değmeyecek kişiler üzüldüm ağladım ama sonunda doğru aşkı buldum diyen hanımlar

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve Smyl tarafından 18 Ekim 2010 başlatılmıştır.

    18 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Smyl
  1. Smyl

    Smyl Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Nisan 2009
    Mesajlar:
    891
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    evet uzun yada kısa ilişkiler yaşamış, çook büyük aşk acıları yaşamıştım ama sonunda doğru adamı buldum şimdi o zamanlara gülüp geçiyorum diyenler anlatın biraz.. bize de moral olsun birazyerimseniben
     
  2. 18 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Smyl
  3. zhr79

    zhr79 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    8 Eylül 2007
    Mesajlar:
    7.858
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    146
    kızım kafayı yeris biz senle yakında konulara bak yaolumunekankayizsmile
     
  4. 18 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Smyl
  5. Smyl

    Smyl Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Nisan 2009
    Mesajlar:
    891
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    halimiz içler acısı yaa ayrılıkla bozduk kafayı:içelim:kaydirigubbakcemile3
     
  6. 18 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Smyl
  7. zhr79

    zhr79 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    8 Eylül 2007
    Mesajlar:
    7.858
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    146
    Güvendiğiniz dağlara karlar yağdığında en güzel çare, dağ ile karı başbaşa bırakmaktır. Gün gelip karlar eridiğinde; dağ yolunuzu gözleyince en güzel cevap, başka bir dağdan selam yollamaktır.

    tam bizlik aslında
     
  8. 18 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Smyl
  9. Smyl

    Smyl Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Nisan 2009
    Mesajlar:
    891
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    bayıldımmm bayıldımmm..evet tam bizlik..
     
  10. 18 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Smyl
  11. ThirtyFouR

    ThirtyFouR iStaNBuL Pro Üye

    Katılım:
    28 Ocak 2010
    Mesajlar:
    7.518
    Beğenildi:
    411
    Ödül Puanları:
    188

    oldu olmaz mi. üzüldüm, yikildim, incindim, hic gecmeyecek sandim...
    cok cok kötü seyler yasadim, ailesi tarafindan kücük düsürüldüm, terk edildim.
    kirli bi pacavra gibi firlatip atti beni hayatindan.
    gözümün icine bakiyordu, kiyamiyordu, yarim saat benden haber almasa cilgina dönüyordu.
    hickimseyi onun kadar sevmemistim, böylesine bi aski hic yasamamistim
    gözüm karaydi ugruna yapamayacagim hicbirsey yoktu
    ilk defa kadinlik gururumu hice sayip gitme diye yalvarmistim ona
    ama gitti, 1 kere bile arkasina bakmadan cekip gitti.
    ne gözyaslarima bakti, ne sevgime aldirdi, nede verdigi sözleri hatirladi.
    dünyanin en lanet kiziymisim, ona dünyanin en büyük kötülügünü yapmisim gibi
    bi anda sildi beni. üstelik ailesi icin. sahip cikamadi bana ve sevgisine.
    cok acilar cektim aylarca, agladim, hatta en büyük acizligi yapip ölümü bile düsündüm

    ama gecti. 1 sene icinde biraktigi enkazdan yeni bi ben yarattim, hayati ve kendimi sevmeyi hatirladim ve kocamla tanistim.
    simdi 3 aylik evliyim. ve cokta mutluyum.
    biraktigi izler derin olsada simdi degmezmis diyebiliyorum...
     
