Doğru Bir Karar mı?

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve Nurten1982 tarafından 29 Ekim 2010 başlatılmıştır.

    29 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Nurten1982
  1. Nurten1982

    Nurten1982 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    29 Ekim 2010
    Mesajlar:
    194
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    41
    Öncelikle herkese merhaba; Herkesin derdi kendine büyüktür mutluka. Rabbim hepmizin elinden tutsun ve hiç bırakmasın dilerim..

    Etrafımda anlatacağım olaya objektif bakacağına inandığım hiç kimse olmadığı için buraya yazmaya karar verdim belki böylelikle biraz rahatlarım..

    Bundan bir yıl önce biriyle tanışmıştım, bir kaç kez görüşmüştük. Her yönden takdirimi kazanmış olmasına rağmen malesefki duygusal yönden bir şey hissetmediğim için yollarımızı ayırmıştım. Bir yıl içinde hiç vazgeçmedi özel günlerde mesajlar, aramalar derken biz o insanla tekrar görüşmeye başladık. Yüz yüze ilk görüşmemizde kankam da vardı. Çok güzel bir akşam geçirmiştik, bende zaten her yönden hayranlık uyandırıyordu ve ufaktan bende duygusal kıpırdanmalar olduğunu hissetmiştim o akşam. Sohbet esnasında kankama kendisini abisiyle tanıştırmak istediğini söyledi. Ertesi akşam 4`lü bir görüşmemiz oldu. Önce bir yerlerde oturup bir şeyler içtik, sohbet ettik daha sonra karnımız acıktı ve yemek yemeye gittik. Yemek yerken gözüm mekanda bulunan tv`ye gidiyodu habire ve O koluma dokunarak "neden hiç bana bakmıyosun" dedi. Bende "yemek yerken, sana nasıl bakayım" deyip gözümü tekrar tv`ye çevirdim. Bir kaç saniye sonra ona dönüp baktığımda (kız arkadaşım yanımda oturuyodu) kız arkadaşıma doğru gözlerinin daldığını gördüm. Gözlerinin içine bakıyordum ama o belirli bir noktaya bakıyordu. O saniyelerde aklımdan tek geçen şey arkadaşımdan hoşlanmış olabileceği oldu. Neden oldu, nasıl oldu bilmiyorum ama içimden bir ses kuvvetle böyle hissetmemi sağlıyodu adeta. İster istemez soğuk davranmaya başladım O hareketlerime anlam veremiyordu haliyle böyle bir şeyi o ortamda söyleyecek kadar da densiz değildim. Eve geldik kız arkadaşım neler oldu diye sordu ve bende olayı anlattım. Arkadaşım başından beri O insanın karakterini hayranlıkla anlattığımı, benim yanlış değerlendirmiş olabileceğimi ve hemen yargılamamam gerektiğini söylüyordu ama mümkün değil o bir kaç saniyede hissettiklerim mantıklı düşünmeme engel oluyodu. O gece beni aradı cvp vermedim. Ertesi gün neler olduğunu, neden böyle soğuk davrandığımı sorgulayıp durdu ve yine cvp vermedim. Ondan sonraki gün artık dayanamadım ve ne olcaksa olsun deyip söyledim. Şok oldu, "nasıl böyle bir şey düşünürsün, ben abimle tanıştırmak istediğim birine nasıl böyle bir şey yaparım heleki bu kişi senin yakın arkadaşınsa" dedi. Ve ekledi "bugüne kadar hep peşinden koştum, ömrümün sonuna kadar da koşarım çünkü seninle olmak bana büyük huzur ve mutluluk veriyo ama bu olay için seni alttan almamı sakın bekleme". O`na onunla görüşmek istemediğimi söyledim ve yüzüne kapadım telefonu. Ardından günlerce düşündüm. Böyle bir şey mantıken olamazdı evet. Bir insan abisine ayarlamaya çalıştığı kişiye neden baksın ki? Hele ki O`nun gibi düzgün karakterli biri. Utandım kendimden ve 15 gün sonra geç kalınmış bir özür mesajı çektim. Hemen döndü hatta espiriyle karşıladı "sana kırgınım ama dua et zaafım var" diye. İşte herşey bundan sonra başladı. Ben onunla çok güzel giden bir ilişkiye başladım, çok mutluyuz ve ciddiyiz Allah`ım nazarlardan saklasın. O`na güvendiğim, inandığım için şu an yanındayım. Ama sırf benim o anlık halüsinasyonum sonucu 12 yıllık kankamla yollarımızı ayrımak zorunda kaldım. Sebebine gelince O`nunla barışmam. Arkadaşım bana O`nun böyle bir şey yapmayacağını anlatıp dururken bir anda 180 derece döndü ve böylesi bir olayı gerçekten yaşanmasa dahi asla kabullenemeyeceğini, ileride evlendiğimiz takdirde asla bizim evimize gelmeyeceğini, O`nun yüzüne bakamayacağını, benimle dışarda görüşebileceğini, hatta ilerde evlendiği eşine bu olaydan bahsedeceğini (şu an bir eş adayı dahi yok), söyledi. Çok kırıldım, çok üzüldüm... Ben uzun süre sonra gerçek bir mutluluk yakalamışken, arkadaşımın mutluluğuma ortak olmak yerine sanki bizim dostluğumuz bir şirket yada sözleşmeli bir birliktelikmiş gibi önüme şartlar koyması çok gücüme gitti. Bende arkadaşıma bu şartlarda onunla arkadaşlığıma devam edemeyeceğimi söyledim ve arkadaşlığımı bitirdim. Üzgünüm, çünkü dile kolay 12 yıl acı-tatlı bir şeyler yaşadık. Ama bu konuda taviz veren taraf olmak kesinlikle istemiyorum. Şimdi nacizane sizlere soruyorum; ben bu ilişkiye başlayarak ama kankamla ilişkimi bitirerek iyi mi yaptım kötü mü???
     
