dört küçük yürek

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve mawiruya tarafından 7 Mayıs 2008 başlatılmıştır.

    7 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : mawiruya
  1. mawiruya

    mawiruya Aktif Üye Üye

    Katılım:
    5 Mart 2008
    Mesajlar:
    215
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Dört Küçük Yürek

    --------------------------------------------------------------------------------

    Dört minik yüreğin anılarıydı bunlar.Ellerini hiç bırakmayacakmışçasına sımsıkı tutmuş dört minik el...Gözlerinde kendi gözlerini gören dört küçük göz...Dünyanın tüm kötülüklerinden soyutlanmış dört küçük dünya...Kendi imparatorluğunda yaşanmışlığın hikayeleri...Beraber ağlayan beraber gülen dört sıkı dost..Songül,Nazlı,Elif ve Fatma..Aynı apartmanda farklı ailelerin ,farklı kültürlerin yetirştirdiği minik bedenler...Sahil kasabasından bakardık hayata.Bizim için çok büyüktü koca şehirler.Biz bir fanustaydık ,ordan seyrediyorduk hayatı.Biz birbirimize yetiyorduk,boşvermiştik gerisini...Sahil bizim için vardı.Biz yeşilliklerinde koşalım,martılarına ekmek atalım diye...Kar yağardı sahil kasabamıza,beyaz örtü örterdi etrafı;bizim kalbimizin örtüsü hep beyazdı zaten...Kar toplarını sıkıştırırken atmak için;aslında hayallerimizi,umutlarımızıda onun arasına sıkıştırırmışız ve birbirimize ıska geçermişiz...Birimizin bisikleti olmuştu sonunda.Binme sırası uzun sürse de ,arkasından koşmak da eğlendiridi bizi.Biz aslında hayallerimizin arkasından koşuyormuşuz...Düşsekte acımazdı hiç bir yaramız,çünkü birbirimizin yarasını dindirecek dört minik yürektik biz.Kocaman dört yürek...Yan bahçede tabaklarımız ,kaşıklarımız her daim seriliydi.Biz orda da kendimize küçük bir dünya kurmuştuk.Çamurdan yemekler,sudan içecekler vardı bizim dünyamızda.Evcilikmiydi bunun adı...Demek ki geleceğe oynuyormuşuz biz...Gelecekte bizi bekleyenlere...Akşam ezanından sonra yerin kapıları kilitlenir derdi annelerimiz hadi eve gelin.Ama bizim kapılarımız hep açıktı.Hiç bitmezdi yakan topumuz,hiç yakmazdı bizi...Biz topu birbirimize her attığımızda düşlerimizi de serpermişiz yol boylarına...Mahallenin kaldırımlarında otururduk.Bir çarpraz çizgi ve akabinde konulan üç taş ve onun yolunu tıkayan üç taş daha...Ama biz birbirimizin yolunu tıkamazdık asla...Apartmanın önündeki dut ağacının altında yeşerdi düşlerimiz.O yapraklarını dökse de kışın,bizim düşlerimiz hep yeşil kalırdı...Hep büyümenin hayalleri vardı zihnimizde...Ah bir büyüsek...Çok farklı olacaktı sanki hayat...Halbuki bilmeliydik ki ;bedenimiz ,zihnimiz büyüdükçe hayallerimiz küçülüyormuş.Küçük ellerin,küçük zihnin pencereleri daha farklı bakıyormuş hayata...Şuan dört küçük dostun herbiri ,hayatın farklı yerlere savurduğu dört yetişkin genç artık.Mekanlar farklı olsa da paylaşılan değerler unutulmuyormuş.Keşke bir an ellerim ,ayaklarım küçülüp o günlere geri dönebilsem.Bir an o minik gözlerle bakabilsem hayata...O uçsuz bucaksız hayalleri tekrar kurabilsem...O minik ellerimle ,hiç bırakmayakmışçasına bir kere daha tutsam doslarımın ellerinden.
    alıntı
     
  2. 8 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : mawiruya
  3. musran

    musran ACISADA ÖLDÜRMEZ Üye

    Katılım:
    17 Mart 2008
    Mesajlar:
    943
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    [​IMG][/URL][/IMG]

    çok güzeldi arkadaşım.okurken bir an çocukluğuma gittim..
    zihnimiz büyüdükçe hayallerimiz küçülüyormuş(ne kadar doğru)...keşke o günlere geri dönebilsem.o minik gözlerle bakabilsem hayata
     
  4. 8 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : mawiruya
  5. musran

    musran ACISADA ÖLDÜRMEZ Üye

    Katılım:
    17 Mart 2008
    Mesajlar:
    943
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    pardon bir önce ki resim yanlış olmuş edit butonu da yok düzeltme yapamıyorum[​IMG][/URL][/IMG]
     
  6. 8 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : mawiruya
  7. mawiruya

    mawiruya Aktif Üye Üye

    Katılım:
    5 Mart 2008
    Mesajlar:
    215
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    her çocuk gibi biran önce büyümek istedim ama bilmediğim bir şey vardı bizler büyüdükçe hayalerimiz küçülüyordu.bende bu yazıyı okuduğumda aynı şeyleri hissettim.çocukça masum duygularıma geri döndüm ne güzel günlerdi o günler.:1hug:
     
  8. 12 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : mawiruya
  9. -gxuxlse-

    -gxuxlse- Aktif Üye Üye

    Katılım:
    25 Ocak 2008
    Mesajlar:
    798
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    keşke hep çocuk kalabılseydık hayaller farklı oluyor ama hayat işte CADIARZU
     
  10. 20 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : mawiruya
  11. denef72

    denef72 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    17 Şubat 2008
    Mesajlar:
    4.699
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    çocuk kalsaydık, babamda yanımızda olacaktı ,hayallerimizde.büyümenin bu kadar acı oldugunu ögrenmek çok acı...büyüdüm babamı kaybettim....büyüdüm, umutlarım yıkıldı.büyüdüm, gençligim gitti.büyüdüm, kardeşlerimden ayrıldım...senağlamasenağlama
     
  12. 24 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : mawiruya
  13. haydeç

    haydeç Popüler Üye Üye

    Katılım:
    18 Şubat 2007
    Mesajlar:
    2.900
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    148
    çok anlamlı yazı 40 yaşındayım büyümek istedim büyüdüm hatta yaşlandım ama çocukluğunu sana geri vericez deseler tereddütsüz kabul ederdim ailem ve saf duygularım nerdeler çok gerilerde kaldı
     
  14. 2 Haziran 2008
    Konu Sahibi : mawiruya
  15. psasetuba

    psasetuba Aktif Üye Üye

    Katılım:
    3 Ocak 2008
    Mesajlar:
    214
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    teyzeciğim eklediğin bu yazı bana ilham kaynağı oldu." biz büyüdükçe hayallerimiz küçülüyor-muş..":1rolleyes:
    şu yazılanlardan anlıyorum ki ilerde bu yaşlarımı çok arayacağım galiba :1rolleyes: