Evlilik korkusu ve kararsızlık :(

Konusu 'Psikoloji - Ruh Sağlığı ve Hastalıkları' forumundadır ve biricik_k tarafından 25 Nisan 2010 başlatılmıştır.

    25 Nisan 2010
    Konu Sahibi : biricik_k
  1. biricik_k

    biricik_k Aktif Üye Üye

    Katılım:
    10 Nisan 2008
    Mesajlar:
    56
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    30 yaşındayım.güzelim,neşeli,sempatik akıllıyım,öğretmenim.ama evlenemiyorum :KK43:kaç kişi ile görüştüğümün sayısını dahi hatırlamıyorum.annemle babamın çok sıkıntılı bir evlilik süreci oldu ve hala devam ediyor.her konuştuğum kişiye babam gibi olursa diye korkumdan hayır diyorum.herkesi onun gibi sanıyorum.kendime engel olamıyorum.bir aydır birisiyle konuşuyorum.o beni görmeden çok evvel ben onu beğenmiştim.şimdi ise o beni istiyor ama ben kaçacak delik arıyorum.benim ailem onun ailesi hatta sülalemiz haber bekliyor.:gitme:eek: evlilik planları yapıyor.kahveme tuz katma sözleri nişan tarihleri balayı yerleri...ben ise karşılık veremiyorum.sonum ne olacak bilmiyorum...:çok üzgünüm:senağlama
     
    ruhan bunu beğendi.
  2. 25 Nisan 2010
    Konu Sahibi : biricik_k
  3. balperisi

    balperisi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    31 Ocak 2009
    Mesajlar:
    2.172
    Beğenildi:
    775
    Ödül Puanları:
    153
    Canim oncelikle biraz rahatlaman gerek.Daha bugun bir arkadasimla bu konuyu konusuyorduk.Yas ilerledikce karar vermek zorlasiyor bu bir gercek.
    En yakininizdaki anne-babanizin evliligi ile kiyaslamaniz haliyle normal.
    Cunku surekli gozunuzun onunde bir ornek teskil ediyor.
    Ama etrafiniza baktigimizda imrendigimiz evlilikler de var oyle degil mi? Sevgilerini yillar eskitememis,birbirlerine saygilari daim olan..
    Kalbinin de mantiginin da ''evet bu'' dedigi kiside boyle degerlendirmeler yapmadan karar vermeye calis.
    Seni anlayabiliyorum zor bir surec evlilik karari ama rahatla ki dogru kararlar alabilesin.
    Cok cok mutlu olmani diliyorum.Sevgiler
     
  4. 26 Nisan 2010
    Konu Sahibi : biricik_k
  5. biricik_k

    biricik_k Aktif Üye Üye

    Katılım:
    10 Nisan 2008
    Mesajlar:
    56
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    telefonlarını açmak,elimi tutmasını,sarılmasını istemiyorum.ona bunu söyledim ama bir saat tutmuyor ama sonra yine..niyetinin ciddiyetinden eminim.ama ben onu sevdiğimden emin değilim.bana dokunduğunda "git diyemiyorum" hatta karşılık veriyorum (dokunmakla kasdettiğim elele tutuşmak ve sarılmak).gittiği an tiksiniyorum kendimden.ondan da nefret ediyorum.kendimi kirlenmiş gibi hissediyorum.benim önemsediğim bazı şeyler onun için neredeyse önemsiz.ağlama nöbetleri geçiriyorum.az önce olduğu gibi.yüzüm karıncalanmaya başlıyor.ağzımın büzüştüğünü hissediyorum ama engel olamıyorum.ne yapacağımı ne söyleyeceğimi bilemiyorum.kaçmak kaybolmak istiyorum.düşündüğümle alakasız şeyler yaşıyorum,utanıyorum.çok utanıyorum.
     
    Son düzenleme: 26 Nisan 2010
  6. 26 Nisan 2010
    Konu Sahibi : biricik_k
  7. balperisi

    balperisi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    31 Ocak 2009
    Mesajlar:
    2.172
    Beğenildi:
    775
    Ödül Puanları:
    153
    Hic kimse sevmedigi,birsey hisstemedigi bir erkegin dokunuslarindn haz almaz ki.
    Eskiden bgendigin biriydi peki ya simdi? Dusuncelerimiz,hislerimiz zaman icinde degisebilir.
    konu evlilik olunca mi bu tarz gerginlikler yasiyorsun, yoksa bu gorustugun kisiden hoslanmamanla mi alaklai?
     
  8. 26 Nisan 2010
    Konu Sahibi : biricik_k
  9. biricik_k

    biricik_k Aktif Üye Üye

    Katılım:
    10 Nisan 2008
    Mesajlar:
    56
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    önceden beğenmiştim ama konu evlilik olunca iyice geriliyorum.heleki onu aklımda bir yere oturtmamışken.dini hassasiyetleri olan birisiyim.başörtülüyüm.bana dokunmasından çok rahatsız oluyorum.o bu konuda benim kadar hassas değil.bu fikirlerimi ona söyledim ancak o belkide bu işin kesin olacağı fikrinde olduğundan belkide benim sert bir şekilde ifade etmeyişimden dokunmaya devam ediyor.her eve dönüşümde ağlıyorum.günah işledim diye kahroluyorum.hatta birgün hastaneye götürdü arkadaşım.sakinleştirici iğne yapıldı.okuldaydım.tek başıma sınıftayken yine kötü oldum.ağlamakyan yüzüm dudaklarım karıncalandı.uyuştum.soğudum.az önce telefonlarına neden cevap vermediğimi sordu.bende söyledim.bu ilişkinin ne sürmesini ne de bitmesini istiyorum.kendimi anlayamıyorum.doğruyu yanlışı ayırt edemiyorum.gitgide içime kapanmaya başladım kimseyle konuşmak istemiyorum :KK43:
     
