çok mutsuzum

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve deryainci tarafından 22 Mart 2010 başlatılmıştır.

    22 Mart 2010
    Konu Sahibi : deryainci
  1. deryainci

    deryainci bebek geldi :)))) Üye

    Katılım:
    13 Aralık 2008
    Mesajlar:
    2.021
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    146
    çok mutsuzum nerden başlasam bilemiyorum
    kasım ayında babamı kaybetim...... ve o günden beri toparlandığımı söyleyemem
    sürekli ağlıyor sürekli annemi kardeşimi düşünüyorum bu arada yeni evliyim ağustos ayında evlendim 3 ay sonra babacımı kaybettim
    daha evime alışamadım sürekli annmelerin yanında olmak istiyorum...
    çok şükür eşim anlayışlı sesini çıkarmıyor... ama daha ne kadar dayanır bilemiyorum
    çok üstüne gidiyorum. sürekli bi kavga peşindeyim en ufak şeyde tartışma çıkarıp ağlama krizlerine giriyorum hiç suçu yokken peşimde koşuyor
    benim bu halim ne olacak kendimi hiç iyi görmüyorum..
    bebek düşünüyoruz oda olmadı 3 aydır uğraşıyoruz oda olmuyor
    eşim 2 sene sonra düşünüyordu toparlanacağımı düşünerek kabul etti
    ama o da olmayur iyice kötümser uyuz biri oldum
    offffff nie yazdım bilmiyorum ama içimi dökmeye çok ihtiyacım var
     
  2. 22 Mart 2010
    Konu Sahibi : deryainci
  3. yagmur38

    yagmur38 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    384
    Beğenildi:
    88
    Ödül Puanları:
    108
    çanım başın sağ olsun gerçekten çok kötü ama hayat devam ediyo bence eşinide ihmal etme napsın oda hep senin yanında olmak istiyo bence o yüzden herşeyi alttan alıyo ama artık buna alışmalısın sonuçta evlisin bi eşin var ve bide çocuk düşünüyosun ama bu kadar pisikolojin ii dilken nasıl olucak çocuğun bence yavaş yavaş kabullen artık hatta mümkünse bi tatile çıkın biraz kafanızı dinleyen bende babamı deli gibi seviyorum ve onsuz bi hayat düşünemiyorum ama napalım elvebette bi gün hepimiz ölücez ve onlarda unutulup gidicek tekrar başın sağolsun eşinede yazık onuda ihmal etme kendine çok ii bak Allaha emanet ol
     
  4. 22 Mart 2010
    Konu Sahibi : deryainci
  5. rumuzsuzum

    rumuzsuzum Aktif Üye Üye

    Katılım:
    3 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    126
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    canım öncelikle başın sağolsun .allah sabırlar versin.yaşadığın zor bir durum ve acın taze.ama hepimizin başına geldi veya gelicek.ölümün acısı geçmiyor ama alışılıyor.hayat devam ediyor sonuçta.şu sıralar bebek düşünme derim ben.çünkü o yavrucak daha güzel bir psikolojiyle istenmeli.anne karnındada olsa yaşadıklarını hisseder.öncelikle normal hayatına dön sonra bebek düşün.tabi bence.belkide yardım almanda iyi olur.tekrar allah sabırlar versin diliyorum.:teselli:
     
  6. 22 Mart 2010
    Konu Sahibi : deryainci
  7. deryainci

    deryainci bebek geldi :)))) Üye

    Katılım:
    13 Aralık 2008
    Mesajlar:
    2.021
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    146
    çok teşekkür ederim
    çok haklısın ama işte sanki yarım gitti
    ve nasıl toparlanacağımı bilmiyorum gün geçtikçe özlemi ile beraber daha kötü oluyorum
    herşey daha kötüye gidiyor bir türlü kabul edemiyorum
     
  8. 22 Mart 2010
    Konu Sahibi : deryainci
  9. HeartLess

    HeartLess HUZUR MELEĞİMSİN SEN.. Pro Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.846
    Beğenildi:
    29
    Ödül Puanları:
    198
    Öncelikle başınız sağolsun,
    alışmak çok zordur ama hayat devam ediyor derler ya hep...
    ağlamak,üzülmek babanızı geri getirmeyecek,aklınıza her geldiğinde duanızı okur ,öyle rahatlarsınız,
    ama bu psikolojinizi evinize,eşinize olumsuz yansıttığınız zaman,
    psikolojiniz düzelmeyecek,aksine eşinizle bir müddet sonra kötü olacaksınız,
    onun için mantıklı düşünün lütfen,
    çocuk olayı için daha çok erken diye düşünüyorum,
    öncelikle evliliğiniz otursun,siz kendinizi toparlayın,
    hayırlısıyla oda olur ama lütfen hayatınızı zehir etmeyin derim...
    Allah yardımcınız olsun...
    sevgiler...
     
