Çok kötü bir anneyim

Konusu 'Psikoloji - Ruh Sağlığı ve Hastalıkları' forumundadır ve medinem tarafından 6 Nisan 2010 başlatılmıştır.

    6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : medinem
  1. medinem

    medinem Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Nisan 2010
    Mesajlar:
    20
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Merhabalar ben 26 yaşındayım 3 yaşında kızım var ben kendimi bildim bileli içime kapanık sessiz kimseyle iletişim kuramayan biriyim sonradan öğrendim ki bunun adı sosyal fobiymiş
    kimse beni istemiyor gibi geliyor kimseyle arkadaşlık kuramıyorum evden çıkamıyorum akrabalarımla görüşmüyorum tek bir tane bile komşum yok
    evimizin önü park bayanlar çıkıp sohbet ediyorlar çocuklarda ne güzel kendi aralarında oynuyorlar kızım ve ben ise camdan bakmakla yetiniyoruz o cıvıl cıvıl insanlara
    kendimi aşmaya çok çalıştım kızım için parka götürmeye çalıştım önce bir iki defa gittik olacak dedim aşacağım bu sorunu ama yapamadım sanıyorum ki gitsem yanlarına otursam beni istmeyecekler o kadar kötü bir duygu ki bu bırakın eşime aileme anlatmayı kendime bile itiraf edemiyorum kimi zaman yok diyorum iyiyim zamanla düzelirim ama olmuyor olmuyor sadece kendimi kandırıyorum sadece ağlayabiliyorum etrafımda kimse yokken ağlamanında ne kızıma ne bana hiç bir faydası olmuyor ben artık kendimi hiç düşünmüyorum kızım benim gibi olmasın istiyorum ara sıra kendimi zorlayıp onu biryerlere götürünce aynı benim gibi bir kenardan oyun oynayanları izliyor gülüp oynamıyor koşup zıplamıyor kızımıda kendim gibi yaptım keşke evlenip çocuk sahibi olmasaydım kızımın en büyük şanssızlığı benim gibi bir anneye sahip olmak benim yaşadığım sıkıntıları yaşayacak benim gibi olacak günleri ağlamakla geçecek
    nasıl aşacağım bilmiyorum kızım için çırpınıyorum çabalıyorum olmuyor
     
  2. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : medinem
  3. nazmik

    nazmik Aktif Üye Üye

    Katılım:
    23 Eylül 2008
    Mesajlar:
    70
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    canım bu zaman kadar hiç arkadsın olmadı mı olmustur elbet.ailen le kız kardesın gorumcen hiç mi yok.sana sıcak gelıcek bır komsun varsa biraz acabılır sın durumunu yanı kusura bakmayın ben içime kapanığım falan diye biraz gayret etsen cunku kızın var senın gıbı olmasında korkuyosun onun için biraz gayret.kendinle barışık ol kımse sendn ustun değil.yaradanım herkesı aynı bunyede yaratmıs.farklı olan sadece nefislerimiz.güven kendine cocugun ıcın eşinden yardım al.bence kocalarımızdan baska bızı tanıyan olmaz anlat ona herşeyi yardım edecktır.hadi gülümse:)
     
  4. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : medinem
  5. estel

    estel Guest

    aşılamayacak bir sorun değil..

    kesinlikle profesyonel yardım alın..
     
  6. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : medinem
  7. deniz_gunes

    deniz_gunes Hayat devam ediyor... Pro Üye

    Katılım:
    9 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    10.204
    Beğenildi:
    27
    Ödül Puanları:
    198
    Allah allah.

    Neden insanların sizi istemeyeceğini, sizi sevmeyeceğini düşünüyorsunuz ki?
    Bilinçaltında bunun mutlaka bir sebebi vardır, belki siz de biliyorsunuzdur sebebini ama kendinize itiraf edemiyorsunuzdur.

    Ama bunu mutlaka halletmeniz lazım.
    Daha 26 yaşındasınız.
    Bu şekilde hayat yaşanır mı?

    Kendi başınıza halledemiyorsanız, kızınız için bir doktora gidin mutlaka..
    Bunu yapmak zorundasınız..
     
  8. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : medinem
  9. Eski_dxuxnya

    Eski_dxuxnya Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Mart 2007
    Mesajlar:
    329
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Merhaba, öncelikle kendini bukadar güzel cümlelerle ifade edebilen bir insanın yalnız kalmış olmasına çok şaşırdım.

