Geceden çaldığım dakikalar.....

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve yesilim tarafından 20 Kasım 2008 başlatılmıştır.

    20 Kasım 2008
    Konu Sahibi : yesilim
  1. yesilim

    yesilim Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    25 Kasım 2006
    Mesajlar:
    9.033
    Beğenildi:
    11
    Ödül Puanları:
    148
    Bir sigara molası için balkona çıkıyorum, gecelerden birkaç dakika çalıyorum geri vermek üzere.

    Yağmur çiseliyor, gökyüzünde gecenin karanlığına inat beyaz bulutlar parça parça acelesi varmışçasına kayarak uzaklaşıyor yerine başka bulutlar geliyor

    Etrafı bir güzel taze koku sarmış ...Özlemişim biraz üşümeyi, biraz serinliği.. Henüz havalar soğumadan tadını çıkarıyorum

    Tam karşımızda, geceleri çalışan birkaç kadıncağız oturuyor
    Şimdiye kadar sesleri solukları çıkmazdı, onlardan ilk defa yükselen argo sözcükler duyuyorum. Meraklılar da çıkmış onları dinliyorlar

    Bir anda kendimi İzmir’de buluyorum..........

    Suna abla......O semtin en güzel, en sayılan kadını... Suna

    Yalnız yaşıyor, bizim apartmanın üst katlarında. Arada annemle, diğer sakinlerle merdivenlerde karşılarsa selâmlaşırdı, sadece merdivenler de...Annemin yanında babam varsa asla bakmaz görmez yoluna giderdi
    Kimseye gitmez, kimseyi kabul etmezdi. Ben de şaşar anneme sorardım. “ Şimdi işim var bir gün anlatırım “ der hiç anlatmazdı.

    Alışverişe gidince, bakkal manav kasap ayakta karşılarlardı Suna ablayı öyle sayarlardı işte. Yine bize bakmaz tanımıyor gibi davranırdı. Beni merdivenlerde seven okşayan Suna’ya şaşardım yine.
    Bir gün annemin elini tutmuş caddenin karşısına geçip taksiye binmek üzereydik ki, Suna ablayı gördüm o da taksiye binecekti. Çocukluk işte hemen seslendim “ Suna ablaaaa” Döndü sese doğru, el salladım. Kaşlarını çatmış bana ve anneme öyle bir baktı ki ödüm koptu, taksiye bindi gitti. Çok üzülmüştüm anneme baktım o zaman anlattı

    Geceleri bir pavyonda çalışıyormuş, herkes biliyormuş.
    Suna, o kadar mesafe koyarmış ki insanlara... O kadar terbiyeliymiş ki, onu olduğu gibi kabul etmiş saymışlar. Dışarıda tanıdığı kimi görürse tanımamazlığa gelir, pavyondan birileri o tanıdığı görürse ondan biri sanmasınlar istermiş.

    Çok etkilenmiştim Suna ablanın bu ince ruhundan

    Daha sonraları oradan taşındık bir müddet sonra yolumuz o tarafa düştü. Apartman görevlisine Suna ablayı sordum nedensiz, öylesine ...

    Amerika da okuyan bir kızı varmış onun ölüm haberini alınca bir daha geceleri çalışmamış sonunda memleketine dönmüş.

    İçim ürperdi, üşüdüm balkonda sigaramda bitti... Söndürdüm içeri girdim. Karşı apartmandan hâla kavga sesleri geliyordu
    Suna gibiler kalmadı, belki filmler de....Belki...

    Geceden çaldığım şu birkaç dakikayı meğer Suna abla için çalmışım...
    Yaşıyorsa Allah selâmet versin, vefat ettiyse Allah rahmet eylesin

    Yeşilimin anılarından duyguları

     
  2. 20 Kasım 2008
    Konu Sahibi : yesilim
  3. HanimKelesimiGetir

    HanimKelesimiGetir TEK DİL TEK VATAN Pro Üye

    Katılım:
    20 Mart 2008
    Mesajlar:
    82.943
    Beğenildi:
    33.100
    Ödül Puanları:
    563
    Suna ne kadar ince bir insan kimliği içinde,bir o kadar da insan sevgisi duyan bir kadın.
    Yaşadığı hayat ne olursa olsun kendini hep geri çekmiş,belki kendisini kötü bir insan olarak tanımasınlar diye.
    Gerçekten çok etkileyici bir yazı okurken bile suna bir an gözümün önüne geldi sanki
     
  4. 21 Kasım 2008
    Konu Sahibi : yesilim
  5. irna

    irna Popüler Üye Üye

    Katılım:
    16 Haziran 2007
    Mesajlar:
    6.862
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    146
    çooook korktum hemen okuyayım dedim.
    canım yaa gece gece öyle güldürdün ki beni,yakın olsaydık bi koşu seni öper gelirdim eminim.çok canım kaynadı.harikasın yaa.

    iyikide geceden o dakikaları çalmışsın,bende keyif aldım. suna ablayı tanımaktan.
    gercekten dürüst bir kişiliği varmış,ve ekmeği uğruna yapması gereken bir işi :çok üzgünüm:resmen iki dünyası olmuş,birbirine karıştırmadan, yaşamak,kolay olmamıştır.
     
