doktorluk ve insanlık

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve talin tarafından 15 Aralık 2008 başlatılmıştır.

    15 Aralık 2008
    Konu Sahibi : talin
  1. talin

    talin Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    20 Haziran 2007
    Mesajlar:
    4.253
    Beğenildi:
    19
    Ödül Puanları:
    148
    Hocalar derse girip “Çocuklar sakın hastanız size elini uzattığında suratınızı asıp geri geri kaçmayın, elini tutup teskin edici rahatlatıcı sözler söyleyin...” diyemezler

    Geçenlerde hastanede yatan eski bir hastamı görmeye gittim. Kızı telefon açıp annesinin geçirdiği operasyondan sonra ters giden bir şeyler olduğu söylemişti. Odaya girdiğimde narkozun etkisi geçmek üzereydi. Hastamın yüzündeki ifadeden canının yandığı anlaşılıyordu. Çok geçmeden ameliyatı yapan doktorlardan biri girdi içeri. Yatağın başucunda durarak hastasının durumu ile ilgili açıklamalar yaptı. Hasta kulağına gelen seslerden yatağın etrafında birileri olduğunu anlamıştı, gözleri kapalı elini doktor beyin olduğu tarafa doğru uzattı. Ben meslektaşımın hastanın kendine uzanan elini tutup teskin edici bazı sözler söyleyeceğini düşünürken birkaç adım geri kaçtığını fark ettim.

    Tıp fakültelerinde anatomiden fizyolojiye, psikolojiden en son modern teknolojik gelişmelere kadar her şey öğretilebilir. Takdir edersiniz ki en zor şey “insanlık” öğretmektir. Hocalar derse girip “Bugün dersimiz insanlık. İyi kalpli olmayı, hastalara iyi davranmayı öğreneceğiz” veya “Çocuklar sakın hastanız size doğru elini uzattığında sakın suratınızı asıp geri geri kaçmayın... Hastanızın elini tutun, okşayın, teskin edici, rahatlatıcı sözler söyleyin...” diyemezler...

    Aşağıdakileri tüm hastanede yatan hastaların hislerine tercüman olmak adına yazdım:

    SEVGİLİ DOKTORUM...

    Sizden odama girmeden önce kapıyı vurmanızı rica ediyorum. Mesleğinize büyük saygı duyuyorum ama biz hastalar (gelen doktora bile olsa) uygunsuz bir pozisyonda görülmek istemeyiz...

    İlk defa karşılaşıyorsak lütfen bana kendinizi tanıtma zahmetine girin. İsminizi, ihtisasınızı, bana niçin geldiğinizi, konsültasyon nedenini söyleyin.

    Bana ismimle hitap etmeniz hoşuma gider. Sıradan bir hasta değil değer verilen bir “insan” olduğumu düşünürüm.

    Elimi sıkmanız, avcunuzda tutmanız büyük incelik olur. Bana “hatırımı, bugün kendimi nasıl hissettiğimi” sorarsanız beni önemsediğinizi bilirim.

    İşiniz bitince hemen kaçmayın, bir dakikalığına da olsa sandalyeye oturun ve bir kereliğine de olsa bana gülümseyin.

    Benden gerçekleri gizlemeyin ama beni de korkutmayın. Biliyorum, isterseniz en kötü haberin bile iyi tarafını görmemi sağlayabilirsiniz.

    Buraya tatile gelmediğimi unutmayın. Sıkıntımdan kurtulmak için geldim ve evime dönmeyi dörtgözle bekliyorum. Bu yüzden arasıra yüzümü asık görürseniz kızmayın...

    Tabii ki tetkik yaptıracaksınız ancak faturaların tarafımdan ödeneceğini hatırlatmak isterim. Lüzumsuz tetkikler ve gereğinden uzun süre hastanede yatırmanız bütçemi tahayyül edemeyeceğiniz kadar zorlayabilir.

    Benim doktor değil tıbbi konuları hiç bilmeyen bir hasta olduğumu unutmayın. Size, hastalığımla ilgili aptalca sorular sorabilir, değerli vaktinizi çalabilirim. Sinirlenmeden benim anlayabileceğim açıklamalar yapın ve lütfen bana karşı sabırlı ve anlayışlı olun...

    İşiniz çok yorucu, nöbetleriniz çok yoğun veya aldığınız para çok az olabilir. Bu görevinizi en iyi şekilde yapmanıza engel olmamalı. Kendinizi benim yerime koyduğunuzda her şeye rağmen daha iyi durumda olduğunuzu fark edeceksiniz...

    Unutmayın yıllar sonra anımsadığımız doktorlar iyi kesen-biçen usta cerrahlar değil, sıcak gülüşünü ve içten yaklaşımını unutmadığımız “insan” doktorlardır.



    alıntıdıra.s.
     
  2. 15 Aralık 2008
    Konu Sahibi : talin
  3. samyeli34

    samyeli34 Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    14 Ağustos 2006
    Mesajlar:
    1.936
    Beğenildi:
    68
    Ödül Puanları:
    153
    SEVGİLİ DOKTORUM...