    Arkadaşlarında ifade ettiği gibi, özgüvenini geliştirmen lazım. Annelik insana kendisi için yapamayacağı şeyleri bile yaptırır, bak çok kötü bi anneyim diye kendini acımasızca eleştirmeye başladıysan, bunun akabinde onun için teoriden öteye ,bu yanlışlığı pratiğe dökebilmende yakındır. Allah kadını bu hal üzere üstün kılmışsa, demekki yapılamayacak bişey değil. Etrafına bakındığında, özürlü çocuğu olup, onun birkez koşabilmesini, yürüyebilmesini, akledebilmesini vs vs. hayal eden ama yinede yılmayan nekadar güzel savaşçı anneler var. sen ise gayet sağlıklı bir çocuğu asosyal olmaya değil, onun kanatlarını desteklemekle yükümlüsün. sorumluluk bilincin var ,ihtiyacın olan biraz cesaret canım. GÖZÜNÜN ÖNÜNE BıR TABLO GETıR ŞıMDı, FELÇLı VE YÜRÜYEMEYEN BıR ÇOCUĞUN OLSA NAPARDIN HıÇ DÜŞÜNDÜN MÜ?

    Hadi bi gayret silkin , yaşamak çok güzel, insanlarda öyle." insanlara karıl, onlarla bir ol "demiş ya mevlana. :) sevgiyle
     
    Son düzenleme: 6 Nisan 2010
  10. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : medinem
  11. medinem

    medinem Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Nisan 2010
    Mesajlar:
    20
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    kendimi fazlasıyla aşmaya çalışıyorum mesela üst komşuma gidip sizinle tanışmak istiyorum çocuklarımız kaynaşırlar dedim ben hep adım atıyorum ama gerisi gelmeyince beni istemiyorlar herhalde deyip bir daha görüşemiyorum
    annemin babamın sen ne becerirsin ne bilirsin sözleri, sürekli koruyucu tavırları aman oraya gitme bunu yapma düşünün beni orta okula gidene kadar hep annem giydirdi sen beceremezsin diye hala ara sıra ayakkabılarımı bile bağlamak ister sen eğilme belin ağrır der önceleri insan anlayamıyor hatta çok üstüne düşülmesi hoşuna gidiyor ama anne olunca annemin babamın bana ne kadar yanlış yaptığını daha iyi anladım
    eşimin ailesinin beni oğullarına başörtülüyüm diye yakıştıramamaları da cabası bu değersizlik duygusundan kurtulamıyorum
    hepinize çok teşekkür ediyorum en azından içimi döktüm rahatladım kimseye söyleyemediklerimi hep içime attıklarımı paylaşmak rahatlattı biraz
    hergün bir karar veriyorum yarın başaracağım diye bu kez daha bir kararlıyım yazdıklarınızdan sonra inşaallah yarın daha güzel bir gün olur
     
  12. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : medinem
  13. eceezgi

    eceezgi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    19 Şubat 2010
    Mesajlar:
    7.930
    Beğenildi:
    4.061
    Ödül Puanları:
    163
    canım bu basedebılecegın ve asabılecegın bır sorun
    madem ınsanlarla gorusmek ıstıyorsun git gir aralarına
    en azından bır adımm at
    basarabılırsın bence tatlım bak dusuncelerını cok guzel ıfade etmıssın
     
  14. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : medinem
  15. sega

    sega Aktif Üye Üye

    Katılım:
    22 Şubat 2010
    Mesajlar:
    257
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    bencede aşılamayacak bir sorun değil öncelikle herkesle anlaşacaksın diye birşey yok anlaşabileceğin bir arkadaşın olsun yeter çocuğun için bu asosyalliği aşmalısın sende anne ve babanın düştüğü hataya düşme çocuğunun yaşına göre sorumluluklar ver ve kötü bile yapsa sen daha iyisini yapabilirsin diye motive et evde çocuğunla sürekli konuş eşinle dışarı çıkın alışveriş merkezlerine gidin hanımlar lokaline gidin bu tür yerlerde insanın sosyalleşmesini sağlar çevre edinirsiniz hiçkimsenin kimseden üstünlüğü yok canım
     
