Gabriel Garcia Marquez'in Kaleminden

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve pinknymph tarafından 2 Ağustos 2007 başlatılmıştır.

    2 Ağustos 2007
    Konu Sahibi : pinknymph
  1. pinknymph

    pinknymph Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    193
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    108
    Gabriel Garcia Marquez'in kaleminden.. .



    Yasli ve cirkin bir tuccar; karsiligini parayla odeyecegi zevk gecesi icin
    olaganustu guzel ama tas kalpli bir fahiseye gitmis...
    Sabaha karsi, yasli adamin uykuya dalmasini firsat bilen genc kadin,
    soyguncu dostlarini cagirmis. Ne var ki tuccar, tilki uykusundan firladigi
    gibi olanca gucuyle karsi koymaya, dovusmeye baslamis.
    Haydutlar hem kalabalik, hem de isinin ehliymis. Onu kolayca
    koseye sikistirmislar. Ancak ne kadar vururlarsa vursunlar, bu zayif ve
    cirkin bedende hic yara acilmadigini, can alici darbelerin hic iz
    birakmadigini gormusler..
    Bicaklarini, kiliclarini cekmisler...
    Ancak en keskin bicak, en acimasiz kilic bile tuccara hic bir
    sey yapamiyormus. . ..
    Sonunda korkup kacmislar... .
    Dovusu izleyen kadin, yasli adamin mucizevi gucunden etkilenmis, bir kez
    daha, ama bu kez 'ask' adina, tuccarla sevismek istemis.
    Onu hayranlikla, arzuyla, sefkatle oksamaya baslamis...
    Gelgelelim, guzel kadinin her dokunusunda tuccarin bedeninde yeni bir bir
    yara beliriyormus.
    Dovusun, darbelerin, bicaklarin, kiliclarin actigi yaralarmis bunlar...
    Yaralar, icten bir ilgi ve sefkat gorene dek gizli kalmislar.
    Sonunda tuccar kanlar icinde kadinin kollarina yigilmis, olmus....
    Tam da bu turden hayatlar yasamiyor muyuz ? Asktan bunca korkmamiz
    da bu yuzden degil mi ? Kimsenin kollarinda yigilip can vermek istemiyoruz.

    Cunku zaten, her yanimiz kilic yaralariyla dolu. Ama bir sekilde
    kapanmis, kabuk baglamis yaralar onlar....

    Nasil yapmissak yapmisiz, ustesinden gelmisiz...
    Ama biri, o kabuk tutmus yaralari oksamaya basladiginda, yaralar
    tekrar aciliveriyor ve hepsinden oluk oluk kan akmaya basliyor....
    Birine teslim oldugumuzda, kendimizi anlatmaya basladigimizda,
    icimizi doktugumuzde, bedenimiz ve ruhumuz kan revan icinde kaliveriyor. . ..
    O yuzden degil mi kendimizi tutmamiz? Birine teslim olmaktan korkmamiz?
    Tedirgin bir sekilde ortalikta dolanmamiz? "Anlatsam mi, anlatmasam mi?"
    kararsizligimiz.
    "Bu sevgi beni acitir mi?" kuskularimiz. .. ."
     
  2. 2 Ağustos 2007
    Konu Sahibi : pinknymph
  3. EU2

    EU2 Guest

    Çok güzel bir alıntı....Marquez e hayranım ,hemen hemen tüm kitaplarını okudum. Ne güzel dile getirmiş, sanki bir ayna tutmuş insanların kalbine....
     
  4. 8 Ağustos 2007
    Konu Sahibi : pinknymph
  5. S_KAYATEPE

    S_KAYATEPE Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Ocak 2007
    Mesajlar:
    138
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    çok Güzel Teşekkürler