Gcm kalmad artk...

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve cicekcik tarafından 14 Temmuz 2009 başlatılmıştır.

    14 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : cicekcik
  1. cicekcik

    cicekcik 02.08.10 Üye

    Katılım:
    23 Ocak 2009
    Mesajlar:
    6.802
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    146
    nerden başlasam nasıl anlatsam bilmiyorum ama çok sıkıldım artık patlamak üzereyimmmmmmmm sinirden tirtir titriyorummmm,
    yaşım 31 ikinci evliliğim
    ilk evliliğimde aldatıldım sırf ailem çok çaba harcadı ve onlar aman üzülmesin diye 1 sene aldatıldığımı öğrendikten sonra devam ettim en sonunda patladım ve ayrıldım hep kendimden önce başkalarını düşündüm heeeppp

    sonra abim yıllardır babamla çalışıyordu baba oğul psikolojisi yıllarca annem onların sorunları arasında kaldı ve elbette ki ben, annem üzülür sinir krizi geçirir ben teselli ederim babam bana anlatır abimi, abim bana anlatır babamı annem bana anlatır herkes bana anlatır ki ben aldatıldığımı söylemememin öğrendiğim an boşanmamamın sebebi yeterince sıkıntıları var bende sorun yaratmıyım üzülmesinler ben sorun teşkil etmiyim

    üniveriste bitti yıllarca 5-6 yıl iş aradım olmadı çalmadığım kapı kalmamıştı sonra abim bi laboratuvar açma planları yaparken bende dedim bana bi görev verin yoksa çıldırıcam o kadar işsizlik falan filan ki babam çok zor biridir abimden şahit oluyordum artık o kadar zor bir duruma gelmiştim ki babamla çalışmaya bile razı geldim ama abim olduğu için o dengeyi kurar diye düşünüyordum birde babam bana abime davrandığı gibi davranmaz kız çocuğu olduğum için ben pat pat söylerim en azından abim daha içe kapanıktır neyse tamam dediler sevindiler hatta kalite yönetimiyle uğraş neyse orda başladım yeni kuruluyordu ki hala burdayım. işin daha başındayken babamla abim çok çok büyük bir kavga ettiler ve abim tak diye çekti gitti. onlar adınada çok üzülüyorum gerçekten yaşadıklarıda kolay değildi zaten empati yapabildiğim için hep sustum idare etmeye çalıştım neyse iş benim üstüme kaldı ki 4,5 senedir ben isare ediyorum sudan çıkmış balık gibiydim işle ilgili ne tecrübem var ne bilgim var ne başka bişey deli gibi çalıştım deli gibi bi sene içinde gerekli belgeleri aldık herşey yolunda ama üzerimde çok büyük bir yük babam abime nisbet kızım sana güveniyorum diyerek duygusal baskılarını arttırıyordu her geçen zaman her geçen zamannnnnnnnnnnnnn
    iş yerinde insanların ayrı kahrını çekiyordum tabi bunlar ayrı topik bile oluşturur hiç onlara girmiycem
    abim kaçmış oldu ve yükü benim omuzlarıma bırakarak ona elbetteki hak veriyorum onun adına çok çok üzülüyorum ama bende insanım yaa biride beni düşünse
    işyeri kurulalı 4,5 sene oluyor ve maddi sıkıntılar aldı başını gidiyor ekonomik kriz malumunuz nedense hiç bitmiyor baştaki hevesim ve o kadar geceli gündüzlü çalışmam sonucu maddi olarak geri dönmeyince insan tabi çıldırıyor niye bu ülkede yatırım yaparsınki diyosun isyan ediyorsun içten içeee birilerini yalakalığını yapmak gerekli kötükedihüso

    elbetteki başka çalışanlar var onların sorumlulukları maaşlar ödencek ama ben buranın sahibi konumunda olduğum için en son doğal olarak kuruş geçmez elime ama dışardan bakıldığında ooo ne güzel senin kendi işin deniliyor ama inanın öyle değil başka bir yer olsa basarsın istifanı en azından işsisizm parasızım dersin hiç bir zaman faturalarımı zamanında ödeyemem kredi kartlarını zamanında yatıramam ve bundan dolayı ödediğim faizlerle araba rahat alırdım öyle söyliyim size.

