Desteğe istiyacım var. Bir akıl verin

Konusu 'Doğum sonrası Annelerin Sorunları' forumundadır ve kucukkedicikler tarafından 8 Ekim 2009 başlatılmıştır.

    8 Ekim 2009
    Konu Sahibi : kucukkedicikler
  1. kucukkedicikler

    kucukkedicikler Aktif Üye Üye

    Katılım:
    5 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    78
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    arkadaşlar doğum yapan bütün annelere ve bebeklerine sağlıklı uzun ömürler inşallah. 2,5 a önce 2. doğumumu yaptım. dünya tatlısı bir oğlum var. ancak eşimle büyük sorunlar yaşıyorum. hamileliğimin 3. ayından itibaren birlikte olmuyoruz. hamileyken hiç üstünde durmamıştım, onu zorlamak istemedim. hamileliğimden etkileniyor diye düşündüm. ama doğumdan sonrada yatakları tamamen ayırdı. soruyorum niye yatağa gelmiyorsun diyorum susuyor cevap vermiyor konuyu kapatıyor. ve bunu konuşacak yardım alacak kimsem yok bir anadolu kentine yeni tayin geldik 15 gün sonra göreve başlamam lazım iznim de bitiyor. geceleri bebek allaha şükür 2-3 defa kalkıyor son uyandığında saat 6 oluyor ve bir daha uyumuyor. gece uykusuz kalıp gündüz nasıl mesaiye gidicem, en azından ben çalışmaya başlayınca gece ben emzireyim sen uyut dedim onada yanaşmıyor. bu arada doğumdan önce 38 beden 59 kilo bir bayandım. 20 kilo aldım 7 kilosunu verdim. 72 kiloyum. beni artık hiç beğenmediğini düşünüyorum. her sabah ağlayarak kalkıyorum. ne zaman benim yanıma gelecek diye. yalnız uyanmak istemiyorum. kızlar bir akıl verin
     
  2. 8 Ekim 2009
    Konu Sahibi : kucukkedicikler
  3. farsena

    farsena Aktif Üye Üye

    Katılım:
    30 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    36
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    slm arkadaşım aynı sorunu ben de yaşadım eşim ne doğumda ne de doğumdan sonra bana destek olmadı sürekli eleştirilerine maruz kaldım beğenmediğini açıkça itiraf ediyor bi geçmiş olsun demedi hiç bi sorun yoktu aramızda doğum yapalı 2 ay oldu hala düzelmedi yatağını ayırmafdı ama bereber olmaya da yanaşmıyor arkasını dönüp uyuyor çocuğu daha kucağına alıp sevmedi 1 kez sabrediyorum bakalım ne olacak kime anlatayım anlatılacak gibi değil duygularım çok kırgınım sadece
     
  4. 8 Ekim 2009
    Konu Sahibi : kucukkedicikler
  5. cmrm

    cmrm Popüler Üye Üye

    Katılım:
    1 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    5.615
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    146
    canım ya çok kötü bi durum allah kımsenın basına vermesi acaba hayatında başka biri olabilrmi senin hamilelik döneminde başlamış olabilir.yoksa bi erkek nıye eşinin en zor zamanında ona destek çıkmak istemez seven insan heran yanında olur özelliklede onun bebeğini dünyaya getirmişsen.bence bir psikiyatriye gitseniz iyi olacak en azından o gitmesse sen git bunları anlat inşallah aranız en kısa zamanda düzelir
     
  6. 8 Ekim 2009
    Konu Sahibi : kucukkedicikler
  7. kucukkedicikler

    kucukkedicikler Aktif Üye Üye

    Katılım:
    5 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    78
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    çok haklısın fersena kimseye söylenmiyor annemle konuşamam anlatsam bile pek akıl verecek destek olacak biri değil. buraya yeni geldiğim için yakın arkadaşımda yok.senin eşin bebeğinede yanaşmamış ona çok üzüldüm. benimkisi bebeğe çok düşkün iyi ki doğurmuşsun felan diye çok seviniyorum. bazen ben emzirirken geliyor bebeği öpüyor. yanıma yaklaşınca içim titriyor valla bana yaklaşmıyor diye gözlerim doluyor. başımı çeviriyorum farketmesin diye
     
  8. 8 Ekim 2009
    Konu Sahibi : kucukkedicikler
  9. neden

    neden Guest

    özüe dilerim
     
    Son düzenleyen: Moderatör: 13 Ekim 2009
  10. 8 Ekim 2009
    Konu Sahibi : kucukkedicikler
  11. ozzge

