eski bir anı..

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve EU1 tarafından 16 Mart 2007 başlatılmıştır.

    16 Mart 2007
    Konu Sahibi : EU1
  1. EU1

    EU1 Guest





    eski bir anı çalmıştı kapımı
    içeri almaktan başka çarem yoktu
    saygım vardı çünkü yaşanmışlıklarıma
    oturdu konuştuk
    eski günlerden bahsetti
    ben konuyu kapamaya çalıştıkça sanki inadına açıyordu
    anlamış olucak ki bir an sustu .....

    o an yaşanmışlıklarım geçti gözümün önünden
    ve eski anıya karşı yaptığım hatalar haksızlıklar
    vicdanım sızladı ....
    ilk defa birini kırdığımı, üzdüğümü gördüm
    çok kızdım kendime , ben hiç böyle olsun istememiştim oysa
    ama bırakmadı işte peşimi
    belki bir an unuttum zannetmiştim
    yaşandı bitti değil işte
    bitmiyormuş oysa, insanın geçmişi yaşadıkları hep çıkıyormuş karşısına
    keşke bulamasaydı beni
    keşke çıkmasaydı tekrar karşıma
    ahhhh yine kaçmaya mı çalışıyorum ben
    kimden neyden kaçıyorum
    vicdanım kalbim olduğu yerde duruyor
    neyin telaşındayım ki ben
    kaçmaya çalıştığım hatalarım mı
    eski bir anım mı
    yoksa vicdanım mı ?

    ''rüzgar gibi geldi gitti eski bir anı'' diyemiyorum
    çünkü esti ama gitmedi
    bende hasarlar bıraktı
    geçmişte üzdüğüm kırdığım bir kalbi benimle bıraktı
    oysa ne de çok anlatmaya çalışmıştı
    hıhhh ben ne mi yaptım
    hiç dinlemedim ...........

    eski bir anı.... eski bir anı....
    içimde saygısı bitmeyen bir anı
    ne istiyorsun dedim uzun bir sessizliğin ardından
    beni hiç anlamadın dedi ....
    haklıydı ..

    ne istediğini de biliyordum oysa
    cevap vermesin istedim
    çünkü ben sevdalandım
    aynı dili konuştuğum, aynı hayalleri kurduğum biri var artık
    birşeyler fısıldıyordu
    anlamadımm
    yine sustu ....

    bennnn .....diyip devamını getiremeden
    tamam sus lütfen dedi
    sustum ...
    gitmeliydim ....aşkıma saygımdan

    kalktım ...
    arkamdan inşallah o kişi seni üzmez dedi
    duraksamıştım
    elime bir cd verdi
    son sözü : kendine iyi bak , olmuştu
    ve gitti
    ve gittimmm


    birkaç gün sonra baktım cd ye
    ve işte cd deki şiir ;