    sonra şimdiki eşimle karşılaştım çok güzel sevdim evet bi süre sonra evlendik kendide aileside iyi insanlar ama evlendikten iki hafta sonra eşim işten çıkartıldı ben zaten doğru düzgün para almıyorum sonra 3 ay bi yerde çalıştı ordanda çıkarıldı şu andada işsiz faturalar ödenemiyor bi sürü borç benim derdim borcum değil bunlar önemli değil bi şekilde ödenir benim derdim bu iş yerinden artık ümidin kesilmesi gerekiyorsa kapatılması iş yerinin telefonları kapanmış borcu ödenmediği için arada elektrik idaresinden gelirler arada başka bir yerden habire alacaklılarla haşır neşiriz varmı böle bişey yaa babamın tutarsızca davranmaları ticari kafası yok yaa babam çok zeki bir adam işinde türkiyede sayılı insanlardan biri kesinlikle ama ticaret başkaa bambaşka dikkafalıda işine burnumuzu sokturmaz, en sonunda burayı ateşe vericemm kendimide kitliycem o kadar kızgınım yaa eve döncek param yok yaa şaka gibii bıktım bu durumdan bıktım günü kurtarıyoruz sürekli yarına yatırım yapmak ne haddimize ki bu durum şu ana mahsus değil hep böyleydi ben kursa falan gitmeye korkardım okul hayatım boyunca babam derdi kızım kendini geliştir yaa gidicem kursa her ay yapılması gereken ödeme yapılamıycak o kadar kişi içinden ben çağrılcam müdüriyete utanç içinde insanlar bön bön bakıcak hep yaşadığım şeyler üniveriste kurusuna giderken her ay yaşadığım şeyler babam bizlere istediklerimizi allah razı olsun almıştır en iyilerini yapmıştır ama seneler sonra aylar sonra serbest iş kendi işin böyle en azındaan babamın işi böyle cebinde hiçbir zaman para olmaz kaç kere yüksek lisans yaparken de üniversitedeyken okula gidememiştim yol parası olmadığından yaa şaka gibi okulda arkadaşlarım bir plan yaprdı ben katılamazdım ama evimiz yazlığımız bilmemnemiz var çünkü toplu para oldumu ya bunlar alınmıştır yada iş yerine yatırım yapılmıştır 20 yıldan fazladır böyle ve benim gücüm yok artık yokkk
    üzerimde çok büyük bir duygusal baskı var çok büyük hemde parasızlık yada değil yinede şükür diyorum ama bu çarkın dönememesi habire tökezlenmesi beni o kadar çok yordu ki artık burda çalışmak istemiyorum desem ben çok kötü evlat olurum abim kurtuldu gitti başka bir yerde şimdi ben burda ne yapcamı bilmiyorum patlıycammm patlıycam sonunda başka bişey değil bazen cidden allah canımı alsada kurtulsam diyorum yıllarca antidepresan kullandım başka ilaçlar kullandım psikiyatristim bana hastanede yatmamı bile tavsiye etmişti kafa dinlersin diye herkes benden o kadar çok şey bekliyorki taşıyamıyorum artık birde bebek istiyorum neyimeyse bebek bu kadar stresde nasıl olacaksa o da ayrı bir konu
    anlatılcak başka başka o kadar şey varki yaşadıklarımdan bunlar sadece bir kısmı
    ooof yani offfffffffffffffff
    ALLAH BANA SABIR VERSİN :Saruboceq:

    okuyan arkadaşlarıma şimdiden teşekkür ederim sadece yazmak bile rahatlattı
     
  2. 14 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : cicekcik
  3. cybernuran

    cybernuran just say YES <")))>< Üye

    Katılım:
    13 Haziran 2008
    Mesajlar:
    1.276
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    148
    bence şuan da bebek filan düşünmeyin biraz zaman geçsin eşiniz umarım en kısa zamanda iş bulur
    babanızla oturup bu konuları etraflıca konuşsanız iyi olur ne diyim
     