    Sizden odama girmeden önce kapıyı vurmanızı rica ediyorum. Mesleğinize büyük saygı duyuyorum ama biz hastalar (gelen doktora bile olsa) uygunsuz bir pozisyonda görülmek istemeyiz...

    İlk defa karşılaşıyorsak lütfen bana kendinizi tanıtma zahmetine girin. İsminizi, ihtisasınızı, bana niçin geldiğinizi, konsültasyon nedenini söyleyin.

    Bana ismimle hitap etmeniz hoşuma gider. Sıradan bir hasta değil değer verilen bir “insan” olduğumu düşünürüm.

    Elimi sıkmanız, avcunuzda tutmanız büyük incelik olur. Bana “hatırımı, bugün kendimi nasıl hissettiğimi” sorarsanız beni önemsediğinizi bilirim.

    İşiniz bitince hemen kaçmayın, bir dakikalığına da olsa sandalyeye oturun ve bir kereliğine de olsa bana gülümseyin.

    Benden gerçekleri gizlemeyin ama beni de korkutmayın. Biliyorum, isterseniz en kötü haberin bile iyi tarafını görmemi sağlayabilirsiniz.

    Buraya tatile gelmediğimi unutmayın. Sıkıntımdan kurtulmak için geldim ve evime dönmeyi dörtgözle bekliyorum. Bu yüzden arasıra yüzümü asık görürseniz kızmayın...

    Tabii ki tetkik yaptıracaksınız ancak faturaların tarafımdan ödeneceğini hatırlatmak isterim. Lüzumsuz tetkikler ve gereğinden uzun süre hastanede yatırmanız bütçemi tahayyül edemeyeceğiniz kadar zorlayabilir.

    Benim doktor değil tıbbi konuları hiç bilmeyen bir hasta olduğumu unutmayın. Size, hastalığımla ilgili aptalca sorular sorabilir, değerli vaktinizi çalabilirim. Sinirlenmeden benim anlayabileceğim açıklamalar yapın ve lütfen bana karşı sabırlı ve anlayışlı olun...

    İşiniz çok yorucu, nöbetleriniz çok yoğun veya aldığınız para çok az olabilir. Bu görevinizi en iyi şekilde yapmanıza engel olmamalı. Kendinizi benim yerime koyduğunuzda her şeye rağmen daha iyi durumda olduğunuzu fark edeceksiniz...

    Unutmayın yıllar sonra anımsadığımız doktorlar iyi kesen-biçen usta cerrahlar değil, sıcak gülüşünü ve içten yaklaşımını unutmadığımız “insan” doktorlardır. alıntıdır

    ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

    cok guzel bır konuya degındın. Allah bılıyor hastanelerı hıc sevmıyorum bırde dr ların ılgısızlıgı ıcımı sıkıyor..
    herşey para olmuş paran varsa bakılıyorsun yoksa yanmışsın..
    kontrole gıdersın senı dınlemez kendı capında bırşeyler gorur hemen tahlıller ıster..
    soru sorar cevap verırsın kendınmı uydurdun der,acıklamasını yapınca başka bır konuya atlayıverır...
    şikayet etmek ıstersın edemezsın cunku ıyı para kazandırıyormuş veya başka dr yok bulana kadar ıdare edecegız gıbı şeyler duyarsın..
    ne acı dr ıstedıgı gıbı davranıp hareket edecek neymış başka secenek yok..(suc bu şekılde calıştıran hastane yonetımınde)
    bunları yazıyorum cunku bılıyorum bılınsın ıstıyorum..
    merak edıyorum hastalarının haklarını nasıl odeyecekler..
    şimdı geleyım akılda kalan hepsımı aynı sorusuna...
    tabıkı hayır duyarlı dr larda var ama dıger dr ornegınden daha azlar keşke cogunlukta olsalar...
    hastaları kırdıktan hakır gordukten sonra kazandıgın paranın hayrını gorebıleceklerınımı sanıyorlar..
    hastanede calışanlar yada yakınlarından calışıyor olanlar cok ıyı bılırler neler yaşandıgını nelerın yaşanacagını allah kımseyı duyarsızların elıne bırakmasın hayırlısıyla...Amin
     
    Son düzenleme: 15 Aralık 2008
  4. 16 Aralık 2008
    Konu Sahibi : talin
  5. eylul77

    eylul77 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2007
    Mesajlar:
    1.351
    Beğenildi:
    21
    Ödül Puanları:
    108
    bu yasıma geldım hastaneye gıttıgım zaman daha cok hasta olup cıkıyorum.dr lar cok ılgısız sankı sılah zoruyla gorevlerını yapıyorlar bu meslegı sectıler ve o hastanelerde calısıyorlarsa hak ederek ınsan gıbı yapmalılar ıslerını bence
     
