Depresyon sonrası hayatım...

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve nanelinargile tarafından 28 Aralık 2008 başlatılmıştır.

    28 Aralık 2008
    Konu Sahibi : nanelinargile
  1. nanelinargile

    nanelinargile Popüler Üye Üye

    Katılım:
    24 Şubat 2008
    Mesajlar:
    378
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    108
    Çok sıkıldım, yazarsam belki rahatlarım diye düşündüm..:çok üzgünüm:

    Bir özet geçeyim, 26 yaşındayım, depresyon hastalığına yakalandığım ve uzun yıllar tedavi gördüğüm için okulumu bitiremedim henüz, 2010 yılı haziranında mezun olmayı umut ediyorum. Ailemden uzak bi şehirde yaşıyorum, tek başıma eve çıkmaya param yetmediği ve iyi anlaştığım bütün kızlar mezun olduğu için sadece bir odasını kiralayabildiğim bir evde yaşıyorum. Evin diğer üç odasında kalan kızlar üniversiteye yeni başlayan 19-20 yaşında kızlar, eve çağırdıkları arkadaşlardan temizliğe, mutfak eşyalarının kullanımından yaptıkları gürültüye her şey sorun oldu başlarda ama şimdi biraz daha iyiyiz..

    Çok sevdiğim bir bölümde okuyorum, girmek için çok çabaladım. Süper geçen birinci sınıftan sonra ikinci sınıfın başında depresyona girdim ve hayatım allak bullak oldu. Tam dört yıl okula doğru düzgün devam edemedim. Şimdi okulda, zamanında devam edemediğim derslere gitmeye çalışıyorum, depresyonun nasıl bir hastalık olduğunu, insan hayatını nasıl ve ne şekilde etkilediğini bilmeyen hocalarım ve okul arkadaşlarımla uğraşıyorum.

    Sevdiğim ama dini nedenlerle kavuşamadığım bir sevgilim vardı, onu çok özlüyorum.. Aslında depresyon öncesi hayatımda olan herşeyi özlüyorum. Sorunlarla başa çıkabilme gücüm ve insanlara sabrım azaldı. Gördüğüm tedavi beni hayata döndürdü ama eski benden eser yok.. Yaşadığım hayat depresyon tedavisi gören birinin yaşamaması gereken şartlarda ama çıkış yolum yok. Ne okulum bana depresyon tedavisi gördüğüm dönemde destek verdi ne de arkadaşlarım.. Tek başıma okulumu bitirmek ve sağlığıma kavusabilmek için çırpınıyorum.. Kendimi çok yalnız hissediyorum.. Depresyon sonrası bu kadar sorumluluk, bu kadar sorun bana çok ağır geliyo..Rahatlamak için odamla, odamın temizliğiyle ilgileniyorum, kitap okumayı çok seviyorum, okumaya çalışıyorum. Hayatımdaki herkesin benden bişeyler beklemesi beni çok yoruyor ama biliyosunuz kendimizi insanlardan soyutlayamıyoruz. Çok yoruldum arkadaşlar, gerginliklerden, yetiştirilmesi gerekenlerden, anneme babama telefonda sesimi iyi duyurmaya çalışmaktan (çünkü okulun bana ağır geldiğini düşünebilirler ve eve dönmemi isteyebilirler).. Gücüm yettiğince yetişmeye çalışıyorum okula ve hayattaki diğer sorumluluklara.. Neşem, mutluluğum, huzurum bana okulu bitirince dönecekler, bekliyorum onları dört gözle.. Bunları okumak içinizi sıktıysa, kararttıysa özür dilerim, yazmanın bana iyi geleceğini düşündüm ben..

    Daha sonra eklemeler yaparım belki yine..
     
  2. 28 Aralık 2008
    Konu Sahibi : nanelinargile
  3. EU3

    EU3 Guest

    geçmiş olsun canım..
    nakadar güzel istediğin bölümde okuyorsun zevk aldığın bir işin olacak...çok özendim sana...
    inşallah herşey istediğin gibi düzelir ki bence düzelecek..
    yeni sene sana uğur getirsin umarım canım...
     
  4. 28 Aralık 2008
    Konu Sahibi : nanelinargile
  5. nevbahar

    nevbahar Herkes Olmuş Sahtekar Pro Üye

    Katılım:
    25 Nisan 2007
    Mesajlar:
    3.936
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    148
    Okulun ilerde sana büyük imkanlar sağlayacak sadece okuluna odaklan ve başka bir şey düşünmemeye çalış.

    Kendini soyutla bir nevi ama okulunu lütfen ihmal etme gerekirse bir uzmandan yardım al canım faydasını görebilirsiniz.
     