  4. 14 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : cicekcik
  5. Eylul

    Eylul Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    1 Ekim 2007
    Mesajlar:
    6.223
    Beğenildi:
    11
    Ödül Puanları:
    146
    Biraz ince fikirlisin galiba herşeyi ince eleyip sık düşünüyorsun
    buda omuzundaki yüklerden kaynaklanıyor doğal olarak bir plan yapıp strateji uygulasan
    tüm borçları ödemeleri çıkarsan ve bir bankadan kredi kullansan bunun için en azından
    işleri takip etmen yada iş yapman daha kolaylaşır
    bunları düşünmekten kendini işinede veremezsin ki
     
  6. 14 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : cicekcik
  7. ayers

    ayers Yeni Üye Üye

    Katılım:
    13 Haziran 2007
    Mesajlar:
    7.611
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    Sonuna kadar okudum canım.Gerçekten zor bir dönem içindesin bu hayatının çoğu dönemindede zorluklar yaşamışsın.Ama allah kimseye kaldıramıyacağı derdi vermezmiş.Sabırlı olmak zorundasın kendine inanmak ve güvenmek zorundasın.Başkası için değil kendin için yaşamalısın hayatını.Benimde hayatta en nefret ettiğim durumdur aslında.Çevrendeki insanların sana güvenmesi tabiyki hoş bir duygu.Ama hatasız insan mı olur?Yada bir insan vazgeçmek isteyemez mi?Çoğu zaman belkide sabrımızın son seviyesine geliyoruz ama çevreden bize güvenen o kadar çok ses yükseliyor ki kendimiz için değil artık onlar için yaşamaya başlıyoruz.20 yaşındayım daha yolun gerçekten çok başındayım.17 yaşında staja başladığım günden beri çalışıyorum.Tabi arada işsiz olduğum zamanlarda oldu.Üniversite sınavını kazandım ilk yıl ailem ayrılamam dedi seçim yapmadım.2. yıl tekrar girdiğimde zaten bölümümle ilgili özel bir şirkette çalışıyordum.Yine yüksek bir puan aldım.Ama ailemden yine aynı tepki biz senden ayrılamayız bir kız tek başına nasıl uzakta okur vs.Uzaktan eğitimi seçtim.Kazandım da.ama hem iş hem okul birde evdeki ekstra sorunlar eklenince bazen gerçekten sınırıma ulaşıyorum.Her yere yetişemem ki.Ama o kadar çok güveniyorlar ki onları hayal kırıklığına uğratmamak adına tekrar ve tekrar başlıyorum...Umarım senin içinde en kısa zamanda herşey yoluna girer.Allah yardımcın olsun...
     
  8. 14 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : cicekcik
  9. cicekcik

    cicekcik 02.08.10 Üye

    Katılım:
    23 Ocak 2009
    Mesajlar:
    6.802
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    146
    çok teşekkür ederim arkadaşlar yorumlarınız için ama kredi olayını yaptım zaten güyya kredi kartlarını iptal ettim bi tane bıraktım nolur nolmaz diye noldu oda dündü son ödeme ödeme yapamamdım doğal olarak
    babmla konuşmak :))) onunla konuştum her defasında beni ikna etmeye çalıştı kızım olucak merak etme biraz sabret falan filan evet ben aşırı ince düşünüyorum zaten ne geliyorsa başıma bundan geliyor bazen alıp başımı gidesim geliyor onları o kadar sevmeme rağmen kaçasım geliyor
    bebk fikride neden ertlemiyorum 31 yaşındayom 9 ay oldu hala olmuş değil stresten zaten doğal olarak sanırım korunuyorum aslında zaman zaman vazgeçiyorum bu fikirden ama ilerde pişman olmaktan ve geç kalınmış olmasından korkuyorum
    çünkü her geçen sene stresten vucudum bünyemde bişeyler çıkıyor doktorluk oluyorum yeşil reçete ilaçlarından da kullandım ama uyuşmaktan başka bişey değil attım sonra hepsini yani benim çözümüm çok basit ya kaçıcam yada ....
     
