çocukluk döneminde yaşanılanların yaşamımıza etkileri

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve biricik_06 tarafından 14 Eylül 2009 başlatılmıştır.

    14 Eylül 2009
    Konu Sahibi : biricik_06
  1. biricik_06

    biricik_06 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Nisan 2009
    Mesajlar:
    1.577
    Beğenildi:
    10
    Ödül Puanları:
    106
    herkese merhabalar,

    insan karakterinin, yeteneklerinin kısacası yaşamına yöne verecek tüm davranışların temeli çocukluk döneminde atılır.ben burada başımızdan geçen ve şuanki ya da bir dönemki yaşamımıza etki eden çocukluk dönemine ait iyi kötü anılardan bahsetmek istiyorum.belki bu konunun önemi annelerin, babaların çocuklarına yaklaşımını değiştirecektir.birkaç olay paylaşmak istiyorum ilkokul birinci sınıfta bana sayı çubuğu ve fasülye alınmamıştı bunun yerine annem kirbit çöplerini ve haşladığı fasülyeleri boyamıştı.halbuki o dönemde bunu alacak paramız da vardı yani konu parasızlık değil.bu konu önemsiz saylıp geçiştirildi.ama ben arkadaşlarımın renk renk fasülye ve çubuklarını gördükçe çok üzüldüm.27 yaşımdayım hala unutamıyorum.peki bunun yaşamıma nasıl bir etkisi mi oldu ilkokul üçüncü sınıfa kadar okuma yazma öğrenemedim.gelelim başka bir olaya babam annemi aldattı sekreteriyle biz bayağı küçüktük evdeki kavgaları annemin çaresizce ağlamalarını ve tabi bizi ve kendini zehirlemeye kalmasını çok iyi hatırlıyorum.babamın gece yarıları gelmediği hatta bir evlilik yıl dönümlerinde yemek masasında babamı geç saatlere kadar bekleyip aç kaltığımızı hatırlıyorum.bunun nasıl bir etkisi mi oldu erkeklere karşı acımasızlık ufacık bir hatalarında arkama bile bakmadan gitmek ve sonunda doğru dürüst bir ilişki yürütemeyen sürekli güvensiz bir kadın.sizlerinde varsa böyle anıları lütfen paylaşın.
     
  2. 15 Eylül 2009
    Konu Sahibi : biricik_06
  3. Bxoxgxuxrtlennn

    Bxoxgxuxrtlennn En güzel hediyem... Üye

    Katılım:
    4 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    413
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    bende kesinlikle buna katiliyorum.ama insan yasananlari israrla saklamaya calisiyo.böyle seyleri konusabilmek bi cok insan icin zor diye düsünüyorum.
     
  4. 15 Eylül 2009
    Konu Sahibi : biricik_06
  5. DERYAYILMAZ

    DERYAYILMAZ Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Ocak 2009
    Mesajlar:
    101
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    annemi çok küçük yaşta kaybetmiştim
    babamla aramız müthişti fakat yeniden evlendikten sonra karısına inanıp bana yıllarca cephe aldı ondan soğumamak için savaştım sonuç: şuan babamda karısıda sürünse umrumda olmaz. onların yüzünden okul hayatım, başarılarım, herşeyim alt üst oldu. huzuru mutluluğu dışarıda aradım daha çok üzüldüm. erkeklere karşı içimde inanılmaz bir önyargı oluştu ve halen kurtulabilmiş değilim... çocuklukta yaşanan kötü olaylar kişiler üzerinde çok derin izler bırakabilir ve akabinde güçlü biri değilseniz hayata kolaylıkla yenilebilirsiniz. çocuklar çok önemlidir,gelecektir... ve bilinki onlar hiçbirşeyi unutmaz
     
  6. 15 Eylül 2009
    Konu Sahibi : biricik_06
  7. Serce

    Serce mutlu bayramlar;D Pro Üye

    Katılım:
    23 Ekim 2008
    Mesajlar:
    778
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    benimde hiç bir yere ait olamadığım duygusu vardırki içimden aslaa! atamadığım...küçücük bir kız çocuğu ilk okulu bitirdiği yaz kuran kursuna zorla kapatılıp 6 sene 15 günde bir ailesinin yanına gelir ve sadece iki gece annesiyle uyuma şansı olursamafoldumben ve o 6 yıl anlatılamaz dercede zorluklarla geçer ve herşeye göğüs gerip istenileni yaptığı ve artık evine dönüp ailesiyle mutlu mesud yaşıycağını zannetdiği andada bir adamın hemde yaşlı başlı bir adamın 16 yaşında bir çocukla evlendirilmeye çalışılmasıki küçücük aklımla beni istemeye gelen o amcaya!bağırıp çağırmamla ancak kendine gelip "bu daha çocuk yahu:dilcikar:" diye vazgeçmesi ve bu ailem tarafından istenilmemekten doğan mutsuzluktan ancak kendi yuvamı kurarsam kurtulurum düşüncesi ile yapılan yanlış bir evlilik ve hüsran! sonrasında bir sürü doğru yanlış yaşanılan hayat.. şu anda üç yıla yaklaşan bi evliliğim var mutluyum sanırım-tatlicadiarzu- ama 29 yaşıma geldiğim halde çocuk yapmaktan çok korkuyorum ben ne gördümki çocuğuma ne vericem?:nazar: çocukluk bir insanın tüm hayatını işte böyle yönlendiriyor. yaa arkadaşlar çok uzun ve biraz acıtasyon gibi oldu ama napiim içimi boşaltmam gerekti sanırım .
     
