Geride Kalanlar..

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve meltosh tarafından 24 Nisan 2008 başlatılmıştır.

    24 Nisan 2008
    Konu Sahibi : meltosh
  1. meltosh

    meltosh Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    27 Kasım 2007
    Mesajlar:
    1.045
    Beğenildi:
    78
    Ödül Puanları:
    153
    Hayatın bizi mecbur bıraktığı istikamette ilerlerken gözümüze takılır
    bazen,
    geride bıraktıklarımız...

    Yaşadıklarımız... olaylar... insanlar... geride kalanların en
    değerlisi
    fotoğraf albümleridir çoğu zaman...

    Bazı insanlar sadece fotoğraf karesi olarak kalmışlardır
    hayatımızda...
    yalnızca albüme baktıkça hatırlanırlar... teğet geçen hayatlarımızın
    fotoğraf karesinde buluşturduklarından bazılarınınsa, isimleri bile
    gelmez
    aklımıza... bazılarınınki ise hiç unutulmamıştır, bir an bile...

    Hiç bitmeyecek mutlulukları anlatır bazen fotoğraflar, beraber
    çıkılan
    yolculukların ilk adımlarını... bazen uzaklarda kalmıştır mutluluk; bir
    fotoğraftaki koltuğun iki ucuna oturanlar kadar...

    İnsan kaybolur bazen, hayata yön verirken yaptığı tercihlerin
    izleri
    arasında dolaşırken... gençliğin verdiği enerji yavaş yavaş tükenip ilk
    beyazlar düştüğünde saça, tükenen zamanın hesabını yaparken tüketilen
    zaman
    eskisinden daha çok yer tutmaya başlar hayatımızda... eskiden zevk
    alarak
    yaptığımız şeyler “gazı kaçmış gazoz” tadı verir artık böyle
    zamanlarda...
    zevk aldığımız, zamanımızı harcadığımız, yaptığımız şey değildir
    aslında...
    zamanını bizimle harcayabilenlerdir... bize bu zevki tattıranlardır...

    "Takvim yapraklarıyla birlikte tükenen, sevdiğimizi insanlara
    ayırdığımız zamandır birazda..."

    Bazen elimizdeki bowling topu misali adımlarımız; yıkıverir,
    kukalar
    gibi dizilmiş hayallerimizi... top bizim elimizden çıkmıştır bir
    kere...
    “keşke” demekten başka bir şey yapılamaz böyle zamanlarda... ve büyük
    ihtimalle de sonsuzluğa giden sessiz geminin tek yolcusu olunacak güne
    kadar
    da yapılamayacaktır...

    Ve artık ufacık şeylerle mutlu olmaya çalışır insan... öğrenir
    de...

    O kadar ihtiyacımız vardır ki mutlu olmaya...