  16. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : medinem
  17. phrmcst

    phrmcst Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Şubat 2008
    Mesajlar:
    825
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    yaa canım ya senı cook ıyı anlıyorum senı;
    bende öleyım ya aslnda benımkısı bıras farklı,
    ınsanların ıkıyuzlulugunu gördukce uzaklastım uzaklastrca ıcıme kapandım lıse hayatımda. ılk okul hayatımda arkdslarım baska bı rgurpla tartstı ben tarafsız kalınca kötu ben oldum,ortaokuldada onlarla aynı snftaydım huzursuzdum.bı cevre kuramadım bırazda kendıme guven eksıklıgım var aslında.. bı sorunum var dıs görunusumle ılgılı sankı o benı butun ınsanalrdan uzaklastırıor sankı onu herkes anlıor göruor farknda ve benden sankı bu nedenle uzaklasıorlar.. neyse unv de hayatım deısck cok ııarkdslarım olcak dedım, unv ye gelmeden 20gun önce ablam kaybettım..
    e halıyle unv ye depresıf basladım ıstanbulda okucaktım ıst herkesın korkulu ruyası ,ıst u kazandgımı duyan herkes bana ıst u ÖCU dıe tanıttı ıster ıstemez onuda etkısı oldu. kımseye guvenme cok gezme bak basına ıs gelır ögutlerı+ablamı kaybetmenın verdgı sıkıntı benı asık suratlı bırı yaptı kmseye karısmadım sohbet etmedım kaldımbı basıma böle koca ıstanbulda 4.senem. canım sıkılsa HADI gel dolasalım dıebılceım 1 arkdsı ble yok, sdce snf arkdslıgı o kdr.. o bıle 1 kac tanecık.
    cok sıkılıorum bu durumdan kı ben cılgın delı dolu kafasın esenı yapan bırı,smdı bu halde :KK43:(

    kısısel gelısım kıtapları aldm onları okucam ıns...
    canım benım sende komsularınla gun felan yapabılırsın aslında hanı nasıl ınsanlar bılmıorm ama ne bılım bı yerden baslamak lazım. ne bılım bı mezıyetınle gözlerıne gırebılırsın,
    aslnda benım annemde benım gbı :)
    20sene calıstı komsu gun olaylarına grmedı babam rahatszdı hep hastane su bu ugrastı durdu,emeklı oldu babam agırlastı onla ılgılendo,babam vefaat ettı kendını cocuklarına ev ıslerıne adadı,komsu su bu yıne olmadı,bde benım annem benım gbı dogrucu davuttur hakszlıga yalana övunmelere gelemez,sogur o ınsandan hemen..
    smdı gelınımız var abımın nısanlısı kız aslnda bıcır bıcır konuskan bsı kendı aılesınde bıze gelınce sus pus :) onu da kendımıze benzettık :KK43:((
     
  18. 9 Nisan 2010
    Konu Sahibi : medinem
  19. katibe15

    katibe15 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    1 Nisan 2010
    Mesajlar:
    2
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    sanırım büyük şehirlerdeki en büyük sorun bu hemen kaynaşamıyorlar insanlar güven yok kimsede bende iki yıl ankarada kaldım son altı aya kadar komşularım selam vermiyorlardı ben de kendimi ders çalışmaya verdim ve en sonunda memurluğu kazandım aslında lise terktim dışarıdan liseyi bitirdim kpss'ye girdim ve klavye çalıştım yalnızlık insana herşeyi yaptırıyor kendimi sıkmamaya çalıştım yani depresyona girmemek için kendimi bu uğraşlara verdim şimdi ise antalya kaşı kazandım artık memurum bence kendini başka şeylere ver zaten zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsun inan bana arkadaşım onlar ile görüşmek için olmasa bile kızını parka indir mutlaka yanına bir iki kişi gelir ve seninle sohbet etmeye çalışır mutlaka olur yani kendini sıkma insan biraz da kendi doktoru olmalı bence takı yap ne bilim kızın ile birlikte faaliyetlerde bulun mesela orada aile yaşam merkezleri var oralarda da çok rahat arkadaş olunur heralde kendini üzme mutlu olmaya çalış sen en iyisi en zekisi en güzelisin bunu hergün kendine aynaya bakarak söyle umarım mutlu olursun arkadaşım öpüldünüz zemuszemuszemuszemus