Eşimin ailesine olan kini bitmiyor:(((

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve ay_dolu tarafından 28 Eylül 2010 başlatılmıştır.

    28 Eylül 2010
    Konu Sahibi : ay_dolu
  1. ay_dolu

    ay_dolu egenin kardeşini taşıyor Üye

    Katılım:
    26 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    333
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    61
    içimdeki huzursuzluğu bir türlü atamadığım için yazmaya karar verdim.
    12 yıllık evliyiz. eşimle küçük yaşda kaçarak evlendik. ben 18 o ise 22 yaşında askerden yeni gelmiş biriydi. ilk bir yıl onun ailesi ile birlikte oturduk. kendilerince durumu iyi bir aile idi. bu bir yılı hep bu insanları tanımakla geçirdim. farklıydılar. özelliklede benim yetiştiğim aileden çok ama çok farklı bir aileydi. evin bütün otoritesi kayınvalidemdeydi. kayınpederim ise (hala aynı) öğretilmiş gibi konuşurdu. kayınvalidem evine eşyalarına aşırı bağımlı, titizlik hastası, yıkadığımız bulaşığı bile beyenmeyip arkadan bir daha yıkayan birisiydi. hayatta tek sevdiği kızı ve damadı olduğunu söylerdi hep. yakın bir şehirde oturduklarından ve maddi durumları son derece iyi olduğundan onlarda hep bizimle beraber olurdu.
    oysa benim eşim işsizdi. bu birinci yılın sonlarında eşim çalışmaya başladı. evdede hep damadın sözünün geçmesi eşime çok ağır geliyordu. pişecek yemeği bile kayınvalidem görümcemle eşine sorardı. sonra birgün bir tartışma anında eşim ve beni evden kovdular. evden çıktık ve eşim beni ailemin yanına bıraktı. bekle birkaç saat içinde dönüp seni alıcam dedi. bu sırada gidip bir ev tutmuş. kimselere söylemden o eve gittik. 1 hafta sonra eşim maasını alınca esya alırız diye düşünüyorduk. o bir haftayı bomboş bir evde üstüste konmuş iki buzdolabı kartonunun üstünde yatarak gecirdik. bakkaldan aldığımız bir torba siyah zeytin ve ekmek bizim birlikte aldığımız ilk yemeğimiz oldu.
    velhasıl uzatmayayım birkaç ay içinde babamın ve eşimin çabalarıyla kendince eksiği olmayan bir evmiz oldu. şehre uzakça fazla lüx olmayan ama bize cennet gibi gelen o evde 4 yıl kirada oturduk.
    evliliğimizin 5. yılında oğluma hamile kaldım. aynı yıl anneme ailesinden yüklü bir miras kaldı ve annem bebeğimiz kiralarda perişan olmasın diye bize doğum hediyesi karşılıklı iki daire aldı. birinde oturalım, diğerinin ise kirası bebeğin masraflarına gitsin diye. ondan sonra bir daha hiç maddi sıkıntımız olmadı. eşimde bende hep huzurluyduk.
    ama gelgelim bu defa kayınpedrim birine kefil olup bütün malını mülkünü kaybetti. o çok değerli evleri, arabaları, paraları herşeyleri gitti. kiracıyı çıkarıp onları oturtalım ortada kalmasınlar dedim, eşim asla dedi. bir akrabalarının dağ başında bir köy evine yerleştiler. elektriği bile olmayan o evde yıllardır oturuyorlar. 7 yıldır maaşları bile hala borca gidiyor ve hayvancılık ile geçiniyorlar. şartları çok zor. bu sırada biz kendi birikimimiz ile 3. evimizi aldık.eşim bir lira bile yardım etmiyor. kovulduğunu reddedildiğini unutmuyor yada unutmak istemiyor.görümcemi eşi terk etti ve şuan birilerinin evinde yatılı hasta bakıcılığı yapıyor. kalacak bir yeri yok:KK43:

