gelin premature bebeklerimiz hakkın konuşalım gelişimlerimizi birlikte takip edelim

Konusu 'Premature Bebekler ve Paylaşımlarınız.' forumundadır ve EU3 tarafından 14 Mayıs 2008 başlatılmıştır.

    14 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : EU3
  1. EU3

    EU3 Guest

    selam arkadaşlarım benim 780gr doğmuş ama şu anda 4 yaşında şirinmi şirin bir oğlum var evet hayata biraz erken başladı belkide 1.0 ama onlar var onlar bizim bebeklerimiz bizim savaşçı bebeklerimiz.onlar bu hayata tutunmak için nasıl savaş verdiler.bilmiyoruz tabiiki bilemeyizde ama bu sayede öğrenebiliriz.amacım bizlere ve bizim gibi annelere travma yaşatmak değil amacım bizim yavrularımızın normal doğan bebeklerden ne kadar geri veya ne kadar ileri nöromotor gelişimleri fiziksel gelişimleri sosyal gelişimleri bunlar bizim için çok önemli bilirsiniz.onlar için kaçırdığımız en ufak birşey bizim bebeklerimizin hayatında bir eksi demektir.önemli olan bunları yakalamak,gelin beraber yakalamaya ne dersiniz.onlar bizim bebeklerimiz onların ilerideki hayatı bizim elimizde her türlü hastalığa bir çare var. neden o siz veya ben olmayayım. tek gerçek herşey de erken tanı saın unutmayın sevgiler dostunuz.....
     
  2. 14 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : EU3
  3. deryacelik

    deryacelik Zuzularımmm Üye

    Katılım:
    17 Mart 2008
    Mesajlar:
    826
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    canım ne güzel anlatmışsın. evet biliyorsun benimde ikizlerim var.7 aylık doğdular.Küçük doğdular ama sorunları büyüktü birisi 4 birisi bir ay kaldı kuvezde.Efecim ve Egecim.Minik zuzularım onlar benim.Ege bir ay kaldı kuvezde solunum problemi tabiki ciğerler gelişmemişti.Gerçi egeciğin hiç bir organı gelişmemişti.Doktorlar yaşamaz diye hergün bana umut bağlama diyordu.Her gittiğimde orada öylece çaresiz hareketsiz yatıyordu yavrum.Gözlerde erken doğumdan kaynaklı problemler,kulaktma işitme sıkıntısı,yumurtalıklarda fazla su bulunması,ciğerler ve diğer organlar derken yavrum hepsine karşı dayandı ve yaşam mücadelesini kazandı.Bir ay sonra nihayet yavrularımla birlikte olabildim.aradaki çektiklerimi yaşadığım o üzücü günleri anlatmak istemiyorum çünkü hatırlayınca bile yine deli gibi ağlamak geliyor içimden.Hastaneden çıkan bebeklerimde tabi erken doğuma dayalı sorunlar bir türlü bitmedi.Kendilerini çabucak toplamayı başardılar ama dış görünüşte.İçteki sorunlarımız hala devam ediyor.ikisinde yumurtalıklarında su var ameliyat olabilirler,gözleri tekrar kontrol edilecek 1 yaşında kulaklarıda aynı şekilde.kuvezde uzun süre kalanbebeğim ege şimdi astım ilaçlarıyla rahat nefes alıyor.Makina ile ilaç veriyoruz ona.Çok şükür ikisinde kilosu yerinde.Ama nörolojik gelişim biraz geriden geliyor.Normalde bir yaşına giecek bir bebek gibi değiller.Yani hareketleri.Bazı şeyleri henüz yeni öğrenmeye başladılar.kızgın yada güldüğümü ses tonumdan,Gel deyip ellerimi açtığımda atılmayı,insanlara yabancılık çekmeyi(bir sürü var daha da aklıma hemen gelenler bunlar)daha yeni yeni öğreniyorlar.Ancak iki yaşına geldiklerinde yakalayabilecekler diğer bebekleri.Bunların hepsi düzeliir önemli olan sağlıklı olmaları.Dedim ya bebeklerim günden güne büyüyor ama erken doğum yaptığımda çektiğim sıkıntıları,üzüntüleri anlatamam.Herkes bebeğini kucağına alıp giderken ben ellerim boş döndüm evime.Hergün dua ettim yavrularımı bana bağışlasın diye.Doktorla göz göze gelmekten kaçtım kötü birşey söyleyecek diye.Ama hep sabrettim.Detaya girmiyorum hem ben hem sizler üzülürsünüz.Bu durumda olan herkese Allah kolaylık versin.Allah sabır versin.Bir anne için çok zor dayanmasıda bu durmu atlatması da.
     
