Ev Hanımlığına Alışamadım :(

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve Brownim tarafından 8 Kasım 2010 başlatılmıştır.

    8 Kasım 2010
    Konu Sahibi : Brownim
  1. Brownim

    Brownim şükürler olsun rabbim bizi korusun :) Üye

    Katılım:
    5 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    6.363
    Beğenildi:
    65
    Ödül Puanları:
    153
    Merhaba arkadaşlar;
    aslında nerden başlayacağımı,buraya ne yazayacağımıda bilmiyorum
    aklım öylesine karışık ki hiçbirşey düşünemiyorum...
    10 aylık evliyim,evlendim evleneli sağlık sorunlarım hiç bitmedi...
    Yaklaşık 3 hafta önce yumurtalık kisti ameliyatı oldum sezaryen yöntemiyle.
    Daha yeni yeni iyileşmekteyim ve bu sebepten ani rahatsızlığım yüzünden de
    işimden ayrıldım...Ev hanımı olmaya alışamadım şuanda kedimi çok kötü hissediyorum
    Çalışmaktan yoruldum diyordum meğer evde oturmak hiç bana göre değilmiş.
    Bunu evde oturmaya başlayınca anladım...Eşim iyileşsem bile çalışmamı istemıyor
    ama ben çalısmayı düşünüyorum...

    Sorunum şu,ev hayatına alışamadım kendimi hiç iyi hissetmiyorum
    elimi hiçbirşeye sürmek istemiyorum,saçımı bile taramaktan aciz haldeyim
    etrafımdakiler daha iyileşmediğim ve cok zor günler yaşadıgım için bu halde oldugumu
    söylüyorlar,eşimle konusuyorum fakat oda beni anlamıyor...
    Kendimi yalnız ve değersiz hissediyorum,psikolojim iyice bozuldu...

    Yıllardır çalışma hayatına alışmış olupta evde oturan arkadaşlarım
    bu hisleri sizde yasadınız mı,nasıl atlattınız bana akıl fikir verin..?
    çok kötüyüm çok :KK43:
     
  2. 8 Kasım 2010
    Konu Sahibi : Brownim
  3. kontes1984

    kontes1984 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    5 Kasım 2010
    Mesajlar:
    19
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    31
    valla canım dinlen evde olmanın keyfini çıkar.sağlık sorunlarının dışında olması kaydıyla keşke bende çalışmak zorunda olmasam ki ben öğretmenim yani.severek ve isteyerek yapmam lazım dimi ama yooook....o kadar yıprandım ki keşke eşimin daha iyibigeliri olsa da çalışmasam dediğim çok olmuştur.çalışmak güzel keyifli hele ki işini mesleğini seviyosan...ben seviyorum ama o kadar yıpratıcı ve yorucu ki.her sabah homurdanarak zorla gidiyorum.normalde işimi çok sever istekle giderim ama benim sorunum iş ortamı!malesef bu ortamda mutlu değilim o yüzden bu aralar evde yan gelip yatma bifikri öyle cazip geliyo ki anlatamam.sen bu iyileşme sürecini atlat daha sonra bence eşinde senin evde mutlu olmadığını anlayınca tekrar çalışmana ikna olucaktır:))
     
  4. 8 Kasım 2010
    Konu Sahibi : Brownim
  5. mirka

    mirka hayattan tek dileğim var Üye

    Katılım:
    17 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    948
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    beenimde çalışmadığım uzun bir dönemim oldu.o esnada:

    çarşı pazar dolaştım evde oturup kendi kendime düşünüp durmaktan kurtulmak için.

    zorladım kendimi her sabah erken kalkıp yürüyüşe çıktım.

    ev temizliğini de kendimi çok zorlayarak yaptım.eşimden destek aldım o süpürdü ben sildim çok zorlanırsam yapmakta.

    pilatese yazıldım ingilizce kursuna başladım bol bol kitap okudum.
     
  6. 8 Kasım 2010
    Konu Sahibi : Brownim
  7. Chitlenbik

    Chitlenbik Aktif Üye Pro Üye

    Katılım:
    1 Haziran 2009
    Mesajlar:
    754
    Beğenildi:
    41
    Ödül Puanları:
    88
    Selam canım..

    ben yıllarca çalışan sonra ev hanımı olanlardanım...

    3 senedir evde pinekliyorum... Alıştınmı dersen, hayır hala alışamadım...
    Allahtan şimdi kızım var da onunla geçiyor zamanım... Yoksa o olmasaydı inan bende kafayı yerdim.. İlk zamanlar olmadık şeylere takıyodum. Eşimle kavga etmek için sudan sebepler arıyodum... Kendime güvenim kaybolmuştu adeta... Ki ben almanyada yaşadım büyüdüm gideceğim yeri hiç yardımsız elimle koymuş gibi bulurdum. Ama şimdi öyle değil. Burada ilk çarşıya çıktığımda bile acaba geri bulabilirmiyim diye tereddüt içerisindeydim... Çok zor be canım... Eşini ikna edebiliyosan çalış bence... Çocuk olunca zaten evde kalcam falan dersin... Eğer kızıma bakacak birini bulsam hiç beklemeden bende girerdim işe...
    Yada kendine uğraş bulcan.. Kurslara falan yazılcan...
    NE bilim ben alışamadım daha...
     
