Evlenmeye karar verene kadar her şey güzeldi, ama...

Konusu 'Aşk Hikayelerimiz/Dertlerimiz' forumundadır ve essra tarafından 5 Kasım 2009 başlatılmıştır.

    5 Kasım 2009
    Konu Sahibi : essra
  1. essra

    essra Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    307
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    3 aydır nişanlıyım. nişanlımı 4,5 yıldır tanıyorum 4 yıldır da beraberiz. üniversite yıllarında her şey çok güzeldi. doğru dürüst kavga bile etmezdik, ufak tartışmaları da bir gece bile geçmeden atlatırdık. nişanlımın ailesinin maddi durumu iyi değil. ona hiç para göndermezlerdi. ailemin gönderdiği para ve burslarımızla birlikte okuduk sayılır. çok çok zorluk çektiği zamanlar oldu. öyle ki ben, "keşke ablaların 50şer lira gönderseler aylık, biraz rahatlardın" dedim çok zaman. öyle durumlarda "onların da kendi düzeni var" derdi, e haklıydı da. ama yine de kimse yanında diildi işte. evli çiftyler gibi harcamalarımızı kısardık, dışarda buluşur ucuz yer içerdik, yine de her şey güzeldi işte. sonra çalışmaya başladık ikimiz de. şükür bir evi geçindirebilecek paraya sahip olduk. bu yaz nişanlanmaya karar verdik, zaten hep planlanıyordu bu. ailesi ailemle tanıştı fln. nişandan bir ay önce ablalarıyla telefonda konuşmaya başladım. iyi hoşlardı. ben onun ailesini böyle tanıdım işte.

    düğünümüzü nişanlımla ben yapıcaz. belki benim ailem yardım edecek ( ben izin verirsem), zaten onunkiler bir şey yapamaz. önemli diildi. ben nişanda da her şeyden kısalım ki düğünde rahat edelim istedim çalıştığımız bir yıl boyunca para biriktirmiştik. ama nişanlımın ailesi sanki bana jest yaparlarmış gibi nişanlımın parasını har vurdu harman savurdu. nişanlım ben mutlu olayım diye bir şey demedi. ben kızdım aslında, hakları yoktu bunca karışmaya.yine de, "bu kadar masrafa gerek yoktu, zahmet etmeseydiniz" dedim sadece. hazırlıklar yapılırken de para sıkıntısına düşeriz korkumdan başka bir sorunumuz olmadı yani.

    bunun dışında, ailesi benim aileme göre biraz daha kapalıydı, ben öyle biliyordum. ama bu bi sorun diildi. nişanlımın anlattığına göre onlar açık fikirliydi. ama tanıdım gördüm ki hiç de öyle diiller. nişan kıyafeti alacağımda " e biraz kapalı olsun" dediler. olabilir dedim. nişanlımla birlikte gittik kolsuz bi abiye aldık. çok da güzeldi, içime de sinmişti hani öyle tantana da yapacak diildim. ama yetmedi görümcelerime (aslında sadece bi tanesine). nişanda omzuma şal almamı istediler. ben soğuk olursa alırım tabi dedim,temmuzda soğuk olmayacağı besbelli. ama anlamadılar. nişanlım da öyle bi gaza getirildi + geldi ki " o şalı üstüne almazsan kendimi ezilmiş hissedicem" dedi. bunlar onun lafları diildi. o kadar şaşkındım ki. birlikte aldık biz onu dedim. fayda etmedi. bu konuşma nişandan bir gün önce geceydi. gelmeyin o halde nişan için dedim. çünkü benim evlenmek istediğim kişi o diildi. önce "gelmesek sanırım daha iyi" dedi. gecenin 3ünde ailemi uyandırıp bu konuyu konuşmaya gittim. ama daha onlarla konuşamadan yeniden arayıp, bir şeyleri birlikte aşabileceğimizi, nişanlanmak istediğini söyledi. tamam dedim. nişan için geldiklerinde hepsinde suratlar asılmıştı. benim ailemin hiçbir şeyden haberi yoktu. anlam veremediler. çok bozuldular ama farkındaydım ben üzülmiyim diye onlar gülümsediler; onlar üzülmesin diye ben gülümsedim. nişan bitti ben yine de mutlu olmaya çalıştım. sonra nişan sabahı nişanlım arayıp "dün gece yaptığın hataları düşün, o senin nişanındı benim diildi, o şalı üzerine almalıydın, bana destek olmadın" dedi. o kadar şaşırdım ki. "ben onu üzerime almayacağım isterseniz gelmeyin dedim, bu sözden ne anladın" dedim. (tabi bu çok kısa hali epey bi tartışma geçti) ama zaten kopmuşum orda. sinir krizi geçirmişim. babam fln gelmiş. gözümü açtığımda babam başımdaydı, ona sarılıp "baba beni onlara verme" diye ağladım, o da benimle ağladı. ayrılmak istedim, çevremdeki herkes "siz çok uyumlu bi çiftsiniz, öfkeyle kalkan zararla oturur biraz zaman ver" dedi. 3 gün nişanlımın telefonlarını açmadım, sonra benim bulunduğum şehre geldi. ben artık ona inanmadığımı söyledim. zaman istedi her şey yine güzel olacak dedi. ama bu kadar büyük bir değişimi daha şimdiden yaşıyorsa, sanki evlenince 100 katı değişim olurmuş gibi geliyor. ailesinin konuşmalarından nasıl bu kadar çok etkilenir insan, nasıl bu kadar değişir? tüm erkekler mi böyle? 3 ay geçti, benim içimde hiçbir şey değişmedi. aynı kızgınlık, kırgınlık. bugün dahi dönüp arkamı gidebilecekmişim gibi. şimdi askerde, hiçbir şey belli etmiyorum ama içimde fırtınalar kopuyor. 4 yıldır beraber olduğun biriyle evlenmeye bu kadar yaklaışmışken bu kadar kararsız olmak normal mi?

