Çocuğuyla İyi ilişkiler Kurabilmiş Anneler Anlatsın

Konusu 'Çocuğum Büyürken' forumundadır ve limonagaci tarafından 10 Temmuz 2010 başlatılmıştır.

    10 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : limonagaci
  1. limonagaci

    limonagaci Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    16 Haziran 2010
    Mesajlar:
    396
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    0
    Merhaba. Ben çocuk istemeye çalışan ama henüz istemeyen birisiyim. 2-3sene sonrası için kendime çocuk istetmeye çalışıyorum, çünkü çocugum olmadıkça tam anlamıyla kendi hayat meşgalem başlamamış gibi hissedeceğimi biliyorum. Çünkü kendimle ilgili bir çok şeyi hallettim ve istediğim pek birşey kalmadı hayatta. Bir çocukla baştan başlamak güzel olur diye düşünüyorum bi taraftan.Ama diğer taraftan da kendi annesi ve babasıyla pek iyi ilişkileri olmayan birisi olaran kendi doğuracağım çocukla nasıl iyi diyalog geliştirebilirim, nasıl en yakın arkadaşım yaparım, ben de ona olurum bilmiyorum. Sabır duygum zaten sııfırın altında :kedi:

    Sizden ricam, çocuğuyla, hangi yaştan olduğu farketmez, iyi ilişkiler kurabilmiş, birlikte vakit geçirirken bunu sadece annelikten doğan bir sorumluluğu olduğu için değil de, gerçekten kendisi de keyif aldığı için yapan, oflamayıp, öflemeyebilen annelerin somut olarak annelik günlerini anlatmaları. Gündelik yaşamla ilgili örnekler de olabilir, tamamen ruhsal ve psikolojik yakınlık anlamında da olabilir. Çocukla iyi ilişki kurabilmiş sanatkarlar, bu sanatlarını bizle de paylaşırlar mı ?
     
  2. 10 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : limonagaci
  3. Hymarry

    Hymarry SOLDAKİ SAREE'NİN, SAĞDAKİ HALE'NİN ANNESİ :) Pro Üye

    Katılım:
    15 Şubat 2009
    Mesajlar:
    7.113
    Beğenildi:
    32
    Ödül Puanları:
    148
    güzel farklı bir konu ve bakış açısı olmuş,
    canım öncelikle annelik kadının doğasında vardır,
    daha bebeğin içine düştüğü ilk anda sarıverir seni,
    başka çocuklara karşı olan sabırsızlığın ve tahammülsüzlüğün kendi çocuğunda kesinlikle olmaz,
    ha tabiki zor zamanlar oluyor bebek büyütürken,yada eminim ileride ve hatta ergenlik döneminde,
    ama ben de herşeyini tamamladıktan sonra bebek sahibi olmuş biri olarak en içten duygularımla sana da tavsiye ederim,
    tabi bebebğinle ve çocuğunla iyi bir iletişim kurabilmenin en önemli unusur onunla konuşmak ve empatidir,
    daha bebeğin karnındayken sesini duymalı,şarkılarınla sesine aşina olmalıdır,
    doğan bebeğin yine senin sesinle sakinleştikçe,
    birilerini yabancılaşıp senin koynunda sakinleştikçe sevgin kat be kat artacak,
    çocuğun büyüdükçe onunla konuşmak,yaşadığı şeyleri kendi sıkıntın gibi görüp,empati yaparak sabır ve sakinlikle onu yetiştirmek bence bu maddi dünyada elimize geçecek en güzel manevi duygu,
    annelik her kadının tatması gerekten tarifsiz birşey,
    zor ama çok güzelll..
     
  4. 10 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : limonagaci
  5. Madamiks

    Madamiks Popüler Üye Üye

    Katılım:
    25 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    7.397
    Beğenildi:
    48
    Ödül Puanları:
    153
    Çocukları seviyormusun? öncelikle bunu sormak istiyorum..
    Tabiki insanın kendi çocuğu başka oluyor,onu bir görev olduğu için sevmiyorsun..
    ona bir sorumluluk olduğu için bakmıyorsun..
    bu sevgi bu özveri deği lsenin içinden kendiliğinden geliyor ve sorgulamıyorsun bile..
    ama benim sorumdaki amaç farklı,çevrsesindeki çocukları sevmeyen,onlarla güzellikler paylaşamayan kadınlar kendi çocuklarında bir görev gibi davranıyorlar..bu benim çevremdeki gözlemlerim..
     