    ben şuan ikinci bebeğimi bekliyorum. biliyorum yıllarca sevilmeyen istenmeyen gelin oldum hep. ama kinin nefretin arasında çocuklarım büyüsün istemiyorum. herşeye rağmen onlar çocuklarmın babaannesi ve dedesi. çocuklarım onların sevgisi ve ilgisi arasında büyüsün istiyorum. derdim bir ev verip onlarında rahat yasamaları. ama eşim asla diyor. bize yaptıklarını affetmeyeceğini, unutamadığını, biz kirada otururken nasıl yokluk içinde yasadıysak ve onlar gelip küçük gördüyse şimdi aynısını allahın onlara verdiğini tekrar ediyor hep.
    içim hiç rahat değil. zamanında benimle olan sorunlarıda umurumda değil. ben unutmaya hazırım sizce eşim nasıl unutur? nasıl unutturabilirim? çünkü kızgınlığını anlayabildiğim gibi eminimki oda aslında huzurlu değil. nefret duygusu insanı mutlu etmezki...
     
  2. 28 Eylül 2010
    Konu Sahibi : ay_dolu
  3. blueege

    blueege Popüler Üye Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2008
    Mesajlar:
    493
    Beğenildi:
    12
    Ödül Puanları:
    108
    canım eşin nasıl eşinin ailesinden nefret ediyosa bendede eşimin ailesine karşı kin nefret karışımı bir duygum var .Ama ben iyi durumda olsam onlar çok kötü durumda olsa yardım ederdim heralde .ev verme konusunu abartmışsın bence ev vermek değilde .eşini yiyecek yardımı için ikna edebilirsin ALLAH için yapmalıyız diye insani duygularını uyandırabilirsin .ailesiyle zaman geçirmeye başladıkça duygularında yumuşama olabilir.ilerde daha fazla yardım eder.
     
  4. 28 Eylül 2010
    Konu Sahibi : ay_dolu
  5. CitlembiK

    CitlembiK Bir kalbe girmek nasip, kalmak marifet... Üye

    Katılım:
    23 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    3.154
    Beğenildi:
    1.172
    Ödül Puanları:
    188
    Etme bulma dünyası, Rabbim bu dünyada onalra ettiklerini çektirmiş.
    Siz ne merhametli ne iyi yürekli bir insansınız ki onları düşünebiliyorsunuz,
    bana böyle davransalar ben sizin gibi yaklaşabilirmiydim bilemiyorum.
    Bence çok fazla eşinizin üstüne gitmeyin, ben olsam ev vermek değilde maddi yardımda bulunmayı tercih ederdim.
    Szde böyle yapın derim. Madem kira geliriniz var Allah bereket versin o kira gelirnin bir kısmını yada tamamını,
    gönlünüzden ne kadar geçiyorsa aylık olarak onlara gönderin.
    Hiçte yüz göz olmayın bence sizler evlat olarak görevinizi yapmış olursunuz.
     
  6. 28 Eylül 2010
    Konu Sahibi : ay_dolu
  7. ema1

    ema1 Hayat, sen plan yaparken başına gelenlerdlr Pro Üye

    Katılım:
    10 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    19.460
    Beğenildi:
    7.408
    Ödül Puanları:
    238

    eşinin camiye gidip vaaz dinlemesi gerek veya eve bir cami hocasını davet edin dertlerini önceden anlatki vaaz ona göre olsun
     
  8. 28 Eylül 2010
    Konu Sahibi : ay_dolu
  9. burbuk

    burbuk Popüler Üye Üye

    Katılım:
    25 Nisan 2007
    Mesajlar:
    3.843
    Beğenildi:
    1.682
    Ödül Puanları:
    163
    Sizi canı gönülden tebrik ediyorum. Eminim ki, bu düşüncelerinizden ötürü hayat boyunca Allah yüzünüzü güldürecektir.
    Eşinize gelince, çok kırıldığı, incindiği açıkça ortada. Biraz zaman verin eşinize, sık sık durumu hatırlatırsanız ters tepki yapabilir.
    Bir gün eşinizinde ailesini affedeceğine inanıyorum.
    En azından çocuğunuz babasına, babannesini görmek istediğini söylerse belki düzelir. Zaman her şeyin ilacıdır derler. Olayları zamana bırakmak belki de en hayırlısı.
     