  8. 8 Kasım 2010
    Konu Sahibi : Brownim
  9. nathifa

    nathifa Popüler Üye Üye

    Katılım:
    2 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    658
    Beğenildi:
    367
    Ödül Puanları:
    123
    Sürekli dışarıda olan, çalışan bayanlar için birden eve kapanmak çok zor olabiliyor. Ben de öğrencilik dönemlerinde öyleydim ve okul bitip de birden eve kapanıp ev kadını moduna girince bayağı bocalamıştım. Kimse beni anlamıyor gibime geliyordu. Sürekli ev işi yapıp tv seyretmek bana göre değildi. Öyle bunalmıştımki sıkıntıdan ağlayasım geliyordu eski hayatımı istiyordum. Ama zamanla alışıyormuş insan. Bir süre sonra uyum sağladım ben de ev iş güç keyifli hale geldi. Önemli olan o bunaltıcı dönemi atlatmak. Güzel tarafından düşün ev senin evin yat dinlen arkadaşım =) Kendine bak mesela, sadece işe giderken süslenip giyinmek zorunda değilsin evin içinde de öyle yap iyi geliyo :KK12:
     
  10. 8 Kasım 2010
    Konu Sahibi : Brownim
  11. TuRuNCu

    TuRuNCu Popüler Üye Üye

    Katılım:
    26 Kasım 2007
    Mesajlar:
    6.964
    Beğenildi:
    2.416
    Ödül Puanları:
    238
    Bende okul hayatından sonra hemen iş hayatına başlayanlardanım.4 senelik iş hayatının sonrasında evlendim.Başka bir şehire gelin geldiğim için iş bulamadım ve şuanda ev hanımıyım.
    İlk aylar alışmam çok zor oldu.Sürekli kendimi uykuya veriyordum çabuk akşam olması için.Baktım olmuyor,kurs falan araştırmaya başladım.Kursta çok güzel arkadaşlıklar kurdum.Şuan hem kursa gidiyorum hem arkadaşlarla görüşüyorum.Artık sabah erken kalkıp evimi temizliyorum.Yemeğimi ayarlayıp kendimi dışarı atıyorum.Evde kapalı kalırsan çok bunalırsın.O yüzden bi an önce iyileşip kendini dışarılara atmanı tavsiye ediyorum.(bu arada eşin izin verirse tekrar işede başlayabilirsin:KK66:
     
  12. 8 Kasım 2010
    Konu Sahibi : Brownim
  13. anten

    anten Aktif Üye Üye

    Katılım:
    18 Mart 2010
    Mesajlar:
    100
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    2 yıldır evdeyim senin yaşadıklarını yaşadım ama kendi kendime hooop dur orada ne yapıyorsun sen dedim ve kendimi dışarı attım:)))) yürüdüm ,marketlerde pazarlarda insanlarla konuştum bu arada komşuluğu öğrendim toparla kendini...
     
  14. 8 Kasım 2010
    Konu Sahibi : Brownim
  15. yellowbomb

    yellowbomb günün birinde!!! Üye

    Katılım:
    27 Temmuz 2010
    Mesajlar:
    2.900
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    61
    canım ben bekar bi kızım ailemin yanındayım 3 yıldır ..hiç çalışmadım okumuyorumda ev kızıyım ama evde hiç sıkılmıyorum yemek iş derken vakit çok çabuk geçiyor elişi falanda yapıyorum ben seviyorum evde durmayı ondan sıkılmıyorum galiba ama son zamanlarda bende sıkılmaya başladım saçımı bile tarayasım gelmio aynen..yemek te yapmak istemiorum bu çok sıkıcı bir durum eşini dinleyip çalışmayacaksan ev hanımı olmayı sevmeye bak bence sevmek isteyince oluyor...mesela hedefin çok iyi bir aşçı olmak olsun:KK70::KK70: yani nasıl desem ki ben yaşımdanmıdır nedir bilmem herkezin benim yemeklerimi yediğinde unutamamasını istiyorum bu yüzden sürekli mutfakla uğraşıyorum elişi falan yapıyorum sen de kendini el işi mutfak tarzı hobilere yönlendir mecburiyetten yapma iyi bir ev hanımı olabilmek için yap zaten ölesindirde yaşın kaç bilmiorum belki bunları aşmış olabilirisn ama bilmiyorum bunları sevmeye çalış
     
  16. 8 Kasım 2010
    Konu Sahibi : Brownim
  17. eMu

    eMu Yeni Üye Üye

    Katılım:
    10 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    841
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Bende 6 aydır evdeyim sınav bitsede işe girsem bunalımındayım.Berbat birşey evde olmak yapacak bişey yok para yok çok sıkıcı.Sabahları işe gitmek hastayken çalışmakta sıkıcı ama bu daha sıkıcı.En azından bi şey alsan herşeyi unutuyorsun
    Sen iyileş ve işe başla.Bende ameliyat oldum ve kısa süre sonra işime dönmüştüm
     
  18. 8 Kasım 2010
    Konu Sahibi : Brownim
  19. Saruboceq

    Saruboceq İki Kız Annesi :) Pro Üye

    Katılım:
    17 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.405
    Beğenildi:
    102
    Ödül Puanları:
    198
    Hep diyorum çalışan insanın yürüyüşü bile farklılaşıyor diye.
    2 senedir çalışmıyordum yeni başladım işe.Çok yoruluyorum tempom felaket.Ancak ay sonunda alacağım maaşım,primim imzalayacağım sigorta kağıtlarım şimdiden hayallerimi süslüyor.Maddi hiç birsıkıntım olmamasına rağmen çalışıyorum evde kafayı yemiştim.Şimdi işim olmadığı halde muhasebeyide öğreniyorum çalıştığım yerde.Ne alırsam kar diye düşünüyorum çünkü.
    Evde oturmakda güzel ama çalışan insanın ev hayatına alışması çok zor.
    Ben maaşımı eşime verdim yıllarca artık onun için birikim yapacak olmak direk kızımın hesabına yatıracak olma fikri bile beni deli ediyor heyecanlandırıyor azimlendiriyor.Şükürler olsun Allahıma..