  4. 14 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : EU3
  5. deryacelik

    deryacelik Zuzularımmm Üye

    Katılım:
    17 Mart 2008
    Mesajlar:
    826
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    bu arada bu konuda şu an aynı olayları yaşayan şerife arkadaşımız var Prematüre bebeğimin hikayesi kısmında yaşadıklarını okuyabilirsiniz.Allah yardımcısı olsun.Umarım en kısa zamanda bebeğini sağ salim kollarına alır.
     
  6. 14 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : EU3
  7. angelhope

    angelhope Minnoşumm Üye

    Katılım:
    2 Şubat 2008
    Mesajlar:
    1.115
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    106
    teşekürler deryacım bi hastaneden çıksım miniğim bende yazıcam inşallah yaşadıklarımı :)
     
  8. 14 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : EU3
  9. EU3

    EU3 Guest

    canım annelerim benim hepimiz aynıyiz acılarımız korkularımız ,sıkıntılarımız ...bir annenin bebeğini doğurduktan sonra eve dönmesi korkunç birşey her an adrenalin kendi acını hissetmiyosun.telefon çalmasını istemiyorsun zaten boğazında bir yumru o anda boğulacak oluyorsun tuhaf acıtmalı bir duygu şunu unutmayalım ki onlar direnirken bizlerde yıkılmayalım kuvvetli olalım.onlar herşeye değerler.
     
  10. 14 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : EU3
  11. emineaydinli

    emineaydinli Aktif Üye Üye

    Katılım:
    11 Nisan 2008
    Mesajlar:
    18
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Merhaba ,
    Cok guzel bir bolum acmissiniz,insallah birbirimize faydali oluruz.Cocuklarimizin durumunu, saglik takiplerini,yapilmasi planlananlari,gecmiste yapilmis kendimizce hatali veya yerinde olan kararlari(herkezin bakis acisina ve beklentisine gore degisen seyler olabilir)...... paylasmak artik bu saatten sonra yapilabilecek en iyi sey olacak herkez icin.Arada aglayip ,cildirip isyan edip yolumuza devam edecegiz.Hayatta benim yasadiklarimi yasayan baskalarida var yalniz degilimi bilmek insana bencilce bir huzur veriyor,bana oyle oluyor sizi bilmem tabii.Cevremizde genelde normal cocuklar gordugumuz icin kendimizi yalniz hissediyoruz dogal olarak,gecmisimizi ,simdimizi,tahmini gelecegimizi kiyasliyoruz onlarla.Bizimkilerde boyle ,olanla idare edip yasayip gidecegiz,elimizden ve yuregimizden gelenlerle.
    Benim oglumda 29 haftalik 750 gr dogdu,su an 4 yas 3 aylik.Boyu 98 cm ,kilosu 15 kg civarinda.Normalin altinda, ama bu duruma getirene kadar o kadar ugrastikki belki daha ugrassak biraz daha buyurdu ama elimizden bu kadari geldi.Alti ay kadar oncesine kadar mide tupuyle destekli besliyorduk.Daha kucukken ana beslenme sekli burun dan inen tup ve daha sonra mide tupuydu,fiskirtircasina kusuyordu,midesinde yemek tutmak imkansiz gibi birseydi.Surekli gece gunduz ozel sut verdik.Kusmasi icin ilac kullaniyorduk tabiiki ama cok faydali olmuyordu ,bize midesini tek tarafli bagliyalim diye surekli israr ettiler,( kusmasi cigerleri icinde zararli biliyorsunuz) her hastaneye dususumuzde kilo aliminin az oldugu durumlarda falan.Size birinci tavsiyem (bana gore tabii karar doktorunuzla sizin aranizda birsey)mideyi baglatmayin(geri donusumu olmayan bir ameliyatmis,herhalde mide girisindeki kapakcikla oynayinca ozelligi kaybolup eski durumuna gelemiyor tekrar hic bir sekilde),simdi artik kusmuyor,cok nadir kusuyor.
    Pisman oldugum seylerden biride,kucukken yutmasida sorunluydu(burdaki doktorlar ve terapistler kurallarin disina hic cikmiyorlar ,risk almiyorlar,insiyatif kullanmiyorlar,kurali neyse o),bize agizdan hic bir sekilde yemek vermeyin dediler uzunca bir sure,zaten yemege istekli degildi iyice unuttu emmeyi, yutmayi...,simdi bile pure veriyorum cignemeyi bilmiyor.Israr edin agzina bir seyler sokun(yaptiklarinizi doktorunuza soyleyin ama, ozel baska durumlari varsa sorun olabilir),diliyle itsin agiz kaslarini kullansin.
    Bu gun soyleyecegim en onemli seyde su benim oglum bir yasinda ilk sara krizini gecirdi,buyuk bir ihtimallede sorunlarinin cogu ondan kaldi,beyni etkilendi.Bu gibi durumlarda ne yapmaniz gerektigini doktorunuzdan ogrenin,ilk yardim cok onemli,ambulans gelene kadar veya trafikte doktora gidene kadar cok gec olabilir,beyin cok hassas bir organ oksijensiz kalmasi cok seyi siliyor veya zarar veriyor.En onemli tavsiyem budur size bu gun arkadaslar,havalelerde de ayni sey,krizin havale veya sara krizi olmasi cokda onmeli degil.Beyinin etkilenmesini mumkun oldugunca en aza indirmek lazim,acil doktorunuzdan bunu ogrenin,yapilmasi gerekenleri ve kullanabileceginiz bir ilac olup olmadigini ( doktorun cocugu gormeden kullandirabilecegi bir ilac varmi,biz mesala sarasi oldugu zaman popodan bir ilac veriyoruz ama bizimdi tespit edilmis bir hastalik) sorun.....
    Bu gun aklima gelenler bunlar,gorusmek ,uzere...
     
