evli olduğun için ailenden uzak kalmak

Konusu 'Arşiv' forumundadır ve 1yasmin tarafından 17 Eylül 2008 başlatılmıştır.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
    17 Eylül 2008
    Konu Sahibi : 1yasmin
  1. 1yasmin

    1yasmin Aktif Üye Üye

    Katılım:
    14 Eylül 2008
    Mesajlar:
    25
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    evlendiğim zaman düşünemedim işte napım ozaman aşık olduğum için kafam basmamış aşkıma kavuşayımda gerisi yalan geliyodu zamanında ama şimdi,şimdi ölemi hayır sevdiğin adamla evlenmek için yaşadığın yeri aileni bırakmayacaksın çünkü hayat zaten çekilmiyo hele bide annen ve ailen yanı başında değilse oturup yüzyüze görüşemiyosan dahada çekilmez oluyo işte hem oğluşumda soruyo ben anneannemi çok özledim diyo ozaman kalıyosun çünkü kendi özlemimi bastırmayı öğrenmiştim ama daha 3yaşındaki oğluşuma nasıl öğreticem anca bayramada seyranda görebilirsin onları diyemiyorum çokmu uzak değil ama işte gidilmiyo ha deyince yani ben kendimi en başta yalnızlığa itmişim haberim yok annemi ailemi yanımda istiyorum artık ama olmuyo olamazda ben seçtim bunu ama aşıkken çalışmıyoki beyin işte böle yarım yamalak hissederek yaşamaya devam edeceğim ozaman bana müstehak:jeyyar::jeyyar::1no2::1no2:
     
  2. 17 Eylül 2008
    Konu Sahibi : 1yasmin
  3. aresim

    aresim prensesim ben ! Üye

    Katılım:
    23 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    363
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    bende büyüdüğüm sehire geri gelin geldim nerdeyse bütün akrabalarım burda.babanem ,halalarım, dayım,ciciannem,arkadaslarım ama ailem istanbulda...onların yeri asla dolmuyor
    evet haklısın inanılmaz büyük bir özlem oluyor içimde..ben nişanlılık döneminide ailemden uzak geçirdim 1.5 sene falan ama ist.a gittim geldim o zamanlar bu özlemin ne demek oldugunu bilmiyordum cünkü bizim eşimle cok uzun bir birlikteliğimiz vardı bunuda uzaktan yürütüyorduk burda olmanın hevesi vardı..
    daha evleneli 3 ay oldu ama ailemin eksikliğini çok duyuyorum daha babam evimde 1 bardak su bile içmedi çok dokunuyor ama yapabileceğim bişeyde yok
    eşimi çok sevmeseydim zaten ailemdenn uzakta kalmak istemezdim..bazen öyle özlüyorum ki evde eşime bile huysuzluk yapıyorum anlamasınıı istemem çünkü o zaman beni mutlu değilim zanneder üzülür ben eşimle inanılmaz mutluyum ama aileminde yanımda olmasını cok isterdim onların yanındayken eşim yoktu bi tarafım eksikti şimdi eşimin yanındayım yine bir tarafım eksik..
    teyze olcakmısım ablam hamile ama bu heyecanı ben uzakta yasıyorum hafta sonu annem babam evli olan ablam eniştem ve bekar olan ablam çarsıya cıkmıslar bir sürü foto. çekinmişler onları görünce oturup ağladım biz yoktuk o zaman ne cok istedim o foto.nun içinde eşimle bende olim diye...keşke imkanlarımız olsaydı bizde orda yasasaydık
    o zamanda eşime günah o ayrı kalıyor ama biz bayanlar daha duygusalız bundan eminim bencillikte yapmak istemiyorum
    eşimin ailesiyle çok yakın oturuyoruz hergün görüyoruz birbirimizi bazen içimden keşke babamda benim yanımda olsa diyorum keşke aksamları benim annemide çaya çagırabilsek keske onlarada sofralar kursam keske bende annemin evine gidebilsem dertleşebilsem onun derdini dinleyebilsem hergün tel.de defalarca konusuyoruz bundan eşim oldukca rahatsız buda beni çok üzüyor tel.de konusmaktan işlerimi ihmal ediyorum sanıyor ama konusmazsam catlarım ama yüzünü görmek gibi olmuyor
    inşallah rahat bi hamilelik geçiririm yoksa ben cok huysuzum o zaman daha cok hissedecekmişim gibime geliyor bakalım belkide zamanla alışırımm
    eşimi çok seviyorumm onunla çok mutluyum burda yeni bir aile kurduk onunla hayallerimiz gerçek oldu ama annemlerde olsa daha da mutlu olurdumm onlarıda cok seviyorum:a015:
     
  4. 17 Eylül 2008
    Konu Sahibi : 1yasmin
  5. kafadar

    kafadar yaşadık... gördük... Üye

    Katılım:
    24 Haziran 2008
    Mesajlar:
    371
    Beğenildi:
    213
    Ödül Puanları:
    113
    inan canım duygularıma tercüman oldun..
    bende koca için ailesini bırakıp gidenlerdenimm
    birde tek kızım ben.. o zaman düşünemiyo işte insan.
    aman ben sevdiğime kavuşyımda boşver diyosun daa olmuyo işte..
    ben memleketime gitmiyeli neredeyse 2 yıl olcak annemler geldi ama ben gidemedim
    kurban bayramına düşünüyoruz inşallah..
    bütün kuzenlerim evlendi hiçbirine gidemedim..
    her istediğimizde gidilmiyo iştee.. torunlarınıda hasret bıraktım onlara bazen soruyorum kendime ne hakkım vardı diyorum..
    ne yapalım canları sağolsun tek korkum kötü bi haber almak
    aman Allah ım göstermesin o günleri :çok üzgünüm:
     
  6. 17 Eylül 2008
    Konu Sahibi : 1yasmin
  7. aresim

    aresim prensesim ben ! Üye

    Katılım:
    23 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    363
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    gecenlerde annem fenalasmıs tansiyonu düşmüş bende düşündüm bişey olsa onlardan birisine ne yaparımm.
    bizde bu bayram belki gidebiliriz aslında içim kıpır kıpır gidelim diye nerdeyse hergün eşime soruyorum oda bunaldı artık maddi açıdan elimiz rahat olursa söz diyor gece düşünmek istemiyorum uykum kaçar diye ama hiç eşime belli etmek istemiyorum gidemezsek götüremedi diye üzülecek
    ya önceden eşime kavusmak için heyecandan uykularım kacardı aileme böle olacağımı tahmin etmezdim meger ne kıymetliymiş hepsi..
     
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.