  12. 19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Smyl
  13. deymezsin

    deymezsin Popüler Üye Üye

    Katılım:
    7 Kasım 2008
    Mesajlar:
    416
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    108
    benimde vardı ilk aşkımdı ünide staj yaparken tanışmıştım onunla olgundu yakışıklıydı memurdu iyi anlaşıyorduk çok uğraşmıştı ailemle tanışmıştı 5 sene çıkmıştık askere gitmesine 15 gün kala arkadaşım başka kızla görmüş sonra bi akşam çıktık dışarı kimdi dedim tek tek anlattı yani hayatındaki tek ben değilmişim sonra daha nelerini öğrendim çok üzüldüm ağladım ilk defa bi erkek için asker dönüşü nişanlandı zor oldu ama sildim o evlenmeden evlenmem demiştim hep sonra biriyle daha tanıştım olmicak bişeydi hep üzdü falan filan 10 ay sonra olmadı ayrıldık karşıma biri çıktı olmaz varlıklı zengin ilk sallayabilirim bile demiştim ama o benim kısmetimmiş şimdi sözlendik 27 kasımda nişanımız olucak çok şükür hiçbir tartışmamız yoktur öyle çok büyük aileside üzerime titriyor ilk gelin olucam daha doğrusu kızlarıyım inşş hep böyle sürer o yüzden aptalmışım dediğim çok oldu hala yazdığı mesajları saklıyorum okudukça gülüyorum kimbilir kimlere de atmıştır bunları die işi gücü olan gerçekten seven insan bu kadar oyalamazdı ki diyorum şimdi geç oldu ama gördüm herşeyi çok şükür rabbim herkesin gönlüne göre versin inşşş
     
  14. 19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Smyl
  15. diablo

    diablo Aktif Üye Üye

    Katılım:
    19 Kasım 2009
    Mesajlar:
    813
    Beğenildi:
    136
    Ödül Puanları:
    88
    suan baska dagdan el sallıyorum zatiii. acılar bıttıkte sonra ınsan yaptıgı seylere guluyor gercelten
     
  16. 19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Smyl
  17. Smyl

    Smyl Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Nisan 2009
    Mesajlar:
    891
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    okudukça daha iyi oluyorum.. hepiniz mutlu olursunuz hep inşallah
     
  18. 20 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Smyl
  19. nisvess

    nisvess Yeni Üye Üye

    Katılım:
    23 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    238
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Ölüyorum sanmıstım evde yalnızdım tel la ayrıldık annemı aradım evden cıkıp annemın oldugu yere kadar 1 km falan kosup annemı gordugum anda çokuverdım asvalta yolun ortasında kapandım annemın ayaklarına agladım agladım agladım.Ben agladım annem agladı.Melek annem ılk defa hayatında beddua ettı bırıne! 7 günde 7 kilo verdim.Mide suyumu kusuyordum artık.İnsani güdülerden hiçbirini hissetmıyordum yemek,işemek,sigara içmek,su içmek,ağlamak bile yoktu..Hatırlıyorum annemın yatak odasındakı perdenın yapraklarını yukarıdan asagıya sayıyordum 13 cıkıyordu dıyordumkı asagıdan yukarıya sayacagım 14 cıkarsa benı arayacak...Hiçç 14 çıkmıyordu...Cep telime özelden cagrı geldikten sonra sızmısım.Annem yatagın ucunda basımda beklıyordu.İnanın yaşamak değil ÖLMEK bile anlamsızdı.Anneme yalvarıyordum anne ne olur uyustur benı bır sekılde ne olur uyut beni diye ...Böyle diye diye bır sonrakı asamaya gectım her aksam iş cıkısı alıyordum şarabımı gırıyordum odama yakıyordum mumları hergun ona degıl onun yokluguna!! mektuplar yazıyordum dinleyebıldıgım kadar sezen dınledım,yakabıldıgım kadar mum yaktım saatlerce onun bekledıgı sokak lambasının altına baktım.Yani çekebildigim kadar acı cektım..Sonra sonrakı asama geldı internet eve ınternet baglattım ve arkadaslık sıtesıne uye oldum.O sıtede bugun esım
    olan Z...imle tanıstım oda ogun uye olmustu.Ve seneler sonra(bırde bız aynı iş yerınde calısıyorduk ayrılınca gıttı baska yere)ben evlendıkten sonra bır gun ansızın aradı iş telınden onun sesını tanımamıstım.Nasıl olurdukı ben onu nefesınden tanırdım nasıl olmustuda artık sesınden tanımamıs adını soyleyıncede bır komsumuzun eşi arıyor sanmıstım,anlayınca o oldugunu suratına kapatmıstım telefonu.İŞTE ZAMAN BÖYLE BİRŞEY.