  8. 15 Eylül 2009
    Konu Sahibi : biricik_06
  9. hadibakem

    hadibakem oğlum bırakma anneni Üye

    Katılım:
    17 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    5.625
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    146
    benide çoçukken yaşadıklarım etkilemiş
    erkeklere hatta eşime karşı bazen bencil olmamın sebebi buymuş
    bir psikolok arkadaşım böyle demişti bana.
    çok şükür buğünümüze.
     
  10. 15 Eylül 2009
    Konu Sahibi : biricik_06
  11. EU3

    EU3 Guest

    Tam benlik bi yer burasi, Oncelikle kendim bildim bileli annem hep hastaydi nedeni bulunammadi hicbi znm ve gozumun onununde cok krizler gecirdi hep yatardi hicbisy paylasamadik onunla. ve kardeslerim kreslerde buyudu 2 sen ayri kaldik derken annem INTIHAR ETTI ve onu kaybettik. babam iki kucuk kiz kardeslerim ve ben kaldik ortada hic elimizden tutan olmadi.... aradan tam 10 sene gecti ve ben hicbsyi unutamiorum, bazen nedenini bilmeden aglama krizleri geciriorum yani bi anim bi anima uymuyo hicbi zmn... hap huzursuz icim hep mutsuzum... annecigimin yoklugu her gecen gun dha cok koymaya baslio
     
  12. 15 Eylül 2009
    Konu Sahibi : biricik_06
  13. bilgince

    bilgince Guest

    Ana-babalarımızdan alacaklı olduğumuz bir gerçek.. Benim de hala kalbimi acıtan, kimi zaman öfkelendiren, kimi zaman ağlatan anılarım var..Bir çocuğa yaşatılan kimi olumsuzluklar, yetişkinlik yaşamına kabus gibi çökebiliyor.. ancak şu var ki geçmiş yeniden yaşanmaz, yapılan haksızlıklara, sorumsuzluklara isyan etmek bazen bizi kendi sorumluluklarımızı görmekten alıkoyabilir, bütün hayatımızı zorlaştırabilir. Anne-babalarımız bizleri ayrı bir varlık olarak görmemiş olabilir, ama biz de onları kendimizinkinden ayrı dünyaları olan varlıklar olarak göremezsek yaşantımız zorlaşacaktır diye düşünüyorum.

    Onlar böyleydi, böyle davrandılar, sonuçları bunlar oldu. Ama ne mutlu ki biz bazı şeylerin sebeplerini buluyoruz ve o sebeplerin kötü etkilerini engellemeye çalışıyoruz. Ve umarım da başarabiliyoruzdur..

    Çok uzattım sanırım :) sevgiler hepinize..
     
  14. 15 Eylül 2009
    Konu Sahibi : biricik_06
  15. biricik_06

    biricik_06 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Nisan 2009
    Mesajlar:
    1.577
    Beğenildi:
    10
    Ödül Puanları:
    106
    sonuçta herkesin hayatında var böyle inişler çıkışlar ben psikoloji okudum ama kendi psikolojimi asla düzeltemedim.çok dengeli bir insan olduğum söylenemez duygusal anlamda.tabiki dışarıya karşı bunu çok iyi saklayabiliyorum ama kendi içimde mutlu değilim.ama bu konuyu açma sebebim şu ,bizim çocukluğumuza geri dönmemiz olumsuzlukları düzeltmemiz mümkün değil ama çocuk sahibi olan olacak kadınlar erkekler de tabi biliçlenmeli.sorumluluğunu alamayacağı çocuğu yapmamalı ya da çocuk anlamaz bilmez mantığından uzak durmalı çocuk boş bir kaset gibidir her şeyi aynen kaydeder zaman zamanda o kaset sürekli başa alınır öylece dönüp durur yaşı kaç olursa olsun.
     
  16. 15 Eylül 2009
    Konu Sahibi : biricik_06
  17. _laylaylom_

    _laylaylom_ Popüler Üye Üye

    Katılım:
    1 Haziran 2009
    Mesajlar:
    5.917
    Beğenildi:
    20
    Ödül Puanları:
    148
    gerçekden çok önemli şu an ki kişiliğimizin oturmasında,yaptığımız tercihlerde,meslek seçimlerimiz de
    hatta eş seçimimizde bile çocukkken yaşadıklarımızın rolü olduça büyük...hatta hayatımızı şekillendiren
    şey çocukluğumuz yaşadığımız iyi veya kötü şeyler....anne babalarımız onların bize yaklaşımları....
    Allah korusun cinsel tacize uğrayan tecavüz edilen çocukların ruhsal durumları ve gelecekde hayata kazanılan kişilik...çok kötü düşünmesi bile...bunları yaşayan arkadaşlarda vardır mutlaka çok sabır diliyorum...kesinlikle psikolojik destek öneriyorum...bu durumları Allah bidaha yaşatmasın...
     
  18. 15 Eylül 2009
    Konu Sahibi : biricik_06
  19. Lotus

    Lotus kimse olmadı senin gibi.. Pro Üye

    Katılım:
    30 Eylül 2007
    Mesajlar:
    2.835
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    148
    ben çocukluğuma dair pek bir şey hatırlamıyorum..
    ya da beynim kötü deneyimleri silmiş sadece iyilerle beraber gibi...
    ama şu var... babam annemi koruyamadı ailesine karşı... annem gerçek değerini babaannemin ölümüyle buldu maalesef...
    bana olumsuz etkisi ise çok fazla baskın bir karakter olmam oldu... annem böyle yetiştirdi çünkü... naifliğimi saklamak zorunda kaldım hep... içimde benimle yaşayan annemi öldürdüğümde gerçek beni buldum... şimdi çok daha yumuşak bir kadınım... ve böyle olmayı daha çok sevdim...