Friedrich Nietzsche - Tan kızıllığı

Konusu 'e-Kitap Felsefe' forumundadır ve EsraCadi tarafından 22 Haziran 2007 başlatılmıştır.

    22 Haziran 2007
    Konu Sahibi : EsraCadi
  1. EsraCadi

    EsraCadi inci'm kızım biriciğim(ssçs) Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    495
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    306
    [​IMG]


    "Bugüne değin iyi ve kötü üzerine en berbat düşünceler ortaya kondu. Bu, her zaman çok tehlikeli bir şey oldu. Vicdan, iyi bir şöhret, cehennem; duruma göre polisin bizzat kendisi önyargısızlığa izin vermiyordu ve vermiyor. İşte günümüz ahlakı üzerine, her otorite karşısında alınan tavırla olduğu gibi, düşünmemek, pek de konuşmamak gerekiyor. Burada --itaat edilir! Dünya var olduğundan bu yana hiçbir otorite kendisinin eleştiri konusu yapılmasına istekli görünmemiştir. Hele ahlakı eleştirmek, ahlakı bir sorun, sorunlu bir şey olarak ele almak: Nasıl olur? Bu ahlak dışı değil miydi -şimdi değil mi?- Ama ahlak, kendisinden eleştiren elleri ve işkence aletlerini uzak tutmak için sadece her türlü korku aracına hükmetmekle kalmaz: Onun güvencesi, kullanmasını çok iyi bildiği bir tür göz boyama sanatında yatar, -nasıl "coşturacağını" bilir. Sık sık, tek bir bakışla eleştirici iradeyi felç etmeyi, hatta kendi tarafına çekmeyi başarır. Onun kendine karşı tavır almasını başardığı durumlar da var: Bunun sonucunda irade, tıpkı bir akrep gibi kendini sokar. Ahlak, ta başlangıçtan beri ikna etme sanatındaki bütün şeytanlıkları bilir. Bugün bile onun yardımına başvurmayan hiçbir konuşmacı yoktur."


    okumak için tıklayın