    şimdi bir ton sorum ve sorunum var.
    bu adam benim tanıdığım sevdiğim kişi mi?
    ailesini bunca dinliyorsa, ailesi de bu kadar kapalıysa benden de böyle bir talepte bulunurlar mı?
    beş kuruş fayda sağlamasalar da düğünde ne alıp almadığımıza karışırlar mı?
    bir de ben neden bu kadar korkar oldum, evlilik öncesi herkes bu kadar korkar mı?

    bir de eltim var, çok tatlı bi bayan ama beni onla konuşturmak dahi istemiyor kimse. yanyana gelmeyelim diye uğraşıyorlar, çünkü onlara uygun bi gelin değilmiş, bunu defalarca dile getirdiler. oysa bence çok süper anlaşıyoruz birbirimizi tanıdığımız kadarıyla. bir tek onu sevdim onun haricinde bu ailenin içinde olmak istemiyorum. böyle gelin gidilir mi?

    çok konuştum... okuyanın gözüne sağlık.. şimdiden sağolun..
     
  2. 5 Kasım 2009
    Konu Sahibi : essra
  3. EU2

    EU2 Guest

    hey allahım yaaa okurken kendimi buldum tatlım cidden... durumun çok zor ve sen kesin kararını vermişsin nişandan 1 gece önce belirtmişsinde neden bunu bile bile lades demişki sevgili nişalın?? ve neden sonradan sorun etmişki?? " Çok ağır bir cümle olmuş o benim değil senin nişanındı kelimesi" Babana beni onlra verme demişssin yaa peki baban nediyor şimdi adamcağızın kafasında binbir soru işareti vardır şimödi :KK43:(
    Okadar iyi anlıyorumki seni çünkü buna benzer bi olay yaşadım benzer değil tıpa tıpıydı ve benim tek farkım henüz yüzükler takılmadan 5 yıllık ilişkimin bitmesiydi...
     
  4. 5 Kasım 2009
    Konu Sahibi : essra
  5. you_know

    you_know Ne bu neşe ? Pro Üye

    Katılım:
    13 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    18.749
    Beğenildi:
    89
    Ödül Puanları:
    203
    canım benim ne kadar sıkıntıda olduğunu tahmin edebiliyorum bende düğünüme 2 hafta kala çok sıkıldım bunaldım istemiyorum dedim ağladım ama aptalmışım iiiki aşkım beni bırakmamış o zaman nişanlınla bunları konuşmalısın sonucta onu biz deil sen tanıyorsun ona göre kararını verirsin ama bi şal için bunları yapıosa ailesini çok dinleyen biri bence hayatında artık ben olacam oan göre düşün herseyi fln desen daha iyi olur gibi
     
  6. 5 Kasım 2009
    Konu Sahibi : essra
  7. er_ca

    er_ca 6-11-2012 Üye

    Katılım:
    28 Kasım 2008
    Mesajlar:
    6.225
    Beğenildi:
    21
    Ödül Puanları:
    148
    üniversetede özgürdü kendi kişiliğini ve kararlarını özgürce yaşıyordu. maddi sıkıntıdan dolayı belkide sana daha bağımlıydı. ve ailesinni yanına gelince gaza gelip değişen adamın zaten karakteri kişiliği tam oluşmamıştır.
    şimdi nişanında kolsuz elbise için bu sıkıntıyı yaşattılarsa ne düğünün ve kınan istediği gibi olmayacak. elbette tüm evin eşyasına yapımına karşıırlar. ben öyle sezdim. nişanda bunları yaşadıysanız ve o gün tüm ailesi surat yaptıysa devamı iyi olmayacak gibi..
    evlilik öncesi herkesin aklında acabalar vardır belkiler. bir sürü düşünce oluşur. ama bu kadar sorun olunca bile bile lades diyip düğünü aceleye getirmeyin.
     
