Dilek Akın - Yalnız/lık Tınıları

Konusu 'Şiir' forumundadır ve CRN_ tarafından 28 Şubat 2010 başlatılmıştır.

    28 Şubat 2010
    Konu Sahibi : CRN_
  1. CRN_

    CRN_ www.************* Üye

    Katılım:
    26 Şubat 2010
    Mesajlar:
    311
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Tutsam şimdi hayatı boşaltsam
    kalpten kalbe nakliyat var mıdır
    tüm kırılmışlıklarımı taşıyacak...

    kaptan en yakın yalnızlığa çek!

    yaşamın bodrum katına kapattım kendimi
    burada ışık yok../..ışığa kara düşürenler de
    demir parmaklıklı camın ardında
    gelen geçen renkli pabuçları izliyorum
    hangisinin yere vuran gölgesi birleştirebilir
    parçalanmış duygularımı

    afedersiniz sizi bir yerden tanımıyor olabilir miyim?

    kim dokunduysa bir yara izi
    öğrenmiştim oysa sakla(n) mamayı
    üzerini örtmeyince
    daha çabuk kapanıyordu yaralarım../..kabuk bağladıkça kanattılar

    peki sen anne
    nasıl mutlu olabildin dünyaya gelişime
    ah! mutlu sonlar değil mi
    içimdeki Pollyanna can çekişiyor
    hiç bir son mutlu değildi kandırdım seni
    üzülme diye hiç söyleyemedim
    üzüldüm anne, üzdüler
    buranın iyi bir yer olmadığına artık eminim
    bir kondon artığında çürümeyi yeğlerdim
    hiç başlamadan bitseydi yaşam
    şimdi alsan beni tekrar içine, saklasan

    yıldızların gizlenecek yeri var mıdır?

    iki elini ensesinde birleştirmiş yalnızlık
    uzanıyor karşımda
    bir yandan keyf-i alem ıslıklar çalarken
    fırlattığı haylaz gülümsemeler
    yapışıyor yaşama silik ruhuma

    örümceğin ördüğü ağdan sızan
    yalnızlığa ince telli vuruşlar çınlıyor odada
    nasıl da ustaca çiziyor yolunu

    Tanrı'm kader dediğimi baştan yazabilir miyim?

    ölümün bemolü yaşamın diyezine çalıyor
    yıldızlar tutanak tutarken toprağa
    tüm repliklerim düşüyor../..kim kaldırır
    yaşarken öleceğimi fısıldarken
    ölürken yaşayacağımı kim soyleyebilir
    sığınabilecegim bir tek hikaye kalmamış

    boş yeri olan bir masal var mı bildiğiniz?

    suskunluğum büyüdükçe
    kalp atışlarımın aksak titrek sesi çoğalıyor
    şarkıdan kaçan kupa kızı kendini asarken
    sinek vızıltısı bile yok ortada../..değil sinek valesi
    beni içine çektikçe zevkten dört köşe olan
    paytak bacaklı bir fahişe şimdi sessizlik
    içimden şiirler geçiyor../..tutamıyorum
    bir şairin kemikleri sızlarken
    suskunluğuma gömün beni

    tek başıma ölmemeyi becerebilir miyim?

    çatlamış dudaklarım arasından süzülüp
    düşen gözyaşlarımı ay ışığında kurutuyorum
    kemirgen bir uğultu yükselirken
    karanlığın yitik kasvetinde
    küfürbaz, sarhoş, salyalı zamanın ağzını kırıyorum
    saatler yok artık../..akrep - yelkovan serbestsiniz
    boş saksılara umutlar dikerken
    ürperiyor yalnızlığın pervasız dili

    yalnızlık çek ellerini üzerimden!

    ilk kez kalem tutuyor gibi ellerim
    üzerime devrilen kimsesizlik enkazında
    buruşuk bir peçeteye yazıp versem
    yeniden söyler mi hayat şarkımı
    iliklerime kadar soyundum sana hayat
    bekaretini aldığın duygularımın günahı boynuna

    kaptan yalnızlığın uğramadığı ilk durakta indir beni!

    rotasız bir gecede Tanrı'nın etekleri altına sığınıyorum...


    Müsveddeler
    Dilek Akın
     
  2. 28 Şubat 2010
    Konu Sahibi : CRN_
  3. Grimsi_

    Grimsi_ ••● Ήuzuя ••● Üye

    Katılım:
    26 Şubat 2010
    Mesajlar:
    5.636
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    146
    ufff...

    ''peki sen anne
    nasıl mutlu olabildin dünyaya gelişime
    ah! mutlu sonlar değil mi
    içimdeki Pollyanna can çekişiyor
    hiç bir son mutlu değildi kandırdım seni
    üzülme diye hiç söyleyemedim
    üzüldüm anne, üzdüler
    buranın iyi bir yer olmadığına artık eminim '' ...


    EyvAllah kardeşim ...

     
  4. 28 Şubat 2010
    Konu Sahibi : CRN_
  5. CRN_

    CRN_ www.************* Üye

    Katılım:
    26 Şubat 2010
    Mesajlar:
    311
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    kaydirigubbakcemile5