  6. 21 Kasım 2008
    Konu Sahibi : yesilim
  7. DepresifPolyanna

    DepresifPolyanna Bilmemek Mutluluktur. Pro Üye

    Katılım:
    22 Ocak 2008
    Mesajlar:
    8.346
    Beğenildi:
    6.468
    Ödül Puanları:
    238
    O Suna lar hep Türk filmlerinde vardı pavyonda çalışır şarkı söyler ama masalara oturmazdı çocuklarının geleceği için didinir dururlardı aynı bu kadın gibi dışarda toplum içinde saygın tiplerdi her ne kadar çalıştıkları yer batakhane de olsa ruhları hep temiz kalırdı, batakhanede de açsa gül yine gül' dür bee
     
  8. 21 Kasım 2008
    Konu Sahibi : yesilim
  9. Lereenim

    Lereenim Onur Üyesi Pro Üye

    Katılım:
    17 Ağustos 2006
    Mesajlar:
    4.216
    Beğenildi:
    161
    Ödül Puanları:
    353
    Kimbilir daha ne sunalar var hayatta.Sevgili dostum, geceden çaldığın dakikalar bize, yaptığı iş ne kadar kötü olursa olsun kendini saydırmasını bilen , başarıyla sürdüren ve dürüst birini tanıma fırsatı vermiş oldu.Teşekküler.
     
  10. 21 Kasım 2008
    Konu Sahibi : yesilim
  11. XSXimal

    XSXimal Üzeni yolla... Salla... Üye

    Katılım:
    26 Haziran 2007
    Mesajlar:
    2.146
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    Kısa kısa hikayeleri olan kitaplar var ya...
    İşte sen onlardan bir tane yaz bence ablam,
    O kadar güzel ve akıcı bir yazım dilin var ki, bir çırpıda okuyup ne çabuk bitti diye üzülüyorum.
    Senin sayende hayatı tanıyorum, başka insanların hayatlarını öğreniyorum, düşüncelerimi geliştiriyorum...
    Yüreğine sağlık...Şeniz
    Takipteyim, yazmaya devam et ablacım.
    :lepi:
     
  12. 21 Kasım 2008
    Konu Sahibi : yesilim
  13. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Yeşilim nerdeee o eski günler diyeceğim,beni topa tutacak belki umudu olanlar.Herşeyde ümidim var ama bu konuda maalesef yok.Suna abla yaşıyorsa eğer benden de selam olsun.Öldüyse Allah rahmet eylesin.....
     
  14. 22 Kasım 2008
    Konu Sahibi : yesilim
  15. arhas

    arhas Aktif Üye Üye

    Katılım:
    1 Kasım 2008
    Mesajlar:
    11
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    ahhh nerde oyle suna ablalar simdi arkadas sandigin insanlar kocani ayartip gozunun icine baka baka kandiriyor insani desmeyin yarami arkadaslar offfff
     
  16. 23 Kasım 2008
    Konu Sahibi : yesilim
  17. yesilim

    yesilim Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    25 Kasım 2006
    Mesajlar:
    9.033
    Beğenildi:
    11
    Ödül Puanları:
    148
    Arhas, gerçekten insanı üzen bir durum. Biz kadınları, kadınlar anlar derken kötü bir olay yaşamışsın. Yaranı deşmek istemem, sana sabırlar diliyorum

    Ortalık o kadar bulanık ki, Suna ablalar romanlar da filmler de mi kaldı acaba ?
    İnsanlar, özellikle gençler kime nasıl güvenip, nasıl davranacağını bilemez hâle gelmiş durumda

    Kendi sözlerimi paylaşmak istedim sizinle

    Bilmem farkında mısınız???
    Heyecanlı tipler vardır
    Seni tanımak için can atarlar
    İçine girdikçe canını acıtırlar

    Sevgilerimle...

     
  18. 24 Kasım 2008
    Konu Sahibi : yesilim
  19. FirstLady

    FirstLady ÇiLeK Pro Üye

    Katılım:
    26 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    13.467
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    196
    çok etkileyici bir yazı. böyle suna ablalar kaldı mı bu devirde? çevresine bu derece değer veren var mı? galiba filmlerde kaldı diyorum ben. yahutta masallarda. şimdi toplumumuz o kadar dejeneri oldu ki. ayıp lafı bile yakında tarih olacak diye kuşkuyla bakıyorum.
    paylaşımın için teşekkür ederim.