  6. 28 Aralık 2008
    Konu Sahibi : nanelinargile
  7. BEBS

    BEBS Guest

    cnm çok geçmiş olsun.ancak ben üniversite dönemininde keyifli olacağını düşünenlerdenim.öyle yada böyle bence ilerde bu günlerinide arayacaksın.tadını çıkarmaya bak.depresyonun sebebini tam anlayamadım.okulmu ağır geldi.tedaviden olumlu yanıt alman çok sevindirici.sana tavsiyem hayattan korkma hiçbirimiz camdan fanus içersinde tüm sorunlardan ve kötülüklerden arınmış yaşamıyoruz.herkesin irili ufaklı birsürü sorunu var.önemli olan kendimizi bırakmamak.mücadele etmekten yılmamak.ağır gelsede yaşananlar.elbet birgün hepsi bitecek.umarım güzel bir dereceyle mezun olur.mesleğini eline alırsın.herşeyin çok başındasın.sevgiler:1hug:
     
  8. 28 Aralık 2008
    Konu Sahibi : nanelinargile
  9. nesrin111

    nesrin111 hayat boş boş boş Üye

    Katılım:
    28 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    3.886
    Beğenildi:
    11
    Ödül Puanları:
    148
    hyat o kadar zor ki..hepimiz belki de bu hastalığın pençesindeyiz.bazımız bu hastalığa yakalandık i bazımız ise yakalandığımızı bile bilmiyoruz belki de...
    artık bu noktadan sonra tedavine devam etmen, hatta yarım gün çalışabileceğin bir iş bulman ,
    gönüllü çalışabileceğin yerler de var..oralarda da vakit geçirebilirsin..
    bir şeylerle sürekli meşgul olursan sanırım daha kolay atlatırsın
    secdiğin kişiyi dinle ilgili bir mevzu yüzünden kaybetmen çok kötü,üzücü..o yüzden mi yoksa deprosyana girdin?
    ama şunu da bil ki , hayatına belki de daha çok seveceğin birisi girecek...umarım girer..
     
  10. 28 Aralık 2008
    Konu Sahibi : nanelinargile
  11. darkblue

    darkblue Aktif Üye Üye

    Katılım:
    22 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    820
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    canım ne demek niye sıksınki biz burda dertlerimizi, sevinçlerimizi paylaşmak için burdayız bende depresyon tedavisi geçiren biri olarak seni çok iyi anlarım en yakınındakiler ablan, kardeşlerin veya arkadaşların bile seni anlamıyorlar bu illeti yaşayan bilir ama atlatmışsınız çok şükür ve sevdiğiniz bir bölümde okuyormuşsunuz kimsenin size acımasını falan asla beklemeyin ve bunlara onu zaten yaşatmayın siz dimdiksiniz ve ayaktasınız her şeyin üstesinden gelebilecek kapasitedesiniz... okuldan arta kalan zamanlarda sizi mutlu edecek bir mesguliyet bulabilirsiniz, sinema, tiyatro, kitap okumak veya sahilde yüzünüze ruzgarın vurduğu kendinizle başbasa ama mutlu bir yürüyüş yapabilirsiniz...
     
  12. 28 Aralık 2008
    Konu Sahibi : nanelinargile
  13. Lavanda

    Lavanda Başını eğme dik tut Üye

    Katılım:
    22 Eylül 2008
    Mesajlar:
    829
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Benim içimi sıkmadı canım, iyi yapmışsın derdini dökmüşsün. Şu stresli çağda depresyon hepimizin kapısının arkasında aslında.Çoğu kez zili çalıyor ama şükür ki bişekilde karşı durabiliyoruz.Ama duramayanlarda bi o kadar çok.Kendini zayıf görme sakın.Bi de canım üstündeki sorumluluk inan ki bana çok değil. Senden beklenen sadece derslerinin iyi olması. İnan bana hayattaki en az sorumluluk aldığın zamanlardasın.O okulu kazanabildiğine, depresyon tedavisine cevap verebildiğine görede derslerini geçebilecek kuvvetsin. Bak ne güzel kendine uğraşlarda bulabiliyorsun.
     
  14. 28 Aralık 2008
    Konu Sahibi : nanelinargile
  15. lost87

    lost87 Uyanalım Gaflet Uykusundn Üye

    Katılım:
    1 Haziran 2008
    Mesajlar:
    2.324
    Beğenildi:
    22
    Ödül Puanları:
    148
    canım inan herkes şu son yıllarda depresyona girdi
    ama napalım inancımızı yüksek tutalalım düzelir herşey...
    seni arayan bir ailen var sesini duymak isteyen
    bir amacın var eğitimin için...
    üzülme :1hug:
     
  16. 28 Aralık 2008
    Konu Sahibi : nanelinargile
  17. bakoxsx

    bakoxsx Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    116
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    canım geçmiş olsun.ben de şuan antidepresan kullanıyorum.senin neler yaşadığını az çok anlayabliyorum.ama sen çok akıllı ve tüm sıkıntılarına rağmen öyle güçlüsün ki pes etmeyip okuluna devam ediyorsun.senin çıkış noktan lisans diploman olacak . herkes bir şekilde kendini yalnız hissediyor olmalı ki buradayız.birbirimizin dertlerine çare olaya çalışıyoruz.olamazsakdesteğimiz bile yetiyor.sen de sıkıldıkça katıl bizekaydirigubbakcemile3a.s.
     
  18. 28 Aralık 2008
    Konu Sahibi : nanelinargile
  19. Her karanlığın sonu aydınlıktır..her serde bir hayır vardır...emin ol ilerde cok da mutlu olabilirsin.gül düşün gülistan ol..diken düşünürsen dikenlik olursun..