Fikirlerinize İhtiyacım Var....

Konusu 'Arşiv' forumundadır ve VENUS_ tarafından 3 Eylül 2008 başlatılmıştır.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
    3 Eylül 2008
    Konu Sahibi : VENUS_
  1. VENUS_

    VENUS_ Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    462
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    86
    Fikirlerinize ihtiyacım var... Siz olsanız bu durumda ne yapardınız? Nasıl bir yol izlerdiniz?

    Kısaca anlatmaya çalışayım durumumu....

    1998 yılında evlendim...o zaman 21 yaşındaydım.. eşim tekstil işiyle uğraşıyordu... büyük bir aşkla ve ani bir kararla ailemi de karşıma alarak evlendim... İş hayatım evlendikten sonra olmadı... eşim çalışmamı kesinlikle istemiyordu... evlendiğimiz zaman eşimin iyi bir işi vardı... (yaklaşık 200 çalışanı olan bir tekstil firmasının sahibiydi) evlendikten 6 ay sonra ciddi bir kriz yaşandı ve işini kaybetti... sonra zamanla benimde desteğimle tekrar toparlandı ve yıllar içinde eskisinden daha iyi bir işi oldu... (Şu anda sayısını bilemediğim kadar arabası, Bir tanesi Türkiye'de bir tanesi fransa 'da bir tanesi de İran'da olmak üzere üç ayrı ülkede işletme sahibi... benim şu anda yaşadığım ev... (ayrıca bir kaç evi daha varmış ben bilmiyordum sonradan öğrendim)

    (sonradan nasıl öğrendin diyeceksiniz.. doğal olarak... benimle hiç birşeyini paylaşmazdı... fikrimi almazdı... fikir sormazdı... sabah gider, gece yarısı gelir yatar tekrar işe giderdi... çoğu zaman yurt dışı ya da şehir dışındaydı... hatta son zamanlarda arada bir eve uğruyordu...)

    Bu arada aramızda ilk andan itibaren şiddetli tartışmalar yaşanıyordu... günden güne ben de kendimi iyice içime kapatıp, tamamen antisosyal bir yaşantı içine girmiştim... Özgüvenimi tamamen yitirmiştim anlayacağınız... Toplum içinde konuşamayacak duruma gelmiştim...Bir dönem psikolojik tedavi de gördüm... (çünkü, onunla konuşurken her lafımdan bir şey üretip kavga çıkarıyordu...ona göre her söylediğim yanlış, her yaptığım hata idi...) böyle geçen 9 yıl... anlayabilir misiniz bilmiyorum.....benneyaptımki

    Aramızdaki tartışmaları onun ailesi dışında ve benim bir kaç yakın arkadaşım dışında hiç kimseyle paylaşmadım.... benim ailem herşey güllük gülistanlık zannediyordu. onlara hiç bir şey belli etmedim... taa ki geçen yıla kadar... bir yıldır durumumdan haberdarlar... (bir akşam ailem bana geldiğinde onu bekledikler uzun zaman görüşmemişlerdi... en sonunda ben de söylemek zorunda kaldım evden ayrıldığını...

    Evden ayrılması da şöyle oldu... yine günlerce eve uğramayıp (iş bahanesiyle) eve bir gün uğramıştı...(son 4-5 yılımız böyleydi ) ve ben de artık bu durumun böyle yürümesini istemediğimi söyledim.. ya doğru düzgün bir yaşantımız olsun ya da ayrılalım dedim....


    Kısaca durumun özeti bu... detaylara girersem sayfalar dolusu yazarım kimse okumaz dolayısıyla fikir de alamam...

    Sormak istediğim ....

    Resmi boşanma henüz gerçekleşmedi... Sen git mahkemeye ver diyor (en son geçen yıl karşılaşmıştık) Ama herhangi bir hak talep edemeyeceğimi söylüyor... vermeyecekmiş hiç bir şey....

    Bu durumda ev, işyeri, ve bilumum mal varlıklarından hiç birini "alırken" kendi üzerine yapmamış.... bunu öğrendiğimde neden böyle yaptın dedim ,(öyle gerekiyordu) dedi...

    Ev başkasının üzerine alınmış (çok yakın bir arkadaşının üzerine)
    Türkiye'deki şirketin büyük bölümü başkasının üzerine...(hisse sahiplerinden biri benim kuzenim (öz be öz amcamın kızı)(sadece orada çalışan olmasına rağmen şirketin büyük bölümü onun üzerine ) hala beraber çalışıyorlar... Diğer şirketlerle ilgili bilgim yok maalesef... (kafalarda soru işareti kalmasın diye şöyle bir açıklama da yapayım... Bunların hepsinin gerçek sahibi eşim ama resmi olarak böyle görünmüyor...)