  6. 10 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : limonagaci
  7. limonagaci

    limonagaci Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    16 Haziran 2010
    Mesajlar:
    396
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    0
    Haklı olabilirsin canım, çocukları çok da sevdiğim söylenemez. Yani öyle oturup saatlerce oynayamam bir çocukla. Ama sevmek istiyorum aslında. Yani anne babamdan öğrenmedim ben öyle çocukları sevmeyi filan. Seven insanlarla bir arada olmaya çalışıyorum, ve bu konuyu da açma sebebim o aslında. Çok fazla fırsatım olmadığı için öyle insanlarla bir arada olmaya, bir de sevenlerden dinleyim dedim.
     
  8. 10 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : limonagaci
  9. Madamiks

    Madamiks Popüler Üye Üye

    Katılım:
    25 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    7.397
    Beğenildi:
    48
    Ödül Puanları:
    153


    İşte bu sözünüz önemli,istemeniz yani
    örnek verdiğim kişilerde bu istekde yok,sadece olması gerektiği için çocuk istiyorlar..
    Sizin sevmek istiyorum aslında diyebilmeniz bile ,bir çocuğunuz olduğunda her şeyin çok farklı olacağını anlatıyor.
    Emin olun kendi çocuğunuzu yerlere göklere sığdıramayacaksınız,kendi anneniz-babanızıda atın kafanızdan,
    hatta siz sevgi görmediğiniz için çocuğunuza herkesden çok sevgi gösterirsiniz..
     
  10. 10 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : limonagaci
  11. zeynepb

    zeynepb 2 mayıs hedef 68 Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    9.119
    Beğenildi:
    15
    Ödül Puanları:
    146
    cok guzel bı konu olmus cok guzel anlatmıssın ıcındekılerı...
    oncelıkle Allah ısteyen herkese cocuk nasıp eder ınsallah... anne olmak kadına kadınlıgını gosteren en guzel şey...
    zor mu,evet çok zor...
    5 aydır dogru duzgun uyudugum soylenemez...
    kendıme eskısı gıbı vakıt ayıramıyorum...
    kafama estıgımde sahıle cay ıcmeye ınemıyorum...
    cogu zaman ewımın ısını,yemegımı yetıstıremıyorum.
    eskıden dagınıklıktan nefret eden ben sımdı o dagınıklıgın ıcınde yasıyorum gıkımı cıkarmadan.
    vucudum eskısı gıbı guzel degı,fazla kılolarımdan kurtulamadım,catlaklarım var...
    daha bı bu kadar sey sayabılırım sana...
    ama butun bunlar bı yana,ben ANNEYIM.
    gucluyum,sabırlıyım,kayıtsız sartsız sevebılme yetenegım war.
    mınıcık bı bebegın nefesi benım yaşama sebebım...
    hıc bısey benı onun gulumsemesı kadar mutlu etmıyor...
    bıraz gecmıse bakalım.
    aslında son derece agresıf,sabırsız,mukemmelıyetcı,tıtız bı yapım wardır.
    ama bebegıme karsı olan sabrıma ben bıle sasırıyorum.
    o yemeden ben doymuyorum. o gulmeden gulemıyor,uyumadan uyuyamıyorum...
    o agresıf,sinir yumagı zeynep degılım artık.
    hayatımın gercek bı amacı war. dolu dolu yasıyorum...
    arkadasım anne olmak aslında kelımelerle anlatılamayacak kadar yüce ve guzel bı duygu. ben sana kendı ıcımden geldıgı gıbı ozetlemeye calıstım...
    GERÇEK AŞK...
    annelık ıste bu. kayıtsız sartsız gercek dolu dolu bı aşk...
    Rabbım hıc bı kadının kucagını boş bırakmasın...
     
  12. 12 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : limonagaci
  13. sema.cik

    sema.cik ___kızına aşık___ Üye

    Katılım:
    5 Eylül 2008
    Mesajlar:
    181
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    merhaba canım
    çocuk istemeye çalışma çünkü öyle bi zaman geliyor ki hiç aklında yokken evet hazırım diyosun.bunun için özel bi hazırlık yapmana gerek yok.

    ben hamile kaldıktan sonra çok yakın bi dostum bana hamilelik günlüğü hediye etmişti. ve günlüğün başında anne olmaya hazırmısınız diye bi bölüm vardı. o bölümden aklımda kalanlar sana yardımcı olabilir.

    en aklımda kalan bölüm de şu ki ; her gece 2,5-3 saat arayla kalkıp kucağınıza 3-4 kilo bir apırlık alın ve 15-20 dakika evin içinde gezin.

    bir diğeri bir hafta boyunca hiç evden çıkmadan bütün sosyal aktivitelerinizden ve en sevdiğiniz tv programlarınızdan feragat edin.

