Gözümü ilk açtığımda gördüm seni...

Konusu 'Kişisel Gelişim' forumundadır ve seyran tarafından 6 Kasım 2007 başlatılmıştır.

    6 Kasım 2007
    Konu Sahibi : seyran
  1. seyran

    seyran Popüler Üye Üye

    Katılım:
    28 Şubat 2007
    Mesajlar:
    852
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    108
    Gözümü ilk açtığımda gördüm seni...
    Göz kapaklarım çıpıl çıpıl açılmaya çalışırken...
    Önceleri garipsedim bir parça bıyıklarını...
    Kim olduğunu anlamaya çalışırken
    Beyazlar içinde bir hemşire bıraktı beni avuçlarına..
    Ne kadar da kocamandı ellerin...
    Avuçlarının arasında kayboluverdim...
    Minik bir melek tanıştırdı seni bana...
    " işte" dedi..
    "bu adam BABAN senin !.."
    Artık onun güvenli kollarındasın
    Anan gibi, bir diğer parçan O senin..
    Sonraları ne zaman düşeceğimi hissetsem
    Hep yetişti güçlü kolların..
    Ve kızsanda bazı bazı
    Karşılıksız sevgiydi adı,
    Şevkatti hep bakışlarının...
    Çoğu zaman anlamadım seni biliyorum..
    Hele yeni yetme ergenlik hallerimde..
    Ne kadarda asi oluyordum...
    İki lafımdan birinde hep itiraz doluydum
    Seninse dudaklarından dökülenler hep aynı sözlerdi
    " bizi bizim gibi olunca...
    ana -baba olunca anlarsın...."
    Haklısın o zamanlar seni hiç anlayamıyordum...
    İnsan ekmek kavgasına düşünce..
    Hele birde kara sevdalara..
    Birde tek başına yaşam kavgası vermeye başlayınca..
    Vakti zamanında burnuyla ittiği ,
    O sevgi dolu baba şaplağına hasret kalınca ensesinde sırtında..
    Hele birde güvenemeyince eşine dostuna
    Daha iyi anlıyormuş be babam....
    Ne çok insanlar gördüm babasını dahi tanımayan...
    Daha doyamadan vedalaşan...
    Şanslıyım ki sahibim sana...
    Biliyorum ara sıra kızdırsamda...
    Benim için bir lütufsun Tanrımdan..
    SENİ ÇOK SEVİYORUM BE BABAM !...


    alinti
     
  2. 6 Kasım 2007
    Konu Sahibi : seyran
  3. irna

    irna Popüler Üye Üye

    Katılım:
    16 Haziran 2007
    Mesajlar:
    6.862
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    146
    gercek babasını tanıyana ne mutlu,ben bilmiyorum seyrancım,gerci bu babamda iyi ama yinede hep içimde gerceğini tanıma isteğini bir türlü bastıramadım.doğmadan ölmüş allah rahmet eylesin.
    çok güzel bir şiirdi hüzünlendim ama arada olurum böyle..a.s.