    ozzge Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Haziran 2008
    Mesajlar:
    1.059
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    Bizim de ilişki sıklığımız azaldı. Ben hatırlatmasam ya da laf çarpmasam hiç yanaşmıyor. Eskisi gibi ilgisi de kalmadı eşimin bana. Sürekli azarlar pozisyonda. Oturup konuşamıyoruz bile çoğu zaman. Yardım etmesine ediyor ama kendi kabul etmese de bana karşı çok değişti. Ne zaman sarıldığımızı hatırlamıyorum bile. Bu arada bizde hamilelik süresince birklite olmadık. EŞim şu anda daha çok acıyor bana, her halinden ve davranışlarından belli. Tek hissttiği duygu bu bence, yardım etmesi de o yüzden zaten acıdığı için yani. Sanırım çoğu erkekte var bu durum. Umarım geçici bir süreçtir. Ben elimden geldiğince takmamaya çalışıyorum. Bizim hazinelerimiz kucaklarımızda zaten. Kilo almış olabilirim, stresli olabilirim, evde bütün gün pijamalarla oturup saçlarım birbirinde kapıyı açabilirim, uykusuzluktan gözlerim morarmış olabilir ama olsun dünyanın en güzel şeyine sahibim. Bu hale gelmesem anne olamazdım ki, kolay olduğunu hiç kimse iddia etmedi. Ama bi gün bu yaadıklarımın hepsi biticek inşalah. Hayatım ve düzenim yoluna girecek işte o zaman korksun koçiş benden. Sen güçlü ol ki iyi bi anne olabilesin. Ben sorunu kafamda şöyle düşünerek bitirdim. Eşten önce anneyim. Yavrularımızın bize ihtiyacı var. Yanlışı yapan onlar.Umarım bi gün düzelir ve eskiden sevgili olarak sevdikleri karılarını, anne olarak kabul edip yeniden sevmeyi öğrenebilirler.
     
  12. 8 Ekim 2009
    Konu Sahibi : kucukkedicikler
  13. kucukkedicikler

    kucukkedicikler Aktif Üye Üye

    Katılım:
    5 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    78
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    başka birinin olduğunu sanmıyorum kesinlikle öyle biri değil. ama psikiyatr a ben gidebilirm. o gelmez. benim gitmemide istemez. özel problemlerimizi başkalarına anlatıyon der. ozyüzden yanlız gidebilirim.
     
  14. 8 Ekim 2009
    Konu Sahibi : kucukkedicikler
  15. kucukkedicikler

    kucukkedicikler Aktif Üye Üye

    Katılım:
    5 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    78
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    neden
    Mesaj Linki
    beni eşim hamileliğimin 7.ayında aldattı.çok sıkıntılar yaşadım onun yüzünden neyse yuvamız yıkılmadı.bende çalışan bir anneyim.bebek ilk doğduğu zamanlar benim eşimde bebeğe çok ilgisiz alakasız kalmıştı çok üzülüyordum bbeği sevmiyor diye.bebek büyüdükçe daha çok ilgilenmeye başladı.hatta şimdi işini bıraktı bebeğin bakımını o yapıyor.diğer konuya gelince ise doğum yaptıktan sonra beni karısı olarak değil sadece çocuğunun annesi olarak görüyor. ben anlıyorum onu bana o konuda hiç yanaşmak istemiyor yanaştığı zamanda zorla yanaşıyor zaten sözlerindende belli sürekli bedenimle ilgili hakaret edip dalga geçiyor.birgün o evde yokken süslenip püslenip makyaj yapıp çarşıya çıktım bir bakna bi daha bakıyo yani oderece bu beni çarşıda buşekilde görünce kıyametleri kopartıp apar topar eve getirdi evdede dananın kuyruğu koptu.buda işin öbür yanı.hatta internette bu konuda araştırma yapmıştım orda şöyle diyordu babalar 6.aydan sonra bebeklerinin varlıklarını hissediyorlar.bebek büdükçe ona olan sevgileri artıyormuş.birde doğumdan sonra psikolojik depresyona giriyorlarmış vs.ne biliyim bizim başımızdada aynı dert ne çekersek bunlar yüzünden çekiyoz.

    aynı sıkıntıyı yaşıyormusuz kızlar. aynı şekilde beni karısı olarak görmüyor. çocuğunun annesi olarak görüyor. ama bu benim 2. bebeğim ilkinde böyle değildi ilişkimiz lohusalıktan sonra normale dönmüştü. doğumu yapan bizleriz bunalıma giren onlarmı yani. her akşam o gelmeden önce güzel güzel giyiniyorum. makyajımı yapıyorum. ama yok anam farketmiyor bile. mutfaga gidip ne yemek yaptığıma bakıyor sadece
     
  16. 8 Ekim 2009
    Konu Sahibi : kucukkedicikler
  17. YAMAN

    YAMAN * ben bir anneyim * Üye

    Katılım:
    26 Mart 2009
    Mesajlar:
    5.184
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    148
    allah yrd olsun kızlar zor bi durum gerçekten
    henüz bebeğim yok ama halinize üzüldüm doğrusu
    umarım eski hallerine dönerler
     
  18. 8 Ekim 2009
    Konu Sahibi : kucukkedicikler
  19. tuliny

    tuliny hér$éy s@n@ d@iR .. Üye

    Katılım:
    7 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    5.333
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    146
    Allah yardımcınız olsun kızlar..
    henüz bebeğimiz yok..
    olsun diye uğraşıyoruz..
    inş her ikimizde birbirimize ilgisiz olmayız..
    eşim şimdiden bebek olunca benimle hiç ilgilenmezsin artık diyor zaten..