  2. 29 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Nurten1982
  3. Su-Perisi

    Su-Perisi Meleğim iyiki varsın... Üye

    Katılım:
    5 Mart 2007
    Mesajlar:
    4.028
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    148
    arkadaşınız başta erkek arkadaşınızı savunuyor...
    sonrada barıştığınız için sizinle yollarını ayırıyor...
    bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu...
    bence arkadaşın erkek arkadaşına karşı kesin birşeyler hissediyordu..
    bi daha görüşmemekle bence en iyisini yapmışsın canım boşver...
     
  4. 29 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Nurten1982
  5. icimdeki_sen

    icimdeki_sen 17.10.2014 miladim kizim Pro Üye

    Katılım:
    20 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    4.978
    Beğenildi:
    77
    Ödül Puanları:
    153
    seni cok iyi anliyabiliyorum cünkü yakin zamanda aynisi bende yasadim...
    8 yillik arkadasligim bitti...
    herseyimi paylastigim, kardesim gibiydi, ona güvenim sonsuzdu, süphe duymadan her sirrim anlattigim tek dostumdu...
    kendisini ona anlatmamasi gerektigini söyledigim halde gidip benimle özelimi erkek arkadasina anlatti...
    erkek arkadasida dedikoducunun teki gidip ortaligi karistirdi...
    ve bende arkadasligimi bitirdim o insanla cünkü güvenim kalmadi ona...
    kendisini ne kadar ben anlatmadim dediysede inanamadim bir türlü cünkü erkek arkadasi bilemezdi benim özelimi, o anlatmisti iste...
    herkes soruyor hala ne oldu sizede diye, sasiriyorlar aramizdaki sogukluga ama beni ilgilendirmiyor artik öyle biri, merhaba diyorum ayni okula gidiyoruz ayni is yerinde calisiyoruz mecburiyetten konusmak zorunda kaliyorum tabiki ama her hangi biri olarak görüyorum artik onu...
    cok güvendigi, cok iyi bir insan diye yerlere göklere sigdiramadigi erkek arkadasliyla ayrildi simdi bana yakinlik gösteriyor yine ama artik cok gec...
    ben ona kardes oldum, dost oldum, yeri geldi ailesinden daha da yakin oldum ama o bana arkadas olmayi bile beceremedi...

    sana tek söyleyebilecegim sey senin mutlulugunu paylasmayi bilmiyorsa, kücücük bir olayi büyütüp cahilce arkadasliginizi bitirebiliyorsa birak nasil istiyorsa öyle olsun...
    demekki 12 yil boyunca gercek bir dostluk olmamis sizinki, temeli saglam degilmis anlayacagin, ayni bizde oldugu gibi...
     
  6. 29 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Nurten1982
  7. cemresum

    cemresum hayallerim hayal oldu Üye

    Katılım:
    30 Temmuz 2010
    Mesajlar:
    286
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    41
    bence arkadaşından özür dile ve gönlünü al belliki yalnış anlamışsın oda buna kırılmış senin erkek arkadaşını beğenmiş hoş bulmuş olabilir ama zannetmiyorumki ayrılsalarda bana kalsa diye bi düşüncesi olsun ama görüşmek istemiyorsanda görüşme bişey kaybetmezsin yeni dostlukların mutlaka olucaktır
     
  8. 29 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Nurten1982
  9. Sensible

    Sensible Popüler Üye Üye

    Katılım:
    16 Nisan 2008
    Mesajlar:
    3.835
    Beğenildi:
    97
    Ödül Puanları:
    108
    Arkadasin hakli.
    Ben arkadasinin durumunda olsam, ayni sekilde sen evlendikten sonra sana gelmeye cekinirdim.
    Senin rahatsiz olabilecegini düsünürdüm. Hadi seni gectim, kendim senin esinle ayni ortamda bulunmaktan rahatsizlik duyardim.
    Kiz hakli. Acik acik söylemis sana.
    Aslinda senin degilde, kizin seninle arkadasliginin bitirmesi isabet olurdu.
    Seni suclamiyorum, aklindan böyle birsey gecmis olabilir daha önce, yanlis anlamis olabilirsin ama kendini arkadasinin yerine koyarak düsünmelisin birazda. Sen onun durumunda olsan napardin?
     