  12. 14 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : EU3
  13. ecemiz

    ecemiz Aktif Üye Üye

    Katılım:
    3 Nisan 2008
    Mesajlar:
    235
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    merhaba,26 haftalık doğan bebeğimi anlatmıştım.oldukça zor günlerden sonra şu anda bir problemimiz yok çok şükür.ancak çok hareketli ve meraklı.bir de doğduğundan beri yeme içme problemimiz vardı,ilk zamanlardan beri sağdığım sütümü zorla içirirdim.bu büyüyünce de değişmedi.üstüne üstlük devamlı kustu.sonra uzmanlığını beslenme üzerine yapmış bir çocuk doktoruna götürdüm.bize karbonhidratı fazla proteini daha az bir diyet önerdi.hazım problemimiz varmış.ertesi gün artık kusmalarımız bitmişti.şimdi 2.5 yaşında artık eskisi gibi değil çok şükür yeteri kadar yiyor yemeğini.ben yemiyor içmiyor diye söylendikçe,doktorumuz erken doğanların bir çoğunda bu yeme probleminin olduğunu söylemişti.şimdilik iyiyiz bakalım.eğer bir problem yoksa çocuk büyüdükçe bu erken doğum hikayesini unutmamızı öneriyor drlar.kızımın doktorlarından biri özellikle bu konuya değinmişti çocuk psikolojisi üzrinde etkisi olabilrmiş böyle şeylerin.10 yaşındaki çocuğu bile getirdiklrinde bana prematüre doğduğunu anlatıyorlar ,rahatsızlığının buna bağlı olup olmadığını soruyorlar diyordu doktor.eğer kalıcı bir problem olmamaışsa,ilk 2 veya 3 sene sonra yaşıtlarını yakaladıkları ve normal yaşantılarına döndüklerini söylemişti.çok şükür böyle de oldu.
    her durumda prematüre doğan bir bebeğin annesi olmak çok zor,görevlerimiz normal doğum yapmış annelerinkinden daha fazla.malesef hastane tecrübelerimiz çok.bir de benimki çok eziyet gördüğü için hastanelerde, kendisiyle uğrasılmasına cok kızıyor.yeni yeni attı bunları üstünden.burnunu bile sildirmezdi yani:)
    sonuçta ben zorluklar çektim ama bu forumda benden daha zorluklar çekmiş olan ve hala da çeken anneler var.Allah sağlık ve kolaylıklar versin diyorum.yavrularımızı hertürlü zorluklara rağmen bu durumlara getirdik inşallah dermansız dert kalmasın diliyorum.
    sevgilerimle
     
    Son düzenleme: 14 Mayıs 2008
  14. 15 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : EU3
  15. deryacelik

