Gelinime Mektup...

Konusu 'Aile, Evlilik ve Çocuklar' forumundadır ve canayakxixn tarafından 10 Ağustos 2009 başlatılmıştır.

    10 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : canayakxixn
  1. canayakxixn

    canayakxixn Bir Nefes&Düş Gibi Pro Üye

    Katılım:
    7 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    4.945
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    Sevgili Kızım,


    Seninle ilgili düşüncelerimi, duygularımı ve yaşadıklarımı daha iyi paylaşabileceğimi düşündüğümden sana mektup yazmaya karar verdim. Konuşarak bunları paylaşmak çok zor olacaktı. Seninle tanıştığım ilk günle başlamak uygun olur diye düşünüyorum. Bu şekilde birlikte yaşadıklarımız daha iyi anlaşılacaktır.

    Oğlum yanında genç bir kızla evimize geldi. İlk defa bir kız arkadaşını bize getiriyordu. Duygularım çok karmaşıktı. Oğlum sevdiği ve uygun olduğunu düşündüğü birini bulduğu için seviniyordum. Ancak onun bir başka kadına yakın olması ve gerçekten doğru bir insan olup olmadığı konusunda da endişelerim vardı. Oğlum bana çok düşkündü. Biliyorum ki bu düşkünlük ve ilgi azalacaktı. Arkadaşlarımın çocuklarında bunu gözlemlemiştim. Üzülmek ile sevinmek arasında karmakarışık bir durumdaydım.

    Biliyorum sende benim kadar gergin ve sıkıntılıydın. Karşılıklı nasıl davranacağımızı bilemedik. Oğlum senin gözlerinin içine bakarken bir şeylerin artık eskisi gibi olamayacağını fark ettim. Şimdi itiraf etmek gerekirse seni biraz kıskandım. Bir yandan da benim kızım olsaydın neler düşünürdüm ve neler hissederdim diye aklımdan geçirdim. Sana önyargıyla yaklaşmak istemiyordum. Ben seni kabullenmeye çalışıyordum ve bunun içinde çaba gösterecektim. Yeter ki sende benim onun annesi olduğumu unutmamalıydın.

    Bir anda eski alışkanlıklarımdan vazgeçmek zor olacaktı. Sende beni ve benim hissettiklerimi anlamaya çalışabilirdin. Oğlumun her anında yanında olmuştum. Artık bunun değişeceğini bilmek içimi sızlatıyordu. Hastalandığında onu bir an önce eski haline getirmek için günlerce başında beklemiştim. İlk sevgilisinden ayrıldığında başını omzuma koyup ağlamıştı. Ben de onunla birlikte ağlamıştım. Diploma töreninde onun bana minnettar bir şekilde bakışını ve sarılışını unutamam. İşe girdikten sonra kazancı ile beni götürdüğü yemek hayatımda yediğim en güzel yemekti. Tüm bu acı ve tatlı günleri artık benimle değil, başka bir kadınla paylaşacaktı. Sanırım beni tamamen unutacağından korkuyordum. Yaptığım kaprisleri hatırladığımda şimdi çok üzülüyorum. Ama sanırım kendimi hatırlatmaya çalışıyordum.

    Bunlar benim duygu ve düşüncelerimdi. Yine de kendimi kontrol ettim ve seni tanımaya çaba gösterdim. Oğlum seni sevmişti. Onun mutluluğu için seninle iyi ilişkiler kurmak istiyordum. Ben büyük olandım. Sana yakın davranmak ve seni anlamaya çalışmak benim yapmam gereken bir şeydi. Bende gelin olmuştum ve neler hissedebileceğini tahmin ediyordum. İlk zamanlar bana karşı saygılıydın ve sende bana yakın davranıyordun. Ama daha sonra-neden olduğunu hala anlayamamışımdır-evlilik hazırlıklarında beni her şeyden uzak tutmaya çalıştın. Benim fikirlerime önem veren oğlumda artık bana bir şey sormaz oldu. Sen anneni her konuya dahil ederken, ben hiçbir konudan haberdar değildim. Benim bir anne olduğumu görmezden gelmene tahammül edemiyordum. Oğlumun mutluluğu için susmam gerektiğini düşünerek sessiz kalıyordum. Ama içimdeki öfke gittikçe büyüyordu.