    Bu durumda da ben resmi olarak hak talep edemiyorum... Görüştüğüm bir kaç "iyi" avukat ta bana bu şekilde söyledi.... Bu dava belki yıllarca sürebilir, ve dava sonunda sen hiç bir hak alamayabilirsin dediler... görüştüğüm bütün avukatların ortak vardığı sonuç bu....


    Siz bu durumda olsanız? lanet olsun ben sıfırdan hayatıma başlarım ne hali varsa görsün mü dersiniz? ...yaşınız 31 olmak üzeredir.... ve 10 yıl aktif çalışma hayatında değilsinizdir, verdiğiniz bütün emekleri bir kenara mı atarsınız?... gidip mahkemeye hiç bir hak talep etmeden boşanmak mı istersiniz....

    Ya da hiç hakkımı alamayacağımı bilsem de resmi yollara başvurup sonucu ne olursa olsun bu yola baş koyarım mı dersiniz....

    (Bu arada eşimin hayatında birisinin olduğunu öğrendim ve kadın benimle bir şekilde irtibata geçti (eşimin msn sinden) onunla sarmaş dolaş fotoğrafları, ağza alınmayacak hakaretler...vs. bunların kayıtları hala elimde...)

    Çok karışık oldu yazdıklarım ama kısaca nasıl anlatılır inanın bilmiyorum...

    Gerçekten fikirlerinize çok ihtiyacım var.....fisfisfis
     
  2. 3 Eylül 2008
    Konu Sahibi : VENUS_
  3. yatukyarim

    yatukyarim Aktif Üye Üye

    Katılım:
    31 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    169
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    canım önce çok geçmiş olsun diyorum yıllarca nasıl katlanmışın tebrikler ayrıca.çocuk yok galiba bence ayrıl hemde hemen ama onunla konuş en azından 10 yıllık eşinim beni madur etmemen gerekiyor diyip sana ev araba yani o kadar mülkün içinden bişeler vermesi gerekiyor senin buna hakkın var
     
  4. 3 Eylül 2008
    Konu Sahibi : VENUS_
  5. challenger

    challenger anladım ki herşey sensin. Üye

    Katılım:
    7 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    6.776
    Beğenildi:
    402
    Ödül Puanları:
    188
    geçmiş olsun.ben olsam nıkahımı vermezdim ne olursa olsun .Benımde cok yakınım boyle bır seyı yaşadı.Ne olursa olsun sonucunda bırsey alamadı tam tersı kendınden gıttı ben olsam nıkahımı vermezdım sanırım aılesı sızı destekler yada sıze aldıgı müchevlerı vermezdim kendı ımkanlarımla bana saglanan ımkanlarla bır sure daha yaşardım.Ve o kadın o kadının sıze hakaret etmesı degılsızın ona hakaret etmenız gerekıyor kesınlıkle ığrençliği yapan o sonucta.
     
  6. 3 Eylül 2008
    Konu Sahibi : VENUS_
  7. Gxuxlsxuxm Sultan

    Gxuxlsxuxm Sultan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    6.226
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    146
    Inanki ablamin yasadigi 11 senelik evliligin aynisini sen yasadin sanki onun hikayesini okudum simdi...

    Ablamin eski eside böyleydi ablamin desteklerinle cektigi kredilerle adam oldu ailesini kalkindirdi is sahibi mal sahibi oldu ama ne karisina nede cocuklarina deger vermedi..:kızgın:.

    11 sene sonra ablam dayanamadi artik ve bosandi, bütün hersey onun olsun dedi cocuklarini aldi ayri ev tuttu dayadi dösedi bizimde desteklerimizle ve simdi cokta huzurlu ve mutlu, ayrica önümüzdeki hafta onun eski is yerine dilekce yazicaz insallah olur..:Saruboceq:

    Ablamin esine yaptigi fedakarliklari bir anlatsam bu kadarda olmaz dersin canim ama adam adam degilki...kötükedihüso

    Bence ne olursa olsun ayril kendine bir hayat kur para önemli ama senin ic huzurundan senin mutlulugundan önemli degil..a.s

    Üstelik birde baska bir kadin var hayatinda yani artik migdem kaldirmazdi..:bbo:

    Ne hali varsa görsün ama benden uzak olsun derdim...:kahve:
     
  8. 3 Eylül 2008
    Konu Sahibi : VENUS_
  9. VENUS_

    VENUS_ Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    462
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    86
    Canım iyilikle konuşmaya çalışmıştım... Bana diyor ki sana kimse evden çık demiyor... evde otur( ama nereye kadar... boşanma olduğu anda evin asıl sahibi gibi görünen kişi beni evden atabilir... diyorum) Kimse seni evden atamaz diyor... """güvenmiyorum""" Kendime ait bir arabam var... onunkilerin yanında çerez ama şükür buna da...


