ergen kız annesi olmak

Konusu 'Nasıl Anne Babalarız ?' forumundadır ve skygirl tarafından 25 Ağustos 2008 başlatılmıştır.

    25 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : skygirl
  1. skygirl

    skygirl Aktif Üye Üye

    Katılım:
    15 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    125
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    arkadaşlar aranızda ergenliğe adım atan kızı olan varmı.Ne yapmamız gerektiği konusunda yazışalımmı bütün ergen anneleri burayaaaaaaa:enbuyukkk:a.s
     
  2. 13 Ocak 2009
    Konu Sahibi : skygirl
  3. Karpak

    Karpak Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Kasım 2007
    Mesajlar:
    34
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    benim kızımda ergenliğe girmeye başladı çok asi hırçın oldu hiç bişey söylenmiyo hemen başlıyo bağırmaya nasıl uysallaşır bilmiyorum önceden hiç böyle değildi
     
  4. 13 Ocak 2009
    Konu Sahibi : skygirl
  5. uxgxur boncuklarxixm

    uxgxur boncuklarxixm Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Nisan 2008
    Mesajlar:
    11
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    annem yazılarınıza cevap yazarken ben yazıyım dedım hemen.Unıversıte son sınıftayım ama ortaokul ve lıse donemlerımı anlatmama gerek yokkı suanda aynı seylerı yasıyosunuz...su anda dusundugumde o zamanlar bana cok uzak ve sankı baska bır benmısım gıbı gelıyor..sızden tek rıcam cocuklarınızın arkadaslarına cok dıkkat edın benı bıl hassa o zamanlar asabı yapan yanlıs arkadas secımnlerımdı ve aılemın dedıgı hersey bana cok ters gelırdı benı hıc anladıklarını dusunmezdım.Su an bakıyorumda benı herseyden korumaya calısıyorlarmıs.O donemlerı nasıl mı atlattım? Annem benımle her zaman konusurdu ben ona bagırsamda,kavga etsemde,onu anlamasamda ne yaparsam yapıyım benımle her zaman konustu ve bır gun geldı arkama bı baktım ben annemın hep bana dedıgı laflara gelmısım o hep haklıymıs ama ben bunu gec anladım.Unıversıtede bı cok ınsan tanıdım cogu aılesınden kopuk cunku kavga etmekle veya kısıtlamakla ona dogruyu ogretmezsınız sadece kendınızden uzaklastırırsınız ve eger cocuklarınızla yakın olmak ıstıyorsanız sıze tek dıyebılecegım sızı kapıdan kovsa bıle bacadan gırıp hep onunla konusun,yargılamayın,elestırmeyın,kısıtlamayın...Yaptıklarının ne kadar kırıcı oldugunu anlatın...Kendınızden fazla ornek vermeyın cunku buna verılebılecek en kolay cevap bız sızın zamanınızda veya sızınle aynı hayatı yasamıyoruz.Lısede hıc basarılı bı ogrencı degıldım,herseyden once arkadaslarım vardı ama sımdı ıse basarılı ve herseyden once gelen bı aılem var.Onlara sahıp oldugum ıcın cok sanslıyım.cunku bugune gelmemın tek sebebı onlar...Umarım sızde bırgun gelır ve cocuklarınızla bu kadar ıyı anlasırsınız,umarım onlarda sızın degerınızı anlar...Sevgiler...