    Oğlum öylesine mutluydu ki benim hissettiklerimi ve yaşadıklarımı görmüyordu. Bir şeylere kırıldığımı ve üzüldüğümü anlatmak için bir iki girişimimde sonuçsuz kaldı. Tabii ki bende aranızı açmak için değil, ama seninle ilişkimizi daha iyi bir boyuta getirebilmek için paylaşmak istedim. Sende beni dinlemek istemiyor, hatta söylediklerimi olumsuz olarak algılıyor ve yorumluyordun. Paylaşamamak ve sorunu çözememekte beni öfkelendiriyordu. Sende beni, bende seni tanımıyorduk. Evlilik telaşı ile hassasiyetler de arttığı için belki evlendikten sonra bir şeyler değişebilir umudundaydım.

    Evlendikten sonra hiçbir şey değişmedi. Sen bizim tarafa hep tepkili davrandın. Oğlumla oturup, konuşamaz hale geldik. Tabii ki eskisi gibi olmamız mümkün değildi, ama kimi zaman benim onun annesi olduğumu bile kabul etmek istemiyordun. Kim bilir belki de ben öyle düşünüyordum. Oğlumla birlikte bir de kızım olacak derken oğlumu da kaybetmiştim. Senin için aldığım hediyelere de önem vermiyor, burun kıvırıyordun. Benim aldığım şeyleri bir kez bile kullanmadın.

    Oysa oğlumla ilişkiniz çıkmaza girdiğinde koşarak bana geldin. Onunla ilişkinizi düzeltmem için yalvardın. Sizi tekrar bir araya getirmek için oğlumla çok konuştum. Yardımcı olmak için elimden geleni yaptım. Bir araya geldiniz ama yine her şey eski haline döndü. Sanki sorunlarını benimle paylaşan kadın gitmiş, yerine beni umursamayan biri gelmişti. Bu durum beni gerçekten çok yaraladı. Seni anlamaya çalışıyordum. Ben de kayınvalidemle sorunlar yaşamıştım. Ama hastalığında onun yanında oldum ve karşılıklı birbirimizi dinledik ve affettik. Şimdi bekliyorum ki senin de beni anlamaya çalışmanı, beni dinlemeni ve birlikte eski günleri unutmak.

    Ben oğlumun annesiyim, sende onun birlikte olduğu kadınsın. Bu farkı ikimizin de kabullenmesi doğru olan sanırım. Bundan sonra birbirimizle rekabet etmek ve düşman olmak yerine birlikte birbirimizi kabul ederek devam edebiliriz. Ben sana kızım demek ve sarılmak istiyorum. Sende bana karşı bir adım at.


    Alıntıdır........
     
  2. 10 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : canayakxixn
  3. Gxuxlsxuxm Sultan

    Gxuxlsxuxm Sultan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    6.226
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    146
    Cok güzel bir paylasim canim...tesekkürler...:1hug:

    Gelecegin Kayinvalideleri olarak hepimizin basina gelecek o gün...evladlarimizi hayirlisi ile evlendirecegiz insallah...Allah cümlemize o günleri göstersin..:Saruboceq:

    Sirf oglunla evliyiz diye herseyi ile o adamin bize ayit olmadigni onu bu yasa getiren büyüten bakan onca emek veren Kadininda durmunun hicte kolay olmadigni, aslinda onun konumunun cok daha zor oldugnu anlayacagiz.....:nazar:
     