  8. 5 Kasım 2009
    Konu Sahibi : essra
  9. essra

    essra Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    307
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    nişanlım "geniş bir ailem olsun istiyorum" diyor. abisinin eşini yani eltimi sevmiyorlar ya, bir kardeşleriyle daha böyle olursa dayanamazlarmış. vicdan yapıyorlar resmen. elbette ben de kardeşlerimiz annelerimiz babalarımızla geniş bir aileye sahip olalım istiyorum, öyle de olmalı ama birinci derece öneme sahip olan çekirdek ailedir bence.. öyle korkuyorum ki. Allah'a dua ediyorum. hani bi yol göstersin diye. nişandan önce istiareye yatmıştım bir şey görememiştim. bir kez daha yatmalıyım sanırım. öyle karmaşık ki içim.

    babam ve annem de karmakarışık şu anda. evimizde öyle bir hüzün var ki. annem "kızımıza yol göstermemiz gerek, bir şey söyle" demiş babama. babam da "ben şimdi olmasın, ayrılın derim; olur da bir gün başkasıyla evlenir de mutsuz olursa ve ben aslında mutlu olacaktım siz ayırdınız derse, yaşayamam, ölürüm" demiş. öyle içim sızlıyor ki. onları da üzdüğüm içim iki kat kahroluyorum. onların içi artık hiç rahat değil. önceden yani nişandan önce sevgilimi kendi çocukları gibi görüyorlardı. annem bir kere "içim öyle rahat ki sanki kendi çocuğumu kendi çocuğuma teslim ediyormuşum gibi" demişti..

    Belinay_merve hiç pişman oldun mu? aslında çok büyütmüşüm o zamanlar dedin mi? büyütüyormuşum gibi hissetmiyorum şu anda ama sadece çok korktuğum için mi böyle hissediyorum demekten de kendimi alamıyorum.
     
  10. 5 Kasım 2009
    Konu Sahibi : essra
  11. essra

    essra Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    307
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    ben de öyle düşünüyorum. bu yaz olacaktı aslında düğünümüz ama ben bir sene daha ertelensin istiyorum. aslında böyle olunca ertelemenin de anlamı olmayacak. çünkü onların kaprisi ve konuşmaları zaten bir yılda dehşet derecede yıpratır bu ilişkiyi kendiliğinden biter. ertelenirse bi faydası olmaz sadece sürüncemede kalmış olur gibi geliyor.
     
  12. 5 Kasım 2009
    Konu Sahibi : essra
  13. EU2

    EU2 Guest

    esraa sana şu kadarını söylim ilk 1 2 ay inan çok pişman oldum ah belinay dedim nevardır fedakarlıkta bulunsan dedim.. ama benim 5 yıl aşkım ömrüm dediğim insan 5 yıl hiçbişeyi sorun etmezken sonradan anesinin beni istemeye geldiği gün odadaki şu avatarımdaki gördüğün badiyle çekilmiş resmimi gördü ve oğluna gidip onlar bize göre geniş aile kafası açık demiş (düşün ailem namazında niyazında ) , o çok sevdiğim bana sürprizler yapan adamda ailem dedi düşün ve ben yerine göre giyinene kişiyimdir her yöne ayak uydururum ve 5 yıllık ilişkim boyunca oje sürmedim askılı giymedim amaa beyimiz bunları görmeyip ailesinin süt dökmüş kuzusu olunca inan bana sonrasını gördüm ve ailemle paylaştım bu konuyu ailemde bana ilerisi için bazı şeyler söyleyince ve karar yinede senin her şekilde arkandayız diyince ben mecbur ayrılığı seçtim şuan karşı taraf çok pişman arayıro ama 6. aya giriyoruz ayrılışımızın ve bnei ben olduğum için seven bir adam istiyorum DEĞİŞTİRİP KENDİ KALIPLARINA SOKUCAK BİRİNİ DEĞİL.. heleki bu 5 yıl sonra akıllarına geldiyse ve bile bile lades diyip ciddi bir beraberlik sürdürüp sonra değişiyorsa annesin lafına bakıyorsa ilerrde ben çok ezilirdim diye düşünüyordum hala dah öyle düşünüyorumm...
     
  14. 5 Kasım 2009
    Konu Sahibi : essra
  15. essra

    essra Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    307
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    kesinlikle seninle aynı şeyleri yaşıyororum merve. inanamıyorum. :1shok:
     
  16. 5 Kasım 2009
    Konu Sahibi : essra
  17. sea sea

    sea sea RABBİM SANA EMANET... Üye

    Katılım:
    22 Nisan 2008
    Mesajlar:
    1.266
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    bence biraz zaman ver nişanlına.aklı başına gelmeli.bide hiç bir şekilde ilşkinize karışılmayacağına dair söz almadanda adım atma...tabiki hala güveniyosan.güven bitmişse içinde,bitmiştir herşey....
     
  18. 5 Kasım 2009
    Konu Sahibi : essra
  19. EU2

    EU2 Guest

    esra benim anem ablam ufuğu ( eski erkek arkadaşım) tanıdıklarında çok benimsediler sevdiler ve öyle jestler yapıyorduki bu kızımızı korur kollar ezdirmez çok seviyor ağznıın içine bakıyor derlerdi ama işte öyle değilmiş ailesinin birtek sözüne 360 derecede döndü ben ufuğa sorduğumda " Ama belinay ailem" demesi zaten yetti arttı olayı açıkladı bile..