    deryacelik Zuzularımmm Üye

    Katılım:
    17 Mart 2008
    Mesajlar:
    826
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    arkadaşlar işte erken doğum ve prematüre bebek doğduğunda kuveze alınması ve çıkmasıyla sonuçlanmıyor.Ufacık bir enfeksiyon bütüm yaşam metobolizmasını bozuyor yavrularımızın.Doktora gider gitmez erken doğum var mı diye soruyor.kimilerimiz bir kaç yıl kimilerimiz daha uzun süre çekecek bu sıkıntıları.Ama o küçücük bebekler bu hallerinde almadıkları antibiyotik şurup tahlil yapılmayan kalmıyor.Ben çok zor dayanıyorum sizde aynısınız eminim.Benim bebeklerimin ilk kışıydı bu kış.Ama nasıl atlattık anlatamam .Neredeyse hergün hastanelerdeydik.Bir gün biri bir gün biri hastalandı.Bağışıklık sistemleri gelişmediği için hemen mikropları kapıyorlar.Ve hastalandıklarında öyle hemen geçip gitmiyorda.Bazen bir ay sürdüğü oldu.En son ikizlerimin küçüğü Ege'ye doktor doğuma bağlı astım dediğinde yıkıldım resmen.Kendimi suçlamaya başladım.Kendimi çok üzdüm ve en sonunda bebeklerim erkenden doğdu diye.Bebeğim devamlı ağlıyordu hastaneye ilk gittiğimde.Meğer çocuğum nefes alamıyormuş.O ilacı verir vermez ne ağlama kaldı ne huysuzluk.Geçebileceğini söyledi doktorlar.Umarım sağlına kavuşur yavrum.Tabi allah bu sıkıntıları çeken herkese şifa versin.Kimseninde başınada gelmesin zor gerçekten.Hem anne için hem bebek için.
     
  16. 16 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : EU3
  17. EU3

    EU3 Guest

    merhaba arkadaşlarım kader dostlarım bebişlerimiz umarım iyilerdir.benimkide iyi ama bizimki birden kekelemeye başladı.doktorunu aradım gayet normal okul çağında geçer dedi.şimdiye kadar bu çocuk kekelemedi şimdi niye kekeliyor. anlayamadım ben mi evham yapıyorum yoksa bilmiyorum ama canımı çok sıktı.sizce....
     
  18. 19 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : EU3
  19. ikizler11

    ikizler11 Guest

    evet nihayet dertlerimizi sıkıntılarımızı paylaşabileceğimiz bir topik açılmış.gerçekten mutlu oldum aynı dertleri paylaşmış insanlarla yazışmak hepimize bir nebzede olsa moral olucak.
    bebeklerim sizlerin bebeklerine göre baya iyi bir haftada doğdular 34 haftalık.ama kiloları düşüktü miniklerimin.oğlum 1800 kızım 1600 kilo doğdu.doktorun gözümün içine bakarak yoksa iyi beslenemedin mi değişini hiç bir zaman unutamıycam.oysa ki tüm hamileliğimi neleri ne kadar yersem bebeklerime daha yararlı olur diye araştırarak ve uygulayarak geçirmişken.doktorun bu sözü üzerine çok yıkılmıştım.vee tabii ki kendini suçlamalar başladı.
    ben bebeklerimi her zaman mucize bebekler diye nitelendirdim.buradaki derya arkadaşım biliyor.ama sizlerede bahsetmek isterim.
    ben bütün hamileliğimi bende olan bir bağırsak hastalığı(çölyak bağırsağın unlu gıdalara karşı oluşturduğu alerji ve zehirlenmesi) ile geçirmişim ve bundan haberim yoktu.çocuklarım doğunca öğrendim bunu.yani benim yediğim her lokma ekmek yarar yerine zarar vermiş bana hep. vitaminleri alamamış vücudum.bu yüzdende kiloları haftalarına göre bayağı düşüktü kuzularımın.
    ama onlar o kadar dirençliydiler ki yoğun bakım ünitesinin gülleriydiler kıpır kıpırdı ikiside küvezde.12 gün kaldık sadece.sizler kadar fazla sorun yaşamadık .ama şimdi beni düşündüren bundan sonraki sorunlar.benim bu hastalığımın çocuklarda çıkma olasılığı var en büyük korkum o.ikincisi kızım 22 mayısta ameliyat olacak.erken doğum olduğu için iki gözündede şaşılık var.
    gelişimleri normal diyor doktor ama bir de size yazıyım değerlendirirmisiniz.16 aylıklar kızım 9500gr 80 santim oğlum ise 10500 gr 81 santim.nörolojik gelişimleri çok iyi diye bilirim.çok zekiler maaşallah bunu doktorumuz da söylüyor etrafımız da ki insanlarında dikkatini çekiyor.her şeyi çok çabuk kavrıyorlar.bana sadece boy ve kiloları az geliyor.
    aman insan oğluna yaranamazmışsın sağlıkları yerinde olsunda gerisi boş.allah hepimizin kuzucuklarına sağlık sıhhat versin bir daha yaşatmasın böyle sıkıntılar inş.
    şimdilik benden bu kadar hepinize iyi geceler kader arkadaşlarım.