Gittin, Bittim / Osman Erkol

Konusu 'Şiir' forumundadır ve EU2 tarafından 30 Haziran 2007 başlatılmıştır.

    30 Haziran 2007
    Konu Sahibi : EU2
  1. EU2

    EU2 Guest

    ---GİTTİN—BİTTİM---
    Yine gece çöktü
    Aydınlık gökyüzüne inat
    Karanlık getirdi yine hain gece
    Sensiz odama,kaderime,her şeyime
    Takvimlere bakmıyorum artık
    Sensizliğin çetelesini tutamıyorum
    Bitmez bir sonsuzluk oldu gidişin
    Askerin önündeki karanlık şafak
    Müebbet mahkumunun bitmeyecek olan
    Cezası gibi oldu hasretin.
    Günler geçiyor,,ömür geçiyor,zaman geçiyor
    Hatta bitmez dediğim okul bile bitiyor da
    Bir sensizlik bitmiyor…
    Ne yaptın bana bilmem
    Gidişin oldu bende çözülmez bir denklem
    Kara büyü yaptın galiba yada kötü bir beddua
    Ne mantık bıraktın,,ne akıl başta
    Nasıl çekilir bu çile bilemem
    Bu genç yaşta…
    Gönül aşkına hasret
    Gözlerim çehrene aşina
    Çok kötü bir alışkanlık oldun
    Vücudum varlığına müptela
    Kriz nöbetleri geçiriyorum sensiz her gece
    Ama biliyorum dönmezsin ne yapsam da
    Bu gidişin tam oldu bir işkence
    Sensiz hiçbir şey yapamıyorum
    Güvercinlere yem veremedim
    Çiçekleri sulayamadım
    Çocukların arkasından bakamadım
    Anama eskisi gibi sarılamadım
    Her şeyde seni aradım
    Senden bir iz aradım
    Bulamadım…çıldırdım
    İşte o an daha bir isyankarlaştım
    Günaha girdim sensiz
    Anlasana bu gönül sensiz hiçbir şeysiz
    Gel bile diyemiyorum
    Gelemeyeceğini biliyorum
    Geriye kalan umutlarımda yıkılsın istemiyorum
    Sen benim çocukluğumdaki yalama şekerimdin
    Sen benim okul çağımda sıralara kazıdığım tek isimdin
    Sen benim deli sevdam sen benim tek çaremdin
    Ve gittin…
    Gittin her şey sessizleşti
    Gittin her şey bitti
    Gittin beni de bitirdin
    Ve işte sonunda bende bittim
    Evet sen gittin ben bittim

    Osman ERKOL...