Gidişin Değil Döneceksin Diye Beklemeler Öldürdü Beni

Konusu 'Aşk Mektupları' forumundadır ve meltosh tarafından 7 Temmuz 2008 başlatılmıştır.

    7 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : meltosh
  1. meltosh

    meltosh Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    27 Kasım 2007
    Mesajlar:
    1.045
    Beğenildi:
    78
    Ödül Puanları:
    153
    Gidişin terk edisin degil aslinda, olurda bir gün büyük umutlarla dönersin diye beklemek öldürdü beni..
    Bir hosçakal demeyi çok gördün benden...
    Zor geldi hosçakal demek sana, böylece birakip gitmek..
    Daha kolaydi çünkü, arkanda birakip gittigini düsünmeden çekip gitmek, yakisti mi sana..
    Yakisti mi gidiyorum demeden gitmek..Yakisti mi veda etmemek ve ardina dahi bakmadan çekip gitmek..
    Yakisti mi ayrilikla yüzlesmemek..Gittigini bile söylememek..
    Bir hosçakali çok gördün benden..
    Ve sence bu kolay olandi, bunu seçtin...
    Bencildin, gene kendin için en iyi olani seçtin, baskasinin duygulari seni yine hiç ilgilendirmedi...
    Hosçakal demek zordu çünkü, veda etmeden gittin..
    Sanki geri gelecekmis gibi gittin, ayrilikla yüzlesmeden gittin...
    Ayrilik aci verir çünkü, sanki ayrilmiyormusuz gibi terk ettin...
    Oysa beni gidisin degil, bir umutla gelirsin diye beklemek öldürdü..
    Hosçakal dememistik..
    Ayrilmamistik öyle ise, dönecektin, bir umut vardi hala, rüzgarda savrulan bir mum alevi gibi ciliz ama israrla yanan bir umut vardi..
    iste beni o umut öldürdü, gidisin degil...
    Bir gün dönecek diye beklemeler öldürdü beni, baska gölgeleri, sana benzetmek eritti bedenimi, ayak sesleri, merdiven çikislarini dinledim senmisin diye...
    Kapi çalindiginda ben kostum, telefon çaldiginda,ilk çalista elim telefondaydi ilk zamanlarda...Gelmedin...
    Hosçakal da dememistin... Gitmistin... Ama veda etmemistin... Gidisin değil, beni döneceksin umudu ile beklemek öldürdü...
    Çok geç anladim bencildin...
    Artik hiçbir gölge sen degilsin, hiç telefon etmeyeceksin,
    dudaklarin adimi söylemeyi unutmustur artik, çalan kapilar ve telefonlara ben bakmiyorum kaç zamandir...
    Hosçakal demeden gittin...
    Kolayi seçtin... inaniyorum ki bir daha dönmeyeceksin...
    Yüregimde artik ne sevgi var, ne umut, ne de bir agri...
    Yüregimde taslasmis bir hosçakal var... Sana ait...
    Onu bir söyleyebilsem, sana veda edecektim...
    Bunca zamandir benden çaldigin hayallerimi, umutlarimi ve hayatimi geri isteyecegim...
    Ve sen..
    Hiç anlamayacaksin, hiç bilmeyeceksin...
    Beni gidisinin degil, dönersin umudu ile yasamanin öldürdügünü...
    Hosçakal demek, ölmekten daha mi zordu...
     
  2. 7 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : meltosh
  3. sevdalxixm78

    sevdalxixm78 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    5 Aralık 2007
    Mesajlar:
    166
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    cok güzel canım..tamda beni anlatmişsin
     
  4. 7 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : meltosh
  5. Princess

    Princess Guest

    Çok geç anladim bencildin...
    Artik hiçbir gölge sen degilsin, hiç telefon etmeyeceksin,
    dudaklarin adimi söylemeyi unutmustur artik, çalan kapilar ve telefonlara ben bakmiyorum kaç zamandir...
    Hosçakal demeden gittin...
    Kolayi seçtin... inaniyorum ki bir daha dönmeyeceksin...
    Yüregimde artik ne sevgi var, ne umut, ne de bir agri...
    Yüregimde taslasmis bir hosçakal var... Sana ait...


    çok güzel bir yazı,
    ne sevgi var ne umut.
     
  6. 17 Aralık 2008
    Konu Sahibi : meltosh
  7. jelibon_prenses

    jelibon_prenses :) Üye

    Katılım:
    17 Nisan 2008
    Mesajlar:
    3.011
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    sanki beni anlatiyor her satir kendimi buldum cok güzel anlatmissin beni...
     
  8. 20 Aralık 2008
    Konu Sahibi : meltosh
  9. askısı

    askısı Guest

    Her satırda kendimi buldum çok teşekkürler..
     
  10. 2 Ocak 2009
    Konu Sahibi : meltosh
  11. jescukurkavakli

    jescukurkavakli Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Aralık 2008
    Mesajlar:
    1
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    gerçekten teeşekkür ediyorum duygularıma bu kadar mı tercüman olur bir yazı gerçekten çok teşekkürler