  10. 28 Eylül 2010
    Konu Sahibi : ay_dolu
  11. kuzum

    kuzum Bu konida hassasum Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    8.591
    Beğenildi:
    252
    Ödül Puanları:
    163
    Arkadaşım sen gerçekmisin.:1shok:

    Hayır yani genelde gelinler kayınvalide ve kayınpederlerden nefret ederler. Heleki sizinkiler neler neler yapmış size.

    Büyüksün valla bak. İnsansın.
    Eşini nasıl ikna edersin bilmiyorum ama bunları söylemek istedim.
     
  12. 28 Eylül 2010
    Konu Sahibi : ay_dolu
  13. Saruboceq

    Saruboceq İki Kız Annesi :) Pro Üye

    Katılım:
    17 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.405
    Beğenildi:
    102
    Ödül Puanları:
    198
    Ne kadar iyisiniz.Başka bir insanoğlu olsa çeksinler diye düşünürdü..
    Eşinizi ince ince işleyin derim,güzellikle.Kinin şeytan işi olduğunu,anne baba duasının her zaman bir insana iyi gelebileceğini,yeryüzündeki görevinizide kayınvalide ve kayınpederinizi affederek geçireceğinizi söyleyin.
    Ama benim kayınpederimde çok kinci eğer eşinizde kinciyse-ki öyle görünüyor.Zor bir aşama sizi bekliyor ama pes etmeyin.
     
  14. 28 Eylül 2010
    Konu Sahibi : ay_dolu
  15. ay_dolu

    ay_dolu egenin kardeşini taşıyor Üye

    Katılım:
    26 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    333
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    61
    insanoğlu çiğ süt emmiş derler. bende çok melek gibiyim diyemem. ama bizde çocuk yetiştiriyoruz. allah korusun yarın allah şaşırtırda düşersek hataya evlatlarımızda bize kin gütmesin diyorum hep. onlara vereceğimiz bir ev bizi etkilemez ama onların şartlarını çok değiştirir. belki diyorum o zaman çocuklarımda daha düzgün şartlarda büyüklerinin yanında huzur içinde büyürler.

    hepinizin güzel duygularınada çok teşekkür ederim ayrıca.
     
  16. 28 Eylül 2010
    Konu Sahibi : ay_dolu
  17. Zehir

    Zehir her seçiş bir vazgeçiştir Üye

    Katılım:
    6 Ocak 2009
    Mesajlar:
    1.865
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    146
    iyi diyorsun hos diyorsunda

    sizce sizi evden acimadan kovan insanlarin degistigine inaniyormusunuz?

    cocuklariniz huzur icinde büyüyebilcek mi ayni ortamda

    her biraraya gelindiginde gecmis önünüze sert bir duvar örmicek mi?

    unutabilcekmisiniz olanlari ya da esiniz unutabilcek mi elin ogluna degisildigini

    ben olsam yardimda bulunurdum ama annemin bana hediye ettigi eve onlari alarak degil

    birak uzak olsunlar esinizde kabul ederse uzaktan yardiminizi yapin
     
  18. 28 Eylül 2010
    Konu Sahibi : ay_dolu
  19. LPGLi_FeRRaRi

    LPGLi_FeRRaRi PiSiKoLoJik DeLi Üye

    Katılım:
    28 Temmuz 2010
    Mesajlar:
    719
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    41
    etme bulma dünyası ne diyelim onlarda anlamışlardır artık bazı şeyleri..

    ama onlar gibi değilsin bi farkın var onlar vicdansız ama sen değilsin onlar gibi olmadığını biliyosun ve eşininde kendisinin onlar gibi olmayacağını görmesi lazım ....

    ama bu nasıl olur bilemiyorum :bbo:

    bence bu bir sinav Rabbim seni ve eşini sınıyor siz onlar gibi olmayın
     
    Son düzenleme: 28 Eylül 2010