  10. 26 Nisan 2010
    Konu Sahibi : biricik_k
  11. balperisi

    balperisi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    31 Ocak 2009
    Mesajlar:
    2.172
    Beğenildi:
    775
    Ödül Puanları:
    153
    Simdi daha iyi anladim.Dini hassasiyetlerinin oldugunu ona soylemissin ama dikkat etmemesi seni rahatsiz ediyor.Soyledikten sonra hassasiyetine saygi duymasi gerekirdi ama sanirim onemsemedi yada tam idrak edemedi. Ileride evlenicek olmaniz bir seyi degistirmez dogru, sonucta su anda evli degilsiniz.
    Dogru bir karar vermek icin onunla ve onsuz bir hayat hayal et, belki cevabini daha kolay bulursun.Belki bir sure gorusmeyip iliskiyi gozden gecirmelisin,biraz dinlenmen iyi gelebilir.
     
  12. 27 Nisan 2010
    Konu Sahibi : biricik_k
  13. biricik_k

    biricik_k Aktif Üye Üye

    Katılım:
    10 Nisan 2008
    Mesajlar:
    56
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    yalnızlık fikrine çok alıştım.ne kadar seversem seveyim çabuk vazgeçebiliyorum.hemen ayrılık aklıma geliyor.yani onsuzluk diğerleri gibi o gittiğinde de çok dokunmaz gibi geliyor.akşam onunla konuştum.nedenlerini ayrıntılı bir biçimde anlatarak bana dokunmamasını istedim..(ne kadar doğru bilemiyorum ama) "sende bu kadar yoğun üzüntü yarattığını anlayamadım,anlasaydım bu kadar yakınlaşmazdım,seni üzmezdim"dedi.bu konu tamamlandı sanırım.ancak hala onunla veya onsuz ayrımını yapamıyorum.onun doğru kişi olduğuna ikna olamıyorum :KK43:
     
  14. 29 Nisan 2010
    Konu Sahibi : biricik_k
  15. Chitlenbik

    Chitlenbik Aktif Üye Pro Üye

    Katılım:
    1 Haziran 2009
    Mesajlar:
    754
    Beğenildi:
    41
    Ödül Puanları:
    88
    Sevgili biricik...
    Bende senin durumuna benzer durumlar yaşadım... Bi kaç erkek arkadaşım oldu.. Sevdim de.. Ama babam gibi olurlarsa şüphesini bitürlü atamadım içimden. Armudun sapı üzümün çöpü derken hepsini eledim... Sonra eşimle tanıştım. Onu çok sevdim korkularıma rağmen onunla evlendim. İyikide evlenmişim. O babam gibi çıkmadı. Seni seven biri var belliki sende seviyorsun. Tamam korkuların var. Ama İleriyi düşün bence... Yaşlandığında allah gecinden versin annen ve baban yanında olamadıklarında ne yapacaksın? Yapayalnız mı kalacaksın? Kim isterki böyle. Benim korkularım geçti sayılır. Her insan baban gibi olmaz. Eğer kendini aşkın akışına bırakırsan tiksinmezsin belki ondan yada kendinden. Yinede yardım almanı tavsiye ederim...
    Bu arada eşimle çok mutluyum bu mutluluğa bir de kızımız eklenince sen düşün....
     
  16. 30 Nisan 2010
    Konu Sahibi : biricik_k
  17. Tiryandafila

    Tiryandafila Çok ŞÜKÜR. Pro Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2009
    Mesajlar:
    5.323
    Beğenildi:
    581
    Ödül Puanları:
    188
    Evlilik farklı bir bağ, yanlızlığına alışmış olabilirsin ama birinin seni gerçekten seviyor olması, yanında olması, destekçin olması, saçını okşaması, çok güzel bir duygu. Tabi sen bunların yaşandığı bir aile diyaloğuna sahip olmadığın için, kendi evliliğinde böyle olacak sanıyorsun. Evlilikten ve hatta erkeklerden soğuman, ailenden dolayı olsa gerek.

    Herkes böyle olacak diye birşey yok. Doğru kişi olup olmadığını yaşamadan bilemezsin. Kendine de ,karşıdakinede bir şans ver. Sevmek, sevilmek güzel şey. Tadını aldığında anlayacaksın.
     
  18. 3 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : biricik_k
  19. biricik_k

    biricik_k Aktif Üye Üye

    Katılım:
    10 Nisan 2008
    Mesajlar:
    56
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    yazılarınız ve fikirleriniz için teşekkür ederim kızlar...
    her ikimiz için de doğru olanı yapmak için gayret ediyorum.ancak o kendine göre evliliğimize kesin gözüyle baktığı için bu kadar rahat davranıyor.benden karşıt tepki aldığında ise ne kadar açıklarsam açıklayayım anlamlı gelmiyor.bilmiyorumkismilehaliyle kendimle beraber onu da yıpratıyorum.inş.bu zorluk fazla uzun sürmeden hayırlı olana yönlenirim...