Evrende Bir Kadın-Kendimce

Konusu 'Hayat Bilgisi' forumundadır ve MsscooL tarafından 19 Temmuz 2006 başlatılmıştır.

    19 Temmuz 2006
    Konu Sahibi : MsscooL
  1. MsscooL

    MsscooL Guest

    Yüreği parçalanmış bir kadın nasıl düşerse öyle düşüyor yollara.....

    Bazen oturup da yaralarını sarıyor tütün sarar gibi.Oysa hiçbir yarası kapanmıyor,hayata inat yaşıyor işte, yüreğindeki o koskoca yalnızlığa rağmen...



    Evren yalnızlıktan da küçükmüş, düşlermiş asıl sonsuz olan...



    Zaman sanki düşman oluyor anlamsızlıklar içinde kayboluyor hayatın.Farklı iklimlerde yaşıyor büyüdüğü topraklar bile anlamıyor.Umudu ekiyor yüreğine ve yine yollara düşüyor mutluluğun özgür kanatlarından tutabilmek için.....

    Evren umutlardan da küçükmüş, mutsuzluk daha da büyükmüş meğer....



    Hayatı sahiplenmiyor aslında,azıcık ucundan tutarak yaşıyor.Sonbaharda dökülen yaprakları, güneşin öptüğü çayırları, gökkuşağını, gökyüzündeki adını bile bilmediği binlerce yıldızı sahipleniyor.Karanlıkta kalan tüm acılarını özgür bırakıyor.Çünkü hiçbir acıyı, hiçbir yarayı saramayacağını anlıyor.Acıyı ekiyor yüreğine ve yine yollara düşüyor, yollarda kaybettiği ışığını bulabilmek için...

    Evren küçük bir okyanusmuş meğer , kıyısında yelkenliler batan...


    Aydınlık içinde masum bir çocuk yüzü, karanlıktaki bir savaşçı, yürüdükçe uzayan yollardaki yalnız yolcu...Hayat yollarında bir kadın...

    Evren hiçlikten de küçükmüş, yaşamı ve ölümü ezberleyecek kadarmış...
     
  2. 19 Temmuz 2006
    Konu Sahibi : MsscooL
  3. angelica

    angelica Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    164
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    86
    Evren umutlardan da küçükmüş, mutsuzluk daha da büyükmüş meğer..

    evet cok güzeldi.. ben daha cok acılı istiyorum
    bugunlerde duygusal sarkılar dinleyip ağlayasım.. duygusal yazılar okuyup burnumu çekesim var ...