689
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    106
    tsk.ler paylaşım için cnm. ben de ağlatmadım hiç doğru deil hele ki ilk aylarda...
     
  12. 24 Aralık 2009
    Konu Sahibi : fikriye_bg
  13. aysusahin

    aysusahin ♥♥♥ Canım Kızım ♥♥&# ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    24 Aralık 2009
    Mesajlar:
    526
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Valla sabahın 6 sına kadar uyanık kalıyorum ama asla bebeğimi ağlatarak uyutmaya çalışmıyorum...Teşekkürler yazı için gerçekten çok doğru anlattıkları...
     
  14. 24 Aralık 2009
    Konu Sahibi : fikriye_bg
  15. devrimc66

    devrimc66 Yeni Üye Üye

    Katılım:
    17 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    3.854
    Beğenildi:
    8
    Ödül Puanları:
    0
    ben kiyamam bebeyime....sabaha kadar uykusuz kaldigim günlerde oldu...ama aglatarak uyutmadim..annelik fedakarlik ister..kolay deyil
     
  16. 2 Ocak 2010
    Konu Sahibi : fikriye_bg
  17. papatyam_83

    papatyam_83 civciv Üye

    Katılım:
    28 Aralık 2007
    Mesajlar:
    730
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    108
    ağlatarak uyuttuğunu bunu denediğini ya da yapacağını söyleyen annelere çok şaşırdım açıkcası herkesten asla böşle bişi yapmam kıyamam daha zihinsel olarak sadece ağlamayı bilen yani o derece çaresiz ve bize muhtaç olan bebeklerimize acımasızca bu yöntemi uygulayıp beşiklerinde kendi korkulari ile anne diyemedikleri için ağlama çığılıkları ile başbaşa bırakan annelere çok şaşırdım üzüldüm ve kınadım!!!!!!!!
    niye anne oldunuz sorabilirmiyim
    bir bebeği beşiğinde odasında ağlaması ile başbaşa bırakmak için mi
    OLMAYIN O ZAMAN!
    SıZ ANNE OLDUNUZ ARKADAŞLAR MECBURSUNUZ BEBEĞıNıZıN DÜZENıNE SıZ UYACAKSIZIN
    ALLAH AŞKINA HANGı MANTıK HATTA MANTIKSIZLIK BUNA ELVERıRıR ,
    SıZ DEĞıLSıNıZ BEBEK OLAN O
    MANTIK SıZDE AKLINI TAMAMLAMIŞ OLAN SıZSıNıZ!!!ÖĞRENECEĞı ÇOK ŞEY OLAN O!
    ONA KENDıBAŞINA UYU BEBEĞıM ı ÖĞRETMıYORSUNUZ ANLASANIZA ÇÜNKÜ O DAHA BEBEK ÇOCUK BıLE DEĞıLKı ŞıMŞEKTEN KORKAN 4-5YYAŞINDAKı ÇOCUK DEĞıLKı ONA ŞıMŞEKTEN KORKULMAYACAĞINI ÖĞRETESıNıZ ONA ANCAK BANA GÜVENME Yı ÖĞRETıYORSUNUZ Bı ADı YÖNTEM ıLE
    BEN YOKUM SENı DOĞURDUM EVET ANNENıM AMA HAYATTA YANLIZSIN KORKULARINA YENıLME Yı 1-2 AYLIKKEN ÖĞRETME CEHALETıNE GıRıYORSUNUZ
    YAPMAYIN ALLAH AŞKINA
    O BEBEK BEBEĞıNıZ
    SıZıN ONA DEĞıL ONUN SıZE ıHTıYACI VAR ALLAH IN BıZE DEĞıL BıZıM ALLAH A ıHTıYACIMIZ VAR
    BıRAZ ıMANLI ıSEK EN AZINDAN BUNU GÖRÜN
    ALLAH BEBEKLERıMıZı BıZE VERMıŞ ANNELERE
    BAŞKA KıM ONLARA BıZ GıBı BAKAR
    BıZ DE AĞLATIRSAK !