  10. 29 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Nurten1982
  11. yumi

    yumi askerime aşığım Üye

    Katılım:
    29 Aralık 2009
    Mesajlar:
    1.385
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    aslında çok aşırı büyük bir olay değil,sen yanlış anlamışsın-ki insanız olabilir,sonuçta 12 yıl diyosun,kırılabilir ama ömür boyu görüşülmeyecek bi durum yok,sen yinede son kez konuş,arkadaşımızın dediği gibi illede görüşmem diyosada kendi bilir,sıkma canını mutluluklarolumunekankayizsmile
     
  12. 29 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Nurten1982
  13. Amandaa

    Amandaa Aktif Üye Üye

    Katılım:
    5 Nisan 2010
    Mesajlar:
    172
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Aynen senin yazdıklarının kelimesi kelimesine katılıyorum canım.
     
  14. 29 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Nurten1982
  15. EseN77

    EseN77 @..Mea Culpa..@ Üye

    Katılım:
    7 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    8.207
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    146
    Aynı şey benim başımada geldi ; arkadaşım biriyle tanışmıştı beraber yemege gittik üçümüz. Çocuğun bana baktığını hissetmiş. Birdaha o çocukla görüşmedi. Ben öyle olmadığını düşünsemde arkadaşım o şekilde hissetmiş. Ve görüşmedi. Aslolan dostluğumuzdu ve aramızda sadece bu konunun geyiğini yaptık. asla tartışma konusu olmadı çunki bana güveniodu bende ona. Bunu ben hissetmiş olsaydım ve o ilişkisini devam ettirmiş olsaydı ne olurdu? Elbetteki rahatsız olurdum. Ve onlarla aynı ortama girmemeye çalışırdım. Ama öncelikle arkadaşıma hislerimi söylerdim.

    Burda senin elbetteki bir suçun yok. Allah mutluluğunuzu daim etsin. Ama arkadaşının verdiği tepki gerçekten garip. İnsanı farklı düşünmeye zorluyor. Bence arkadaşın ya böyle bişeyi gerçekten hisetti ve sana söyleyemedi o yüzden sizden uzaklaştı, yada o da ona karşı boş değildi sizin birlikteliğiniz onu rahatsız etti. Aklıma bu iki sebepten başka bir sebep gelmiyor. Bu arada birşey sormak istiyorum erkek arkadaşın bu duruma ne diyor?
     
  16. 29 Ekim 2010
    Konu Sahibi : Nurten1982
  17. Nurten1982

    Nurten1982 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    29 Ekim 2010
    Mesajlar:
    194
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    41
    Arkadaşlar hepinize sabırla yazıyı okuyup yaptığınız yorumlardan dolayı teşekkür ederim..

    Arkadaşımın beni yada ilişkimi kıskanmış olabileceğini kesinlikle düşünmüyorum. Ama neden böyle bir tavır sergilediğini de anlamış değilim. Bana bu olayı şu an için kabullenemediğini ama zamanla herşeyin düzelebileceğini söyleseydi şayet, yumuşak bir tavır sergileseydi olay bu noktaya gelmeyecekti. Ama benim hazmedemediğim bizim dostluğumuza seçenekler sunması. Daha eş adayı bile yokken evleneceği kişiye bu olaydan bahsedeceğini söylemesi ise bende filmi koparmıştı zaten. Öyle biri varken bu olay yaşansaydı söyleyebilirdi elbette ama ortada ne fol var ne yumurta. Olayda tek suçlu varsa o da benim. Benimle olan arkadaşlığını bitirmek istese yine anlardım ve daha samimi bulurdum onu. Beni arada bırakması beni üzen. Erkek arkadaşım olaya çok üzüldü haliyle. İlk başlarda kaç senelik arkadaşsınız, boş ver sen alttan al düzelir diyodu. Beni paylaşamadığını ve o yüzden böyle bir tepki verdiğini söylüyodu. Ama şimdi benim çok fazla üzüldüğümü görünce takma boş ver herşeyde vardır bir hayır diyo.
     
  18. 15 Kasım 2010
    Konu Sahibi : Nurten1982
  19. scheker

    scheker herseyin hayirlisi... Üye

    Katılım:
    24 Kasım 2009
    Mesajlar:
    3.226
    Beğenildi:
    143
    Ödül Puanları:
    163
    bir secim yapmaniz gerekmezdi bence
    kiz bi yerde hakli artik erkek arkadasinizla biraya geldiginde
    bakislarina hareketlerine dikkat etnmek zorunda
    ayni sekilde sizin sevgilinizde öyle
    yani gergin bir ortam olurdu
    ama siz onlari biraya getirmediginiz taktirde sorun cikmazdi
    sizde arkadasinizdan olmazdiniz
    12 senelik dostluk hemen bir kalemde harcanmamali bence