    Kendine iyi bak bir "veda" degil "elveda" cumlesidir cogu zaman.
    O uc kelimeden cok daha fazlasini gizler icinde...
    "Kendine iyi bak. Cunki bundan sonra ben yaninda olmayacagim. Olamayacagim.
    Istesem de istemesem de. Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum
    ve benden sonra da mutlu olmani istiyorum.
    Olurda bir gun donersem seni iyi bulmak istiyorum.Kendine iyi bak.
    Cunki bundan sonra kendinden baskasi olmayacak yaninda sana bakacak. Ben olmayacagim.
    Kendine iyi bak ve beni dusunme. Cunki ben de seni dusunmeyecegim artik.
    Arama sakin beni, yazma, cunki ben yazmayacagim. Sil beni yureginden, cunki ben silecegim.
    Fakat, yasanilan, paylasilan guzel seyler hatirina sana yurekten mutluluklar diliyorum.
    Ve ben bir daha donmemek uzere gidiyorum.
    "Kendine iyi bak. Aramizda gecen herseye ragmen benden sonra iyi oldugunu bilmeyi tercih ederim.
    Aslinda bilmem cok onemli degil, iyi oldugunu varsayacagim ben.
    Seni bir daha asla gormemek uzere gidiyorum ben, seni kendinle basbasa, yapayalniz birakiyorum ben.
    Biliyorum kendini birakacaksin benden sonra, o yuzden iyi bak diyorum.
    Aslina bakarsan, cok da fazla umursamiyorum."
    Kendine iyi bak, derler ve giderler.
    Tutkuyla sevenler, bazen birden fazla soylerler
    bunu.
    Cunki onlari ayirmak, eti tirnaktan ayirmak gibidir.
    Kolay kolay kopamaz onlar, surec cok aci vericidir, yurek parcaliyicidir.
    Her seferinde azalan umutlarla geri doner ve yine Kendine Iyi Bak gozleriyle ayrilirlar.
    Ta ki umut da, sevgi de tukeninceye kadar Taki son elveda mezar sessizligine burunuceye kadar
    Tutkunun otesinde sevenler, bir kez Kendine Iyi Bak derler ve giderler.
    Onlar eti tirnaktan ayirmak yerine olumu yeglerler.
    Onlar bu aciyi bir kezden fazla kaldiramayacaklarini bilirler.
    Kendine iyi bak, derler ve giderler.
    Bu sozlerin icinde ihanet yok, hic bir zaman olamaz derler ve giderler.
    En buyuk ihanet degil midir aslinda seni seveni, ihtiyaci olani yuzustu birakip gitmek.
    Kendine iyi bak, derler ve giderler. Seni suskunluga mahkum edip giderler.
    Seni parcalara ayirip, en buyuk parcayi yanlarina alip giderler.
    Seni senden alip giderler.
    Daha kotusu suclayamazsin onlari tum bunlar icin.
    Kendine iyi bak deyip gidenin gecerli bir nedeni vardir elbet.
    Suclatmaz kendini. Savasmadiklari icin kizarsin ama suclayamazsin.
    Savasmislarsa, yenildikleri icin kizarsin ama suclayamazsin.
    Yenildigin icin kizarsin ama suclayamazsin Ayriligin kacinilmazligina inandirir seni,
    kendine iyi bak, derler ve giderler.
    Elinden umutlarini, duslerini, sevgilerini alip giderler.
    Bir tek anilari birakirlar geride, bir de hatirladikca gozyaslarina bogulasin diye unutulmayan nagmeler.
    Arkalarina bakmadan cekip giderler eger yalniz kalmissan, cunki insafsizliklarini gormek istemezler.
    Hersey o saniye orada bitsin, kapansin bu sayfa isterler. "Bitti" diyemedikleri icin ,
    kendine iyi bak derler. "Kirildim ve affedemiyorum" diyemedikleri icin kendine iyi bak derler.
    "Seni istemiyorum artik, hayatimdan cikaracagim ama bil ki hic unutmayacagim"
    diyemedikleri icin kendine iyi bak derler.
    "Biliyorum cok kanayacaksin ama daha iyisini yapamiyorum" diyemedikleri icin kendine iyi bak derler.
    Vicdanlarini rahatlatmak icin kendine iyi bak derler,
    cunki o kan uzun sure akacaktir ve o yara asla kapanmayacaktir, bilirler.
    Kendine iyi bak bir noktadir cogu zaman.
    Kendine iyi bak deme bana, sadece kotulukler noktalansin isterim ben.
    Oysa sen iyisin Sen gozumdeki isik, dudagimdaki tebessum, sen icimdeki sevincssin.
    Sen hayatima renk katan, sen yuregimdeki carpinti, sen hayatimdaki nesesin.
    Sen yolumu aydinlatan, sen dert ortagim, sen gonul yoldasim, sen bir tanesin.
    Kendine iyi bak deme bana. Nokta koyma.
    Keske boyle yasanmasaydi bazi seyler, keske affedebilsen beni,
    keske ben de affedebilsem Keske dondurebilsek zamani geriye.
    Keske bugunku aklimizla yasasak herseyi bastan. Nafile...
    Ama yine de, gitmesen olmaz mi?
    Bitmesek olmaz mi?
    Sen eksikken, ben nasil tam olurum?
    Senden kalan boslugu kimlerle doldururum?
    Savassak aramiza giren seytanla olmaz mi?
    Hani buyuk asklar her turlu engeli asardi,
    hani gercek dostluklar her sinavi gecerdi,
    hani sevgi eninde sonunda kazanirdi?
    Hani hayatta hic kirlenmeyecek degerler vardi?
    Hani en buyuk zaferler, en kanli savaslarin ardindan kazanilirdi?
    Bunlarin hepsi yalan mi?... Sahiden..., gitmesen olmaz mi?
    Bitmesek olmaz mi?
    Peki o zaman... Senin istedigin gibi olsun... Oyleyse sen de "Kendine Iyi Bak."


    ve bir not :
    artık sana ulaşmaya çalışmayacağım
    ama her zaman mutlu olup olmadığını görmek istiyorum
    bu yüzden biryerlerden seni hep izlicem
    mutlu kal ....