  10. 14 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : cicekcik
  11. cicekcik

    cicekcik 02.08.10 Üye

    Katılım:
    23 Ocak 2009
    Mesajlar:
    6.802
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    146
    saol nekss cim inşallah senin içinde hayat daha güzel olur bundan sonra daha yolun başındasın canım
    ama hayatımız bizim elimizde değil sanırım
     
  12. 14 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : cicekcik
  13. ayers

    ayers Yeni Üye Üye

    Katılım:
    13 Haziran 2007
    Mesajlar:
    7.611
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    0

    Bebek kısmetiyle gelir derler ama.Önemli olan onu dünyaya getirmek değil aynı zamanda ona güzel bir gelecek hazırlıyabilmekte.Şuan aklında işinle ve borçlarınla ilgili sorunlar varken bence çok doğru bir ortam değil.Yaş itibariylede bence geç kalmış sayılmazsın.Öncelikle yapman gereken şey borçlarnı ödemek,işini düzene sokmak ve kafanı rahatlatmak olmalı zaten gerisi kendiliğinden gelecektir...
     
  14. 14 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : cicekcik
  15. ayers

    ayers Yeni Üye Üye

    Katılım:
    13 Haziran 2007
    Mesajlar:
    7.611
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    Hayatımda ki tercihlerimi aileme göre yaptım canım.
    Pişman olduğum zamanlar çok oldu ama artık iş işten geçti.
    Bundan sonrası artık sadece benim elimde olucak inşallah.
    Çocukluğumdan gençliğime her dönemde güvenilen ve sorumluk alan kişi oldum halada öyle.Allah başka dert keder vermesin ne diyebilirim ki...
     
  16. 14 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : cicekcik
  17. TIFF

    TIFF SAKARLAR KRALİÇESİ :) Üye

    Katılım:
    23 Ocak 2009
    Mesajlar:
    2.319
    Beğenildi:
    45
    Ödül Puanları:
    148
    canım yaaaa hayatta mükemmel die bişey yoktur. sen mükemmeli oynamışsın yaşamında birilerini üzmemek adına, hiç bencil olmamışsın ya da bunu becerememişsin. okurken bazı konularda kendimi gördüm sanki. bende başkalarını düşünmek adına çok tavizler verdim hayatımda ama hayatımdan verdim aslında..
    bunları yazmak bile seni rahatlatıyor olabilir fakat sorunu ortadan kaldırmaz canım benim. sana tavsiyem alıp karşına bunları babanla konuşman. abin çekti gitti kurtuldu diyorsun sen de çek git demiyorum sana fakat ailenle özellikle babanla gelecek kaygılarından, şu anki durumundan, bunların nedenlerinden bahsetmelisin. bunları onu kırmadan tatlı bir dille konuşabilirsin canımcım. aslında babanın da bugüne kadar bütün bunları düşünmesi gerekirdi fakat yetişkinler bizim sandığımız kadar yetişkin değiller maalesef bir de empati herkesin sahip olduğu birşey değil. baban yaşama sadece kendi penceresinden bakıyor anladığım kadarıyla, bir de işin manevi boyutu da var ki; sana gücünden fazla sorumluluk yüklenmiş. bütün bunların üstesinden tek başına gelemeyeceğini, öncelikle insan olduğunu, senin de önceliklerin olduğunu, onlardan başka bir ailenin daha olduğunu ve birgün belki anne olacağını, dünyaya gelecek bebeğine güzel bir hayat hazırlamak, düşünmek istediğini söyleyebilirsin. gene söylüyorum çek-git demiyorum kesinlikle. ama tüm bu yükü tek başına kimseyle paylaşmadan buralara yazarak da taşıma kesinlikle.
    bunları babanla konuşun ve beraber bir çözüm yolu düşünün canım benim. hiçbirşey çözümsüz değildir. senin gibi bir kıza sahipse baban çok daha anlayışlı bir adamdır eminim. sen onun referansısın çünkü.. opuyorumnanaktan

     
  18. 14 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : cicekcik
  19. cicekcik

    cicekcik 02.08.10 Üye

    Katılım:
    23 Ocak 2009
    Mesajlar:
    6.802
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    146
    evet doğru diyorsun ama benim para sorunum kronik 10 yaşımdada aynıydı 20imde de aynıydı şimdide aynı yani bu çözülebilecek bi şey değil resmen kronik ya bu durum beni bu şekilde etkiliyor ya daha uyuz oluyorum yani hayatımla ilgli karar alırken bile onlara bağımlıyım neden yaaa nedennn