    Canım, nikahımı vermemek değil sorunum.. Aslında maddiyatta değil.... Benim asıl hazmedemediğim şey... bunca yıl aptal yerine koyulmam... verdiğim emeklerin, çektiğim maddi manevi sıkıntıların bu şekilde karşılık bulması... Allahım ben nerde hata yaptım diyorum .... düşünüyorum düşünüyorum.... Hala çözemedim....

    Kadının hakaret etmesi de cabası.... yok ben boşanmıyormuşum, açlıktan ağzım kokacakmış... beş parasız bırakacaklarmış beni.... ben eşime çocuk mu vermişim? vs.vs. (bunu burada söylemek doğru değil biliyorum ama... eşimden dolayı çocuğumuz olmamıştı....ama ben bunu hiç bir gün...hiç bir an söz konusu dahi yapmamıştım...) Boşandığın gün nikahımıza davet edicez seni diyor benneyaptımki Köylü diye dalga geçiyorbenneyaptımki
     
  10. 3 Eylül 2008
    Konu Sahibi : VENUS_
  11. EU1

    EU1 Guest

    Valla ablacim okurken tüglerim diken diken oldu.
    Cok kötü seyler yasamisin ama hala dimdik ayaktasin ve öyle bi güclülükle anlatabiliyorsun.
    Benim yasim kücük oldugu icin sana fikir verebilecek durumda görmüyorum kendimi,
    ama bence hic o degerli vaktini harcamayada, sinirlerini yipratmayada, o kdr para dökmeyede degmez. Sonunda belki hicbirsey alamayacaksin ve elinde bosa gecmis bi hukuk savasi ve yipranmis sinirlerin kalicak.
    Nafaka falanda mi alamayacaksin? Ve adamin kendi üstünde hic mi birsey yok? En azindan azda olsa bunlardan hakkini talep et bence...
     
  12. 3 Eylül 2008
    Konu Sahibi : VENUS_
  13. VENUS_

    VENUS_ Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    462
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    86

    Geri dönüş kesinlikle mümkün değil zaten canım... Sadece bundan sonrası içinde, bu zamana kadar yaptığım aptallıklara devam etmek istemiyorum... bir şekilde hakkımı aramalı mıyım... Yoksa boşa zaman geçirmeyip, hayatımı yoluna mı koymaya çalışmalıyım....

    Bu arada babam sen istediğin anda gelebilirsin diyor... Bırak parası pulu onun olsun senin sağlığından daha mühim değil diyor....Bizimle yaşamak istemezsen, kiracıyı çıkartır sana hazırlarız orayı kendi istediğin gibi yaşarsın diyor... Ben kızımı hastanelerde görmek istemiyorum diyor... (bir ara sürekli acillerdeydim) sinir krizleri falan işte.... Şimdi şükür daha iyiyim


    Ablana da çok geçmiş olsun diyorum... Kendini kurtarmış... gerçektende insanın iç huzuru en önemlisi......
     
  14. 3 Eylül 2008
    Konu Sahibi : VENUS_
  15. kuzum

    kuzum Bu konida hassasum Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    8.591
    Beğenildi:
    252
    Ödül Puanları:
    163
    Venüscüm inanki çok üzüldüm:teselli:
    Ben olsam ne hali varsa görsün demem. Senin sayende yapmış o kadar serveti. Enayi yerinemi koyacak şimdi yani. Yok öyle. Bu kadar kolaymı yani tekmeyi vurmak. Muhakkak vardır bir yolu. Seneler sürse bile bence yem olma ona.benneyaptımki
     
  16. 3 Eylül 2008
    Konu Sahibi : VENUS_
  17. circassian

    circassian Aktif Üye Üye

    Katılım:
    20 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    164
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Mutlaka ona ait bişeyler vardır.Gösteririsin mahkemede o msn fot.larnı donuna kadar alırsın......Gençliğinin en güzel zamalarını ona köle olarak geçirmişsin bunun elbet bir bedeli olacaktır...Kararlı davran diret bakalım....mutlaka nafaka verecektir sıkıysa vermesin...o resimlere sahip çık veee kullan...

    eşin kaç yaşında?
     
  18. 3 Eylül 2008
    Konu Sahibi : VENUS_
  19. yatukyarim

    yatukyarim Aktif Üye Üye

    Katılım:
    31 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    169
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    canım ne güzelki ailen senin yanında birde onlar sana destek olmasaydı ne olurdu onu düşündünmü.bence babanı dinle ne kadar olursa olsun hiçbir maddiyat maneviyattan öte geçemez yani senin ruh sağlığın trilyonlardan daha değerli umarım bu zor günlerini hafif hasarla atlatırsın ve yeni bir başlangıç yaparak kimseye ben düşmedim dimdik ayaktayım dersin sen güçlüsün BİZ KADINLAR GÜÇLÜYÜZ bunu unutma
     
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.