geceleri korkudan uyuyamıyorum!..

Konusu 'Arşiv' forumundadır ve kuxsxum tarafından 9 Temmuz 2007 başlatılmıştır.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
    9 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : kuxsxum
  1. kuxsxum

    kuxsxum Aktif Üye Üye

    Katılım:
    8 Haziran 2007
    Mesajlar:
    308
    Beğenildi:
    14
    Ödül Puanları:
    86
    merhaba meltem hanım.benim çok ilerlemiş bir hastalığım var sanırım.geceleri korkudan uyuyamıyorum,karanlıkta kendimi yalnız ve çaresiz hissediyorum.evin her yerinde birileri varmış hissine kapılıp sürekli gelecek olanları bekliyorum.eşim yanımda olmasına rağmen o benden önce uyursa sabaha karşı anca uyuyabiliyorum.hatta bebeğim ağladığından karanlık olmayan aydınlık bir odaya bile tek başıma gidemiyorum.yani odanın ışığı yansa bile ama bu sadece geceleri oluyor.bu aralar çoğaldı.bebeğimi ağlatan şeyin bir varlık olduğunu düşünüp yalnız başıma yanına gidip ona bakamıyorum,yanımda eşimide götürüyorum.ya da gece uyanıp su içmek istediğimde eşimi uyandırıp onunla gidiyorum mutfağa.bana cevap yazarsanız çok memnun olurum,sanırım benimki klinik bir vaka ne yapmalıyım?aslında bununlada kalmıyor birde balkonlardan korkuyorum balkona çıktığımda eğer bulunduğum kat yüksekse kendimi aşağıya atarken hayal edip,parçalanmış bedenimi görüyorum yerde.bi şeyler arkamdan itiyor sanki.kendimi atmamak için zor kaçıyorum.şimdilik bu kadar.yanıtlarınız benim için çok önemli olacak.teşekkürler.
     
  2. 10 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : kuxsxum
  3. nazece

    nazece Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    80
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    inanmıyorum, anlattıklarının tıpatıp aynısını bende yıllardır yaşıyorum. herkes sadece çok korkak olduğumu söyleyip duruyor bana (hatta eşim bile... bu yüzden ben onu kaldıramıyorum geceleri tabi ki) evimiz bide altıncı kat, teras bir kabus resmen seni çok iyi anlıyorum. ama kimse bu duygularımı anlamıyor dediğim gibi korkak diyolar. meltem hanımın yorumunu bende dört gözle bekliyorum..
     
  4. 11 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : kuxsxum
  5. Dr.Phil.R. Meltem Kavcar Sirmali

    Dr.Phil.R. Meltem Kavcar Sirmali Guru Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    1.584
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    306
    Merhaba Kuşum ve Nazece, korkularınız hayatınızı bu kadar zorlaştırıyorsa, hiç vakit geçirmeden lütfen bir psikiyatra başvurun. Gerekli desteği alın ki, bu zorluk hayatınızı zindan edemesin artık.
    Sağlıkla kalın,
     
  6. 11 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : kuxsxum
  7. Dr.Phil.R. Meltem Kavcar Sirmali

    Dr.Phil.R. Meltem Kavcar Sirmali Guru Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    1.584
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    306
    Dostlar, inanç sistemleri iyidir, bize çok faydası vardır. Ama hastalığı tedavi etmez. Lütfen hastalık durumunda pozitif bilim ne diyorsa, onu yapalım. Zamanında alınmayan önlemler sonrasında ciddi komplikasyonlara sebep olabiliyor.
    Sağlıkla kalın,
     
  8. 13 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : kuxsxum
  9. marita_272

    marita_272 Guest

    benim dr hanıma bi sorum var ayrıca.bizler nasıl davranmalıyız bu durumda?bazen sabrım taşıyor kızıyorum.hayatı boyunca birilerine muhtaç kalacağı için eğer kendini aşmaya çalışmazsa.psikiyatr tamam belki,ama söyleneni kabul ederse.korkusunu itiraf etmiyor ayrıca,sanki öyle bi durum yokmuş gibi.dua okuyor (bazen içten);ben oku diyince ürküyo....
     