  6. 16 Aralık 2008
    Konu Sahibi : talin
  7. eylul77

    eylul77 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2007
    Mesajlar:
    1.351
    Beğenildi:
    21
    Ödül Puanları:
    108
    yalnız hayatımda bır dr tanıdım hala dua eder ve hala heryerde anlatırım.99 senesınde oglum dogdugundan berı sureklı oksuruyordu bır kac dr goturdum degısmedı.sonra tavsıye uzerıne ızmıtte nacıye cevrım adında bır doktora gıttık muayne ettı ılac felan yazdı muayne parasını odemeya sıra gelınce bır dahakı kontrole dedı cok sasırdım ondan sonra ıkı kez daha gıttık ve onlardada para ıstemedı o zamanda durumum pek ıyı sayılmazdı ve hıcbır saglık guvencemde yoktu anneme dedımkı anne yandık bu doktor sonunda bızden ıybır para alacak en son muayneye gıttıgımde ucretı sordum oda bır muayne parası on mılyon ıstedı cok sasırdım onmılyonmu deyınce kadın yoksa daha sonra verebılırsınız dedı ınanın boye bır dr ılkkez gordum.o gun depremden bır gun onceydı kadın dedıkı bugun cok kotu deprem havası var ıns bısey olmaz ve o gece 17 agustos depremını yasadık .
     
  8. 16 Aralık 2008
    Konu Sahibi : talin
  9. Claries

    Claries O bir anne:) Üye

    Katılım:
    7 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    1.060
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    çok güzel bir paylaşım ve hassas bir konu bunu bir kez daha hatırlattığınız için ayrıca teşekkür ederim bende bir anne adayı olarak doktoruma güvenmek isterim ama böylesi bir doktoru bulmakta tamamen şans işi bazı doktorlar o kadar anlayışsızlarki karşılarındiki insanı ne kadar kırdıklarının farkında bile olmadan ukalaca konuşabiliyolar bir anne adayının ne kadar hassas olduğunu en çok onların bilmeleri gerekirken gereksiz bir konuda sert sözlerden kaçınmıyorlar çok üzücü bir durum...
     
  10. 16 Aralık 2008
    Konu Sahibi : talin
  11. schnitCELL

    schnitCELL £PİRELİ PİRELLİ GÜZELİ£ Üye

    Katılım:
    22 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    697
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    allah vere o doktora bişey olmamıştır inşallah
    yaşıyormu biliyormusun canım...inan merak ettim
    karşıyakada da bi çocuk doktoru var böyle çoğu kişiden özellikle durumu olmayan kişilerden para almayan... bir an onu hatırladım yazında
     
  12. 16 Aralık 2008
    Konu Sahibi : talin
  13. talin

    talin Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    20 Haziran 2007
    Mesajlar:
    4.253
    Beğenildi:
    19
    Ödül Puanları:
    148
    tabiyiki her doktor bir değil ama genel olarak böyle maalesef
    şu cümle çok güzel özetlemiş aslında herşeyi
    hepimiz için geçerli olan bu söz....

    en zor şey “insanlık” öğretmektir
     
  14. 17 Aralık 2008
    Konu Sahibi : talin
  15. eylul77

    eylul77 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2007
    Mesajlar:
    1.351
    Beğenildi:
    21
    Ödül Puanları:
    108
    busene turkıyeye gıttıgımde muaynanesı kapalıydı bende fazla kalmadım tr de yaza eger yasıyorsa bulup zıyaret etmek ıstıyorum.
     
  16. 17 Aralık 2008
    Konu Sahibi : talin
  17. silagul

    silagul yorgun savaşçı Üye

    Katılım:
    14 Şubat 2007
    Mesajlar:
    1.741
    Beğenildi:
    17
    Ödül Puanları:
    148
    valla yarama parmak basmadınız .parmak sokup yaramı deştiniz kanattınız.oğlumun hastalığından bu yana şöyle 5 senedir felan doktor ve hastane sıkıntımı ah bi anlatabilsem.yaşadıklarımı gördüklerimi el kadar bebeğimin para uğruna üniversite hocası prof olmasına rağmen sırf para için ameliyat edilmek istemesi .yaptığı ameliyata garantisi yok deyip daha sonra yapmayı planladığı ameliyatlara açık kapımı bırakması dersiniz.yoksa yine bir üniversinetin başka bir hocası prof bir bayanın sırf onu bırakıp başka bir doktora gideceğimizi duymasına istinaden herşey çok iyi dediği oğlumuzu son kontrolde iki dakikada böbrekleri iflas edecek nakil olacak deyip kandırması mübarek ramazanda iftar vakti ağlaya ağlaya eve geldiğimizimi yazayım.yazsam roman olur cinsten.bunlar üniversitede ders veren maddi anlamda yükünü tutmuş özel hastanede yada muayehanesinde para ya para demeyen insanlar.eeee hocalar böyle yaparsa öğrencileri ne yapmaz.offffffff offfffff gece gece delirdim yine