  10. 22 Mart 2010
    Konu Sahibi : deryainci
  11. deryainci

    deryainci bebek geldi :)))) Üye

    Katılım:
    13 Aralık 2008
    Mesajlar:
    2.021
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    146
    teşekkür ederim...
    sürekli dua ediyorum sürekli elimde resim ile geziyorum
    evliliğimi yaşayamadım....
    çocuğu da bana iyi geleceğini aileme de iyi geleceğini düşünerek istedik..
    onunla tutunurum sanıyorum hayata ama bu psikolojiyle olmuyor sanırım
     
  12. 22 Mart 2010
    Konu Sahibi : deryainci
  13. HeartLess

    HeartLess HUZUR MELEĞİMSİN SEN.. Pro Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.846
    Beğenildi:
    29
    Ödül Puanları:
    198
    Elbette bu acıyı yaşamayan bilemez ama
    dediğim gibi zorda olsa hayat devam ediyor,
    eğer tek başınıza altından kalkamayacaksanız,
    uzman bir doktordan yardım alın derim,
    yada çalışmıyorsanız işe girin yani kafanızı dağıtacak meşgaleler bulun...
     
  14. 22 Mart 2010
    Konu Sahibi : deryainci
  15. deryainci

    deryainci bebek geldi :)))) Üye

    Katılım:
    13 Aralık 2008
    Mesajlar:
    2.021
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    146
    çalışıyorum.. fakat eve girince aynı oluyorum
    yardım alma konusuna eşim karşı ilaç vercekler kendini uyuşturcaksın dior başka bişi demiyor aslında bu konuya bende sıcak bakıyorum
    gerçekten kendimi iyi görmüyorum kendimden korkuyorum bazen yanlış şeyeler yapacağım die.... malesef devam ediyor ama ne tadı var ne de tuzu kaldı
     
  16. 22 Mart 2010
    Konu Sahibi : deryainci
  17. YAMAN

    YAMAN * ben bir anneyim * Üye

    Katılım:
    26 Mart 2009
    Mesajlar:
    5.184
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    148
    CNM HAKKATEN ÇOK ZOR BıR DURUM AMA YAPTIĞIN HıÇBıRŞEY BABANI GERı GETıRMEDıĞı GıBı SıZı DAha da kötüye götürür.silkelenip kendine gelmelisin elbette çok zor ama eşinde anlayışlıymış nolur aranızı bozmayın huzur bi kaçtımı bidaha gelmez.bebek içinde bence brz erteleyin normal hayatınıza dönün ondan sona düşünürsünüz.ayrıca hepimiz öleceğiz o yüzden biran önce toparlanın dua edin babanıza bol bol
    rabbim sabırlar versin
     
  18. 22 Mart 2010
    Konu Sahibi : deryainci
  19. essmeralda

    essmeralda pamuklara sarsam seni... Pro Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    6.835
    Beğenildi:
    33
    Ödül Puanları:
    148
    başınız sağolsun öncelikle.
    yaşadığınız çok zordur eminim ama geride kalan sizler için hayat devam ettiğinden, bu hayatı elinizden geldiğince yaşanır kılmalısınız.
    bence çocuk işini bir süre erteleyin. çünkü gebelik psikolojisi de kolay değil. bu mutsuzluğunuzun üzerine bir de gebelik çökerse daha içinden çıkılamaz durumlarla karşılaşabilirsiniz.
    acınız bu kadar tazeyken gebe kalırsaanız bu sefer keşke babacığım da görseydi diye daha da içine kapanırsınız diye düşünüyorum.
    ilaçlar ise beyninizi uyuşturmaz merak etmeyin. ben bolca kullandım zamanında. sadece acılara daha üstünkörü bakarak yaşanır kılınmasını sağlar. verdiğiniz tepkileri azaltır.
    ben bu dönemi uzman desteğiyle atlatmanızı öneririm.