  10. 13 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : kuxsxum
  11. Dr.Phil.R. Meltem Kavcar Sirmali

    Dr.Phil.R. Meltem Kavcar Sirmali Guru Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    1.584
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    306
    Kızmanızın kızınıza bir faydası yok Marita. Onu anlamaya çalışın. Onu oyalayarak, oyuna dalmasını sağlayarak çok kısa süreli yanlız bırakmalarla başlayıp süreyi yavaş yavaş arttırarak bu sorunun üstesinden gelirsiniz. Ve tabii ki konuşmaktan asla yılmayarak.
    Sağlıkla kalın,
     
  12. 13 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : kuxsxum
  13. Dr.Phil.R. Meltem Kavcar Sirmali

    Dr.Phil.R. Meltem Kavcar Sirmali Guru Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    1.584
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    306
    Dostlar, bunların yaşanmaması için çocuklarımızı yetiştirirken bağımsız bireyler olarak yetiştirmek çok önemli. Sonrasında gördüğünüz gibi erişkinlikte ciddi zorluklar yaşanabiliyor. Siz siz olun çocuklarınızla birlikte yatmayın. Her çocuğunuzun şartlar el verdiği kadarıyla ayrı odası olsun. Şartlar ayrı odaya el vermiyorsa, odada ayrı bölümler oluşturun. Ama mutlak çocuklarımız birey olabilecek özgürlüğe sahip olsunlar.
    sağlıkla kalın,
     
  14. 22 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : kuxsxum
  15. marita_272

    marita_272 Guest

    saol kuşum .ancak bugün bu sayfaya girebildim.
    dr.hanım sizinde ilginize ve önerinize teşekkür ederim
    ben mümkün olduğunca sabredip konuşmaya çalışsamda,kızım sabit fikirli.sanki sorununu çözmek için destek veya çaba harcamak istemiyormuş gibi.
    bu arada kızım ergenlik çağına girmiş bulunuyor,ama sorunumuz küçük yaşta başlamıştı.kardeşini etkiliyor;kabuletmeliyimki herkes gibi bende ürkekdim,ama bu kadarı fazla diyorum. anne olduktan sonra güçlü olmak ve korkumu yenmek zorundayım dedim kendime.çocuklarımın bana tutulmaları,güvenmeleri gerek dedim ve yendim çok şükür.
    kızım korkusundanmı bilmem,uyurken dışardan gelen sesleri abartıyor ve yaz kış kulaklarına varana kadar bürünmüş-uyku tulumu misali- yatıyor.üzülüyorum bu duruma.babası psikoloji dersleri görmesine rağmen asıl mesleğinden dolayı,hiç destek olayım demedi.bundan sonrada diyecek fırsat bulacağını sanmıyorum...
    çocuğun bir takım dışardan gelen desteği veya mantığına işleyecek önerileri beyin olarak algılayıp kabuletmesini,iç dünyasının kapılarını açıp yardıma cevap vermesini nasıl sağlayabilirim???çabalarım çok az sonuç verdi bugüne kadar.
    artık genç kız oluyor ve ilerde belki ben yanında olamıcam.başkalarına muhtaç olmak zorunda kalacak,korkularının onu başkalarına endeksli yaşamasına sebeb olacak-başına kötü şeylerin gelmesine fırsat vermiş olabilme durumları vs.
    tüm bunları düşünmek beni çok üzüyor gerçekten ;kızmamın nedeni bundan ibaret.
     
  16. 23 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : kuxsxum
  17. Dr.Phil.R. Meltem Kavcar Sirmali

    Dr.Phil.R. Meltem Kavcar Sirmali Guru Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    1.584
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    306
    Ergenlikte korkular iyice yükselir. Siz de önceden böyle kaygıları ve korkuları yüksek biri idiyseniz, kızınızda genetik temel bu konuda zaten kuvvetlidir. Ondaki korkular da zaman içinde azalacak. Ama tamamen ortadan kalkar mı? Bilemiyorum. Baktınız, korkuları hayatını gerçekten çok zorlaştırıyor, okuldaki rehber öğretmeninin de yardımı ile bir meslektaşım ile görüşmeye yönlendirebilirsiniz kızınızı.
    Sğalıkla kalın,
     
  18. 31 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : kuxsxum
  19. marita_272

    marita_272 Guest

    çok teşekkür ediyorum meltem hn.
    tatilden yeni fırsat buldum msj okudum.korkuların genetik yönünü hiç düşünmemiştim.bu beni rahatlattı.doğru bende korkak bi yapıya sahiptim.zamanla azalıyo.tür-kan arkadaşım gibi ayaklarım kapalı olması gerek takıntısı vardı.artık kalmadı. ve aynen dilek-usa arkadaşımızın söylediklerine katılıyorum.diline sağlık ,çok güzel açıklamalar bunlar.herşey bizim elimizde.
    manevi açıdan şunu söylüyorum her zaman :"biz insanlar herşeyden üstün yaratılmışız allah tarafından.bize üstünlük sağlamak için korku ve vesvese vermeye çalışan diğer boyuttaki varlıkları yenmenin yolu duadan geçer.çok basit ama çooooooookkkk etkili."
     
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.