    haftalarca aynaya bakmadan yaşayabilirmisiniz? eyvahedigeldismile


    tabi bunların gerçekli payı nedir bilinmez ama aslolan şu ki ANNE olduğunu hissettikten sonra bunların çok ta bi önemi kalmıyor. evet hazırım dediğinde bunla vız geliyor. çünkü ona aşık oluyosun :kedi:
     
  14. 12 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : limonagaci
  15. banu70781

    banu70781 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    8 Nisan 2008
    Mesajlar:
    74
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    76
    limonağacı, tam da eski beni anlatmışsın. ben de senin gibi, belki de senin nedenlerinden dolayı çocuk sahibi olmayı düşünemedim. hep hazır olmayı bekledim, hazır olmalıydım ki çocuğuma gereken sevgiyi verebileyim. hatta sevgi kadar önemli ona hayat yolculuğunda rehberlik etmeyi öğretebileyim. ama o hazır olacağım günler hiç gelmedi. bir gün bir çocuk yetiştirme kitabı okudum, öyle güzel anlatmıştı ki çocuklara nasıl rehberlik edilir diye, bütün korkularım uçtuuu gitti. bebek sahibi olabilirim, ona iyi bakabilirim diye düşünmeye ve bebek istemeye başladım. oldu da :) harika bir çocuk sahibi oldum, allah hepimizinkini korusun, çok güzel bir şey. ama başlangıcı harika değildi, hatta açtığın konuya harika duygularını yazanların hissettiklerini hissetmedim. hem hamileliğimde hem de doğumdan sonra. harika bir hamilelik ve şiir gibi bir doğum geçirdiğim halde hemde. benim oğlumu sevmem zaman aldı. nefret de değildi, üzerine titriyordum ama sanki ona bakmayı görev gibi görüyordum. o doymazsa görevim yerine gelmemiş demekti. üstelik kitaplarda okuduğum kadar kolay da uyumuyordu. o ağladıkça görev tamamlanmamış, o uyuyunca görev bitmiş demek oluyordu. çok sorguladım kendimi hani en büyük aşktı, hani gözüm başka birşey görmeyeccekti. evet gözüm başka bir şey görmüyordu ama aşktan değil fırsatım olmadığındandı. banyo yapmak hatta tuvalete gitmek lüks olmuştu, kaç kere gidemediğim için kabız oldum. bir keresinde 23 gün dışarı çıkmadım, off depresyonun dibine vurdum. sonra işe geri döndüm, yavaş yavaş kensdime gelmeye başladım. pijamalarımın dışında, makyajlı ve saçlarımı fönlü gören bakıcımız bana "aaaa siz yaşlı değilmişsiniz" diyiverdi :)) ben rahatladıkça oğlumun sevgisi içimde büyümüş, özellikle 13-14 aylıktan sonra onunda size verdiği tepkiler arttıkçadah daçok sevdim. şimdi herşeyim. artık onu çokkkkk seviyorum, şimdi de ikinciyi bekliyoruz :)
     
  16. 12 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : limonagaci
  17. office

    office Hem kibirli, hem batının çok hayranı <3 ÜZGÜN Pro Üye

    Katılım:
    8 Eylül 2007
    Mesajlar:
    16.783
    Beğenildi:
    38.032
    Ödül Puanları:
    463
    Aslındaa insan nelerle karşılaşacağını bildiğinde sorun da kalkıyor ortadan.. İlk 3 sene gerçekten sabır isteyen yıllar.. Uyku düzeni, mama saati oturtma, diş çıkartma, aşılar, rahatsızlıkları, tuvalet eğitimi, 2 yaş sendromu v.s...

    Ama diğer taraftan bakarsanız olaya en keyifli zamanları da bu ilk 3 yıl.. İlk gülüşü, ilk dişi, ilk emeklemesi, ilk oturması, ilk sözcükleri...

    Yani çocuk biraz da sizin sabrınıza, uyku sevip/sevmemenize, gürültüye tahammülünüze göre değişen bir istek..
    Mesela ben sabah uykusu uyumadan yapamam derdim, şimdi saat 7 de hepbirlikte kalkıyoruz, artık çok uykusuzluk sorunu yaşamamaya başladım.. Biraz büyüdükçe mantıklı konuşmaları, yardımları ile gerçekten sizden bir parça olduğunu hissediyorsunuz..

    Kısacası annelik güzel şey :1hug:
     
  18. 13 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : limonagaci
  19. sema.cik

    sema.cik ___kızına aşık___ Üye

    Katılım:
    5 Eylül 2008
    Mesajlar:
    181
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    alkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkis