Dostumuzu Uyutma Kararı !

Konusu 'Evcil Hayvanlar' forumundadır ve seaBahAR tarafından 22 Nisan 2009 başlatılmıştır.

    22 Nisan 2009
    Konu Sahibi : seaBahAR
  1. seaBahAR

    seaBahAR de profundis Editor

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    10.950
    Beğenildi:
    8.196
    Ödül Puanları:
    238
    Geçen gün arkadaşıma rastladım.. Çok kötü görünüyordu.. Biricik dostunu, dalmaçyalı cinsi köpeği Naz'ı, çektiği acılar nedeniyle uyutmak zorunda kalmış.. :çok üzgünüm:

    Eski günlere gittim..

    ılk dostuma, kıymalı böreğim Sarp'ıma..

    Lenf kanseri olup da kötü hücreler bütün bedenini kapladığında, veteriner, acılarının yakında başlayacağını ve o zaman uyutma kararı almam gerektiğini söylemişti..

    Ben nasıl alabilirdim böyle bir kararı...

    Onu acıdan kurtarmak için bile olsa.. Nasıl?

    Sarp'ım hep kapının önünde yattı.. Hani sanki açsam çıkıp gidecek gibi.. Göz göze gelemedim.. Kulaklarım hep sesinde.. Acaba inleyecek mi? Ne zaman acı çekmeye başlayacak.. Ne yapacağım...

    Böyle geçirdik teşhis sonrası 23 günümüzü..

    Evden kaçtım kimi zaman... Allah biliyor; KAÇTIM.

    Sarp'ımı görmemek için... O beni görmesin diye.. O halini gördüğümü görmesin diye..
    O asil Rottweiler gitmiş, kendinden utanan başka biri gelmişti sanki..



    Sonra bir gece uyudu... Gözlerini kapattı, bir daha da açılmadı.. beni bir karar verme bocalamasından, ağırlığından ve sonra gelecek vicdan azabından kurtardı.. Uykusunda melek oldu biricik oğlum...



    Dostumuz acı çekerken, can havliyle inlerken bize böyle bir "görev" düşerse ne düşünmeliyiz..?

    Bunu nasıl yaparız? Aklım almıyor..

    Ya sizin?
     
    Son düzenleme: 22 Nisan 2009
  2. 22 Nisan 2009
    Konu Sahibi : seaBahAR
  3. Kardelen

    Kardelen çok şükür Pro Üye

    Katılım:
    12 Nisan 2008
    Mesajlar:
    124.751
    Beğenildi:
    2.358
    Ödül Puanları:
    538
    Ben yapamam. Uyutulmasına izin veremem. Benimle yaşayacağı fazladan 1 günü bile kar sayarım.
     
  4. 22 Nisan 2009
    Konu Sahibi : seaBahAR
  5. seaBahAR

    seaBahAR de profundis Editor

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    10.950
    Beğenildi:
    8.196
    Ödül Puanları:
    238
    Ya bir de insanın aklına takılmaz mı kardeşim..
    "Uyutmasaydım belki de yaşardı?.." diye..
    Bunun hesabı nasıl verilir? Aklım alamıyor.. sanırım alması da mümkün değil..
    Çok mu bencilce düşünüyorum, bilemiyorum...
     
  6. 22 Nisan 2009
    Konu Sahibi : seaBahAR
  7. nevbahar

    nevbahar Herkes Olmuş Sahtekar Pro Üye

    Katılım:
    25 Nisan 2007
    Mesajlar:
    3.936
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    148
    Off çok zor karar çok hemde nasıl zor.

    Bir yandan acı çekmesine göz yumduğum için vicdan azabı mı çekerdim.

    Yoksa uyutma kararı alırsam onun bana son bakışlarını görürsem nasıl olurdum ya derse ki 1 gün fazla da olsa seninle olmak isterdim. O zaman ölürdüm sanırım.

    Çok zor çok ama şu var insanlarda ötanazi nasıl ki yasak bunu düşünüp yavrucağımla son gününe kadar beraber acı çekerek yaşardım sanırım.

    Allah büyük konuşturmasın son dönem başımıza gelmeyen kalmadı bir de bu gelmesin Allah'ım nolur!
     
  8. 22 Nisan 2009
    Konu Sahibi : seaBahAR
  9. Kardelen

    Kardelen çok şükür Pro Üye

    Katılım:
    12 Nisan 2008
    Mesajlar:
    124.751
    Beğenildi:
    2.358
    Ödül Puanları:
    538
    Oturur duamı ederim. Allahım ne olur onu benden alma diye. Bunları yapmak varken ölümünü çabuklaştıramam ben.
     
  10. 22 Nisan 2009
    Konu Sahibi : seaBahAR
  11. Borzo

    Borzo Mucizemmm Pro Üye

    Katılım:
    25 Aralık 2007
    Mesajlar:
    3.010
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Çok üzücü Bir durum bu...Sevdiğin canlıyı bile bile ölüme uykunun ardına saklayıp yollamak.
    Yada acı çekeceğini bile bile yavaş yavaş ölüme yollamak..

    ıkisininde birbirinden farkı yok bence..
    Benmi ne yapardım?
    Acı çekmesine gönlüm razı olmazdı!!
    Uyku denilen maskeye sarıp sarmayalım huzurla onun ruhunu teslim etmesine yardımcı olurdum...
     
  12. 22 Nisan 2009
    Konu Sahibi : seaBahAR
  13. seaBahAR

    seaBahAR de profundis Editor

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    10.950
    Beğenildi:
    8.196
    Ödül Puanları:
    238
    Bu cümle çok önemli nevkuşum.. Ne yaparsak yapalım sonu vicdan azabı..

    Allah korusun nevkuşum.. Allah hepimizin dostlarını korusun.. :nazar:
    Hiç böyle bir şey yaşamayalım lütfen..

    Yahu nereden rastladım arkadaşıma.. zaten kafa kaydı gitti.. Toparlama yetimi de günden güne kaybediyorum.. Bir de bu çıktı şimdi..
     
  14. 22 Nisan 2009
    Konu Sahibi : seaBahAR
  15. kuzularinannesi

    kuzularinannesi A new day, A new start... Pro Üye

    Katılım:
    16 Aralık 2008
    Mesajlar:
    42.246
    Beğenildi:
    9.340
    Ödül Puanları:
    238
    çok zor bi karar bencede ama bi yandan acı çekişini izlemek de çok zor
    ben eve girer girmez ilk kuşlarımızla konuşmaya başlarım ben geldim napıyosunuz diye
    geçenlerde birini balkonda eşim kafesi temizlerken kaçırmıştı
    çok üzüldük arkasından dışarda yaşayamaz diye
    insan beslediği hayvanlarla bi bağ kuruyo arasında
     
  16. 22 Nisan 2009
    Konu Sahibi : seaBahAR
  17. EU3

    EU3 Guest

    tüylerım dıken dıken oldu ya...hala hayvan sevgısınden anlamayan varsa okusun rica edicem çok rica edıcem hemde..
     
  18. 22 Nisan 2009
    Konu Sahibi : seaBahAR
  19. nevbahar

    nevbahar Herkes Olmuş Sahtekar Pro Üye

    Katılım:
    25 Nisan 2007
    Mesajlar:
    3.936
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    148
    Püskütüm Balım'ı hatırlıyorum akşamdan sabah 4'e kadar gözümün önünde can çekişti gece gece elimden bişey gelmiyor hüngür hüngür ağlamaktan başka o acıdan kıvranıp ağladıkça başımı duvara vuruyorum sertçe, sende biliyosun onun kaybı sonrası durumu mu. Elimde son nefesi verdi gözlerime bakarak ama fark şuydu kendi göçüp gitti, diyelim ki sabaha kadar yaşasaydı da uyutsaydım sanırım ölümden daha zor atlatırdım. Belki yaşayacaktı belki bir mucize olacaktı ya kim bilir. Bu vicdan azabıyla da yaşanmaz gene de büyük konuşmayayım ama yaptıramazdım olmaz ya beni uyutsunlar ama onlar yaşasın.