  4. 10 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : canayakxixn
  5. balxixmnur

    balxixmnur Popüler Üye Üye

    Katılım:
    26 Aralık 2007
    Mesajlar:
    2.808
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    106
    Ben oğlumun annesiyim, sende onun birlikte olduğu kadınsın. Bu farkı ikimizin de kabullenmesi doğru olan sanırım. Bundan sonra birbirimizle rekabet etmek ve düşman olmak yerine birlikte birbirimizi kabul ederek devam edebiliriz. Ben sana kızım demek ve sarılmak istiyorum. Sende bana karşı bir adım at.

    konunun özeti budur ama maalesef kaynanamda kıskanç bir kadın. hadi beni kıskanıyor kabullendim ama oğlunu neden üzüyor neden krııyor onu. bilmiyorki oğlu üzüldüğü zaman ben paramparça oluyorum. kendim üzüleyim sabrederim allahın izniyle, ağlarım ama susarım ama eşim, canım üzüldüğü zaman ağladığı zaman ufff. mahvoluyorum
     
  6. 10 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : canayakxixn
  7. dertlisezen

    dertlisezen Popüler Üye Üye

    Katılım:
    26 Ocak 2009
    Mesajlar:
    2.319
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    146
    guzel bır paylasım olmus tesekkurler yerimseniben
     
  8. 10 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : canayakxixn
  9. gulbeyaz_31

    gulbeyaz_31 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    817
    Beğenildi:
    40
    Ödül Puanları:
    113
    çok güzel bi yazıydı ama iki kişi karşılıklı olarak bunları düşünüp uygularsa herşey daha güsel olur..
     
  10. 11 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : canayakxixn
  11. yaleli

    yaleli sevdiğin kadar sevilirsin Üye

    Katılım:
    27 Ekim 2008
    Mesajlar:
    347
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    güzel bir paylaşım olmuş.sağolun
     
  12. 11 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : canayakxixn
  13. Deryacik

    Deryacik ...KUAFÖR OLDUM BEN... Üye

    Katılım:
    18 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    7.811
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    146
    güzeldi evet
    Teşekkürler canım
     
  14. 12 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : canayakxixn
  15. pinkystar

    pinkystar Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    26 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    1.084
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    yaa feyz alınması gereken bu yazıda bile
    ılk zamanlar bana karşı saygılıydın ve sende bana yakın davranıyordun. Ama daha sonra-neden olduğunu hala anlayamamışımdır-evlilik hazırlıklarında beni her şeyden uzak tutmaya çalıştın.
    kısmında içimden
    -hıııhh kim bilsin ne yaptında kız sana tavır aldı diyerek geçirdim :kedi: çok mu fenayımmm yaaaa :uhm:
     
  16. 12 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : canayakxixn
  17. strawberry35

    strawberry35 тнє נσкє& Pro Üye

    Katılım:
    18 Nisan 2009
    Mesajlar:
    938
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Tüm kayınvalideler birgün gelin olduklarını hatırlarsa sorun kalmaz diye düşünenlerdenim ben.
    Şayet bu yaşımda kendimden onca yaş küçük bir çocuğu idare edemiyceksem,bu yaşada boşuna geldiğimi düşünürüm.
    Bu oğlunu kıskanma işinide hiç anlamış değilim zaten,ben çocuğum mutlu oldukça mutlu olurum,onu mutlu edenide başımın tacı yaparım.
    Sanırım ilerinin kayınvalide adayı olarak pek kriterlere uymuyorum ama gelinim kelimesini bile sevmiyorum ben
    Benim çocuğumun eşi,benim çocuğumdur.
     
  18. 12 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : canayakxixn
  19. ilayda cem

    ilayda cem Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    2.701
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    106
    işin sırrı;sahip olmaya çalışmamak bence....

    bir erkekle olmak,onun sevdiği olmak,onunla mutlu olmak,ama herşeyiyle ona hükmetmeye çalışmamak...
    dünya bir çark gibidir,bugün gelinsek,yarın kaynanada oluruz,neler yaşayacağımızıda ancak allah kestirir...
    keşke benimde eşimin annesi böyle bir mektup yazacak kadar umursasaydı...