farklı bir açıdan...

Konusu 'Tüp Bebek Özel Bölüm' forumundadır ve cellist1 tarafından 17 Aralık 2008 başlatılmıştır.

    17 Aralık 2008
    Konu Sahibi : cellist1
  1. cellist1

    cellist1 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    10 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    289
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Karanlıktaymışlar.
    > İki embriyo, bir ana rahminde...
    > Her şeyden habersiz bekleşiyorlarmış, sudan bir beşiğin içinde...
    > Sarılıp birbirlerine, karanlıkta uyumuşlar öylece...
    > Haftalar geçmiş, ikizler gelişmiş.
    > Elleri, ayakları belirginleşmiş.
    > Gözleri çıktıkça meydana,
    > İkisi de çevrede olup biteni fark etmiş...
    > Ne rahat, ne güvenli bir dünyaymış bu...
    > Sıcak, ıslak, sevgi dolu...
    > 'Öyle güzel bir dünyada yaşıyoruz ki' demişler, '...bize ne mutlu...'
    > Gel zaman git zaman, çevreyi keşfe girişmişler.
    > Bu karanlık dünyayı ve hayatın kaynağını deşmişler.
    > Onları besleyip büyüten kordonu fark edince
    > O kordonla kendilerini var eden Anne'lerine şükretmişler.
    > Sonra başlamış bir varoluş tartışması:
    > 'Buraya nereden geldik, biz nasıl olduk' diye sormuş ikizler...
    > 'Annemiz' demiş biri, 'O bizi var etti, bize can verdi.'
    > 'Ne biliyorsun' diye itiraz etmiş öteki, 'Sen hiç Anneni görmedin
    > ki...':
    > 'Belki de o sadece zihnimizdedir. Anne inancı bizi rahatlattığı için
    > uydurduğumuz bir şeydir.'
    > Süredursun ana rahmindeki tartışma, ikizler büyüyüp gelişmişler.
    > Rahme sığmaz olup tekmeleşmişler.
    > Artık parmakları ve kulakları varmış kerataların...
    > Büyüdükçe anlamışlar ki, yolun sonu yakın...
    > Gün gelecek, bu güzelim hayat bitecek;
    > Karanlık bir yolculuk, onları bir başka diyara çekecek.
    > '- Buradaki hayatımızın sonuna yaklaşıyoruz' diye fısıldamış
    > ikizlerden biri efkarla...
    > '- Ben gitmek istemiyorum' diye diretmiş öteki; 'doyamadım ki daha
    > hayata...'
    > '- Ama mukadderat alnına yazılandır; dua et, belki doğumdan
    > sonra hayat vardır.'
    > Sormuş karamsar olan:
    > '- Bir gün bize hayat veren kordon kesilecek. Ondan sonra
    > başımıza neler gelecek?'
    > Şiirle cevaplamış iyimser olan:
    > 'Birçok giden/ memnun ki yerinden/ çok seneler geçti/ dönen yok
    > seferinden...'
    > Ve günlerden bir gün, yer sarsılmış, duvarlar kasılmış.
    > Dayanılmaz sancılarla ikizler beklenen günün geldiğini anlamış.
    > Buruşuk kollarıyla birbirlerine son kez sarılıp vedalaşmışlar.
    > Ve 'ömrümüz bitti' diye çığlık çığlığa ağlaşmışlar.
    > Azrail sandıkları bir el kesmiş onları hayata bağlayan kordonu,
    > Ağlaya ağlaya karanlık bir koridordan öbür hayata çıkmışlar.
    > hayatı sadece dünyadan ibaret sananlar
    > gibi, yaşamlarının sadece ana rahminde olduğunu ve doğunca öleceklerini
    > sanıyorlar..
    > Kimbilir belkide bizde
    > yanılıyoruz onlar gibi..
    > Ölünce ölmüş değil,
    > belkide doğmuş olacaz..
    > Nerden bilebiliriz ki!
     
  2. 17 Aralık 2008
    Konu Sahibi : cellist1
  3. nzmyhn

    nzmyhn Popüler Üye Üye

    Katılım:
    17 Eylül 2008
    Mesajlar:
    1.586
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    146
    hoş.....evet şiirdeki gibi ölüm bir son degil başlangiçtır bir varoluş.
     
  4. 18 Aralık 2008
    Konu Sahibi : cellist1
  5. TuzluCekirdek

    TuzluCekirdek Burası soğuk odalar!!! Üye

    Katılım:
    7 Eylül 2007
    Mesajlar:
    3.626
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    148
    çoookkkk güzellll emeğine sağlık
     
  6. 18 Aralık 2008
    Konu Sahibi : cellist1
  7. iremNaz

    iremNaz Annesinin bitanesi Üye

    Katılım:
    25 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    1.522
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    çok harika ve değişik geldi bana